Uitspraak · Verbintenissenrecht

Rechtbank Limburg, 11 november 2026 – Tussenvonnis

ECLI:NL:RBLIM:2026:12258Zaaknummer C/03/349159 / HA ZA 26/45

Instantie
Rechtbank Limburg
Datum uitspraak
11 november 2026
Publicatiedatum
18 november 2026
Zaaknummer
C/03/349159 / HA ZA 26/45
Rechtsgebied
Civiel recht, Verbintenissenrecht
Procedure
Bodemzaak
Hoofdwetsartikel
Artikel 7:962 BW
Zittingsplaats
Maastricht
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Civiel Recht. Tussenvonnis. Aansprakelijkheid voor schending zorgplicht van een goed hulpverlener (7:453 BW) wegens niet opvolgen van protocol. De rechtbank oordeelt dat de schade bij patiënte is ontstaan door medisch inadequaat handelen door zowel de huisartsenpost als de ambulancedienst, waardoor de aansprakelijkheid van beide partijen is komen vast te staan. Eiser mag zich bij akte uitlaten over de mate van toerekening van de schade aan gedaagde.

De rechtbank

5.1.

bepaalt dat de zaak weer op de rol zal komen van woensdag 9 december 2026 voor het nemen van een akte door VvAA over wat hetgeen is overwogen in rechtsoverweging 4.21,

5.2.

bepaalt dat de zaak vervolgens op de rol zal komen van woensdag 13 januari 2027 voor het nemen van een antwoordakte door GGD Zuid-Limburg c.s.,

5.3.

sluit tussentijds hoger beroep tegen dit tussenvonnis uit totdat het eindvonnis is gewezen,

5.4.

houdt iedere verdere beslissing aan.

Dit vonnis is gewezen door mr. Timmermans-Vermeer en in het openbaar uitgesproken op 11 november 2026.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 De procedure
  2. 2 De feiten
  3. 3 Het geschil
  4. 4 De beoordeling
  5. 5 De beslissing

RECHTBANK Limburg

Civiel recht

Zittingsplaats Maastricht

Zaaknummer: C/03/349159 / HA ZA 26-45

Vonnis van 11 november 2026

in de zaak van

de naamloze vennootschap

VVAA SCHADEVERZEKERINGEN N.V.,

te Utrecht,

eisende partij,

hierna te noemen: VvAA,

advocaat: mr. E.J.C. de Jong,

tegen

1. de publiekrechtelijke rechtspersoon

GENEESKUNDIGE GEZONDHEIDSDIENST ZUID-LIMBURG,

te Heerlen,

2. de naamloze vennootschap

ACHMEA SCHADEVERZEKERINGEN N.V.,

te Apeldoorn,

gedaagde partijen,

hierna tezamen te noemen GGD Zuid-Limburg c.s. en respectievelijk te noemen: GGD Zuid-Limburg en Achmea,

advocaat: mr. I.I.P. Cuijpers.

1 De procedure

1.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding, met producties 1 tot en met 12,- de conclusie van antwoord, met producties 1 tot en met 4, - de brief waarin is meegedeeld dat een mondelinge behandeling is bepaald,

- de akte overlegging producties van VvAA, met producties 13 en 14,

- de spreekaantekeningen van mr. De Jong,

- de volmachten van VvAA, GGD Zuid-Limburg en Achmea,

- het proces-verbaal van de mondelinge behandeling van 17 september 2026, met daaraan gehecht de stukken overlegd door VvAA ter zitting.

1.2.

Ten slotte is vonnis bepaald.

2 De feiten

2.1.

Op woensdag 14 maart 2007 is mevrouw [patiënte] (hierna te noemen: patiënte) onwel geworden op haar werk. Door de collega’s van patiënte, allen werkzaam in een apotheek, is een ambulance gebeld. Patiënte is om 07:15 ter plekke onderzocht door medewerkers van de ambulancedienst, die ten tijde van het voorval onderdeel was van GGD Zuid-Limburg. Zij hebben een ECG gemaakt en nitrospray toegediend. De bevindingen van de ambulancemedewerkers zijn vastgelegd in een ritverslag.[_80098b54-7ba9-4173-ba49-4c7f4d446a86] De ambulance was tot 07:29 bij patiënte aanwezig.

