Uitspraak · Omgevingsrecht
Rechtbank Midden-Nederland, 21 september 2026 – Afwijzing verzoek om voorlopige voorziening
ECLI:NL:RBMNE:2026:7915Zaaknummer UTR 26/7801
- Instantie
- Rechtbank Midden-Nederland
- Datum uitspraak
- 21 september 2026
- Publicatiedatum
- 9 november 2026
- Zaaknummer
- UTR 26/7801
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht, Omgevingsrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig, Mondelinge uitspraak, Proces-verbaal, Voorlopige voorziening
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 7.4 Bbl
- Zittingsplaats
- Almere
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Afwijzing verzoek om voorlopige voorziening. De verleende omgevingsvergunning ligt ter beoordeling voor. Verzoekster vreest trillingschade, en voert aan dat de vergunning niet in stand kan blijven vanwege strijd met de specifieke zorgplicht en de regels uit hoofdstuk 7 van het Bbl. De zorgplicht en overige regels uit H7 zijn echter rechtstreeks werkend en zien op de uitvoering van bouw- en sloopwerkzaamheden. Deze maken geen deel uit van het toetsingskader bij het verlenen van de vergunning, zodat (eventuele) strijd hiermee niet maakt dat de vergunning onrechtmatig zou zijn.
Beslissing
De voorzieningenrechter wijst het verzoek af.
Overwegingen
Standpunt verzoekster
6. Verzoekster vreest voor trillingschade. Haar pand staat op een stalen fundering en is dus niet met palen in de grond verankerd. Verzoekster wijst erop dat in dit deel van [plaats] vanaf ongeveer op 3 meter onder NAP sprake is van een zogenoemde ‘oerlaag’, een harde, steenachtige grondlaag. Het heien van palen door deze grondlaag zorgt volgens verzoekster dan ook voor (te) sterke trillingen, met alle gevolgen van dien. Dit blijkt ook duidelijk uit de sonderingen SW114, SW116 en SW119 in het funderingsadvies van [deskundige] van 8 juli 2026, dat door vergunninghouder bij de aanvraag is overgelegd. Hierbij werd op een diepte tot 6 meter immers een conusweerstand gemeten van meer dan 20 MPa.
7. In dit kader heeft verzoekster gewezen op aandachtspunt 5 bij de omgevingsvergunning dat luidt:
“Zoals opgenomen in het funderingsadvies dienen de trillingsniveaus tijdens het heiwerk gemonitord en geregistreerd te worden om een beoordeling over de kans op schade aan bouwwerken mogelijk te maken conform de ‘meet- en beoordelingsrichtlijnen voor trillingen van Stichting Bouwresearch’ (SBR-richtlijn deel A, B en C). Hiervoor dienen trilling meters geplaatst te worden en een plan van aanpak voor het monitoren van de trillingen te worden opgesteld.”
Dit aandachtspunt is volgens verzoekster dwingendrechtelijk geformuleerd zodat het moet worden gezien als een vergunningvoorschrift, al dan niet maatwerkvoorschrift. Verzoekster voert aan dat het bestreden besluit geen stand kan houden omdat dit voorschrift niet in lijn is met de zorgplicht uit artikel 7.4 van het Besluit bouwwerken leefomgeving (Bbl). Daarin is immers niet opgenomen dat het plan van aanpak voorafgaand aan de werkzaamheden moet worden overgelegd en moet worden goedgekeurd door (een bouwtechnicus van) het college.
8. Op de zitting heeft verzoekster nog gewezen op het monitoringsplan van [bedrijf 2] B.V., het bedrijf dat door vergunninghouder is ingeschakeld om de trillingen bij het heien te controleren en monitoren. In dit plan wordt er ten onrechte vanuit gegaan dat het pand van verzoekster op heipalen staat, en er dus geen sprake zou zijn van een trillingsgevoelige fundering. Hierdoor wordt de kans op schade onderschat. Inmiddels is er ook daadwerkelijk schade ontstaan aan het pand van verzoekster. Er is scheur ontstaan in de betonnen vloer van haar parkeergarage. Verzoekster heeft dit onderbouwd met een foto.
