Uitspraak · Civiel recht

Rechtbank Midden-Nederland, 4 november 2026 – Huurrecht woonruimte

ECLI:NL:RBMNE:2026:8091Zaaknummer 12275318 \ UC EXPL 26-4937

Instantie
Rechtbank Midden-Nederland
Datum uitspraak
4 november 2026
Publicatiedatum
16 november 2026
Zaaknummer
12275318 \ UC EXPL 26-4937
Rechtsgebied
Civiel recht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Hoofdwetsartikel
Artikel 7:224 BW
Zittingsplaats
Utrecht
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Huurrecht woonruimte; geen beginomschrijving van het gehuurde; huurder vordert deel van de ingehouden borg terug; verhuurder vordert schadevergoeding vanwege niet correct en schoon opleveren; de vorderingen van de huurder worden grotendeels toegewezen en die van de verhuurder worden grotendeels afgewezen.

5 De beslissing

De kantonrechter

in conventie

5.1

veroordeelt [gedaagde] om aan [eisers] te betalen een bedrag van € 1.502,34, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over het toegewezen bedrag, met ingang van 30 april 2025, tot de dag van volledige betaling,

5.2

veroordeelt [gedaagde] om aan [eisers] te betalen een bedrag van € 300,34 aan buitengerechtelijke kosten, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW, met ingang van 11 november 2025, tot de dag van volledige betaling,

5.3

veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 951,97, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe,

in reconventie

5.4

wijst de vorderingen van [gedaagde] af,

5.5

veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 432,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe,

in conventie en in reconventie

5.6

veroordeelt [gedaagde] tot betaling van de kosten van betekening als [gedaagde] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

5.7

veroordeelt [gedaagde] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,

5.8

verklaart dit vonnis wat betreft de onder 5.1, 5.2, 5.3, 5.5, 5.6 en 5.7 genoemde beslissingen uitvoerbaar bij voorraad,

5.9

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. A.A.T. Werner en in het openbaar uitgesproken op 4 november 2026.
!

61312

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 De procedure
  2. 2 De kern van de zaak
  3. 3 De achtergrond van de zaak
  4. 4 De beoordeling
  5. 5 De beslissing

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND

Civiel recht

Kantonrechter

Zittingsplaats Utrecht

Zaaknummer: 12275318 \ UC EXPL 26-4937

Vonnis van 4 november 2026

in de zaak van

1 [eiser sub 1] , 2. [eiser sub 2] ,

beiden wonende in [woonplaats] ,

eisende partijen in conventie,

verwerende partijen in reconventie,

hierna samen te noemen: [eisers] ,

gemachtigden: mr. H.F.C. Hoogendoorn en mr. E. Beelen,

tegen

[gedaagde] ,

wonende in [woonplaats] ,

gedaagde partij in conventie,

eisende partij in reconventie,

hierna te noemen: [gedaagde] ,

gemachtigde: [gemachtigde] .

1 De procedure

1.1

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding, met producties, - de conclusie van antwoord in conventie en van eis in reconventie, - de brief waarin is meegedeeld dat een mondelinge behandeling is bepaald,

- de conclusie van antwoord in reconventie,

- het verwijzingsvonnis van de rechtbank in Amsterdam van 4 juni 2026,

- de pleitnota van de voormalig gemachtigde van [gedaagde] , die als een akte wordt aangemerkt.

1.2

De mondelinge behandeling (zitting) was op 7 oktober 2026. Daarbij waren [eisers] aanwezig met hun gemachtigden mr. H.F.C. Hoogendoorn en mr. E. Beelen. Namens [gedaagde] was met kennisgeving niemand aanwezig. De griffier heeft aantekeningen gemaakt van wat er is besproken.

1.3

De kantonrechter heeft vervolgens bepaald dat vandaag uitspraak wordt gedaan.