2.2.

Ongeveer 20 minuten later, om 07:50 van woensdag 14 maart 2007, is patiënte wederom onwel geworden en heeft zij zich gemeld bij de huisartsenpost ([HAP]) waar zij is onderzocht door dienstdoende [huisarts] . Van het patiëntencontact is een waarneembericht opgesteld,[_91a925ff-9654-4640-a25e-b85babd8558a] dat tevens naar de huisarts van patiënte is opgestuurd.

2.3.

Een dag later, op donderdag 15 maart 2007, heeft patiënte contact opgenomen met haar eigen huisarts, die haar voor nader onderzoek heeft verwezen naar het [ziekenhuis 1] in [plaats 1]. Patiënte is daarna doorverwezen naar het [ziekenhuis 1] in [plaats 2] en het [ziekenhuis 2] in [plaats 3]. Uit de onderzoeken is duidelijk geworden dat patiënte op 14 maart 2007 een hartinfarct heeft doorgemaakt, waarvoor zij op 15 maart 2007 een dotter- en stentbehandeling heeft gekregen.

2.4.

VvAA was destijds de aansprakelijkheidsverzekeraar van de huisartsenpost en [huisarts] . Achmea is de aansprakelijkheidsverzekeraar van GGD Zuid-Limburg.

2.5.

Patiënte heeft op 18 juni 2009 en 16 januari 2012 [huisarts] , dan wel de huisartsenpost, aansprakelijk gesteld voor het niet doorverwijzen naar een cardioloog.[_f844d839-da10-4af9-a1c7-88af49cba83f] VvAA heeft advies ingewonnen van prof. dr. [deskundige 1] (emeritus hoogleraar huisartsgeneeskunde) over het handelen van [huisarts] .[_267bdf80-2125-4fe1-8e53-a21c44d23d46] Op basis van de door patiënte gemelde klachten concludeert [deskundige 1] bij rapport van 10 juli 2014 dat patiënte nader onderzocht had moeten worden op de mogelijkheid van een myocardinfarct/acuut coronair syndroom.

2.6.

Op 25 september 2014 erkent VvAA aansprakelijkheid voor het handelen van de huisartsenpost en [huisarts] , en stelt zij GGD Zuid-Limburg aansprakelijk voor het gedeelte van de schade van patiënte die aan het handelen van de ambulancedienst kan worden toegerekend.[_79b56105-1252-4571-b0f2-4c50c6f68f11]

2.7.

Op verzoek van VvAA, heeft prof. dr. [deskundige 2] in zijn deskundigenrappoort van 4 december 2015 onderzocht wat de kans was op optreden van restschade bij patiënte bij direct vervoer naar het ziekenhuis door de ambulancedienst. [deskundige 2] schat deze kans in op minder dan 10%.[_cd5d2a94-5e9d-4e44-bb13-94e2b7c8a195]

2.8.

Namens GGD Zuid-Limburg heeft Achmea de aansprakelijkheid van de ambulancedienst afgewezen[_41b3cea1-b96f-4b5f-b4ff-39c3b17df242] en dit onderbouwd met het advies van [verzekeringsarts].[_a1ccec1b-bbdb-4078-9684-450663ef7f2a] Volgens [verzekeringsarts] had het zowel op de weg van de ambulancedienst als van [huisarts] gelegen om patiënte nader te onderzoeken. Toch is de invloed van het delay in behandeling door het niet vervoeren van patiënte door de ambulancedienst minimaal, omdat patiënte kort erna in ieder geval door [huisarts] is onderzocht.

2.9.

