Uitspraak · Civiel recht

Rechtbank Limburg, 11 november 2026 – Burengeschil; misbruik van recht; rij coniferen heester

ECLI:NL:RBLIM:2026:11735Zaaknummer 12140648 \ CV EXPL 26-1130

Instantie
Rechtbank Limburg
Datum uitspraak
11 november 2026
Publicatiedatum
18 november 2026
Zaaknummer
12140648 \ CV EXPL 26-1130
Rechtsgebied
Civiel recht
Procedure
Bodemzaak
Hoofdwetsartikel
Artikel 5:42 BW
Zittingsplaats
Roermond
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Burengeschil; misbruik van recht; rij coniferen heester of boom?

5 De beslissing

De kantonrechter

in conventie

ten aanzien van [persoon 3]

5.1.

wijst de vorderingen van [partij 1] af,

5.2.

veroordeelt [partij 1] in de proceskosten van € 720,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [partij 1] niet tijdig aan de veroordelingen voldoen en het vonnis daarna wordt betekend,

ten aanzien van [persoon 4]

5.3.

wijst de vorderingen van [partij 1] af,

5.4.

veroordeelt [partij 1] in de proceskosten, aan de kant van [persoon 4] vastgesteld op nihil,

in voorwaardelijke reconventie

5.5.

compenseert de proceskosten, in die zin dat iedere partij de eigen proceskosten draagt.

Dit vonnis is gewezen door mr. Boekhorst en in het openbaar uitgesproken op 11 november 2026.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 De procedure
  2. 2 De feiten
  3. 3 Het geschil
  4. 4 De beoordeling
  5. 5 De beslissing

RECHTBANK LIMBURG

Civiel recht

Kantonrechter

Zittingsplaats Roermond

Zaaknummer: 12140648 \ CV EXPL 26-1130

Vonnis van 11 november 2026

in de zaak van

1 [persoon 1],

te [plaats 1],2. [persoon 2],

te [plaats 1],

eisende partijen in conventie,

verwerende partijen in voorwaardelijke reconventie,

hierna samen te noemen: [partij 1],

gemachtigde: mr. M.C. Boelen, DAS Rechtsbijstand,

tegen

1 [persoon 3],

te [plaats 1],

gemachtigde: mr. E.A. Flierman, Anker Rechtshulp B.V.,

gedaagde partij in conventie,

eisende partij in voorwaardelijke reconventie,

hierna te noemen: [persoon 3],2. [persoon 4],

te [plaats 2],

procederend in persoon,

gedaagde partij in conventie,

hierna te noemen: [persoon 4].

1 De procedure

1.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding met bijlagen- de conclusie van antwoord in conventie en van eis in voorwaardelijke reconventie van

[persoon 3] met bijlagen

- de brief van [persoon 4]- de brief waarin is meegedeeld dat een mondelinge behandeling is bepaald

- de conclusie van antwoord in voorwaardelijke reconventie van [partij 1]

- het bericht van de griffier aan [partij 1] over de vordering van [partij 1] tegen [persoon 4]

- het bericht van [partij 1] dat de vordering tegen [persoon 4] niet wordt gehandhaafd- de mondelinge behandeling van 24 september 2026.

1.2.

Ten slotte is vonnis bepaald.

2 De feiten

2.1.

[persoon 3] is in 2013 eigenaar geworden van een perceel met woonhuis gelegen aan [adres 1]. [partij 1] zijn in 2019 eigenaar geworden van het aangrenzende perceel met woning aan [adres 2].

2.2.

Op het perceel van [persoon 3] staat een rij met coniferen en een beukenhaag.

2.3.

Partijen hebben eerder afspraken gemaakt over het snoeien van de beukenhaag.

[partij 1] hebben aan [persoon 3] laten weten dat [persoon 3] de gemaakte snoeiafspraken niet nakomt.

2.4.

Partijen hebben camera’s hangen op hun percelen waarover zij discussie hebben, althans hebben gehad.

2.5.

Beide partijen hebben een hekwerk staan.

3 Het geschil

in conventie

3.1.

[partij 1] hebben laten weten de vorderingen jegens [persoon 4] in te trekken, omdat [persoon 4] geen eigenaar meer is van het perceel aan [adres 1].

3.2.

[partij 1] vorderen (na intrekking op de mondelinge behandeling van de vorderingen

onder 4 en 5), bij vonnis voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad,

  • verwijdering van de haag, dan wel verplaatsing daarvan naar een afstand van minimaal 50 cm van de erfgrens, op straffe van een dwangsom;
  • verwijdering van de coniferen of verplaatsing daarvan naar een afstand van minimaal 2 meter, op straffe van een dwangsom;
  • verwijdering van het overgebouwde deel van de schutting dan wel verplaatsing daarvan naar het eigen perceel van [persoon 3], op straffe van een dwangsom;
  • veroordeling van [persoon 3] in de proceskosten, te vermeerderen met wettelijke rente.
3.3.