2 De kern van de zaak

2.1

[eisers] hebben een woning gehuurd van [gedaagde] . Volgens [eisers] heeft [gedaagde] ten onrechte € 1.888,30 aan herstelkosten en schoonmaakkosten van de borg ingehouden en ten onrechte € 509,04 in rekening gebracht aan verbruikskosten. Deze bedragen vorderen [eisers] van [gedaagde] . [gedaagde] vordert in reconventie € 17.000,00 vanwege schade aan de huurwoning die door [eisers] zou zijn veroorzaakt en € 2.250,00 aan proceskosten. De vorderingen van [eisers] worden grotendeels toegewezen en die van [gedaagde] worden afgewezen.

3 De achtergrond van de zaak

3.1

[eisers] hebben van 8 oktober 2024 tot en met 31 maart 2025 een woning gehuurd van [gedaagde] . [eisers] hebben daarvoor een waarborgsom van € 2.900,00 betaald en € 395,00 aan schoonmaakkosten. Partijen hebben de huurovereenkomst vroegtijdig beëindigd via een vaststellingsovereenkomst van 31 januari 2025. In het kader van die vaststellingsovereenkomst hebben [eisers] op 28 januari 2025 € 509,04 aan [gedaagde] betaald voor de eindafrekening “verbruikskosten 2024”. De eindinspectie vond plaats op 31 maart 2025 en op 16 april 2025 heeft [gedaagde] aan [eisers] een eindafrekening gestuurd op basis waarvan [gedaagde] € 1.493,30 aan herstelkosten heeft ingehouden op de borg. [gedaagde] heeft dit bedrag gebaseerd op een offerte van [bedrijf] voor de werkzaamheden ‘Sauzen wanden 2 kamers/ aflakken van 2 deuren en kozijnen’.

3.2

[eisers] vinden dat [gedaagde] ten onrechte € 1.493,30 aan herstelkosten op de borg heeft ingehouden. Daarnaast vinden [eisers] dat zij ten onrechte € 509,04 hebben betaald aan “verbruikskosten” en dat zij de betaalde schoonmaakkosten van € 395,00 terug moeten krijgen. Deze bedragen vorderen zij terug van [gedaagde] .

3.3

[gedaagde] vindt dat zij de herstelkosten mocht verrekenen met de borg omdat de woning volgens haar vies en beschadigd is opgeleverd. In reconventie vordert [gedaagde] daarbij (circa) € 17.000,00 aan schadevergoeding van [eisers] Dit bedrag is als volgt opgebouwd:

  • Integraal schilderwerk wanden en plafonds (€ 6.500,00)
  • Schilderwerk kozijnen en deuren (€ 4.000,00)
  • Herstel van plinten en vaste onderdelen (€ 1.500,00)
  • Professionele eindreiniging (€ 1.000,00)
  • Sleutel- en slotvervanging (€ 500,00)
  • Coördinatie, inspectie en herstelbegeleiding (€ 1.500,00).
3.4

[gedaagde] vordert daarnaast de daadwerkelijk gemaakte proceskosten die zij begroot op € 2.250,00.

3.5

Partijen hebben geprobeerd er onderling uit te komen maar dit is niet gelukt.

4 De beoordeling

4.1

De kantonrechter behandelt de vorderingen in conventie en reconventie vanwege de onderlinge samenhang, gezamenlijk.

De vordering van [eisers] wordt grotendeels toegewezen

4.2

[eisers] en [gedaagde] zijn het er niet over eens of aan het begin van de huurovereenkomst een beschrijving is opgemaakt zoals in artikel 7:224 lid 2 BW is bedoeld (‘beginbeschrijving’). Dit is de kern van het geschil tussen partijen.

4.2.1

[eisers] moesten de woning aan het einde van de huur weer aan [gedaagde] teruggeven. Volgens artikel 7:224 lid 2 van het Burgerlijk Wetboek (BW) geldt daarbij het volgende: als er bij het begin van de huur een beschrijving van de woning is gemaakt, dan moet de huurder ( [eisers] ) de woning in dezelfde staat teruggeven als toen is vastgelegd. Als zo’n beschrijving ontbreekt, dan geldt als uitgangspunt dat de huurder de woning heeft gekregen in de staat waarin de woning aan het einde van de huur is.