Later heeft VvAA medisch advies ingewonnen bij [cardioloog], welk op 16 april 2019 door VvAA ook aan Achmea is verstrekt.[_53ce16ac-e7a5-4f15-8b55-bb960f9cd908] Samen met [deskundige 2] is [cardioloog] van mening dat de prognose van patiënte beter had kunnen zijn bij direct vervoer door de ambulancedienst.

2.10.

Met het rapport van [deskundige 2] aan de basis van de onderhandelingen, komt in oktober 2017 tussen VvAA en patiënte een vaststellingsovereenkomst (hierna te noemen: vso) tot stand waarbij aan patiënte € 310.000,00 aan schade wordt vergoed.[_95c81be0-762b-46d4-9bc8-e5b7794c01dc] Een kopie van de vso is op 21 september 2018 aan Achmea gestuurd.

2.11.

Bij e-mailbericht van 21 april 2020 heeft VvAA naar aanleiding van het advies van medisch [adviseur] van 18 februari 2020 bij Achmea de door [adviseur] in zijn advies genoemde landelijke protocollen opgevraagd. Na een aantal rappels heeft Achmea op 15 december 2020 VvAA de gevraagde protocollen toegezonden. Dit betreffen de protocollen 12.1 tot en met 12.4 die als bijlage 12 bij de dagvaarding zijn gevoegd.

2.12.

Tussen VvAA en Achmea blijft discussie bestaan of GGD Zuid-Limburg een aandeel heeft in het veroorzaken van de schade aan patiënte. Achmea wijst aansprakelijkheid wederom af en voegt hierbij ook het advies van medisch [adviseur] van 7 juli 2021, waarin hij op de argumenten van Achmea reageert.

3 Het geschil

3.1.

VvAA heeft tijdens de mondelinge behandeling haar eis gewijzigd en vermeerderd, in zoverre dat zij naast de hoofdelijke aansprakelijkheid van GGD Zuid-Limburg en Achmea, ook enkel GGD Zuid-Limburg aansprakelijk stelt voor het gevorderde. Vordering II is vermeerderd met € 20.798,00 aan buitengerechtelijke kosten en de wettelijke rente daarover vanaf 20 december 2017 tot aan het moment van volledige betaling. GGD Zuid-Limburg c.s. heeft geen bezwaren geuit tegen de eiswijziging, maar wel tegen de eisvermeerdering. Zij stelt dat VvAA hiermee in strijd handelt met de goede procesorde door dit pas tijdens de mondelinge behandeling in te dienen. De rechtbank acht de eisvermeerdering, gelet op de geringe aard en omvang daarvan, niet in strijd met de goede procesorde. De eiswijziging en eisvermeerdering worden door de rechtbank toegelaten.

3.2.

VvAA vordert – na wijziging en vermeerdering van eis – dat de rechtbank bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad:

I. Voor recht verklaart dat GGD Zuid-Limburg aansprakelijk is voor de schade die patiënte heeft geleden ten gevolgen van het delay in de behandeling van het hartinfarct dat zij op 14 maart 2007 heeft doorgemaakt en dat GGD Zuid-Limburg en Achmea hoofdelijk gehouden zijn de door VvAA aan patiënte betaalde schadevergoeding aan VvAA te vergoeden, althans dat GGD Zuid-Limburg daartoe gehouden is;

II. GGD Zuid-Limburg en Achmea hoofdelijk, althans GGD Zuid-Limburg te veroordelen om binnen 14 dagen na het te wijzen eindvonnis aan VvAA te voldoen een bedrag van € 310.000,00, te verhogen met de wettelijke rente vanaf 14 oktober 2017 tot aan het moment van volledige betaling, alsmede een bedrag van € 20.798,00 te verhogen met de wettelijke rente vanaf 20 december 2017 tot aan het moment van volledige betaling;

III. GGD Zuid-Limburg en Achmea hoofdelijk, althans GGD Zuid-Limburg te veroordelen om binnen 14 dagen na het te wijzen eindvonnis aan VvAA een vergoeding vanwege buitengerechtelijke kosten conform de BIK-staffel te betalen;

IV. GGD Zuid-Limburg en Achmea hoofdelijk, althans GGD Zuid-Limburg te veroordelen in de kosten van deze procedure, te verhogen met de wettelijke rente vanaf 14 dagen na het te wijzen eindvonnis.

