Rechtbank Midden-Nederland, 22 juli 2026

Het verloop van de procedure blijkt uit:

De mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden op 23 juni 2026. Namens ABN AMRO was de gemachtigde (mr. R. van Erven) aanwezig. Namens [gedaagde] was haar partner ( [A]) aanwezig. De gemachtigde van ABN AMRO heeft spreekaantekeningen voorgedragen, deze zijn toegevoegd aan het procesdossier. Namens [gedaagde] is daarop gereageerd en is haar standpunt voorgedragen. Daarnaast hebben partijen antwoord gegeven op de vragen van de kantonrechter en hebben partijen op elkaar mogen reageren. De griffier heeft aantekeningen gemaakt van hetgeen besproken is.

Daarna is vonnis bepaald.

ABN AMRO heeft op 22 augustus 2024 de financiële leaseovereenkomst (hierna: de overeenkomst) tussen partijen met betrekking tot een Volkswagen T-Roc (hierna: de auto) beëindigd omdat [gedaagde] de maandelijkse leasetermijnen niet (op tijd) heeft betaald. In deze procedure vordert ABN AMRO dat [gedaagde] wordt veroordeeld tot betaling van de achterstallige leasetermijnen, rente en kosten. De kantonrechter is van oordeel dat [gedaagde] deze bedragen moet betalen. Ook de verklaring voor recht dat ABN AMRO de overeenkomst heeft ontbonden wordt toegewezen.

[gedaagde] heeft op 2 september 2022 de overeenkomst met LFH Lease B.V. (hierna: LFH Lease) gesloten. Op enig moment heeft ABN AMRO de overeenkomst en alle daaraan verbonden rechten van LFH Lease overgenomen en daarvan is [gedaagde] op 22 augustus 2024 op de hoogte gesteld. Dit is tussen partijen niet in geschil. Daarom gaat de kantonrechter ervan uit dat ABN AMRO de overeenkomst van LFH Lease heeft overgenomen.

ABN AMRO vordert een verklaring voor recht dat de overeenkomst is beëindigd. Deze verklaring voor recht zal de kantonrechter toewijzen. Namens ABN AMRO is [gedaagde] meerdere keren schriftelijk verzocht en gesommeerd om de maandelijkse leasetermijnen te betalen, maar [gedaagde] heeft dit niet gedaan. Daardoor is een betalingsachterstand ontstaan. [gedaagde] heeft dit ook niet betwist. Hierdoor is [gedaagde] toerekenbaar tekortgeschoten in de nakoming van haar verplichtingen.

In de overeenkomst zijn de “Algemene Voorwaarden Financial Lease 2017-01-FL” (hierna: de algemene voorwaarden) van toepassing verklaard. In artikel 12 van de algemene voorwaarden is, voor zover relevant, bepaald dat LFH Lease het recht heeft om de overeenkomst zonder rechtelijkere tussenkomt te beëindigen als [gedaagde], nadat zij in gebreke is gesteld, in gebreke blijft met het betalen van enig door haar aan LFH Lease verschuldigd bedrag. Daarvan is in dit geval sprake en ABN AMRO mocht daarom de overeenkomst beëindigen en dit heeft zij op 22 augustus 2024 dus ook gedaan. Vervolgens heeft [gedaagde] op 22 november 2024 de auto ook ingeleverd, waarna de auto door ABN AMRO is verkocht.

In artikel 12 van de algemene voorwaarden is ook bepaald dat LFH Lease na beëindiging van de overeenkomst nog recht heeft op juiste nakoming van de overeenkomst, dat wil zeggen op betaling van de nog verschuldigde en nog resterende leasetermijnen. Op dit totaalbedrag heeft ABN AMRO de verkoopopbrengst van de auto al in mindering gebracht. [gedaagde] moet € 17.244,04 aan ABN AMRO betalen. Deze vordering heeft ABN AMRO voldoende toegelicht en [gedaagde] heeft niet betwist dat zij dit bedrag nog verschuldigd is.

Het belangrijkste verwijt van [gedaagde] aan ABN AMRO is dat zij geen eerlijke kans heeft gehad op een geschikte betalingsregeling. Uit de door ABN AMRO overgelegde stukken blijkt dat dit niet klopt en dat op drie verschillende moment (16 april 2024, 30 mei 2024 en 29 juli 2024) een betalingsafspraak is gemaakt. Het is vervelend voor [gedaagde] dat zij desondanks op enig moment niet meer kon betalen, maar dit komt voor haar eigen rekening en risico.