Geen beginbeschrijving

4.2.2

De kantonrechter is van oordeel dat er geen beschrijving van de staat van de woning aan het begin van de huurovereenkomst is opgesteld zoals bedoeld in artikel 7:224 lid 2 BW. De beschrijving van artikel 7:224 lid 2 BW moet de staat van de verschillende onderdelen van het gehuurde (de woning) zo concreet en nauwkeurig mogelijk vastleggen. Alleen dan kan worden vastgesteld in welke staat [eisers] de woning bij aanvang van de huur hebben aanvaard. Uit die beschrijving moet ook blijken in welke staat de woning bij het einde van de huurovereenkomst moet worden opgeleverd.

4.2.3

In het inspectierapport bij aanvang van de huurovereenkomst van 9 oktober 2024 staat onder het kopje gebreken of wijzigingen slechts “geen gebreken”. Verder is in het inspectierapport alleen een overzicht opgenomen van het soort en aantal sleutels dat aan [eisers] is gegeven en welke inboedel in de woning staat. De enkele opmerking dat er geen gebreken zijn voldoet naar het oordeel van de kantonrechter niet als een beginbeschrijving van de woning, omdat dit niet weergeeft in welke specifieke staat de woning door [eisers] zou moeten worden opgeleverd en omdat de opmerking “geen gebreken” in dit geval in feite niet meer inhoudt dat dat het gehuurde geschikt is om te worden gebruikt als woning.

[eisers] hebben de woning correct opgeleverd, met uitzondering van ontbrekende sleutels

4.2.4

Omdat geen beginomschrijving van de staat van de woning is opgemaakt zoals bedoeld in artikel 7:224 lid 2 BW, wordt vermoed dat [eisers] de woning in dezelfde staat hebben opgeleverd als toen zij de woning gingen huren. Met andere woorden: de oplevering door [eisers] wordt als correct verondersteld.

4.2.5

Door de zinsnede “behoudens tegenbewijs” in artikel 7:224 lid 2 BW ligt de stelplicht en bewijslast dat dit niet zo is bij de verhuurder. [gedaagde] moet dus stellen en (bij betwisting) bewijzen dat de staat van de woning bij aanvang van de huur anders was, en dat [eisers] de woning niet hebben opgeleverd in overeenstemming met die, volgens [gedaagde] , oorspronkelijke staat. Dit heeft [gedaagde] naar het oordeel van de kantonrechter niet (voldoende) gedaan. [gedaagde] heeft niet inzichtelijk gemaakt wat volgens haar de staat van de woning was bij aanvang van de huur, bijvoorbeeld door middel van foto’s van de woning aan het begin van de huurovereenkomst te overleggen.

4.2.6

Daarom kan niet worden aangenomen dat [eisers] tekort zijn geschoten in hun opleveringsverplichting en kan dus ook niet worden aangenomen dat (het grootste gedeelte van) de werkzaamheden die [gedaagde] zegt uit te moeten laten voeren voor rekening van [eisers] zijn. [gedaagde] mocht de herstelkosten dus niet verrekenen met de borg, met uitzondering van de kosten voor de ontbrekende sleutels (zie vanaf 4.3).

De ontbrekende sleutels moeten [eisers] vergoeden

4.3

[gedaagde] heeft € 500,00 gevorderd van [eisers] vanwege sleutels die [eisers] niet hebben ingeleverd aan het einde van de huurovereenkomst.