3.3.

GGD Zuid-Limburg en Achmea voeren verweer.

3.4.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

4 De beoordeling

4.1.

Kern van het geschil betreft de vraag of Achmea en GGD Zuid-Limburg mede- aansprakelijk zijn voor de schade die patiënte heeft geleden als gevolg van een delay in behandeling van een myocardinfarct. VvAA treedt door subrogatie in de rechten van patiënte en heeft reeds een schadebedrag aan patiënte vergoed overeenkomstig de tussen hen gesloten vso. VvAA vordert nu van Achmea en GGD Zuid-Limburg (een deel van) dit schadebedrag terug, dat volgens VvAA mede is ontstaan omdat de ambulancemedewerkers onzorgvuldig hebben gehandeld door patiënte niet naar het ziekenhuis te vervoeren voor nader onderzoek.

De vordering van VvAA op Achmea

4.2.

GGD Zuid-Limburg c.s. stelt zich op het standpunt dat VvAA niet-ontvankelijk moet worden verklaard in haar vordering jegens Achmea. Op grond van subrogatie (artikel 7:962 BW) heeft verzekeraar VvAA de vorderingen van de door haar verzekerde huisartsenpost op derden overgenomen. De huisartsenpost had echter op grond van artikel 7:954, eerste lid, BW (directe actie bij aansprakelijkheidsverzekering voor personenschade) geen vordering op verzekeraar Achmea, omdat de huisartsenpost geen vordering uit schadevergoeding door dood of letsel op GGD Zuid-Limburg heeft. De vordering van de huisartsenpost op GGD Zuid-Limburg ziet op vergoeding van vermogensschade, geleden door uitbetaling van de in de vso afgesproken schadevergoeding aan patiënte. Omdat de huisartsenpost geen vordering op Achmea had, kan deze door subrogatie ook niet zijn overgegaan op VvAA.

4.3.

VvAA heeft zich ter zitting gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank op dit punt.

4.4.

De rechtbank is met GGD Zuid-Limburg c.s. van oordeel dat de huisartsenpost geen vordering op Achmea had nu er enkel sprake is van vermogensschade en een beroep op artikel 7:954, eerste lid, BW daardoor niet slaagt. Dit brengt met zich mee dat VvAA geen vordering van de huisartsenpost kan overnemen op grond van subrogatie. Zoals ook door de Hoge Raad uiteengezet, kan een verzekeraar door een beroep op subrogatie niet meer vorderingen dan de verzekerde heeft overnemen. De achterliggende gedachte is voorkomen dat een verzekeraar door een beroep op subrogatie in een betere positie worden gebracht dan de verzekerde.[_d24e276c-f6d6-4270-85e8-c28145844652]

4.5.

De rechtbank zal, anders dan door GGD Zuid-Limburg c.s. gevorderd, de vorderingen van VvAA ten aanzien van Achmea daarom afwijzen. De hoofdelijke aansprakelijkheid voor de ingestelde vorderingen zal dan ook niet langer beoordeeld worden.

Is GGD Zuid-Limburg toerekenbaar tekortgeschoten?

4.6.

De rechtbank begrijpt dat VvAA haar vorderingen baseert op de stelling dat GGD Zuid-Limburg niet volgens de normen van een goed hulpverlener heeft gehandeld ten tijde van haar behandeling van patiënte. GGD Zuid-Limburg is daardoor toerekenbaar tekortgeschoten in de nakoming van een verbintenis voortvloeiend uit de geneeskundige behandelingsovereenkomst als bedoeld in artikel 7:453 BW, aldus VvAA.

4.7.

