Rechtbank Midden-Nederland, 8 november 2023

Daarna is bepaald dat een vonnis zal worden uitgesproken.

[eiser] heeft een statische berekening gemaakt ten behoeve van een bouwproject in of bij een woning in Laren. De verbouwing werd uitgevoerd door [gedaagde]. De bij het bouwproject betrokken architect was de heer [architect]. [eiser] heeft haar werkzaamheden bij factuur van 21 september 2021 in rekening gebracht bij [gedaagde], voor € 1.439,90 inclusief btw. [gedaagde] heeft die factuur onbetaald gelaten, want volgens hem is hij helemaal geen opdrachtgever van [eiser]. Volgens [eiser] wel, en daarom vordert [eiser] betaling van [gedaagde] van die factuur in deze procedure, met nevenvorderingen.

De kantonrechter kan kort zijn. Omdat [gedaagde] ontkent dat hij opdrachtgever is, had het op de weg van [eiser] gelegen om duidelijk te maken waarom [gedaagde] dat wel zou zijn. Dat doet [eiser] op geen enkele manier. Bij repliek voert zij aan dat zij de opdracht gekregen zou hebben van de heer [architect] (de architect), die een hulppersoon zou zijn van [gedaagde]. Maar [gedaagde] ontkent dat en [eiser] voert niets aan waaruit dat zou moeten blijken. De vordering voor de hoofdsom wordt dus, als onvoldoende onderbouwd, afgewezen. De nevenvorderingen delen dit lot.

[eiser] is de partij die ongelijk krijgt en zij zal daarom in de proceskosten en de nakosten worden veroordeeld. Tot aan dit vonnis worden de kosten van [gedaagde] begroot op € 438,00 aan salaris gemachtigde (2 punten x tarief € 199,00 + € 40,00 nasalaris).

wijst de vorderingen van [eiser] af,

veroordeelt [eiser] in de proceskosten van € 438,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe. Als [eiser] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend, dan moet [eiser] ook de kosten van betekening betalen;

verklaart de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.