Rechtbank Midden-Nederland, 13 maart 2024

Ten slotte is vonnis bepaald.

[gedaagde] is op 13 maart 2023 behandeld door zijn tandarts. De tandarts heeft de vordering op [gedaagde] verkocht aan [eiseres]. [eiseres] heeft [gedaagde] op 20 maart 2023 een factuur voor de behandeling door de tandarts gestuurd met een bedrag van € 114,55. [gedaagde] heeft deze factuur niet betaald. Op 15 juli 2023 heeft [gedaagde] met [bedrijf], de incassogemachtigde van [eiseres], een betalingsregeling getroffen. Die regeling hield in dat [gedaagde] € 155,47 (het factuurbedrag plus rente en kosten) zou betalen in zes maandelijkse termijnen van € 25,92. De eerste termijn moest worden betaald op 3 augustus 2023 en daarna elke keer op de derde van de volgende maand. In de betalingsregeling staat dat als die niet (tijdig) wordt nagekomen, de regeling vervalt en het gehele bedrag ineens opeisbaar is.

Op 7 augustus 2023 heeft [gedaagde] voor het eerst € 26,00 aan [bedrijf] betaald. Daarna heeft [gedaagde] op 22 september 2023 en op 19 oktober 2023 weer € 26,00 betaald.

[bedrijf] heeft [gedaagde] op 19 oktober 2023 laten weten dat de vordering al was overgedragen aan Yards Deurwaardersdiensten en dat de betaling aan hen zal worden doorgestort. Daarna heeft [gedaagde] nog telkens € 26,00 aan [bedrijf] betaald op 22 oktober 2023 en op 1 en 2 november 2023.

[eiseres] vordert - samengevat - veroordeling van [gedaagde] tot betaling van € 104,24 (hoofdsom € 88,55, rente € 1,69, kosten € 40,00 -/- betaling € 26,00), te vermeerderen met de wettelijke rente over de hoofdsom vanaf 10 oktober 2023 en de proceskosten. Bij repliek heeft [eiseres] haar vordering verminderd met € 104,00 (de vier termijnen die na dagvaarding nog zijn betaald).

[gedaagde] voert verweer. [gedaagde] stelt dat hij alle termijnen van de betalingsregeling op 2 november 2023 heeft betaald en vraagt om de vordering van [eiseres] af te wijzen.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

[gedaagde] moet nog € 00,24 en de wettelijke rente over de hoofdsom tot volledige betaling aan [eiseres] betalen.

[gedaagde] heeft niet betwist dat hij de factuur moest betalen. Hij moet wettelijke rente betalen omdat hij de factuur niet op tijd heeft betaald. [gedaagde] heeft een betalingsherinnering ontvangen op 21 april 2023, die aan de wettelijke vereisten voldoet, dus hij moet ook de incassokosten van € 40,00 aan [eiseres] betalen. Daarna heeft [gedaagde] zich niet aan de afgesproken betalingsregeling gehouden door de maandelijkse termijnen niet voor de derde van elke maand te betalen. In de betalingsregeling staat duidelijk dat die vervalt als niet tijdig wordt betaald en [bedrijf] heeft ook telkens een paar dagen voor de derde van de maand een herinnering aan [gedaagde] gestuurd. Omdat [gedaagde] zich niet aan de betalingsregeling heeft gehouden, is die vervallen en was het hele bedrag ineens opeisbaar. [eiseres] heeft dus terecht gedagvaard. De twee termijnen die [gedaagde] al voor de dagvaarding had betaald, zijn in de dagvaarding op de vordering in mindering gebracht, zodat toen het juiste bedrag werd gevorderd.

[gedaagde] zal als de in het ongelijk gestelde partij in de proceskosten worden veroordeeld. De kosten aan de zijde van [eiseres] worden begroot op:

veroordeelt [gedaagde] om aan [eiseres] te betalen € 00,24, vermeerderd met de wettelijke rente over € 88,55 vanaf 10 oktober 2023 tot de voldoening;

veroordeelt [gedaagde] tot betaling van de proceskosten aan de zijde van [eiseres], tot de uitspraak van dit vonnis begroot op € 331,84;

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.