Beoordeling door de voorzieningenrechter
9. De voorzieningenrechter volgt verzoekster niet. Allereerst is aandachtspunt 5 geen vergunningvoorschrift, zodat daaraan niet de juridische betekenis kan toekomen die verzoekster voorstaat. Het belangrijkste in deze zaak is echter dat de omvang van het geding waarover de voorzieningenrechter kan oordelen, (onder meer) wordt gevormd door het bestreden besluit. Volgens verzoekster kan dit besluit geen stand houden, omdat het in strijd is met de specifieke zorgplicht uit artikel 7.4 van het Bbl. De regels uit hoofdstuk 7 van het Bbl, waaronder de specifieke zorgplicht, maken evenwel geen deel uit van de beoordelingsregels die het college bij het beoordelen van de aanvraag om omgevingsvergunning voor de bouwactiviteit kan betrekken. De regels uit Hoofdstuk 7 zijn rechtstreeks werkend en zien op de uitvoering van bouw- en sloopwerkzaamheden. De specifieke zorgplicht is (en kan) dus niet aan de bestreden omgevingsvergunning ten grondslag (zijn) gelegd, zodat de voorzieningenrechter op grondslag daarvan ook geen voorziening kan treffen.
10. Het verzoek om een voorlopige voorziening moet daarom worden afgewezen. Tijdens de zitting heeft de voorzieningenrechter gewezen op de mogelijkheid van een verzoek om handhaving van de regels uit Hoofdstuk 7 van het Bbl. Voorts heeft hij opgeroepen om zo snel mogelijk met betrokken partijen om tafel te gaan om te bezien hoe eventuele schade bij de voortzetting van de werkzaamheden kunnen worden voorkomen. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. De voorzieningenrechter heeft partijen er op de zitting op gewezen dat er geen rechtsmiddel openstaat tegen deze uitspraak.
Deze uitspraak is op 21 september 2026 in het openbaar gedaan door mr. ing. A. Rademaker, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. N.K. Boer-de Bruin, griffier.
griffier voorzieningenrechter
Een afschrift van dit proces-verbaal is aan partijen verzonden op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
Zittingsplaats Almere
Bestuursrecht
zaaknummer: UTR 26/7801
proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de voorzieningenrechter van 21 september 2026 op het verzoek om een voorlopige voorziening in de zaak tussen
[eiseres] B.V. gevestigd in [vestigingsplaats] , eiseres,
(gemachtigden: mr. W.J. Bosma en mr. P. Ligtenberg)
en
het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Amersfoort, verweerder.
(gemachtigde: mr. B. Maaijen)
Als derde-partij heeft aan het geding deelgenomen: [derde belanghebbende] B.V., gevestigd in [vestigingsplaats] , vergunninghouder
(gemachtigde: mr. S. Maakal)
Inleiding
1. Aan de [adres 1] in [plaats] bouwt vergunninghouder een nieuw bedrijfsgebouw, waarvoor het college op 3 maart 2026 een omgevingsvergunning heeft verleend. Schuin tegenover dit perceel, aan de [adres 2] in [plaats] , bevindt zich het pand van verzoekster.
2. Nadat vergunninghouder eind augustus 2026 startte met heiwerkzaamheden, terwijl de verleende omgevingsvergunning ziet op een fundering op staal, trok verzoekster aan de bel bij het college. De bouw is vervolgens op 1 september 2026 door het college stilgelegd. Diezelfde dag heeft vergunninghouder een omgevingsvergunning aangevraagd voor de wijziging naar een fundering op heipalen. Met het besluit van 3 september 2026 (het bestreden besluit) heeft het college deze omgevingsvergunning verleend. De bouwstop is vervolgens opgeheven, waarna vergunninghouder het heien heeft voortgezet.
3. Verzoekster vreest voor trillingschade aan haar pand als gevolg van het heien en heeft daarom bezwaar gemaakt tegen het bestreden besluit. Daarnaast heeft zij de voorzieningenrechter verzocht om (indien mogelijk met een ordemaatregel) het bestreden besluit te schorsen tot het college over haar bezwaren heeft beslist. Bij brief van 17 september 2026 heeft de voorzieningenrechter het verzoek om een ordemaatregel te treffen, afgewezen.
4. Het verzoek is vervolgens op 21 september 2026 bij de rechtbank op een spoedzitting behandeld. Verzoekster heeft zich op de zitting laten vertegenwoordigen door haar directeur, [A] , bijgestaan door de beide gemachtigden van verzoekster. Het college heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde en door [B] , bouwtechnicus. Vergunninghouder heeft zich op de zitting laten vertegenwoordigen door haar gemachtigde en door mr. Y. Kanhai, bedrijfsjurist, en [C] , projectbegeleider bij [bedrijf 1] .
5. Na afloop van de zitting heeft de voorzieningenrechter onmiddellijk uitspraak gedaan.
Beslissing
De voorzieningenrechter wijst het verzoek af.