De kantonrechter merkt nog wel op dat tijdens de mondelinge behandeling is gebleken dat [gedaagde] van goede wil is en ook wel bereid is om een betalingsregeling te treffen. De gemachtigde van ABN AMRO heeft dit ook gehoord. Het bedrag dat [gedaagde] maandelijks zou kunnen betalen is voor ABN AMRO echter onvoldoende en daarom heeft zij de kantonrechter verzocht om vonnis te wijzen. Na ontvangst van het vonnis kan [gedaagde] contact opnemen met (de gemachtigde van) ABN AMRO om te onderzoeken of zij alsnog tot een betalingsregeling kunnen komen.

[gedaagde] moet over het totaalbedrag van € 19.948,28 de overeengekomen contractuele rente van 1,5 % per maand betalen vanaf de datum van de dagvaarding. ABN AMRO heeft berekend dat de contractuele rente tot 11 december 2025 uitkomt op een bedrag van € 2.704,24. Daartegen is geen verweer gevoerd. De kantonrechter zal daarom € 2.704,24 aan al verschenen contractuele rente toewijzen en daarnaast de contractuele rente over € 17.244,04 vanaf 12 december 2025.

Daarnaast wordt de vordering van ABN AMRO tot vergoeding van de buitengerechtelijke incassokosten toegewezen. De vordering moet worden beoordeeld op grond van artikel 6:96 BW en het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit). Partijen zijn een vergoeding overeengekomen die van de wettelijke regeling afwijkt. Omdat [gedaagde] heeft gehandeld in de uitoefening van een beroep of bedrijf, mag van de wettelijke regeling worden afgeweken. Daarom zal de vordering worden getoetst aan de oriëntatiepunten in het Rapport BGK-integraal, maar met toepassing van de wettelijke tarieven die geacht worden redelijk te zijn. De kantonrechter stelt vast dat ABN AMRO voldoende heeft gesteld en onderbouwd dat buitengerechtelijke incassowerkzaamheden zijn verricht. Ook heeft [gedaagde] de verschuldigdheid daarvan op grond van de tussen hen gesloten overeenkomst niet betwist en zijn er geen omstandigheden aanwezig om (ambtshalve) tot matiging van de gevorderde vergoeding over te gaan. Daarom zal de kantonrechter de gevorderde vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten toewijzen.

[gedaagde] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) van ABN AMRO betalen. Deze proceskosten worden begroot op:

De nakosten worden toegewezen tot het maximumbedrag van € 144,00. ABN AMRO heeft namelijk niet onderbouwd waarom de kantonrechter in dit geval een hoger bedrag (zij vorderde de helft van een salarispunt van € 577,00) zou moeten toewijzen.

De gevorderde wettelijke rente over de buitengerechtelijke incassokosten en de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.

ABN AMRO heeft gevraagd om het vonnis uitvoerbaar bij voorraad te verklaren. Dit zal de kantonrechter ook doen zoals hierna is bepaald. Dit betekent dat partijen uitvoering moeten geven aan dit vonnis, óók als een van partijen hoger beroep instelt. Het vonnis van de kantonrechter geldt dan totdat op het hoger beroep is beslist.

verklaart voor recht dat de financiële leaseovereenkomst (huurkoop) met betrekking tot de Volkswagen, type: T-Roc, met kenteken [kenteken] is beëindigd;

veroordeelt [gedaagde] tot betaling aan ABN AMRO van het bedrag van € 19.948,28, vermeerderd met de contractuele rente van 1,5 % per maand vanaf 12 december 2025 tot de dag van volledige betaling;

veroordeelt [gedaagde] tot betaling van het bedrag van buitengerechtelijke incassokosten van € 2.586,61, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als gedaagde niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend;

veroordeelt gedaagde in de proceskosten van € 2.922,78, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als gedaagde niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

veroordeelt gedaagde tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,

verklaart dit vonnis wat betreft de onder 4.2 tot en met 4.5 genoemde beslissingen uitvoerbaar bij voorraad;

wijst het meer of anders gevorderde af.