Volgens artikel 7:453 BW dient een hulpverlener bij het uitvoeren van zijn werkzaamheden de zorg van een goed hulpverlener in acht te nemen en te handelen volgens de op hem rustende verantwoordelijkheid, voortvloeiende uit de voor hulpverleners geldende professionele standaard en de kwaliteitsstandaarden als bedoeld in artikel 1, lid 1, van de Wet Kwaliteit, Klachten en Geschillen Zorg.

4.8.

Voor de beantwoording van de vraag of GGD Zuid-Limburg de zorg heeft geboden die een redelijk bekwaam en redelijk handelend vakgenoot in dezelfde omstandigheid zou hebben betracht, is noodzakelijk om vast te stellen welke klachten patiënte vertoonde ten tijde van de hulpverlening door de ambulancemedewerkers van de GGD Zuid-Limburg en aan welke professionele en kwaliteitstandaard deze getoetst dienen te worden. Partijen verschillen van mening over beide onderdelen.

Klachtenpresentatie

4.9.

VvAA stelt dat de anamnese onvolledig is vastgelegd in het ritverslag van de ambulance en verwijst hierbij naar het rapport van [deskundige 1], dat later ook door [deskundige 2] en [cardioloog] is overgenomen. [deskundige 1] rapporteert de volgende klachten:

Op 10 april 2014 heb ik mevrouw [patiënte] gehoord. (…) Wat het begin van de klachten betreft, rapporteerde zij dat zij omstreeks 06.55 uur op 14 maart 2007, kort na aankomst in de apotheek waar zij werkte, plotseling pijn op de borst kreeg, kortademig werd en zich onwel voelde. Zij raakte daarbij kortdurend buiten bewustzijn. Ook was er sprake van pijn in de linker arm en schouder, en transpireerde zij. Haar collegae alarmeerden de ambulance dienst, die haar beoordeelde, een ECG afnam en nitro-spray toediende. Op de nitro-spray werden zeer kortstondig (enkele seconden) de klachten minder, maar kwamen weldra in volle omvang terug. (…) [_73d4c0c3-6a42-4488-843a-e4bde2792651]

4.10.

GGD Zuid-Limburg c.s. benadrukt dat het van belang is om uit te gaan van de klachten zoals genoteerd op het ritverslag van de ambulance, omdat deze ook de klachten zijn waarop de vso gebaseerd is. Het enkele feit dat niet alle klachten genoteerd zijn in het ritverslag, doet niet af aan een volledige anamnese. Ook kunnen de aanvullende klachten beschreven door [deskundige 1] niet gecontroleerd worden omdat geen verslag is bijgevoegd van het gesprek met patiënte van 10 april 2014.

4.11.

De ambulancemedewerkers rapporteren op het ritverslag een hartslag van 124/81 en de volgende klachten:

"♀ 36 jr Blanco VG

geen medicatie

zou kort van adem zijn

bij aankomst geen dyspneu

Branderig gevoel

op de borst

nitro geen effect

geen vervoer" [_76201d96-cb56-4a87-bff6-0b0ef6a75baf]

4.12.

De rechtbank merkt op dat de ambulancemelding en het ter plekke geschreven ritverslag van de vroege ochtend van 14 maart 2007 dateren. Het gesprek met patiënte waarnaar in de onderzoeksrapporten wordt verwezen heeft echter zeven jaar later plaatsgevonden, op 10 april 2014. Geen van deze rapporten bevat een gespreksverslag met patiënte. Voor zover de klachtenpresentaties verschillen, hecht de rechtbank belang aan het feit dat het ritverslag gedurende het bezoek aan patiënte is opgesteld en daardoor minder vatbaar is voor beïnvloeding van achteraf opgedane kennis over welke diagnose bij patiënte gesteld had moeten worden. De klachtenpresentatie uit het ritverslag van de ambulance is dus leidend voor de beoordeling of GGD Zuid-Limburg als een goed hulpverlener heeft gehandeld.

Professionele en de kwaliteitsstandaard

4.13.

