Rechtbank Noord-Holland, 31 december 2025

De passagier heeft een vervoersovereenkomst gesloten op grond waarvan de vervoerder haar op 13 februari 2025 moest vervoeren van Amsterdam-Schiphol Airport naar Berlijn Brandenburg Airport (Duitsland), met vlucht EJU5286 (hierna: de vlucht).

De vervoerder heeft de vlucht vertraagd uitgevoerd. De passagier is met een vertraging van meer dan drie uur aangekomen op de eindbestemming.

De passagier heeft daarom compensatie van de vervoerder verzocht.

De vervoerder heeft niet uitbetaald.

De passagier baseert haar verzoek op de Verordening (EG) nr. 261/2004 (hierna: de Verordening) en de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie (hierna: het Hof). De passagier stelt dat de vervoerder haar vanwege de vertraging van de vlucht moet compenseren met een bedrag van € 250,00.[_b1ad8278-09c2-4034-bfe4-e1754bc2f797]

De vervoerder voert verweer. Op zijn verweer wordt ingegaan bij de beoordeling.

De kantonrechter stelt ambtshalve vast dat hij bevoegd is om van het verzoek kennis te nemen.

Vast staat dat de passagier met een vertraging van meer dan drie uur op de eindbestemming is aangekomen. In beginsel moet de vervoerder dan compenseren. Dit is anders als hij kan aantonen dat de vertraging het gevolg is geweest van buitengewone omstandigheden, die ondanks het treffen van alle redelijke maatregelen niet voorkomen konden worden.[_89c53431-5e95-4630-a528-aa1b82cac99b]

De kantonrechter oordeelt dat de vervoerder, tegenover de gemotiveerde betwisting door de passagier, onvoldoende (met bewijsstukken) heeft onderbouwd dat het toestel dat de (rotatie)vlucht moest uitvoeren ijsvrij moest worden gemaakt. Daarom kan niet worden geoordeeld dat hij geen invloed kon uitoefenen op de vertraging. Het beroep op (doorwerking van) buitengewone omstandigheden wordt dan ook verworpen. De vraag of de vervoerder alle redelijke maatregelen heeft genomen kan gelet op het voorgaande onbeantwoord blijven. De verzochte compensatie zal daarom worden toegewezen. De verzochte wettelijke rente is als onvoldoende gemotiveerd weersproken eveneens toewijsbaar.

De passagier heeft een bedrag aan buitengerechtelijke incassokosten verzocht. De vervoerder heeft dit verzoek (gemotiveerd) betwist. Het verzoek heeft geen betrekking op één van de situaties waarin het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit) van toepassing is. Daarom zal de kantonrechter de vraag of deze kosten verschuldigd zijn toetsen aan de eisen zoals deze zijn geformuleerd in het rapport Voorwerk II. Voldoende aannemelijk is gemaakt dat de passagier buitengerechtelijke werkzaamheden heeft laten verrichten en dat hiervoor kosten zijn gemaakt. De omvang van de buitengerechtelijke incassokosten moet worden getoetst aan de tarieven zoals vervat in het Besluit in plaats van aan de tarieven van het rapport Voorwerk II, omdat de tarieven neergelegd in voornoemd Besluit worden geacht redelijk te zijn. Het verzochte bedrag is niet hoger dan het volgens het Besluit berekende tarief. De verzochte buitengerechtelijke incassokosten zullen daarom worden toegewezen.

De vervoerder zal in het ongelijk worden gesteld. Daarom zal hij worden veroordeeld in de kosten van deze procedure. Daarbij wordt de vervoerder ook veroordeeld tot betaling van nasalaris, voor zover daadwerkelijk nakosten door de passagier worden gemaakt.

Op verzoek van de passagier zal een certificaat aan deze beschikking worden gehecht.[_254d4814-2793-41c5-aff5-1548c8498b61]

veroordeelt de vervoerder tot betaling aan de passagier van € 290,00, te vermeerderen met de wettelijke rente over € 250,00 vanaf 13 februari 2025 tot aan de dag van de algehele voldoening;