[persoon 3] voert verweer. [persoon 3] concludeert tot niet-ontvankelijkheid van [partij 1], dan wel tot afwijzing van de vorderingen van [partij 1] alsmede veroordeling van [partij 1] in de kosten van deze procedure.

3.4.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

in voorwaardelijke reconventie

3.5.

In het geval de vordering van [partij 1] ter zake de beukenhaag wordt toegewezen, vordert [persoon 3] om [partij 1]:

  • te veroordelen tot het verwijderen van de camera op de zijgevel, op straffe van een dwangsom;
  • te verbieden een camera te plaatsen op de zijgevel zolang [persoon 3] eigenaar is van het aangrenzende perceel, op straffe van een dwangsom;
  • te veroordelen in de proceskosten.
3.6.

[partij 1] voeren verweer. [partij 1] concluderen tot niet-ontvankelijkheid van [persoon 3], dan wel tot afwijzing van de vorderingen van [persoon 3], met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van [persoon 3] in de kosten van deze procedure.

3.7.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

4 De beoordeling

in conventie

Vorderingen ten aanzien van [persoon 4]

4.1.

[partij 1] hebben verklaard de vorderingen jegens [persoon 4] in te trekken, omdat [persoon 4] geen eigenaar meer is van het aangrenzende perceel. De kantonrechter zal de vorderingen ten aanzien van [persoon 4] daarom afwijzen. [partij 1] gelden als de in het ongelijk gestelde partij en zullen worden veroordeeld in de proceskosten van [persoon 4]. Deze worden vastgesteld op nihil.

Vorderingen ten aanzien van [persoon 3]

Beukenhaag

4.2.

[partij 1] vorderen verwijdering van de beukenhaag van [persoon 3] dan wel verplaatsing daarvan, op grond van artikel 5:42 BW. De kantonrechter zal de vordering afwijzen en legt dit hierna uit.

4.3.

De kantonrechter stelt voorop dat het op grond van artikel 5:42 BW niet is toegestaan om heesters of heggen (zoals de beukenhaag) binnen een halve meter van de grenslijn te hebben (de verboden zone). Een kleinere afstand kan zijn toegelaten op grond van een verordening of een plaatselijke gewoonte. Tussen partijen is niet in geschil dat de beukenhaag van [persoon 3] in de verboden zone staat. De kantonrechter merkt hierbij op dat niet gesteld of gebleken is dat er een andere afstand volgt op grond van een eventuele verordening of plaatselijke gewoonte. [partij 1] zijn dus in beginsel gerechtigd om verwijdering dan wel verplaatsing te vorderen.

Toestemming?

4.4.

[persoon 3] heeft aangevoerd dat de beukenhaag is geplant door de rechtsvoorgangers van [partij 1]. Bij een kadastrale grensreconstructie in 2017 bleek de beukenhaag echter op de grond van [persoon 3] te staan. Het verweer van [persoon 3] dat de rechtsvoorgangers van [partij 1] vervolgens toestemming zouden hebben verleend voor het behoud van de beukenhaag binnen de verboden zone kan, indien juist, niet leiden tot een ander oordeel. Het geven van toestemming in de zin van artikel 5:42 lid 1 BW is een rechtshandeling die voor de rechtstoestand van een registergoed van belang is en zodoende vatbaar is voor inschrijving in de openbare registers. De kantonrechter overweegt dat indien de toestemming niet in de openbare registers is ingeschreven, deze niet werkt tegenover latere verkrijgers van het registergoed, die van de toestemming geen weet hebben. Van deze situatie is sprake. De gestelde toestemming is niet ingeschreven. Daarnaast is gesteld noch gebleken dat [partij 1] weet heeft gehad van de door [persoon 3] gestelde verkregen toestemming.

4.5.

Dat [partij 1] stilzwijgend toestemming hebben gegeven voor de beukenhaag binnen de verboden zone, is de kantonrechter onvoldoende gebleken. De lat ligt hoog. Vereist is dat de toestemming, die op zich vormvrij is, ondubbelzinnig en onvoorwaardelijk is. Gesteld noch gebleken is dat daarvan sprake is.

Misbruik van bevoegdheid?

4.6.

