Rechtbank Limburg, 25 maart 2026

Het verdere verloop van de procedure blijkt uit:

Ten slotte is vonnis bepaald.

Onder verwijzing naar het tussenvonnis van de rechtbank van 21 mei 2025 (zie rechtsoverweging 2.4.) is aan voornoemde deskundige kort gezegd de vraag voorgelegd of de handtekening onder het schriftelijk stuk van 25 maart 2022 (productie 4 bij dagvaarding) van [gedaagde partij] is.

De deskundige vermeldt in zijn deskundigenbericht dat hij, rekening houdend met de geest en bedoeling van de in het tussenvonnis van 16 juli 2025 geformuleerde vragen, deze vragen geherformuleerd heeft om een logisch samenhangende en uitgebreide analyse te kunnen geven[_dd3bdea4-5354-4afa-b56a-4bdc651c8630]:

De deskundige concludeert in zijn bericht dat zijn bevindingen “in zeer sterke mate”[_0fb0c6b6-136a-4205-b38c-9b54d64cd283]de hypothese ondersteunen dat de originele betwiste handtekening op het document van 25 maart 2022 “geen echte handtekening is die vrijwillig en op natuurlijke wijze door (…) [gedaagde partij] is geplaatst.”

Bovendien, zo concludeert de deskundige verder, ondersteunen zijn bevindingen “in zeer sterke mate” de hypothese dat het origineel van de betwiste handtekening op het document van 25 maart 2022 een “nabootsing is van de echte natuurlijke handtekeningstijl van (…) [gedaagde partij] ,” zulks met name op basis van de referentiehandtekening op de ‘Deed of Settlement’ van 27 januari 2022 (productie 2 bij dagvaarding), waarbij, aldus de deskundige, het nabootsingsmechanisme hoogstwaarschijnlijk een vorm van overtrekken is.

Op grond van de bevindingen van de deskundige, welke bevindingen de rechtbank tot de hare maakt, is [eisende partij] in het licht van het door [gedaagde partij] gevoerde verweer dat zij het document van 25 maart 2022 niet kent en betwist dit ooit te hebben ondertekend, er niet in geslaagd te bewijzen dat de hierop geplaatste handtekening van [gedaagde partij] is. Dat volgens [eisende partij] sprake zou zijn van onduidelijkheden en tegenstrijdigheden in het deskundigenbericht, onderschrijft de rechtbank niet.

In het licht van al het voorgaande, waaronder hetgeen de rechtbank reeds eerder in haar tussenvonnissen heeft geoordeeld, is [eisende partij] niet geslaagd in het bewijs dat partijen zijn overeengekomen dat [gedaagde partij] € 90.000,00 aan [eisende partij] zou betalen. De vorderingen van [eisende partij] zullen daarom worden afgewezen. [eisende partij] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen.

wijst de vorderingen van [eisende partij] af,3.2. veroordeelt [eisende partij] in de proceskosten van € 6.880,55, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als [eisende partij] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,3.3. veroordeelt [eisende partij] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,3.4. verklaart de veroordelingen onder 3.2 en 3.3 van dit uitvoerbaar bij voorraad.