Rechtbank Midden-Nederland, 5 februari 2025

Daarna is bepaald dat vandaag het vonnis wordt uitgesproken.

De heer [A], werkzaam bij [bedrijf 3] B.V. (hierna: [A] ), heeft per mail een opdracht verstrekt aan de heer [B] (hierna: [B]) voor het leveren van verkeersregelaars voor evenementen in Rotterdam en Almere. Volgens [eiseres] handelde [B] bij het aangaan van deze overeenkomst namens [eiseres], maar volgens [gedaagde] handelde [B] namens zijn eenmanszaak [bedrijf 2]. Ter onderbouwing van haar standpunt verwijst [gedaagde] enerzijds naar het mailverkeer dat rondom de opdracht heeft plaatsgevonden tussen [A] en [B] vanuit het e-mailaccount van zijn eenmanszaak [bedrijf 2]. Anderzijds verwijst [gedaagde] naar door haar overgelegde bankafschriften waaruit blijkt dat [bedrijf 1] B.V. ten aanzien van andere evenementen steeds betaalde aan [bedrijf 2].

[eiseres] heeft hiertegenover niets overgelegd waaruit blijkt dat [B] voor deze opdracht namens [eiseres] handelde in plaats van namens zijn eenmanszaak [bedrijf 2]. Zij heeft alleen gesteld dat [B] met [eiseres] de afspraak zou hebben gemaakt om grote klussen bij [eiseres] onder te brengen. Wat daar verder ook van zij, een dergelijke afspraak kan niet zomaar tegenover [gedaagde] worden ingeroepen. [eiseres] moet in dat geval bij [B] zijn om nakoming te vragen van die afspraak en niet bij [gedaagde].

Dit betekent dat [eiseres] het bestaan van de overeenkomst tussen haar en [gedaagde] onvoldoende heeft onderbouwd en dat [gedaagde] niet door [eiseres] tot betaling kan worden aangesproken. [eiseres] heeft nog gewezen op mailberichten waarin [A] heeft gesuggereerd dat de facturen zouden zijn of zouden worden betaald. [eiseres] leest daarin een toezegging althans een aanvaarde betalingsverplichting. De kantonrechter volgt [eiseres] daarin niet. De inhoud van de mails leidt niet tot een andere juridische positie van [gedaagde] in deze procedure. Het stond [gedaagde] nog altijd vrij om tegenover [eiseres] als verweer te voeren dat er tussen deze partijen geen overeenkomst van opdracht is gesloten en dat er dus geen sprake is van een betalingsverplichting van [gedaagde] tegenover [eiseres]. Dit leidt dus niet tot een ander oordeel.

De vordering zal daarom worden afgewezen. Het antwoord op de vraag of [bedrijf 2] de overeenkomst met [gedaagde] of [bedrijf 1] B.V. heeft gesloten doet er dan niet meer toe, omdat het antwoord op die vraag niet tot een andere uitkomst leidt.

[eiseres] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [gedaagde] worden begroot op:

wijst de vorderingen van [eiseres] af,

veroordeelt [eiseres] in de proceskosten van € 813,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [eiseres] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend.