Rechtbank Noord-Holland, 24 september 2025

Het verloop van de procedure blijkt uit:

Ten slotte is vonnis bepaald.

[betrokkene] (hierna: de passagier) heeft met de vervoerder een vervoersovereenkomst gesloten. Op grond daarvan moest de vervoerder haar op 11 april 2024 vervoeren van Amsterdam via Istanboel (Turkije) naar Teheran (Iran).

De passagier is met een vertraging van meer dan drie uur aangekomen op de eindbestemming.

De passagier heeft haar eventuele vorderingsrecht aan Airhelp overgedragen.

Airhelp heeft daarom compensatie van de vervoerder gevorderd.

De vervoerder heeft niet uitbetaald.

Airhelp vordert dat de vervoerder, bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren vonnis, veroordeeld zal worden tot betaling van:- € 600,00, vermeerderd met de wettelijke rente;- de proceskosten, te vermeerderen met wettelijke rente.

Airhelp baseert haar vordering op de Verordening (EG) nr. 261/2004 (hierna: de Verordening) en de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie (hierna: het Hof). Airhelp stelt dat de vervoerder vanwege de vertraging van de vlucht moet compenseren met een bedrag van € 600,00 (artikel 7 van de Verordening).

De vervoerder betwist de vordering. Op zijn verweer wordt bij de beoordeling van het geschil ingegaan.

De kantonrechter stelt ambtshalve vast dat hij bevoegd is om van de vordering kennis te nemen.

De vervoerder doet een beroep op buitengewone omstandigheden. Hij heeft in dit verband aangevoerd dat sprake was van politieke onrust op de luchthaven van aankomst. Om veiligheid van de passagiers en de crew te waarborgen, heeft de vervoerder besloten om geen nachtvluchten uit te voeren.

De kantonrechter overweegt dat de gezagvoerder bevoegd is die maatregelen te treffen die hij nodig acht om de vliegveiligheid te waarborgen. Het besluit van de gezagvoerder om de vlucht naar de ochtend door te schuiven, moet daarom terughoudend en marginaal worden getoetst. De kantonrechter ziet onvoldoende aanleiding om aan te nemen dat de gezagvoerder niet in redelijkheid tot zijn beslissing heeft kunnen komen. Het is ook niet gebleken dat de beslissing van de gezagvoerder is genomen door omstandigheden die in de invloed- en risicosfeer van de vervoerder lagen en door hem hadden kunnen worden voorkomen.

De vraag of de vervoerder alle redelijke maatregelen heeft getroffen om de vertraging van de passagier te voorkomen dan wel te beperken moet bevestigend worden beantwoord. De vervoerder heeft aangevoerd dat hij er alles aan heeft gedaan om de ontstane vertraging zo beperkt mogelijk te houden. Airhelp heeft dit wel betwist, maar heeft niet gesteld welke maatregelen de vervoerder nog meer of anders had kunnen nemen. Gelet op het voorgaande zal de vordering van Airhelp worden afgewezen.

De proceskosten komen voor rekening van Airhelp, omdat zij ongelijk krijgt. Daarbij wordt Airhelp ook veroordeeld tot betaling van nasalaris, te vermeerderen met de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing.

wijst de vordering af;

veroordeelt Airhelp tot betaling van de proceskosten, die tot en met vandaag voor de vervoerder worden vastgesteld op een bedrag van € 270,00 aan salaris van de gemachtigde van de vervoerder en veroordeelt Airhelp tot betaling van € 67,50 aan nakosten voor zover deze kosten daadwerkelijk door de vervoerder worden gemaakt, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als Airhelp niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend;