Rechtbank Midden-Nederland, 10 juni 2026

Het verloop van de procedure blijkt uit:

Ten slotte is vonnis bepaald.

[eiser] heeft met [bedrijf] B.V (hierna: [bedrijf]) een overeenkomst gesloten voor de levering van energie. Kort na het sluiten van de overeenkomst is [bedrijf] in staat van faillissement verklaard. Als gevolg van dit faillissement kon [bedrijf] haar leveringsverplichtingen niet langer nakomen. [eiser] was hierdoor genoodzaakt een nieuwe energieovereenkomst af te sluiten bij een derde partij tegen een hoger tarief. [eiser] stelt hierdoor schade te hebben geleden, bestaande uit het tariefverschil tussen de oorspronkelijke overeenkomst met [bedrijf] en de nieuwe, duurdere overeenkomst. Berekend over de resterende looptijd van het contract (10 maanden), bedraagt de totale schade € 2.492,40. [eiser] heeft deze vordering ter verificatie ingediend bij de curator.

Aanvankelijk heeft de curator de vordering van [eiser] betwist voor een deel van € 2.430,43. Uit proceseconomische overwegingen en ter voorkoming van verdere vertraging in de afwikkeling van het faillissement, heeft de curator de gehele vordering uiteindelijk alsnog erkend. Tevens heeft de curator toegezegd de door [eiser] betaalde griffierechten in deze renvooiprocedure te zullen vergoeden.

Nu de stellingen van [eiser] de vordering kunnen dragen en deze door de curator uitdrukkelijk zijn erkend, ligt de vordering voor toewijzing gereed. De vordering van [eiser] dient op de lijst van erkende schuldeisers te worden geplaatst voor een bedrag van € 2.492,40.

De curator is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [eiser] worden begroot op:

verifieert en erkent de vordering van [eiser] in het faillissement van [bedrijf] tot een bedrag van € 2.492,40.

veroordeelt de curator in de proceskosten, aan de zijde van eiser tot op heden begroot op € 201,50,

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders gevorderde af.