Rechtbank Midden-Nederland, 11 maart 2026

[eiseres] , uit [plaats] , eiseres

(gemachtigde: mr. S.N. Ali),

en

Dienst Toeslagen, verweerder

(gemachtigde: [gemachtigde] ).

Inleiding

1. Eiseres heeft zich in 2021 bij Dienst Toeslagen gemeld als gedupeerde van de toeslagenaffaire en verzocht om compensatie in het kader van de Wet hersteloperatie toeslagen (Wht). Dienst Toeslagen heeft dit verzoek afgewezen en bij besluit van 7 juni 2022 aangegeven dat eiseres niet in aanmerking komt voor compensatie op basis van de lichte toets. Eiseres krijgt dus geen € 30.000,-.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Beoordeling door de rechtbank

2. De rechtbank geeft hiervoor de volgende motivering.

3. Eiseres voert aan dat zij gedupeerd is. Zij heeft een tussenpersoon verzocht kinderopvangtoeslag aan te vragen in verband met de opvang van haar dochter op een kinderdagverblijf. Eiseres heeft erop vertrouwd dat alle opvangkosten door de tussenpersoon uit de kinderopvangtoeslag zouden worden betaald aan de kinderopvanginstelling. Eiseres heeft echter wegens betalingsachterstanden € 6.000,- aan de kinderopvanginstelling moeten betalen, terwijl zij nooit de kinderopvangtoeslag heeft ontvangen. Die is volgens eiseres aan de tussenpersoon uitgekeerd.

4. Dienst Toeslagen heeft in het bestreden besluit, in het verweerschrift en op de zitting uitgelegd dat uit de systemen van Belastingdienst/Toeslagen is gebleken dat eiseres in de jaren 2005 tot en met 2019 nooit kinderopvangtoeslag heeft aangevraagd voor haar dochter, dat nooit kinderopvangtoeslag aan haar is toegekend en ook niet is teruggevorderd. Uit artikel 2.1 van de Wht volgt dat alleen de aanvrager van de kinderopvangtoeslag compensatie kan krijgen. Omdat eiseres geen kinderopvangtoeslag heeft aangevraagd en zij ook geen schade heeft geleden door toedoen van Dienst Toeslagen komt zij niet in aanmerking voor compensatie. Dienst Toeslagen heeft de aanvraag voor compensatie daarom terecht afgewezen.

Conclusie en gevolgen

5. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiseres geen recht heeft op compensatie op grond van artikel 2.1 van de Wht. Eiseres krijgt daarom het griffierecht niet terug. Zij krijgt ook geen vergoeding van haar proceskosten.

6. Partijen zijn gewezen op de mogelijkheid om tegen de mondelinge uitspraak in hoger beroep te gaan op de hieronder omschreven wijze.

Deze uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 11 maart 2026 door mr. J.R. van Es-de Vries, rechter, in aanwezigheid van mr. G.M.T.M. Sips, griffier.

Een afschrift van dit proces-verbaal is verzonden aan partijen op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop dit proces-verbaal is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.