4.3.1

Uit een vergelijking van de inspectierapporten aan het begin en aan het einde van de huur volgt dat een aantal sleutels ontbreekt. De kantonrechter stelt vast dat twee voordeursleutels en één brievenbussleutel ontbreken, zoals dat volgt uit het eindinspectierapport dat [eisers] hebben ondertekend. [eisers] hebben dit niet (voldoende) betwist. Zij hebben hierover op de zitting alleen gezegd dat ze de sleutels hebben ingeleverd door deze in de desbetreffende deuren achter te laten, maar dit strookt niet met wat er in het eindinspectierapport is genoteerd. Bij alle ‘geconstateerde gebreken’ die zijn genoemd in dat rapport staat dat [eisers] het daar niet mee eens zijn, behalve bij de ontbrekende sleutels. Het moet er dus voor worden gehouden dat [eisers] niet alle sleutels hebben ingeleverd.

4.3.2

Bovenstaande maakt dat [gedaagde] schade heeft geleden die voor vergoeding in aanmerking komt. [gedaagde] heeft gesteld dat de kosten voor vervanging van de sleutels € 500,00 bedragen. [eisers] hebben de hoogte van dit bedrag niet betwist. De kantonrechter zal dit onderdeel van de vordering van [gedaagde] daarom toewijzen. Dit is het enige punt waarop [gedaagde] kan verrekenen met de borg.

[gedaagde] hoeft de overeengekomen schoonmaakkosten niet terug te betalen

4.4

[eisers] vorderen naast het ingehouden deel van de borg € 395,00 aan schoonmaakkosten terug van [gedaagde] . Dit bedrag hebben zij aan het begin van de huurovereenkomst betaald en zou op basis van punt F van de vaststellingsovereenkomst van 31 januari 2025 moeten worden terugbetaald als [eisers] de woning smetteloos hadden opgeleverd. [eisers] stellen de woning voor de oplevering uitgebreid schoongemaakt te hebben. [gedaagde] betwist dat [eisers] de woning smetteloos hebben opgeleverd.

4.4.1

Deze vordering van [eisers] komt erop neer dat zij nakoming vorderen van een bepaling uit de vaststellingsovereenkomst. Dit betekent dat [eisers] moeten stellen en zo nodig moeten bewijzen dat sprake is van een smetteloze oplevering en dat hebben zij niet gedaan. De enkele stelling dat zij de woning voor de oplevering schoongemaakt hebben is daarvoor niet voldoende. [eisers] hebben bijvoorbeeld geen foto’s overgelegd waaruit zou blijken dat de woning na hun eindschoonmaak smetteloos was, terwijl dit door [gedaagde] is betwist en door foto’s lijkt te worden ondersteund dat de hoge maatstaf van smetteloosheid niet wordt gehaald. Omdat niet is komen vast te staan dat aan de overeengekomen voorwaarde is voldaan, is [gedaagde] niet gehouden de schoonmaakkosten (terug) te betalen.

[gedaagde] moet kosten terugbetalen voor de eindafrekening verbruikskosten 2024

4.5

[eisers] hebben € 509,04 aan [gedaagde] betaald aan “verbruikskosten 2024” (zoals gas, water, licht en internet). [eisers] stellen dit bedrag onverschuldigd aan [gedaagde] te hebben betaald en vorderen dit ook terug. [eisers] hebben het bedrag op 28 januari 2025 aan [gedaagde] betaald op basis van een overzicht dat [gedaagde] heeft opgesteld. Zij stellen dat [gedaagde] betaling van dit bedrag als voorwaarde stelde voor het ondertekenen van de vaststellingsovereenkomst van 31 januari 2025 en dat [gedaagde] nog een definitieve eindafrekening zou opstellen, maar dit nooit heeft gedaan.

4.5.1

De kantonrechter is van oordeel dat [eisers] de € 509,04 onverschuldigd aan [gedaagde] hebben betaald. Er is sprake van onverschuldigde betaling als iemand geld of een goed aan een ander geeft, terwijl daar geen geldige reden voor is. Ook als partijen niet expliciet hebben besproken dat nog een afrekening opgesteld zou worden ten aanzien van de verbruikskosten 2024, mag van [gedaagde] als verhuurder worden verlangd dat zij een deugdelijke afrekening opstelt. Een verhuurder heeft deze verplichting nu eenmaal op basis van artikel 7:259 BW.

