Rechtbank Midden-Nederland, 14 september 2022

De kantonrechter heeft besloten dat de uitspraak vandaag is.

[eiser] stelt dat hij op 29 maart 2021 een overeenkomst van opdracht met [gedaagde] heeft gesloten, waarbij [gedaagde] [eiser] opdracht heeft gegeven om de door hem aan te kopen woning aan de [adres] in [plaats] te taxeren. [gedaagde] heeft de factuur van 13 april 2021 van [eiser] niet betaald. [eiser] vordert – samengevat – dat [gedaagde] wordt veroordeeld tot betaling van de factuur met een totaalbedrag van € 540,-. [eiser] vordert ook betaling van de buitengerechtelijke incassokosten en de proceskosten. [gedaagde] is het niet eens met de vordering en voert verweer.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

Hoewel partijen het erover eens zijn dat de woning aan de [adres] in [plaats] is getaxeerd ten behoeve van de aankoop door [gedaagde], kan de kantonrechter niet vaststellen dat [eiser] in opdracht van [gedaagde] (al dan niet via een tussenpersoon) de woning heeft getaxeerd.

[gedaagde] betwist namelijk dat hij de opdracht aan [eiser] heeft verstrekt en dat de digitale overeenkomst (productie 1 van [eiser]) door of namens hem is ondertekend. De persoonsgegevens van [gedaagde] staan weliswaar in de overeenkomst vermeld, maar er zijn geen aanknopingspunten waaruit blijkt dat dat die door of namens hem is ondertekend. De digitale overeenkomst bevat geen bijzondere handtekening of een kenmerk. Door [eiser] is ook niet uitgelegd hoe de overeenkomst tot stand zou zijn gekomen, waardoor dit onduidelijk is gebleven.

[eiser] stelt daarnaast dat [gedaagde] hem toegang heeft verleend tot de woning. Daaruit kan volgens [eiser] worden afgeleid dat [gedaagde] hem de opdracht heeft verstrekt. Ook dit wordt door [eiser] betwist, omdat hij op het moment van de taxatie nog geen eigenaar was van de woning. De toenmalige eigenaren hebben een taxateur toegelaten tot de woning. Uit door [gedaagde] overgelegde e-mailcorrespondentie blijkt daarbij dat zij de afspraak met een taxateur ( [gedaagde] stelt: makelaar [A]) hebben bevestigd. Een taxatierapport van [eiser] is ook niet overgelegd en ontbreekt dus in deze procedure. [eiser] heeft al met al – in het licht van de gemotiveerde betwisting door [gedaagde] – onvoldoende onderbouwd dat hij een overeenkomst heeft gesloten met [gedaagde]. De vordering van [eiser] moet daarom worden afgewezen.

[eiser] is de partij die ongelijk krijgt en hij zal daarom in de proceskosten worden veroordeeld. [gedaagde] procedeert in persoon. Zijn proceskosten worden begroot op nihil.

wijst de vorderingen van [eiser] af,

veroordeelt [eiser] in de proceskosten, aan de zijde van [gedaagde] tot dit vonnis vastgesteld op nihil.