Overwegingen
Standpunt verzoekster
6. Verzoekster vreest voor trillingschade. Haar pand staat op een stalen fundering en is dus niet met palen in de grond verankerd. Verzoekster wijst erop dat in dit deel van [plaats] vanaf ongeveer op 3 meter onder NAP sprake is van een zogenoemde ‘oerlaag’, een harde, steenachtige grondlaag. Het heien van palen door deze grondlaag zorgt volgens verzoekster dan ook voor (te) sterke trillingen, met alle gevolgen van dien. Dit blijkt ook duidelijk uit de sonderingen SW114, SW116 en SW119 in het funderingsadvies van [deskundige] van 8 juli 2026, dat door vergunninghouder bij de aanvraag is overgelegd. Hierbij werd op een diepte tot 6 meter immers een conusweerstand gemeten van meer dan 20 MPa.
7. In dit kader heeft verzoekster gewezen op aandachtspunt 5 bij de omgevingsvergunning dat luidt:
“Zoals opgenomen in het funderingsadvies dienen de trillingsniveaus tijdens het heiwerk gemonitord en geregistreerd te worden om een beoordeling over de kans op schade aan bouwwerken mogelijk te maken conform de ‘meet- en beoordelingsrichtlijnen voor trillingen van Stichting Bouwresearch’ (SBR-richtlijn deel A, B en C). Hiervoor dienen trilling meters geplaatst te worden en een plan van aanpak voor het monitoren van de trillingen te worden opgesteld.”
Dit aandachtspunt is volgens verzoekster dwingendrechtelijk geformuleerd zodat het moet worden gezien als een vergunningvoorschrift, al dan niet maatwerkvoorschrift. Verzoekster voert aan dat het bestreden besluit geen stand kan houden omdat dit voorschrift niet in lijn is met de zorgplicht uit artikel 7.4 van het Besluit bouwwerken leefomgeving (Bbl). Daarin is immers niet opgenomen dat het plan van aanpak voorafgaand aan de werkzaamheden moet worden overgelegd en moet worden goedgekeurd door (een bouwtechnicus van) het college.
8. Op de zitting heeft verzoekster nog gewezen op het monitoringsplan van [bedrijf 2] B.V., het bedrijf dat door vergunninghouder is ingeschakeld om de trillingen bij het heien te controleren en monitoren. In dit plan wordt er ten onrechte vanuit gegaan dat het pand van verzoekster op heipalen staat, en er dus geen sprake zou zijn van een trillingsgevoelige fundering. Hierdoor wordt de kans op schade onderschat. Inmiddels is er ook daadwerkelijk schade ontstaan aan het pand van verzoekster. Er is scheur ontstaan in de betonnen vloer van haar parkeergarage. Verzoekster heeft dit onderbouwd met een foto.
Beoordeling door de voorzieningenrechter
9. De voorzieningenrechter volgt verzoekster niet. Allereerst is aandachtspunt 5 geen vergunningvoorschrift, zodat daaraan niet de juridische betekenis kan toekomen die verzoekster voorstaat. Het belangrijkste in deze zaak is echter dat de omvang van het geding waarover de voorzieningenrechter kan oordelen, (onder meer) wordt gevormd door het bestreden besluit. Volgens verzoekster kan dit besluit geen stand houden, omdat het in strijd is met de specifieke zorgplicht uit artikel 7.4 van het Bbl. De regels uit hoofdstuk 7 van het Bbl, waaronder de specifieke zorgplicht, maken evenwel geen deel uit van de beoordelingsregels die het college bij het beoordelen van de aanvraag om omgevingsvergunning voor de bouwactiviteit kan betrekken. De regels uit Hoofdstuk 7 zijn rechtstreeks werkend en zien op de uitvoering van bouw- en sloopwerkzaamheden. De specifieke zorgplicht is (en kan) dus niet aan de bestreden omgevingsvergunning ten grondslag (zijn) gelegd, zodat de voorzieningenrechter op grondslag daarvan ook geen voorziening kan treffen.
10. Het verzoek om een voorlopige voorziening moet daarom worden afgewezen. Tijdens de zitting heeft de voorzieningenrechter gewezen op de mogelijkheid van een verzoek om handhaving van de regels uit Hoofdstuk 7 van het Bbl. Voorts heeft hij opgeroepen om zo snel mogelijk met betrokken partijen om tafel te gaan om te bezien hoe eventuele schade bij de voortzetting van de werkzaamheden kunnen worden voorkomen. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. De voorzieningenrechter heeft partijen er op de zitting op gewezen dat er geen rechtsmiddel openstaat tegen deze uitspraak.
Deze uitspraak is op 21 september 2026 in het openbaar gedaan door mr. ing. A. Rademaker, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. N.K. Boer-de Bruin, griffier.
griffier voorzieningenrechter
Een afschrift van dit proces-verbaal is aan partijen verzonden op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.