Aan de zijde van GGD Zuid-Limburg c.s., verwijst [verzekeringsarts] in zijn advies naar het landelijk protocol ambulancemedewerkers 2007 (hierna te noemen: LPA) als zijnde het destijds toepasselijke protocol, hetgeen is herhaald door [adviseur].[_dac888ce-710a-42ad-99b8-971d64b22f37] Door het opsturen van de protocollen 12.1 tot en met 12.4 (zie onderdeel 2.11 van dit vonnis) is de indruk versterkt dat het standpunt van GGD Zuid-Limburg c.s. was dat deze protocollen van toepassing zijn in de onderhavige casus. Pas tijdens de mondelinge behandeling is dat door GGD Zuid-Limburg c.s. betwist, echter zonder verdere motivering. Uit de door VvAA ter zitting overgelegde e-mailcorrespondentie kan namelijk niet anders dan worden afgeleid dat VvAA diverse malen heeft verzocht om de protocollen waarnaar de medisch adviseur van Achmea verwees ter onderbouwing van zijn advies dat er geen aansprakelijkheid bestond nu het ambulancepersoneel naar zijn mening had gehandeld volgens de regelen der kunst. Deze zijn uiteindelijk bij e-mail van 15 december 2020 toegezonden[_c7756797-df63-47f5-b7a9-5a271d944f4e]. Dat erbij zou zijn gezegd dat deze protocollen niet van toepassing zouden zijn, zoals GGD Zuid-Limburg c.s. stelde, blijkt niet uit het begeleidende emailbericht bij de protocollen (aangehecht aan het proces-verbaal).

4.14.

VvAA is van oordeel dat de gestelde diagnose hyperventilatiestoornis en het advies monitoring niet begrijpelijk zijn op basis van de aanwezige klachten en het handelen [_ae81f785-092c-4954-b3de-7258853414e6] van de GGD Zuid-Limburg. VvAA hecht groot belang aan het rapport van [deskundige 1], waarin hij benadrukt dat de betrouwbaarheid van een ECG in de vroege fase van de diagnostiek beperkt is en dat de ambulancemedewerkers bekend hadden moeten zijn met de beperkte signalen van een myocardinfarct.

4.15.

Gedurende de mondelinge behandeling is uitvoerig aandacht besteed aan protocol 12.1, dat ziet op Acuut Coronair Syndroom, en het nalopen hiervan aan de hand van de klachtenpresentatie van het ritverslag. Uit het ritverslag blijkt dat bij patiënte een ECG 12 afleidingen is gemaakt, waarmee genoemd protocol begint, een verhoogde bloeddruk is gemeten (124/81, waarbij 124 hoger is dan bovendruk 91 genoemd in het protocol voor de keuze van een vervolgstap) en nitrospray is toegediend. De rechtbank constateert dat het handelen van de ambulancedienst voor een groot deel overeenkomt met protocol 12.1. Zoals terecht door VvAA op gewezen, is het voor de rechtbank onduidelijk waarom op basis van de verrichte handelingen bij patiënte de diagnose hyperventilatiestoornis is gesteld. Een correcte toepassing van protocol 12.1 schrijft voor dat na toediening van de nitrospray en onafhankelijk van het resultaat ervan, een tweede ECG gemaakt wordt, waarna afhankelijk van de uitkomst daarvan sprake kan zijn van 1) geen duidelijke diagnose, 2) myocardinfarct of 3) ritmestoornis. Waarom geen tweede ECG is gemaakt, is bij navraag aan GGD Zuid-Limburg c.s. niet duidelijk geworden. De toelichting op zitting dat het wellicht niet nodig was, omdat het eerste ECG geen bijzonderheden vertoonde, verklaart niet waarom van het protocol afgeweken is. Dit weegt des te zwaarder, nu zowel uit het rapport van [cardioloog] als [deskundige 1] volgt dat een ECG in de vroege fase van de diagnostiek beperkt betrouwbaar is ([deskundige 1]) en dat ECG-verschijnselen kunnen “na-ijlen”(|[cardioloog]), welke stellingen GGD Zuid-Limburg c.s. niet heeft betwist. De rechtbank concludeert dat niet is komen vast te staan dat de GGD Zuid-Limburg heeft gehandeld volgens een landelijke voorgeschreven protocol, terwijl zij niet heeft onderbouwd waarom in onderhavig geval – mede gelet op het bepaalde in artikel 7:453 BW – zij toch heeft gehandeld als een goed hulpverlener. Daarmee staat vast dat GGD Zuid-Limburg niet de zorg van een goed hulpverlener heeft betracht.

