Uitspraak · Verbintenissenrecht
Rechtbank Limburg, 11 november 2026 – Betwiste factuur deurwaarder
ECLI:NL:RBLIM:2026:12262Zaaknummer 12255358 CV EXPL 26-3032
- Instantie
- Rechtbank Limburg
- Datum uitspraak
- 11 november 2026
- Publicatiedatum
- 18 november 2026
- Zaaknummer
- 12255358 CV EXPL 26-3032
- Rechtsgebied
- Civiel recht, Verbintenissenrecht
- Procedure
- Bodemzaak
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 6:119 BW
- Zittingsplaats
- Maastricht
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Betwiste factuur deurwaarder. Kosten niet bovenmatig.
5 De beslissing
De kantonrechter
veroordeelt [gedaagde partij] om aan [eisende partij] te betalen een bedrag van € 1.664,25, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over het toegewezen bedrag, met ingang van 26 mei 2026, tot de dag van volledige betaling,
veroordeelt [gedaagde partij] in de proceskosten van € 1.176,65, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [gedaagde partij] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,
verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.
| Dit vonnis is gewezen door mr. Otto en in het openbaar uitgesproken op 11 november 2026. |
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK LIMBURG
Civiel recht
Kantonrechter
Zittingsplaats Maastricht
Zaaknummer: 12255358 \ CV EXPL 26-3032
Vonnis van 11 november 2026
in de zaak van
[eisende partij] B.V.,
te [plaats 1] ,
eisende partij,
hierna te noemen: [eisende partij] ,
gemachtigde: [eisende partij] ,
tegen
[gedaagde partij] ,
te [plaats 2] ,
gedaagde partij,
hierna te noemen: [gedaagde partij] ,
procederend in persoon.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding met producties 1 t/m 19- de conclusie van antwoord met producties 1 t/m 8- de conclusie van repliek met producties 20 t/m 27- de conclusie van dupliek met producties 9 t/m 11- de akte van [eisende partij] .
Ten slotte is vonnis bepaald.
2 De feiten
[gedaagde partij] heeft [eisende partij] opdracht gegeven om twee vorderingen te incasseren van respectievelijk € 1.150,- en € 4.500,-. Op de tot stand gekomen overeenkomsten van opdracht zijn de algemene voorwaarden van [eisende partij] van toepassing.
Omdat de vordering van € 4.500,- buitengerechtelijk niet werd voldaan heeft [eisende partij] op 31 december 2024 aan [gedaagde partij] gevraagd of [eisende partij] een dagvaardingsprocedure kon starten. In het geval [gedaagde partij] zou kiezen voor een dagvaardingsprocedure heeft [eisende partij] [gedaagde partij] verzocht om een bedrag van € 1.048,- in depot te storten. Op 6 januari 2025 heeft [eisende partij] om een indicatie gevraagd van de kosten indien er verweer zou worden gevoerd en wat de kosten zijn in geval van sluiting van het dossier. [eisende partij] heeft daarop geantwoord dat in geval van een inhoudelijke betwisting van de vordering de proceskosten met minimaal € 339,- zouden stijgen en, in het geval dat er een mondelinge behandeling bij de rechtbank te Rotterdam zou worden bepaald, [gedaagde partij] rekening zou moeten houden met minimaal € 500,- extra kosten die hij niet zou kunnen verhalen op de wederpartij. Verder heeft [eisende partij] meegedeeld dat executiekosten in het geval de wederpartij geen verhaal zou kunnen bieden voor rekening van [gedaagde partij] zouden komen en dat de kosten van derdenbeslag ongeveer € 400,- bedragen. [gedaagde partij] heeft vervolgens op 6 maart 2025 [eisende partij] opdracht gegeven over te gaan tot dagvaarding.
De kantonrechter van de rechtbank Rotterdam heeft bij vonnis van 24 oktober 2025 (zaaknummer 11597083 CV EXPL 25-6166) € 2.000,- en de wettelijke rente daarover, toegewezen en de wederpartij veroordeelt om € 1.190,78 aan proceskosten te betalen.
[eisende partij] heeft [gedaagde partij] op 28 november 2025 een einddeclaratie gezonden voor
€ 208,73.