4.5.2

Hoewel [gedaagde] betwist dat de betaling onverschuldigd is geweest, heeft zij niet betwist dat zo’n afrekening nog niet is opgesteld en dat zij dit nog moest doen. De kantonrechter is daarom van oordeel dat er geen rechtsgrond was voor de betaling en de betaling (nog) niet had hoeven plaatsvinden. Dat brengt met zich mee dat er op dit punt nog geen opeisbare vordering was van [gedaagde] op [eisers] en dat [gedaagde] dit bedrag terug moet betalen.

Conclusie

4.6

Gelet op het bovenstaande mag [gedaagde] op het bedrag van € 1.493,30 aan nog ingehouden borg slechts € 500,00 inhouden voor de kosten voor nieuwe sleutels en sloten. Dat betekent dat [gedaagde] nog € 993,30 aan borg moet terugbetalen aan [eisers] . Daarnaast moet zij aan [eisers] € 509,04 aan onverschuldigd betaalde “verbruikskosten 2024” betalen. Dat betekent dat Veenmanin totaal aan [eisers] moet betalen een bedrag van € 1.502,34. De gevorderde wettelijke rente over dit bedrag wordt zoals gevorderd toegewezen vanaf 30 april 2025 (30 dagen na het einde van de huurovereenkomst).

De daadwerkelijk gemaakte proceskosten van [gedaagde] worden afgewezen

4.7

[gedaagde] heeft in reconventie ook € 2.250,00 aan proceskosten gevorderd. [gedaagde] lijkt bedoeld te hebben deze vordering afzonderlijk in te willen stellen, los van de vraag of de door haar gevorderde schadevergoeding wordt toegewezen. De kantonrechter zal deze vordering daarom als zodanig behandelen.

De kantonrechter vernietigt het kostenbeding

4.7.1

De primaire grondslag van deze vordering is het kostenbeding in de huurovereenkomst. [gedaagde] heeft niet toegelicht op welk beding zij een beroep wenst te doen, maar de kantonrechter gaat er net als [eisers] vanuit dat zij artikel 25.2 van de algemene bepalingen bedoelt. Samengevat staat in dat artikel dat als de (ver)huurder een sommatie, ingebrekestelling of exploot laat betekenen, of een procedure start tot nakoming of ontruiming, de andere partij alle daarmee samenhangende kosten vergoedt, behalve de proceskosten die op grond van een definitieve rechterlijke beslissing verschuldigd zijn. [eisers] vinden dat dit beding als onredelijk bezwarend moet worden aangemerkt en daarom moet worden vernietigd.

4.7.2

Artikel 25.2 van de algemene bepalingen wijkt in het nadeel van consumenten ( [eisers] ) af van de wet en het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het besluit) en dat mag niet. Consumenten zijn namelijk slechts de (gemaximeerde) kosten als bedoeld in het besluit verschuldigd, voor zover is voldaan aan een aantal wettelijke eisen. Eén van die eisen is dat de consument eerst door middel van een aanmaningsbrief de mogelijkheid moet hebben gekregen om binnen een termijn van veertien dagen de vordering alsnog te voldoen, zonder bijkomende kosten. Het beding verwijst weliswaar naar de wettelijke bepalingen, maar dat neemt niet weg dat [eisers] op grond van dat beding in principe verplicht zijn om bij niet nakoming van de huurovereenkomst alle in dat verband door [gedaagde] gemaakte kosten te voldoen, onbegrensd in omvang en zonder voorafgaande kosteloze aanmaningsbrief.