Causaal verband

4.16.

VvAA stelt zich op het standpunt dat doordat de ambulancemedewerkers de verkeerde diagnose hebben gesteld, patiënte ten onrechte niet naar het ziekenhuis voor behandeling is vervoerd en patiënte hierdoor meer restschade heeft overgehouden.

4.17.

VvAA heeft op haar beurt aansprakelijkheid erkend voor het handelen van de huisarts, die patiënte eveneens niet naar het ziekenhuis heeft verwezen en daarmee ook heeft bijgedragen aan het ontstaan van restschade bij patiënte. VvAA benadrukt dat het delay centraal in deze procedure 20 minuten betreft, namelijk tussen het niet zorgvuldig handelen van de ambulancedienst en niet zorgvuldig handelen van de huisarts. Bij een vervoer of doorverwijzing naar het ziekenhuis door de GGD Zuid-Limburg of de huisartsenpost, had patiënte binnen de aanbevolen 3-4 uur na het ontstaan van de klachten een dotterbehandeling ondergaan en had zij minder kans gehad op restschade. Hieruit blijkt voldoende dat er een conditio sine qua non- verband bestaat tussen het medisch handelen van de GGD Zuid-Limburg en de huisartsenpost, en het ontstaan van de restschade bij patiënte. VvAA stelt dat GGD Zuid-Limburg minimaal 50% mede-aansprakelijk is voor het ontstaan van de restschade bij patiënte en vordert dat GGD Zuid-Limburg aansprakelijk wordt gehouden voor de door VvAA reeds uitbetaalde schade.

4.18.

Volgens de GGD Zuid-Limburg is slechts sprake van een delay van enkele minuten. Patiënte is namelijk 20 minuten na het vertrek door de ambulancedienst alsnog onderzocht door een arts. Bij vervoer van patiënte naar het ziekenhuis door de ambulance, had dit in verband met vervoerstijd en drukte in het ziekenhuis wellicht langer geduurd. Dat patiënte is onderzocht door een arts die fouten heeft gemaakt, kan niet bijdragen aan het delay in behandeling die kan worden toegerekend aan de GGD Zuid-Limburg. Ter onderbouwing verwijst de GGD Zuid-Limburg naar het rapport van [deskundige 2],[_4f64be49-38dd-407c-a548-957dde902639] waarin geschat wordt dat het hartinfarct zich rond 11:00 uur van 14 maart 2007 heeft voorgedaan, enkele uren nadat patiënte al door [huisarts] was onderzocht. Als de GGD Zuid-Limburg medeaansprakelijk wordt gehouden voor het ontstaan voor de restschade bij patiënte, dient dit slechts voor een gering percentage te zijn.

4.19.

Naar het oordeel van de rechtbank is het ontstane delay niet van belang, in die zin dat als de ambulancedienst medisch adequaat had gehandeld, er geen schade zou zijn opgetreden en dat evenzeer geldt voor de huisartsenpost. Beide hebben afzonderlijk van elkaar nalatig gehandeld, en dit nalatig handelen heeft tot dezelfde schade geleid, namelijk (forse) restverschijnselen bij de patiënte.

Schade

4.20.

