Uitspraak · Verbintenissenrecht

Rechtbank Limburg, 11 november 2026 – Gedaaagde is er niet in geslaagd na de bewijsopdracht

ECLI:NL:RBLIM:2026:12451Zaaknummer 12147633 \ CV EXPL 26-1243

Instantie
Rechtbank Limburg
Datum uitspraak
11 november 2026
Publicatiedatum
18 november 2026
Zaaknummer
12147633 \ CV EXPL 26-1243
Rechtsgebied
Civiel recht, Verbintenissenrecht
Procedure
Bodemzaak
Hoofdwetsartikel
Artikel 6:83 BW
Zittingsplaats
Roermond
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Gedaaagde is er niet in geslaagd na de bewijsopdracht het gevraagde bewijs te leveren. Omdat wel vast staat dat er schade is heeft de kantonrechter de schade geschat en wordt het geschatte bedrag toegewezen.

3 De beslissing

De kantonrechter

3.1.

veroordeelt [gedaagde] tot betaling aan [eisers] van € 1.000,00 ter zake van vervangende schadevergoeding, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over het toegewezen bedrag, met ingang van 18 februari 2026 tot de dag van volledige betaling,

3.2.

compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt,

3.3.

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,

3.4.

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. Boekhorst en in het openbaar uitgesproken op11 november 2026.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 De procedure
  2. 2 De verdere beoordeling
  3. 3 De beslissing

RECHTBANK LIMBURG

Civiel recht

Kantonrechter

Zittingsplaats Roermond

Zaaknummer: 12147633 \ CV EXPL 26-1243

Vonnis van 11 november 2026

in de zaak van

1 [eiseres] ,

2. [eiser],

beiden te [plaats 1] ,

eisende partijen,

hierna samen te noemen: [eisers] ,

gemachtigde: ARAG SE (mr. M.C.W. Spoelstra),

tegen

[gedaagde] ,

te [plaats 2] ,

gedaagde partij,

hierna te noemen: [gedaagde] ,

gemachtigde: Stichting Achmea Rechtsbijstand ( [gemachtigde] ).

1 De procedure

1.1.

Het verdere verloop van de procedure blijkt uit:

- het tussenvonnis van 15 juli 2026- de akte van [eisers] met bijlagen- de akte van [gedaagde] .

1.2.

Ten slotte is vonnis bepaald.

2 De verdere beoordeling

2.1.

De kantonrechter handhaaft allereerst wat in het tussenvonnis van 15 juli 2026 al is overwogen en beslist.

[eisers] is er niet in geslaagd het bewijs te leveren

2.2.

In dit tussenvonnis heeft de kantonrechter [eisers] opgedragen om bewijs te leveren van haar stelling dat het voor herstel van het gebrek dat de lekkage in het platte dak heeft veroorzaakt, noodzakelijk was het gehele platte dak te vervangen.

2.3.

[eisers] heeft naar aanleiding van deze bewijsopdracht een akte ingediend, waarbij als nadere producties zijn overgelegd een verklaring van [bedrijf 1] V.O.F. (hierna: [bedrijf 1] ), aanvullende foto’s en een verklaring van [bedrijf 2] (hierna: [bedrijf 2] ). Volgens [bedrijf 1] vertoonde de dakbedekking gebreken (diverse stukken willekeurig geplakt, blazen en slechte hechting verspreid over het gehele dak, losse naden) en was het dakbeschot grotendeels rot en doorgezakt. Het alleen herstellen van de naden en het overlagen van de dakbedekking was volgens [bedrijf 1] geen reële en duurzame optie meer. Volledige vervanging van het platte dak, inclusief het dakbeschot en de dakbedekking, was volgens [bedrijf 1] noodzakelijk. In de verklaring van [bedrijf 2] staat dat het dakbeschot bij het betreden in mei 2025 doorzakte en de dakplaten naar zijn mening niet meer veilig waren om te betreden.

2.4.

[gedaagde] voert aan dat de verklaring van [bedrijf 1] niet kan worden gezien als een objectieve onderbouwing, omdat [bedrijf 1] een commercieel belang heeft bij volledige renovatie van het dak. Zijn verklaring bevat conclusies zonder onderbouwing en is te weinig gedetailleerd onderbouwd en te algemeen geformuleerd. De verklaring van [bedrijf 1] strookt ook niet met foto’s die zijn overgelegd, waarbij geen aantasting van het dakbeschot te zien is. Als het echt zo slecht was als [eisers] nu stelt, zou de lekkage vele malen groter moeten zijn geweest of op meerdere plaatsen te zien. [gedaagde] betwist verder de onafhankelijkheid en de deskundigheid van [bedrijf 2] (ingeschakeld voor vervanging airco-units). [bedrijf 2] heeft het dak betreden op het moment dat de herstelwerkzaamheden al waren aangevangen. [bedrijf 2] heeft daardoor niet met eigen ogen het dak vóór aanvang van de werkzaamheden geïnspecteerd. [gedaagde] wijst er nogmaals op dat het dak voorafgaande aan de koop bouwkundig is gekeurd en dat daar niet uit volgt dat er een noodzaak bestaat tot volledige vervanging van het dak. Ook heeft [eisers] geen rekening gehouden met een nieuw voor oud voordeel terwijl dit wel door de kantonrechter was gevraagd.

