Rechtbank Midden-Nederland, 13 april 2026

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat eiseres geen recht heeft op compensatie. Eiseres krijgt geen gelijk en het beroep is dus ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Dienst Toeslagen heeft dat verzoek afgewezen omdat eiseres geen recht heeft op compensatie. Eiseres is het daar niet mee eens en heeft bezwaar gemaakt tegen de afwijzing.

Op 26 februari 2025 heeft Dienst Toeslagen beslist op het bezwaar van eiseres en is zij bij de afwijzing gebleven (het bestreden besluit).

Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.

Eiseres stelt allereerst dat Dienst Toeslagen geen bewijs heeft aangeleverd dat zij de KOT zelf heef stopgezet. Voor zover Dienst Toeslagen dat wel heeft gedaan, stelt eiseres dat dit interne documentatie is die voor eiseres niet controleerbaar is. Tijdens de zitting heeft eiseres toegelicht dat de kinderopvang waar haar kinderen naartoe gingen ermee stopte en zij haar kinderen toen dus niet meer naar die kinderopvang of een andere kinderopvang heeft gestuurd. Eiseres heeft niet zelf haar KOT stopgezet. Daarbij stelt eiseres dat Dienst Toeslagen niet heeft bewezen dat eiseres niet heeft gereageerd op de vraagbrieven. Tijdens de zitting stelt eiseres dat zij die vraagbrieven niet zou hebben ontvangen.

De rechtbank overweegt allereerst dat zij niet twijfelt aan de bewijsvoering van Dienst Toeslagen dat de KOT van eiseres door of namens haar is stopgezet. Dienst Toeslagen heeft namelijk een zogeheten ‘XML-bestand’ als bewijsstuk aangeleverd waarin staat dat de KOT van eiseres is stopgezet. Tijdens de zitting heeft Dienst Toeslagen uitgelegd dat het gaat om de KOT van eiseres omdat haar naam en BSN in het XML-bestand staan. Verder staat er geen zogeheten ‘UserID’ van een ambtenaar van Dienst Toeslagen. Die zou bijvoorbeeld wel in het XML-bestand hebben gestaan als eiseres met Dienst Toeslagen had gebeld en te woord was gestaan door een ambtenaar van Dienst Toeslagen en deze haar KOT had stopgezet. Daarvan is geen sprake. Dat betekent dat er geen ambtenaar van Dienst Toeslagen betrokken was bij de stopzetting en de stopzetting dus is doorgegeven met het DigiD van eiseres. Dat dit interne documentatie betreft, betekent overigens niet dat de rechtbank aanleiding ziet om aan de juistheid hiervan te twijfelen.

Verder stelt de rechtbank vast dat uit de Memorie van Toelichting bij de Wet hersteloperatie toeslagen volgt dat de bewijslast voor het recht op compensatie bij de aanvrager van de compensatie ligt.[_8a6e40e3-ae5c-49b9-b37c-c17d82893f32] Als aannemelijk is dat de aanvrager recht heeft op compensatie, wordt deze toegekend. Eiseres moet dus meer doen dan alleen zeggen dat zij de KOT niet heeft stopgezet. Aannemelijk maken betekent dat eiseres aan de hand van verklaringen en stukken duidelijk moet maken dat haar stellingen juist zijn.

De rechtbank oordeelt dat eiseres niet aannemelijk heeft gemaakt dat de KOT niet door of namens haar is stopgezet. Zelfs als de rechtbank eiseres zou volgen dat zij niet zelf de KOT heeft stopgezet, zou dat betekenen dat iemand anders met haar DigiD en inloggegevens de KOT heeft stopgezet, bijvoorbeeld een medewerker van de kinderopvang. Als daarvan sprake is, komt de stopzetting ook voor rekening en risico van eiseres. Het betreft namelijk haar KOT. Als eiseres in dat kader haar BSN, DigiD en haar inloggegevens aan een ander, bijvoorbeeld de kinderopvang, heeft verstrekt, blijft zij verantwoordelijk voor wijzigingen die de kinderopvang doorgeeft. De rechtbank ziet ten slotte ook geen aanleiding om te oordelen dat de vraagbrieven niet zouden zijn aangekomen of dat eiseres wel op die vraagbrieven heeft gereageerd.

De rechtbank concludeert dat Dienst Toeslagen terecht heeft gesteld dat eiseres geen recht heeft op compensatie over toeslagjaren 2009 en 2010 omdat de KOT over die jaren door of namens eiseres is stopgezet en er daarom dus geen sprake is van vooringenomenheid door de Dienst Toeslagen[_c146766d-f1b8-4bd9-b48d-ec7639bf4799].

De rechtbank oordeelt allereerst dat Dienst Toeslagen in het bestreden besluit wel op alle bezwaargronden van eiseres is ingegaan en heeft gemotiveerd waarom die bezwaargronden niet slagen.

Daarnaast oordeelt de rechtbank dat het dossier compleet is. Het is aan eiseres om aannemelijk te maken dat er stukken in het dossier zouden missen en zo ja, welke stukken dat dan zouden moeten zijn. Dat heeft eiseres niet gedaan. Tijdens de zitting heeft de gemachtigde van eiseres gesteld dat een aantal beschikkingen zouden missen, maar daarvan is tijdens de zitting gebleken dat die beschikkingen wel in het dossier zitten. Voor zover een berekening voor het toeslagjaar 2013 zou missen, merkt de rechtbank op dat de relevantie voor dit document ontbreekt omdat Dienst Toeslagen heeft toegelicht dat eiseres in 2013 in België woonde en dus hoe dan ook geen recht had op KOT in Nederland (en dus ook niet op compensatie). Eiseres heeft niet weersproken dat zij in 2013 in België woonde.

Deze beroepsgrond slaagt niet.