De rechtbank stelt op grond van het bovenstaande vast dat er sprake is van twee afzonderlijke entiteiten die beide een fout hebben gemaakt en dat deze fout ieder op zich heeft geleid tot dezelfde schade. Uit het rapport van [deskundige 2] volgt dat bij adequaat medisch handelen – zowel door de ambulancedienst als door de huisartsenpost – de kans op de huidige schade minder dan 10% was geweest. Door GGD Zuid-Limburg c.s. is dit rapport betwist, echter alleen omdat de deskundige zou zijn uitgegaan van niet-vaststaande klachten, hij zijn stellingen niet zou hebben onderbouwd op basis van de professionele standaard en hij geen maatman van een ambulanceverpleegkundige is. De stelling van de partijdeskundige ten aanzien van de kans op de schade bij wel medisch adequaat handelen is dus niet betwist, zodat deze daarmee vaststaat.

4.21.

Daarmee lijkt het voor de hand te liggen dat ieder van partijen aansprakelijk moet worden gehouden voor 50% van de schade.

4.22.

Door VvAA is gesteld dat de schade € 330.000,00 bedraagt en dat de bijdrage van GGD Zuid-Limburg in de vergoeding van deze schade, op meer dan 50% moet worden gesteld. Op welk percentage VvAA zich precies beroept, is echter niet duidelijk, te meer nu zij veroordeling tot betaling van het volledige bedrag vordert. Daarnaast is het feit dat VvAA een vso met de patiënt heeft gesloten, niet maatgevend voor de omvang van de schade, des te meer nu GGD Zuid-Limburg c.s. niet is betrokken geweest bij de vaststelling van dit bedrag. Ter zitting heeft VvAA desgevraagd verklaard dat het bedrag de uitkomst van onderhandelingen is geweest en heeft zij aangeboden het gehele dossier over te leggen. VvAA dient echter middels het innemen van onderbouwde stellingen haar standpunt omtrent de hoogte van de schade en het deel waarvan zij vindt dat dat voor rekening van GGD Zuid-Limburg c.s. moet komen, duidelijk te maken.

4.23.

De rechtbank zal VvAA daarom in de gelegenheid stellen om zich bij akte daarover uit te laten, waarna GGD Zuid-Limburg c.s. daarop bij akte kan reageren. In verband met de naderende feestdagen zal de termijn voor GGD Zuid-Limburg c.s. met een week worden verlengd.

4.24.

Iedere verdere beslissing zal worden aangehouden.

5 De beslissing

De rechtbank

5.1.

bepaalt dat de zaak weer op de rol zal komen van woensdag 9 december 2026 voor het nemen van een akte door VvAA over wat hetgeen is overwogen in rechtsoverweging 4.21,

5.2.

bepaalt dat de zaak vervolgens op de rol zal komen van woensdag 13 januari 2027 voor het nemen van een antwoordakte door GGD Zuid-Limburg c.s.,

5.3.

sluit tussentijds hoger beroep tegen dit tussenvonnis uit totdat het eindvonnis is gewezen,

5.4.

houdt iedere verdere beslissing aan.

Dit vonnis is gewezen door mr. Timmermans-Vermeer en in het openbaar uitgesproken op 11 november 2026.

Voetnoten

  1. Productie 2 bij de dagvaarding, productie 1 bij de conclusie van antwoord.
  2. Productie 1 bij de dagvaarding.
  3. Productie 13 bij akte overlegging producties van VvAA.
  4. Productie 3 bij de dagvaarding.
  5. Productie 5 bij de dagvaarding, productie 14 bij akte overlegging producties van VvAA.
  6. Productie 4 bij de dagvaarding.
  7. Productie 6 bij de dagvaarding.
  8. Productie 7 bij de dagvaarding.
  9. Productie 8 bij de dagvaarding.
  10. Productie 11 bij de dagvaarding.
  11. ECLI:NL:HR:2017:694, r.n. 4.3.3.
  12. Productie 3 bij dagvaarding, pagina 7.
  13. Productie 2 bij dagvaarding, productie 1 bij conclusie van antwoord.
  14. Productie 3 bij conclusie van antwoord.
  15. Productie 12 bij dagvaarding
  16. Productie 3 bij dagvaarding
  17. Productie 4 bij dagvaarding, pagina 7, derde vraag, halverwege de alinea.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.