Rechtbank Midden-Nederland, 3 juni 2026

1 De procedure

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding, met producties;- de conclusie van antwoord, met producties;- de conclusie van repliek, met producties;- de conclusie van dupliek.

2 De kern van de zaak

[eiseres] heeft in opdracht van [gedaagde] in de periode van

1 februari 2022 tot en met 1 oktober 2022 werkzaamheden voor [gedaagde] verricht. Op 1 oktober 2022 heeft [eiseres] voor haar werkzaamheden een factuur van € 2.109,94 aan [gedaagde] gestuurd. Omdat [gedaagde] de factuur niet betaalde, heeft [eiseres] ook € 175,56 aan wettelijke rente en € 316,49 aan buitengerechtelijke incassokosten bij [gedaagde] in rekening gebracht. [gedaagde] en [eiseres] hebben daarna een betalingsregeling afgesproken. [gedaagde] heeft

€ 2.109,94 aan [eiseres] betaald. [eiseres] heeft deze betaling op de vordering in mindering gebracht. Zij vordert in deze procedure de betaling van het restant van € 492,50, met rente en kosten. De kantonrechter oordeelt dat [gedaagde] het restant en de rente en kosten aan [eiseres] moet betalen. Hierna wordt uitgelegd hoe de kantonrechter tot dit oordeel komt.

3 De beoordeling

[gedaagde] voert aan dat hij met de betaling van het factuurbedrag van

€ 2.109,94 aan zijn betalingsverplichting heeft voldaan, omdat hij het factuurbedrag volgens afspraak met de directeur van [eiseres] ‘tegen finale kwijting’ zou hebben betaald. [eiseres] zou daarom niets meer van hem te vorderen hebben. [eiseres] betwist dat die afspraak is gemaakt. Omdat [eiseres] de afspraak betwist, had [gedaagde] het bestaan van die afspraak moeten onderbouwen, maar dat heeft hij niet gedaan. Dat die afspraak zou zijn gemaakt blijkt daardoor nergens uit. Uit de in het geding gebrachte stukken blijkt juist dat [eiseres] [gedaagde] blijft aanspreken op betaling van het restant bedrag van € 492,50. Omdat [gedaagde] zijn stelling niet nader heeft onderbouwd, komt de kantonrechter niet toe aan het bewijsaanbod van [gedaagde]. De vordering van [eiseres] tot betaling van dit bedrag zal daarom worden toegewezen.

[eiseres] vordert ook de wettelijke rente over het bedrag van € 492,50 vanaf

6 januari 2025. [gedaagde] heeft de rente niet apart betwist. Op grond van de wet is de wettelijke rente toewijsbaar.

[eiseres] heeft er om haar moverende redenen voor gekozen om de vordering te beperken tot € 500,00. De wettelijke rente zal dan ook worden toegewezen voor zover dit een bedrag van € 500,00 niet te boven gaat.

Proceskosten

Tekst

Tekst

4 De beslissing

De kantonrechter:

veroordeelt [gedaagde] tot betaling aan [eiseres] van € 492,50, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 6 januari 2025 voor zover dit een bedrag van

€ 500,00 niet te boven gaat;

Dit vonnis is gewezen door mr. M.S. Koppert en in het openbaar uitgesproken op 3 juni 2026.

41264