Op 22 december 2025 heeft [eisende partij] [gedaagde partij] een eindafrekening gezonden voor de werkzaamheden ter inning van het bedrag van € 4.500,-. Uit deze eindafrekening blijkt dat er € 3.932,89 is geïncasseerd en na aftrek van de kosten van € 3.587,94 en vermeerdering van het reeds door [gedaagde partij] betaalde depotbedrag van € 1.075,-, een door [eisende partij] aan [gedaagde partij] te betalen bedrag van € 1.419,95 resteerde, welk bedrag aan [gedaagde partij] is voldaan. [gedaagde partij] heeft diezelfde datum aan [eisende partij] laten weten het niet eens te zijn met deze declaratie. [eisende partij] heeft [gedaagde partij] meegedeeld dat de eindafrekening correct was opgesteld. Wel had [eisende partij] een onjuist bedrag aan griffierecht berekend. [eisende partij] heeft daarom op 29 december 2025 een creditnota verzonden voor € 1.419,95. Op diezelfde datum heeft [eisende partij] een correcte eindafrekening gezonden; [eisende partij] heeft overeenkomstig deze eindafrekening aan [gedaagde partij] € 1.705,95 betaald.
[eisende partij] heeft [gedaagde partij] op 27 januari 2026 laten weten dat [eisende partij] ten onrechte
€ 1.419,95 heeft betaald en gevraagd om dit bedrag omgaand terug te betalen. [gedaagde partij] heeft dit bedrag niet terugbetaald omdat hij het oneens is met de eindafrekening. [eisende partij] vervolgens diverse sommatiebrieven gestuurd en gecorrespondeerd met [gedaagde partij] . Uiteindelijk heeft [gedaagde partij] op 25 maart 2026 € 208,73 aan [eisende partij] betaald en het resterende deel van de vordering onbetaald gelaten.
3 Het geschil
[eisende partij] vordert, na vermindering van eis, veroordeling van [gedaagde partij] tot betaling van € 1.664,25, vermeerderd met rente en kosten.
[gedaagde partij] voert verweer. [gedaagde partij] is het niet eens met de wijze waarop [eisende partij] de kosten heeft verrekend met het door [eisende partij] geïnde bedrag. Daarom is [gedaagde partij] van mening dat de € 1.419,95 die [eisende partij] aan [gedaagde partij] heeft betaald niet onverschuldigd is betaald. [eisende partij] zal eerst de eindafrekening sluitend en deugdelijk moeten verantwoorden, aldus [gedaagde partij] . [gedaagde partij] voert aan dat [eisende partij] onvoldoende heeft uitgelegd waarom de in rekening gebrachte posten in deze omvang verschuldigd zijn en hoe deze zich verhouden tot de bedragen die door [eisende partij] zijn geïnd. Met name de post “waarneming comparitie” van
€ 591,25, exclusief btw behoeft nadere toelichting. [gedaagde partij] stelt dat het onduidelijk is waarom exact dit bedrag verschuldigd is. Ook de verhouding tussen de forfaitaire toegewezen proceskosten en de werkelijke proceskosten is onvoldoende helder. De aan [gedaagde partij] verzonden creditnota schept geen verplichting om het bedrag van € 1.419,95 terug te betalen. Verder betwist [gedaagde partij] dat hij buitengerechtelijke kosten verschuldigd is. Ook betwist hij de gevorderde wettelijke rente. [gedaagde partij] concludeert tot afwijzing van de vorderingen van [eisende partij] .
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
4 De beoordeling
De kantonrechter is van oordeel dat [gedaagde partij] het bedrag van € 1.664,25 aan [eisende partij] moet betalen. De kantonrechter legt hieronder uit waarom.
De kantonrechter overweegt dat met het verzenden van de creditnota en de gecorrigeerde nota op 29 december 2026 en de daarop volgende betaling van € 1.705,95 het voor [gedaagde partij] redelijkerwijs voldoende duidelijk had moeten zijn dat de betaling van
€ 1.419,95 berustte op een vergissing. Dit moet voor [gedaagde partij] in elk geval op 27 januari 2026 duidelijk zijn geworden, toen [eisende partij] [gedaagde partij] verzocht dit bedrag terug te betalen.
[gedaagde partij] voert aan dat hij het niet eens is met de kosten die [eisende partij] heeft verrekend met het geïnde bedrag. Verder voert [gedaagde partij] aan dat [eisende partij] de posten op de eindafrekening onvoldoende heeft toegelicht.
In de opdrachtbevestiging van 12 maart 2024 voor de incasso van € 4.500,- is vermeld dat de incassokosten € 575,- bedragen. Verder is in artikel 5 van de algemene voorwaarden een bepaling opgenomen over tarieven.
[eisende partij] voert aan dat, voor zover [gedaagde partij] de juistheid van de afzonderlijke kostenposten betwist, zijn verweer onvoldoende concreet is. De kantonrechter volgt [eisende partij] hier in. [gedaagde partij] heeft alleen ten aanzien van de post “waarneming comparitie” concreet benoemd dat deze onvoldoende is toegelicht.
