Rechtbank Noord-Holland, 29 juli 2020

De passagiers hebben bij inleidende dagvaarding van 9 juli 2019 een vordering tegen Turkish Airlines ingesteld. Turkish Airlines is niet verschenen, waarna Turkish Airlines bij verstekvonnis van 28 augustus 2019 is veroordeeld. Bij verzetdagvaarding van 29 oktober 2019 is Turkish Airlines in verzet gekomen tegen het verstekvonnis. De passagiers hebben schriftelijk geantwoord

Turkish Airlines heeft, hoewel daartoe in de gelegenheid te zijn gesteld, hierop niet gereageerd.

De passagiers hebben met Turkish Airlines een vervoersovereenkomst gesloten op grond waarvan Turkish Airlines de passagiers op 25 mei 2019 zou vervoeren van Amsterdam-Schiphol Airport naar Istanbul, Turkije met vlucht TK1958 en van Istanbul naar Bangkok, Thailand met vlucht TK64, hierna: de vlucht.

Vlucht TK1958 is vertraagd uitgevoerd. De passagiers zijn met een vertraging van meer dan drie uur op hun eindbestemming aangekomen.

De passagiers hebben compensatie van Turkish Airlines gevorderd in verband met voornoemde vertraging.

Turkish Airlines heeft geweigerd tot betaling over te gaan, waarna de passagiers deze compensatie in rechte hebben gevorderd. De kantonrechter heeft deze vordering bij verstek toegewezen op 28 augustus 2019.

Turkish Airlines vordert in de verzetdagvaarding, primair, dat de kantonrechter Turkish Airlines ontheft van de veroordeling tegen haar uitgesproken bij verstekvonnis en dat de passagiers niet-ontvankelijk worden verklaard althans dat de vorderingen van de passagiers worden afgewezen. Subsidiair vordert Turkish Airlines afwijzing van de vorderingen van de passagier. Meer subsidiair vordert Turkish Airlines te verklaren voor recht dat Turkish Airlines bevoegd was haar eventuele verplichtingen op te schorten, dit alles met veroordeling van de passagiers in de kosten van de verzetprocedure alsmede de passagiers te veroordelen tot restitutie van hetgeen is voldaan naar aanleiding van het verstekvonnis.

Daartoe heeft Turkish Airlines aangevoerd dat het verstekvonnis niet aan haar betekend is, zodat zij als gedaagde in verzet kan komen op grond van artikel 143 lid 2 Rechtsvordering. De verzetdagvaarding is daarmee tijdig uitgebracht.

Voorts stelt Turkish Airlines dat de passagiers hun veronderstelde vorderingsrecht door het ondertekenen van een akte van cessie (het assignmentformulier) hebben overgedragen aan claimbureau Airhelp. De passagiers zijn daardoor niet langer bevoegd om zelf over het gepretendeerde vorderingsrecht te beschikken en dienen derhalve niet-ontvankelijk te worden verklaard.

Subsidiair stelt Turkish Airlines dat de passagiers de door hem opgeworpen stellingen niet behoorlijk hebben onderbouwd. Bij de inleidende dagvaarding zijn producties overgelegd zonder enige toelichting. Nu de passagiers niet hebben voldaan aan de op hen rustende stelplicht en bewijslast, dienen de vorderingen van de passagiers worden afgewezen.

Meer subsidiair stelt Turkish Airlines dat Airhelp verwarring heeft gezaaid over de vraag aan wie Turkish Airlines bevrijdend kan betalen. Turkish Airlines doet een beroep op artikel 6:37 BW waaruit volgt dat een schuldenaar bevoegd is om nakoming van enige verbintenis op te schorten, indien gerede twijfel bestaat aan wie betaling moet geschieden.

Tevens stelt Turkish Airlines dat zij geen wettelijke rente of buitengerechtelijke kosten verschuldigd is aan de passagiers.

De passagiers hebben aangevoerd dat het vonnis wel is betekend aan Turkish Airlines, namelijk op 16 september 2019. Nu de verzetdagvaarding is betekend op 29 oktober 2019 heeft Turkish Airlines niet tijdig verzet aangetekend. De passagiers verzoeken om Turkish Airlines niet-ontvankelijk te verklaren in deze verzetprocedure.

Voorts voeren de passagiers aan dat zij zelf optreden als eisende procespartij. Tussen de passagiers en Airhelp is geen ‘cessie ter incasso’ met privatieve werking overeengekomen, waarbij de passagiers als volmachtgevers het betreffende recht niet meer zelf kunnen uitoefenen. De passagiers zijn dus gerechtigd om in eigen naam de procedure te voeren, nu het vorderingsrecht nog steeds bij hen berust.

De passagiers voeren aan dat Turkish Airlines bevrijdend kan betalen aan de gemachtigde van de passagiers. Voor verklaring van recht voor het opschorten van de betalingsverplichting is geen aanleiding of noodzaak. Indien aan de gemachtigde wordt betaald, wordt bevrijdend betaald door Turkish Airlines.

Ten aanzien van de stelplicht voeren de passagiers aan dat vlucht TK1958 met een vertraging van 1 uur en 4 minuten om 20:04 uur lokale tijd is aangekomen in Istanbul. De aansluitende vlucht TK64 stond gepland om te vertrekken om 20:15 uur lokale tijd. Omdat de luchthaven van Istanbul een minimale overstaptijd van 60 minuten hanteert, konden de passagiers de aansluitende vlucht niet meer halen.

De kantonrechter stelt ambtshalve vast dat zij bevoegd is van onderhavig geschil kennis te nemen.

De passagiers hebben bij conclusie van antwoord in oppositie aangevoerd dat het verstekvonnis op 16 september 2019 is betekend aan Turkish Airlines. Daartoe hebben de passagiers de betekening van het verstekvonnis gewezen op 28 augustus 2019 overlegd. De kantonrechter is van oordeel dat Turkish Airlines niet tijdig verzet heeft aangetekend nu de vier weken na 16 september 2019 zijn verstreken op 15 oktober 2019. De verzetdagvaarding is pas betekend op 29 oktober 2019. De kantonrechter verklaart Turkish Airlines daarom niet-ontvankelijk.

Als de in het ongelijk gestelde partij zal Turkish Airlines in de kosten van de procedure worden veroordeeld.

verklaart Turkish Airlines niet-ontvankelijk;

veroordeelt Turkish Airlines tot betaling van de proceskosten, die tot en met vandaag voor de passagiers worden vastgesteld op een bedrag van € 180,00 aan salaris van de gemachtigde van de passagiers;

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.