Rechtbank Noord-Holland, 25 juni 2026

Het verloop van de procedure blijkt uit:

Ter gelegenheid van de mondelinge behandeling zijn verschenen:

Ten slotte is vonnis bepaald.

Partijen zijn op 9 augustus 2019 een geregistreerd partnerschap aangegaan, waarbij partnerschapsvoorwaarden van toepassing zijn verklaard.

In een beschikking van deze rechtbank van 8 december 2025 is de ontbinding van het geregistreerd partnerschap uitgesproken (hierna: de beschikking). In de beschikking zijn de door partijen getroffen regelingen zoals die staan in het convenant van 28 oktober 2025 en het ouderschapsplan van 11 november 2025 opgenomen. De beschikking is op 21 januari 2026 ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand.

Op 5 maart 2026 heeft [eiser] hoger beroep ingesteld tegen de beschikking, omdat de verdelingsafspraak van de gemeenschappelijke woning aan het adres [adres] in [plaats 1] (hierna: de woning) onjuist in het convenant was weergegeven. In een addendum, door [gedaagde] ondertekend op 21 april 2026 en door [eiser] ondertekend op 27 april 2027, hebben partijen de betreffende bepaling gewijzigd, zodat deze nu luidt als volgt:

Op 22 mei 2026 heeft [gedaagde] aan [eiser] (via de advocaten) bericht dat de verdelingsafspraak uit het addendum niet meer wordt nagekomen omdat [eiser] de woning onbevoegd aan een derde zou hebben verkocht voor € 650.000,-. In reactie heeft [eiser] laten weten dat sprake is van een voornemen tot verkoop en dat de op 9/10 maart 2026 ondertekende koopovereenkomst benodigd was voor de financieringsaanvraag van de aspirant kopers.

Op 29 juni 2026 staat voor partijen een afspraak bij de notaris gepland voor het passeren van de akte van verdeling van de woning.

[eiser] legt aan de vordering ten grondslag dat [gedaagde] gehouden is tot nakoming van de verdelingsafspraken zoals vastgelegd in het convenant en het addendum. [eiser] heeft onverplicht aangegeven dat hij bereid is een eventueel resterend stukje overwaarde met [gedaagde] te delen, maar hij wil niet heronderhandelen over het verkrijgen van de bestaande hypotheek(voorwaarden). [eiser] wil de woning zo spoedig mogelijk na het passeren van de akte van verdeling bij de notaris verkopen aan de aspirant kopers, zodat hij met zijn nieuwe partner een woning in [plaats 3] kan kopen.

[gedaagde] voert verweer. [gedaagde] concludeert tot afwijzing van de vorderingen van [eiser], met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van [eiser] in de kosten van deze procedure.

[gedaagde] voert aan de afspraken uit het convenant (en addendum) zien op overname van de woning door [eiser] met voorgezet gebruik van de woning in het kader van de zorg voor de kinderen. De omstandigheid dat [eiser] de woning onmiddellijk wil doorverkopen aan derden heeft gevolgen voor de redelijkheid en de afwikkeling tussen partijen ten aanzien van 1) de extra opbrengst boven de gehanteerde waarde van de woning van € 630.000,-, en 2) het voordeel dat [eiser] geniet van de bestaande gunstige hypotheekvoorwaarden.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

[gedaagde] legt aan de vordering – in essentie – ten grondslag dat [eiser] een wezenlijk nieuwe situatie heeft gecreëerd door – kort nadat het addendum was getekend en het hoger beroep was ingetrokken – de woning aan een derde te willen doorverkopen, terwijl de eerdere afspraken uitgingen van overname van de woning door [eiser] zelf. Tegen die achtergrond is het niet redelijk dat [eiser] aanspraak maakt op levering van de woning op de voet van het convenant en het addendum, zonder dat eerst de financiële gevolgen van die gewijzigde situatie behoorlijk worden geregeld.

[eiser] voert verweer. [eiser] concludeert tot afwijzing van de vorderingen van [gedaagde], met veroordeling van [gedaagde] in de kosten van deze procedure.

[eiser] voert aan dat partijen geen afspraak hebben gemaakt die inhoudt dat [eiser] verplicht is om in de woning te blijven wonen. Een dergelijke afspraak volgt ook niet uit de feiten en omstandigheden, waaronder het convenant en ouderschapsplan. [eiser] heeft aangeboden het verschil tussen € 650.000,- en € 630.000,- na aftrek van kosten bij helfte te delen, maar is niet bereid de overeengekomen verdeling (verder) open te breken. [gedaagde] beoogt met haar vordering de bestaande rechtsverhouding van partijen te wijzigen, wat in kort geding niet mogelijk is.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

Gelet op de samenhang tussen de vorderingen in conventie en in reconventie zal de voorzieningenrechter de vorderingen gezamenlijk behandelen.

