Rechtbank Noord-Holland, 3 april 2024

[V.O.F.] heeft bij dagvaarding van 2 november 2023 een vordering tegen [gedaagde] ingesteld. [gedaagde] heeft mondeling geantwoord en daarbij een tegenvordering ingediend.

Op 7 maart 2024 heeft een zitting plaatsgevonden. De griffier heeft aantekeningen gemaakt van wat partijen ter toelichting van hun standpunten naar voren hebben gebracht.

[gedaagde] heeft aan [V.O.F.] opdracht verstrekt om werkzaamheden te verrichten aan zijn chalet op camping [naam]. [V.O.F.] heeft voor zijn werkzaamheden een factuur gestuurd aan [gedaagde]. [gedaagde] heeft de factuur niet betaald.

[V.O.F.] vordert dat de kantonrechter [gedaagde] veroordeelt tot betaling van € 2.100,47.

Zij legt aan de vordering ten grondslag – kort weergegeven – dat zij in opdracht en voor rekening van [gedaagde] werkzaamheden heeft verricht. Zij heeft een factuur gestuurd van € 1.826,50 en vordert betaling van dit bedrag. [V.O.F.] maakt verder aanspraak op de wettelijke rente en de buitengerechtelijke incassokosten van € 273,97.

[gedaagde] erkent dat de factuur niet is betaald. Hij stelt dat [V.O.F.] de werkzaamheden niet goed heeft verricht en daardoor schade van € 680,00 heeft geleden. Hij vordert die schade terug van [V.O.F.].

De vordering en de tegenvordering lenen zich voor gezamenlijke behandeling.

De vraag in deze zaak is of [gedaagde] moet worden veroordeeld tot betaling van de factuur van [V.O.F.] van € 1.826,50. De kantonrechter is van oordeel dat [gedaagde] die factuur inderdaad moet betalen. Dat oordeel wordt hierna uitgelegd.

Vast staat dat partijen een afspraak hebben gemaakt ten aanzien van de door [V.O.F.] uit te voeren werkzaamheden. Ook staat vast dat die werkzaamheden zijn verricht. De kantonrechter constateert dat [gedaagde] de (juistheid en de hoogte van de) factuur van [V.O.F.] op zichzelf niet betwist, zodat dit bedrag in beginsel voor toewijzing gereed ligt.

[gedaagde] heeft verschillende klachten over de werkzaamheden van [V.O.F.] en stelt dat hij door de tekortkomingen van [V.O.F.] schade heeft geleden. De kantonrechter kan dit verweer van [gedaagde] niet volgen. [V.O.F.] heeft tijdens de mondelinge behandeling het verweer van [gedaagde] gemotiveerd weersproken. [gedaagde] heeft zijn stellingen tegenover de ontkenning daarvan door [V.O.F.] niet of nauwelijks gemotiveerd en onderbouwd. Gelet op het feit dat [gedaagde], door zelf niet ter zitting te verschijnen, dit niet meer heeft weersproken en zijn stellingen dus onvoldoende heeft onderbouwd, is zijn verweer en tegenvordering niet vast komen te staan. De vordering van [V.O.F.] wordt daarom toegewezen en de tegenvordering van [gedaagde] wordt afgewezen.

Omdat [gedaagde] te laat is met betalen, moet hij de gevorderde wettelijke rente ook betalen.

[V.O.F.] vordert vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten. Aan de wettelijke eisen voor een vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten is voldaan. De hoogte van de vordering zal worden getoetst aan het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit). De gevorderde vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten is niet hoger dan het tarief dat in het Besluit is bepaald. Daarom wordt het gevorderde bedrag van € 273,97 toegewezen.

[gedaagde] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De kosten in de zaak van de tegenvordering worden begroot op nihil. De proceskosten van [V.O.F.] worden begroot op:

veroordeelt [gedaagde] tot betaling aan [V.O.F.] van € 2.100,47, te vermeerderen met de wettelijke rente over € 1.826,50 vanaf 17 juni 2022 tot aan de dag van de gehele betaling;

veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 982,32, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe;

veroordeelt [gedaagde] tot betaling van de kosten van betekening als [gedaagde] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend;

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad;

wijst de vordering af;