Het beding heeft dus een aanzienlijk bredere strekking dan wat aan de consumenten op grond van de wet in rekening mag worden gebracht. Althans, de bewoording van het beding maakt onvoldoende duidelijk dat niet wordt afgeweken van dwingendrechtelijke consumentenbeschermende bepalingen. Het beding is daarmee onredelijk bezwarend en wordt vernietigd.

De subsidiaire grondslag voor vergoeding van werkelijke proceskosten slaagt ook niet

4.7.3

Subsidiair heeft [gedaagde] gevorderd om de daadwerkelijk gemaakte proceskosten toe te wijzen op grond van artikel 6:96 lid 2 BW. Deze vordering wordt afgewezen omdat de door [gedaagde] gevorderde hoofdsom (de schadevergoeding) wordt afgewezen. Overigens heeft [gedaagde] op geen enkele manier de hoogte van het gevorderde salaris gemachtigde onderbouwd.

[gedaagde] moet de buitengerechtelijke incassokosten betalen

4.8

[eisers] vorderen vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten. De vordering moet worden beoordeeld op grond van artikel 6:96 BW en het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit). Partijen zijn een vergoeding overeengekomen die van de wettelijke regeling afwijkt. Omdat [gedaagde] heeft gehandeld in de uitoefening van een beroep of bedrijf, mag van de wettelijke regeling worden afgeweken. Daarom zal de vordering worden getoetst aan de oriëntatiepunten in het Rapport BGK-integraal, maar met toepassing van de wettelijke tarieven die geacht worden redelijk te zijn. De door [eisers] gevorderde vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten zal worden toegewezen, omdat [gedaagde] de verschuldigdheid daarvan op grond van de tussen hen gesloten overeenkomst niet heeft betwist en geen redenen aanwezig zijn om (ambtshalve) tot matiging van de gevorderde vergoeding over te gaan. Daarom zal een bedrag van € 300,34 worden toegewezen.

4.8.1

De gevorderde rente over de buitengerechtelijke incassokosten zal worden toegewezen vanaf 11 november 2025. Dit is de datum waarop de gemachtigde van [eisers] een brief heeft gestuurd naar [gedaagde] waarin de buitengerechtelijke incassokosten worden aangezegd.

[gedaagde] moet de proceskosten betalen

4.9

[gedaagde] is in conventie en in reconventie in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De hoogte van de proceskosten wordt vastgesteld op basis van de omvang van de ingestelde vordering.

4.9.1

De proceskosten in conventie van [eisers] worden begroot op:

- kosten van de dagvaarding€144,47
- griffierecht€265,00
- salaris gemachtigde€434,00(2 punten × € 217,00)
- nakosten€108,50(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)
Totaal€951,97
4.9.2

De proceskosten in reconventie van [eisers] worden begroot op:

- salaris gemachtigde€432,00(2 punten × factor 0,5 × € 432,00)
Totaal€432,00
4.9.3

De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.

5 De beslissing

De kantonrechter

in conventie

5.1

veroordeelt [gedaagde] om aan [eisers] te betalen een bedrag van € 1.502,34, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over het toegewezen bedrag, met ingang van 30 april 2025, tot de dag van volledige betaling,

5.2

veroordeelt [gedaagde] om aan [eisers] te betalen een bedrag van € 300,34 aan buitengerechtelijke kosten, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW, met ingang van 11 november 2025, tot de dag van volledige betaling,

5.3

veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 951,97, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe,

in reconventie

5.4

wijst de vorderingen van [gedaagde] af,

5.5

veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 432,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe,

in conventie en in reconventie

5.6

veroordeelt [gedaagde] tot betaling van de kosten van betekening als [gedaagde] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

5.7

veroordeelt [gedaagde] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,

5.8

verklaart dit vonnis wat betreft de onder 5.1, 5.2, 5.3, 5.5, 5.6 en 5.7 genoemde beslissingen uitvoerbaar bij voorraad,

5.9

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. A.A.T. Werner en in het openbaar uitgesproken op 4 november 2026.
!

61312

Wetsartikelen in deze uitspraak

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.