In dit kort geding ligt de vraag voor of de omstandigheid dat [eiser] voornemens is om de woning aan een derde te verkopen maakt dat onverkorte nakoming van de tussen partijen gemaakte afspraken aangaande de verdeling niet langer van [gedaagde] gevraagd kan worden. De voorzieningenrechter beantwoordt die vraag ontkennend en licht dat hierna toe.

Als uitgangspunt geldt hetgeen partijen in het convenant en addendum met elkaar hebben afgesproken. Deze afspraken hebben partijen – bijgestaan door advocaten – in gezamenlijk overleg opgesteld. Uit de opmerkingen van partijen ter zitting leidt de voorzieningenrechter af dat in dat overleg allerlei kwesties omtrent de afwikkeling van de samenleving zijn betrokken, waaronder ook de toedeling van de woning aan [eiser]. Het convenant bevat geen afspraak over een verplichte bewoning van de woning.

Dat [gedaagde] ten tijde van het opstellen van het convenant en addendum ervan uitging dat [eiser] in de woning zou blijven wonen, terwijl later is gebleken dat [eiser] voornemens is om de woning te gaan verkopen, is op zichzelf geen rechtens te respecteren belang om niet akkoord te gaan met verkoop van de woning. Dit zou alleen anders zijn indien partijen hierover uitdrukkelijk afspraken zouden hebben gemaakt (in het convenant), maar dat is niet het geval. De keuze om in de woning te blijven wonen, dan wel de woning te willen verkopen behoort tot de persoonlijke vrijheid van [eiser]. Dat tussen partijen een moeizame verstandhouding bestaat maakt dit niet anders. Ook de omstandigheid dat de waarde bij toedeling van de woning van € 630.000,- lager is dan de voorgenomen verkoopprijs van € 650.000,- leidt niet tot een ander oordeel, omdat [eiser] zich bereid heeft verklaard om een eventuele overwaarde die er na aftrek van kosten (eventuele afkoop van zonnepanelen en makelaarscourtage) resteert met [gedaagde] te delen.

Ook de omstandigheid dat partijen in het overleg dat tot het convenant heeft geleid geen aandacht hebben besteed aan het vermogensvoordeel dat gepaard gaat met het behouden van de hypotheekvoorwaarden door [eiser] is onvoldoende reden om te oordelen dat [gedaagde] niet gebonden is aan de afspraken uit het convenant. Partijen hebben in de artikelen 7.1 en 7.2 van het convenant een kwijtingsregeling opgenomen die daaraan in de weg staat. Zij hebben daarin verklaard dat zij de vermogensbestanddelen naar beste weten verdeeld hebben, dat waardestijgingen ten goede komen aan degene aan wie het vermogensbestanddeel is toegedeeld en dat partijen – behoudens met betrekking tot de rechten en verplichtingen uit het convenant – niets meer van elkaar te vorderen hebben. Voor zover [eiser] door de afgesproken verdeling is bevoordeeld – hetgeen de voorzieningenrechter niet kan overzien omdat niet duidelijk is wat er verder in de verdeling is betrokken – wordt de omvang van dat voordeel niet beïnvloed doordat [eiser] heeft besloten de woning niet zelf aan te houden maar elders te gaan wonen. Ook bij het aanhouden van de woning profiteert hij immers van de door hem meegenomen hypotheek. Omstandigheden die tot de slotsom zouden kunnen leiden dat [eiser] zich bewust was van het voordeel en het bestaan daarvan eveneens bewust buiten beeld heeft gehouden zijn niet gesteld en aanwijzingen daarvoor blijken ook niet uit de stukken.

Toewijzing van de vordering in conventie leidt ertoe dat de vorderingen in reconventie niet toewijsbaar zijn. De vorderingen in reconventie zullen daarom worden afgewezen.

De voorzieningenrechter ziet geen aanleiding om af te wijken van het uitgangspunt dat bij partijen die een relatie hebben gehad de proceskosten zullen worden gecompenseerd, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.

gebiedt [gedaagde] haar medewerking te verlenen aan het passeren van de akte van verdeling van de woning bij de notaris op maandag 29 juni 2026 en dit zo spoedig mogelijk aan de notaris te bevestigen,

veroordeelt [gedaagde] om aan [eiser] een dwangsom te betalen van € 10.000,00 voor iedere dag of gedeelte daarvan dat zij niet aan de hoofdveroordeling voldoet, tot een maximum van € 50.000,00 is bereikt,

compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt,

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,

wijst de vorderingen van [gedaagde] af,

compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.