[eisende partij] heeft toegelicht dat deze kosten verband houden met de gerechtelijke procedure die heeft plaatsgevonden te Rotterdam. [eisende partij] heeft [gedaagde partij] hierover geïnformeerd en toegelicht dat [eisende partij] een collega-kantoor heeft moeten inschakelen en dat in dat geval wordt afgerekend op basis van een uurtarief overeenkomstig de algemene voorwaarden.
De kantonrechter stelt vast dat [eisende partij] voor [gedaagde partij] een inschatting heeft gemaakt van de hoogte van deze kosten. De inschatting van [eisende partij] was dat deze kosten tenminste
€ 500,- zouden bedragen. De kantonrechter is van oordeel dat de uiteindelijke kosten van
€ 591,- (exclusief BTW) weliswaar hoger zijn dan de gemaakte inschatting, maar niet bovenmatig hoger. Deze kosten heeft [eisende partij] dan ook terecht in rekening gebracht.
Over de post honorarium van € 575,- (exclusief BTW) heeft [eisende partij] gesteld dat dit de incassokosten betroffen die door de kantonrechter te Rotterdam zijn afgewezen.
De kantonrechter leidt uit de correspondentie tussen partijen af dat de kosten tot 6 januari 2025 € 575,- bedroegen, hetgeen ook het bedrag is dat [eisende partij] in de opdrachtbevestiging heeft genoemd. [gedaagde partij] is akkoord gegaan met dit bedrag. Ook dit bedrag komt dan ook voor toewijzing in aanmerking.
De kostenpost salaris van € 678,- exclusief btw heeft [eisende partij] niet expliciet toegelicht. Deze post heeft [gedaagde partij] echter ook niet expliciet en gemotiveerd betwist.
De kantonrechter stelt vast dat [eisende partij] bij zijn conclusie van repliek een aantal executoriale stukken heeft overgelegd en daaruit blijkt dat de daarmee verband houdende kosten terecht in rekening zijn gebracht. Verder kan [gedaagde partij] de tarieven nakijken op www.overheid.nl waarop het Besluit tarieven ambtshandelingen gerechtsdeurwaarders te vinden is. Uit de eindafrekening blijkt voorts dat [eisende partij] informatie kosten heeft moeten maken en kosten voor het inschakelen van een deurwaarder ter plekke. Omdat [gedaagde partij] het merendeel van de kostenposten niet concreet heeft weersproken, en omdat deze posten de kantonrechter niet onjuist of bovenmatig voorkomen, ziet hij geen reden voor twijfel aan de juistheid van de factuur. Op grond van artikel 15 van de algemene voorwaarden heeft [eisende partij] zich het recht voorbehouden het nasalaris van € 135,- bij de opdrachtgever in rekening te brengen.
Het totale in rekening gebrachte bedraagt € 1.979,25. [eisende partij] had een deel van dit bedrag weliswaar beter inzichtelijk kunnen maken, maar het totale bedrag komt de kantonrechter niet bovenmatig voor, gelet op de verrichte werkzaamheden, waaronder het voeren van een dagvaardingsprocedure te Rotterdam en de verrichte executoriale werkzaamheden.
Dit maakt dat [eisende partij] het bedrag van € 1.419,95 onverschuldigd aan [gedaagde partij] heeft betaald. Deze vordering zal dan ook worden toegewezen.
[eisende partij] heeft buitengerechtelijke incassowerkzaamheden verricht om de vordering, van aanvankelijk € 1.628,68, te kunnen innen. De hoogte van de incassokosten komen overeen met het tarief op grond van het Besluit buitengerechtelijke incassokosten. Weliswaar heeft [gedaagde partij] op 25 maart 2025 een deel van de vordering - € 208,73 - betaald, maar vóór deze betaling waren door [eisende partij] reeds een betalingsherinnering en een sommatiebrief verzonden. De kantonrechter zal de gevorderde incassokosten van € 244,30 dan ook toewijzen.
De wettelijke rente zal de kantonrechter toewijzen vanaf de dag van dagvaarding – 26 mei 2026.
[gedaagde partij] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [eisende partij] worden begroot op:
| - kosten van de dagvaarding | € | 128,65 | |
| - griffierecht | € | 397,00 | |
| - salaris gemachtigde | € | 542,50 | (2,5 punten × € 217,00) |
| - nakosten | € | 108,50 | (plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing) |
| Totaal | € | 1.176,65 |
5 De beslissing
De kantonrechter
veroordeelt [gedaagde partij] om aan [eisende partij] te betalen een bedrag van € 1.664,25, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over het toegewezen bedrag, met ingang van 26 mei 2026, tot de dag van volledige betaling,
veroordeelt [gedaagde partij] in de proceskosten van € 1.176,65, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [gedaagde partij] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,
verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.
| Dit vonnis is gewezen door mr. Otto en in het openbaar uitgesproken op 11 november 2026. |
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.