Rechtbank Noord-Holland, 1 oktober 2025

De passagier heeft een vervoersovereenkomst gesloten op grond waarvan de vervoerder hem op 1 mei 2023 moest vervoeren van Bristol Airport (Verenigd Koninkrijk) naar Amsterdam-Schiphol Airport, met vlucht EJU2923 (hierna: de vlucht).

De vervoerder heeft de vlucht geannuleerd.

De passagier heeft daarom compensatie van de vervoerder verzocht.

De vervoerder heeft niet uitbetaald.

De passagier baseert zijn verzoek op de Verordening (EG) nr. 261/2004 (hierna: de Verordening) en de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie (hierna: het Hof). De passagier stelt dat de vervoerder hem vanwege de annulering van de vlucht moet compenseren met een bedrag van € 250,00.[_e6ebaaa3-7cd6-4438-ace3-2fd572dc16e2]

De vervoerder voert verweer. Op zijn verweer wordt ingegaan bij de beoordeling.

De kantonrechter stelt ambtshalve vast dat hij bevoegd is om van het verzoek kennis te nemen.

Omdat vast staat dat de vlucht is geannuleerd, geldt in beginsel een compensatieplicht voor de vervoerder. Dit is anders als hij kan aantonen dat de annulering van de vlucht het gevolg is geweest van buitengewone omstandigheden, die ondanks het treffen van alle redelijke maatregelen niet voorkomen konden worden.[_f17b43d0-d1d6-4fc5-9cbf-9eabc2d8c432]

De vervoerder stelt dat de vlucht is geannuleerd vanwege een nationale staking in Frankrijk. Deze staking had gevolgen voor veel vervoersdiensten, waaronder het luchtverkeer, nu ook luchtverkeersleiders hieraan deelnamen. De kantonrechter is echter van oordeel dat de vervoerder zijn verweer onvoldoende heeft onderbouwd. Hij heeft namelijk niet toegelicht op welke manier de staking van invloed is geweest op de uitvoering van de vlucht. Daarom is niet komen vast te staan dat de annulering van de vlucht het onvermijdelijke gevolg is geweest van buitengewone omstandigheden. De vraag of de vervoerder alle redelijke maatregelen heeft genomen kan gelet op het voorgaande onbeantwoord blijven. Het verzoek tot betaling van de hoofdsom zal daarom worden toegewezen. De over de hoofdsom verzochte wettelijke rente is als onvoldoende gemotiveerd weersproken toewijsbaar.

Het verzoek tot vergoeding van buitengerechtelijke (incasso-)kosten zal - mede gelet op de door deze rechtbank gevolgde aanbevelingen van het Rapport BGK-integraal - worden afgewezen. De passagier heeft immers niet gesteld dat kosten zijn gemaakt die betrekking hebben op verrichtingen die meer omvatten dan een enkele (eventueel herhaalde) aanmaning, het enkel doen van een (niet aanvaard) schikkingsvoorstel, het inwinnen van eenvoudige inlichtingen of het op gebruikelijke wijze samenstellen van het dossier. De kosten waarvan de passagier vergoeding verzoekt, moeten dan ook worden aangemerkt als betrekking hebbend op verrichtingen waarvoor de proceskostenveroordeling wordt geacht een vergoeding in te sluiten.

De proceskosten komen voor rekening van de vervoerder omdat deze (grotendeels) ongelijk krijgt. Ook de nakosten worden toegewezen, voor zover deze kosten daadwerkelijk door de passagier worden gemaakt.

Op verzoek van de passagier zal een certificaat aan deze beschikking worden gehecht.[_8402afca-b1d8-48fe-91c3-5d4b435155a5]

veroordeelt de vervoerder tot betaling aan de passagier van € 250,00, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 1 mei 2023 tot aan de dag van de algehele voldoening;

wijst het meer of anders verzochte af.