2.5.

De kantonrechter wijst allereerst op de overeengekomen risicoverdeling in artikel 5 van de koopovereenkomst en benadrukt dat het erom gaat of het voor de opheffing van het gebrek dat de lekkage heeft veroorzaakt, noodzakelijk was om het hele platte dak te vervangen, en daarmee dat niet kon worden volstaan met een meer lokaal herstel. De kantonrechter is van oordeel dat [eisers] er niet in is geslaagd het benodigde bewijs te leveren. Om het benodigde bewijs geleverd te achten, moet de kantonrechter een redelijke mate van zekerheid hebben dat het betreffende feit zich heeft voorgedaan. De kantonrechter is echter van oordeel dat het door [eisers] geleverde bewijs te mager is om met een redelijke mate van zekerheid vast te stellen dat het voor het herstel van het gebrek dat de lekkage in het platte dak heeft veroorzaakt, noodzakelijk was het gehele platte dak te vervangen. De verklaringen die [eisers] in de procedure heeft gebracht zijn ten eerste niet van onafhankelijke partijen. Ten tweede ontbreekt een voldoende uitgebreide en gedetailleerde weergave van bevindingen en een onderbouwing van die bevindingen in de verklaringen. Daardoor zijn de conclusies niet voldoende goed te toetsen. Te meer in het licht van de gemotiveerde betwisting door [gedaagde] is het door [eisers] aangereikte bewijs daardoor van onvoldoende gewicht. De kantonrechter is daardoor van oordeel dat onvoldoende vast staat dat het gehele platte dak vervangen moest worden, voor de opheffing van het gebrek dat de lekkage heeft veroorzaakt.

[gedaagde] moet schadevergoeding aan [eisers] betalen

2.6.

In rechtsoverweging 4.17. van het tussenvonnis heeft de kantonrechter al geoordeeld dat [gedaagde] schadevergoeding aan [eisers] moet betalen. [eisers] heeft een schadevergoeding van € 6.739,40 gevorderd in verband met vervanging van het platte dak tussen de pannendaken. Dit bedrag is gebaseerd op de offerte van [bedrijf 1] . Nu echter niet vast staat dat het noodzakelijk was het gehele dak te vervangen, komt dit bedrag niet voor vergoeding in aanmerking.

2.7.

Omdat wel vaststaat dat het noodzakelijk was werkzaamheden aan het dak uit te voeren, gaat de kantonrechter ervan uit dat er ten minste een lokale lekkage in de dakbedekking hersteld moest worden. [eisers] heeft geen berekening gemaakt voor de kosten van een lokaal herstel. [gedaagde] heeft dat wel gedaan. Volgens [gedaagde] bedragen de kosten € 620,00 inclusief btw. [gedaagde] heeft voor zijn begroting de website werkspot geraadpleegd. Maar daarvan geen onderbouwing overgelegd.

2.8.

De kantonrechter komt alles afwegende en schattenderwijs tot een schadevergoeding van € 1.000,00 inclusief btw. Dat bedrag zal worden toegewezen.

2.9.

[eisers] heeft ook wettelijke rente gevorderd vanaf 18 februari 2026. De kantonrechter zal deze vordering over een bedrag van € 1.000,00 toewijzen. De stellingen van [eisers] kunnen toewijzing per deze datum dragen. De kantonrechter verwijst in dit verband naar artikel 6:83 sub b BW (verzuim zonder ingebrekestelling ingetreden).

Geen buitengerechtelijke incassokosten verschuldigd

2.10.

[eisers] vordert ook vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten. De vordering moet worden beoordeeld op grond van artikel 6:96 BW en het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit). De kantonrechter stelt vast dat [gedaagde] een consument is (een natuurlijk persoon die niet heeft gehandeld in de uitoefening van een beroep of bedrijf). Daarom moet de kantonrechter controleren of is voldaan aan de dan geldende extra eisen voor de verschuldigdheid van buitengerechtelijke incassokosten. De gevorderde vergoeding komt niet voor toewijzing in aanmerking. Er is namelijk niet gesteld of gebleken dat aan [gedaagde] een aanmaning is verstuurd die voldoet aan de eisen van artikel 6:96 lid 6 BW.

Partijen moeten ieder hun eigen proceskosten betalen

2.11.

Omdat beide partijen gedeeltelijk ongelijk krijgen, zullen de proceskosten tussen hen worden gecompenseerd, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.

3 De beslissing

De kantonrechter

3.1.

veroordeelt [gedaagde] tot betaling aan [eisers] van € 1.000,00 ter zake van vervangende schadevergoeding, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over het toegewezen bedrag, met ingang van 18 februari 2026 tot de dag van volledige betaling,

3.2.

compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt,

3.3.

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,

3.4.

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. Boekhorst en in het openbaar uitgesproken op11 november 2026.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.