Rechtbank Midden-Nederland, 29 juli 2026

De kantonrechter heeft vervolgens beslist dat vonnis zal worden gewezen.

[gedaagde] heeft een bestelling gedaan via een webshop, maar hij heeft het product teruggestuurd. [gedaagde] hoeft daarom niet te betalen.

[gedaagde] heeft op 8 oktober 2021 via de website van ContextLogic B.V. (hierna: Wish) een Lancôme parfum besteld en daarbij gekozen voor achteraf betalen aan Klarna. De factuur van € 77,65 (€ 69,00 voor het product en € 8,65 voor verzendkosten) was te downloaden via een link in de bevelbevestiging van Wish. Op die factuur staat dat betaald moet worden op de bankrekening van Klarna. [gedaagde] heeft dat bedrag niet betaald. Klarna heeft de vordering op [gedaagde] verkocht aan Alektum.

Alektum vordert nu betaling van € 134,25 (€ 77,65 factuurbedrag, € 40,00 incassokosten en € 16,60 rente) te vermeerderen met de wettelijke rente over het factuurbedrag vanaf 20 januari 2026.

[gedaagde] voert verweer. Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

Alektum is een rechtspersoon naar buitenlands recht. Daarom moet allereerst de vraag worden beantwoord of de Nederlandse rechter wel bevoegd is van de vordering kennis te nemen. Dat is zo. De gedaagde partij woont namelijk in Nederland en is een consument. Verder overweegt de kantonrechter dat op de vordering het Nederlands recht van toepassing is.

De vordering is gebaseerd op een overeenkomst waarop consumentenbeschermende bepalingen van toepassing zijn. De kantonrechter moet daarom ambtshalve, dus ook als dat door partijen niet aan de orde is gesteld en/of de vordering is erkend, toetsen aan het Europese en Nederlandse consumentenrecht. Hierna overweegt de kantonrechter echter dat de vordering van Alektum op andere gronden in zijn geheel niet toewijsbaar is. De kantonrechter gaat daarom niet verder in op de ambtshalve toetsing.

[gedaagde] schrijft dat hij de bestelling niet heeft aangenomen omdat er door PostNL extra kosten in rekening werden gebracht. [gedaagde] heeft een e-mail van PostNL overgelegd van 26 oktober 2021 waarin staat dat [gedaagde] het pakket heeft geweigerd en dat PostNL het pakket terugstuurt naar de afzender. Alektum heeft niet aangevoerd dat Wish het pakket niet heeft ontvangen, zodat de kantonrechter ervan uitgaat dat dat wel is gebeurd.

[gedaagde] heeft door het pakket terug te sturen gebruik gemaakt van zijn herroepingsrecht. Dit heeft [gedaagde] ook al op 18 december 2021 geschreven aan Klarna, maar Alektum heeft daar in de dagvaarding niets over gezegd. Alektum heeft niet gesteld dat er retourbeleid is afgesproken tussen Wish en [gedaagde], waar [gedaagde] zich niet aan heeft gehouden. Dat betekent dat [gedaagde] zich terecht op herroeping heeft beroepen en niets hoeft te betalen.

Alektum moet ook de proceskosten betalen, maar omdat [gedaagde] zonder gemachtigde heeft geprocedeerd en er geen zitting is gehouden, heeft hij geen kosten gemaakt die voor vergoeding in aanmerking komen.

wijst de vorderingen van Alektum af,

veroordeelt Alektum in de proceskosten aan de zijde van Alektum tot op heden begroot op nihil.