Uitspraak · Civiel recht

Rechtbank Midden-Nederland, 4 november 2026 – Tussenvonnis na bewijsopdracht

ECLI:NL:RBMNE:2026:7601Zaaknummer C/16/599517 / HL ZA 25-242

Instantie
Rechtbank Midden-Nederland
Datum uitspraak
4 november 2026
Publicatiedatum
16 november 2026
Zaaknummer
C/16/599517 / HL ZA 25-242
Rechtsgebied
Civiel recht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig, Tussenuitspraak
Zittingsplaats
Lelystad
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Tussenvonnis na bewijsopdracht. Berekening van de door gedaagde aan eiser te betalen courtage.

De rechtbank

in conventie

3.1

verwijst de zaak naar de rol van woensdag 16 december 2026;

3.2

beveelt [eiser] om op voornoemde roldatum een nieuwe berekening van de verschuldigde courtage te overleggen, conform de 60/40-verdeling en met inachtneming van de vereisten uit randnummer 3.29 van het tussenvonnis van 10 juni 2026;

3.3

bepaalt dat [gedaagde] daarna in de gelegenheid wordt gesteld om op een termijn van zes weken op de akte van [eiser] te reageren;

3.4

houdt iedere verdere beslissing aan;

in reconventie

3.5

houdt iedere beslissing aan.

Dit vonnis is gewezen door mr. H.M.M. Steenberghe en in het openbaar uitgesproken op 4 november 2026.

5274

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 De procedure
  2. 2 De verdere beoordeling
  3. 3 De beslissing

RECHTBANK Midden-Nederland

Civiel recht

Zittingsplaats Lelystad

Zaaknummer: C/16/599517 / HL ZA 25-242

Vonnis van 4 november 2026

in de zaak van

[eiser] ,

te [plaats] ,

eisende partij in conventie,

verwerende partij in reconventie,

hierna te noemen: [eiser] ,

advocaat: mr. J.W. Stam,

tegen

[gedaagde] B.V.,

te [plaats] ,

gedaagde partij in conventie,

eisende partij in reconventie,

hierna te noemen: [gedaagde] ,

advocaat: mr. A.M. Bos.

1 De procedure

1.1

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- het tussenvonnis van 10 juni 2026;- de akte van [eiser] met productie F; - de antwoordakte van [gedaagde] .

1.2

Ten slotte is bepaald dat er een vonnis wordt gewezen.

2 De verdere beoordeling

2.1

In het tussenvonnis van 10 juni 2026 heeft de rechtbank geoordeeld dat [eiser] recht heeft op courtage, maar dat de hoogte daarvan nog moet worden vastgesteld.

2.2

Partijen verschillen van mening over welke courtageverdeling van toepassing is op iedere door [eiser] uitgevoerde opdracht: 60/40 of 80/20. De 80/20-verdeling geldt alleen als de betreffende opdracht de vierde of een latere opdracht van die maand is. Voor de eerste drie opdrachten van iedere maand geldt een verdeling 60/40.

2.3

Om de juiste verdeling toe te passen, is de datum waarop de opdracht is verstrekt van belang. In het tussenvonnis is geoordeeld dat de datum van daadwerkelijke ondertekening door de klant geldt als datum waarop de opdracht is verstrekt.

2.4

In het tussenvonnis is vastgesteld dat de data op de opdrachtovereenkomsten niet altijd overeenkomen met de datum waarop de klant daadwerkelijk heeft ondertekend. Soms is er sprake van antedatering. Daarom heeft de rechtbank [eiser] toegelaten te bewijzen op welke datum iedere opdrachtovereenkomst in de periode van 1 januari 2024 tot 1 oktober 2024 daadwerkelijk door de klant is ondertekend. Dat bewijs kan bijvoorbeeld blijken uit e-mails van klanten waarin zij de ondertekende opdrachtovereenkomst meesturen, of uit stukken waaruit volgt dat op een bepaalde datum een fysieke ondertekeningsafspraak heeft plaatsgevonden. Daarnaast heeft de rechtbank [eiser] bevolen een nieuwe berekening van de verschuldigde courtage te overleggen die voldoet aan de vereisten uit het tussenvonnis.

2.5

[eiser] heeft een nieuwe courtageberekening overgelegd. Voor iedere opdrachtovereenkomst uit de berekening is een bijlage overgelegd. Daarin staat onder meer op welke datum de betreffende overeenkomst volgens [eiser] door de klant is ondertekend en, voor zover beschikbaar, een bewijsstuk waaruit dat blijkt.

2.6

Bij een aantal opdrachtovereenkomsten heeft [eiser] als bewijsstuk de header van een e-mail overgelegd. Daaruit volgt volgens hem op welke datum de klant de ondertekende overeenkomst heeft gemaild. [eiser] heeft alleen nog toegang tot de headers van de e-mails en niet – zo begrijpt de rechtbank – tot de inhoud van de daadwerkelijke onderliggende e-mail, omdat [gedaagde] na beëindiging van de samenwerking de toegang daartoe heeft geblokkeerd. [eiser] verzoekt de rechtbank om 1) [gedaagde] te bevelen hem opnieuw toegang te verlenen tot het betreffende mailverkeer, dan wel 2) de bewijslast om te keren in die zin dat [gedaagde] moet bewijzen dat de door [eiser] genoemde data niet juist zijn.

2.7

De rechtbank ziet geen aanleiding om de verzoeken van [eiser] toe te wijzen. De bewijsopdracht houdt in dat [eiser] bij élke opdrachtovereenkomst moet bewijzen op welke datum die daadwerkelijk door de klant is ondertekend. Aan deze opdracht heeft [eiser] voor een aantal opdrachtovereenkomsten geprobeerd te voldoen door de headers van e-mails over te leggen. Voor andere opdrachtovereenkomsten heeft [eiser] echter alleen gesteld dat de overeenkomst op een bepaalde datum fysiek is ondertekend, zonder bewijsstukken te overleggen. Ook voor die overeenkomsten had [eiser] moeten bewijzen dat de ondertekening op de genoemde datum heeft plaatsgevonden, bijvoorbeeld met stukken waaruit blijkt dat op die datum een fysieke ondertekeningsafspraak heeft plaatsgevonden. Toegang tot het e-mailverkeer biedt daarvoor geen uitkomst. De rechtbank ziet ook geen aanleiding om de bewijslast om te keren. Voor de overeenkomsten die tijdens een fysieke afspraak zijn ondertekend, geldt immers niet dat [eiser] door toedoen van [gedaagde] in een onredelijke zware bewijspositie is geraakt.

2.8

De conclusie is dat [eiser] niet in zijn bewijsopdracht is geslaagd. In het tussenvonnis is in randnummer 3.28 bepaald dat als [eiser] niet in zijn bewijsopdracht slaagt, de rechtbank alle opdrachtovereenkomsten over de periode 1 januari 2024 tot en met 1 oktober 2024 zal afrekenen tegen de 60/40-verdeling, met uitzondering van de opdrachten waarvoor de 30/70-verdeling geldt.

2.9

De rechtbank zal [eiser] bevelen een nieuwe courtageberekening te overleggen, conform de 60/40-verdeling en met inachtneming van de vereisten uit randnummer 3.29 van het tussenvonnis. [gedaagde] wordt in de gelegenheid gesteld daarop bij akte te reageren.

2.10

Iedere verdere beslissing in conventie en reconventie wordt aangehouden.

3 De beslissing

De rechtbank

in conventie

3.1

verwijst de zaak naar de rol van woensdag 16 december 2026;

3.2

beveelt [eiser] om op voornoemde roldatum een nieuwe berekening van de verschuldigde courtage te overleggen, conform de 60/40-verdeling en met inachtneming van de vereisten uit randnummer 3.29 van het tussenvonnis van 10 juni 2026;

3.3

bepaalt dat [gedaagde] daarna in de gelegenheid wordt gesteld om op een termijn van zes weken op de akte van [eiser] te reageren;

3.4

houdt iedere verdere beslissing aan;

in reconventie

3.5

houdt iedere beslissing aan.

Dit vonnis is gewezen door mr. H.M.M. Steenberghe en in het openbaar uitgesproken op 4 november 2026.

5274

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.