Op grond van artikel 3:13 lid 1 BW kan degene aan wie een bevoegdheid toekomt, haar niet inroepen voor zover hij haar misbruikt. Een bevoegdheid kan onder meer worden misbruikt door haar te gebruiken met een ander doel dan waarvoor zij is verleend of in geval men, in aanmerking nemende de onevenredigheid tussen het belang bij de uitoefening en het belang dat daardoor wordt geschaad, naar redelijkheid niet tot die uitoefening had kunnen komen (artikel 3:13 lid 2 BW).

4.7.

Het door [partij 1] aangevoerde belang bij een verwijdering/verplaatsing van de beukenhaag is dat zij [persoon 3] niet langer hoeven te vragen/sommeren/dagvaarden om de beukenhaag te snoeien.

4.8.

Het belang van [persoon 3] bij behoud van de situatie is er, naar hij onweersproken heeft aangevoerd, in gelegen dat de beukenhaag privacy biedt. [partij 1] hebben een camera hangen op de zijgevel van hun woning. Bij een verwijdering van de beukenhaag is door de camera van [partij 1] een groter deel van het perceel van [persoon 3] te zien dan bij behoud van de beukenhaag. Daarnaast heeft [persoon 3] onweersproken aangevoerd dat een verplaatsing van de beukenhaag kostbaar is en dat de kans groot is dat de beukenhaag verplaatsing niet zal overleven.

4.9.

Naast de hiervoor genoemde belangen van partijen, neemt de kantonrechter in aanmerking dat partijen al sinds het voorjaar van 2021 over allerlei zaken discussie hebben, maar dat de beukenhaag pas een probleem is gaan vormen vanaf november 2023, toen partijen in een discussie over met name de camera’s verwikkeld waren. Dat roept de vraag op of de bevoegdheid om verwijdering dan wel verplaatsing te vorderen niet is ingegeven door een ander doel dan waarvoor de bevoegdheid is verleend.

4.10.

Gelet op het voorgaande, in onderlinge samenhang beschouwd, is naar het oordeel van de kantonrechter in elk geval sprake van een onevenredigheid tussen het (niet voldoende onderbouwde) belang van [partij 1] bij uitoefening van de bevoegdheid om verwijdering dan wel verplaatsing te vorderen en het belang van [persoon 3] dat daardoor wordt geschaad en wel in die mate, dat de door [partij 1] ingestelde vordering kwalificeert als misbruik van bevoegdheid. Om die reden zal de vordering van [partij 1] worden afgewezen. [persoon 3] dient uiteraard wel aan zijn snoeiverplichting van de beukenhaag te voldoen. [partij 1] hebben geen vordering ingesteld ter zake snoeien, zodat de kantonrechter zich daarover verder niet zal uitlaten.

Coniferen

4.11.

[partij 1] stellen dat [persoon 3] een rij coniferen direct tegen de erfafscheiding op eigen terrein heeft geplaatst. Dit zijn bomen in de zin van artikel 5:42 BW. Op grond van dit artikel is het niet toegestaan om bomen te planten binnen twee meter van de erfgrens. Daarnaast komen de topjes van de coniferen boven de erfafscheiding uit. [partij 1] vorderen om deze redenen verwijdering dan wel verplaatsing van de coniferen.

4.12.

[persoon 3] is het hiermee niet eens. Volgens [persoon 3] is de rechtspraak hierover duidelijk. Als coniferen op een rij zijn geplaatst om als haag/heg te dienen dan worden deze niet beschouwd als bomen, maar als heg/heesters in de zin van artikel 5:42 BW en dienen deze op een afstand van 50 centimeter van de erfgrens te staan. De betreffende coniferenhaag staat op ongeveer 70 centimeter van de erfgrens, zodat deze niet binnen de verboden zone staat.

4.13.

De kantonrechter volgt [persoon 3] hierin en verwijst daarvoor naar de uitspraak van de kantonrechter te Gelderland van 27 maart 2024[_39a91170-d85a-4d9f-96a2-78d2158ff93d]. De kantonrechter in deze zaak is het eens met de overwegingen van de kantonrechter te Gelderland. Onder het oude BW werd als doel van de bepaling gegeven de bescherming van de buur tegen te ver doorschietende wortels of te hoog opschietende bomen. Er mag worden aangenomen dat de wetgever van het huidige BW in dit opzicht geen breuk met het oude BW heeft gewild. [partij 1] heeft ook geen overtuigende feiten en/of omstandigheden naar voren gebracht waarom in dit geval de coniferen wél als bomen zouden moeten worden aangemerkt. Dat leidt tot de conclusie dat de coniferen waar het in deze zaak om gaat, niet als bomen in de zin van artikel 5:42 BW kunnen worden aangemerkt. De coniferen in de zaak moeten gekwalificeerd worden als heesters. Anders dan [partij 1] stellen, staat de rij coniferen niet direct tegen de erfafscheiding. Op de foto zoals weergegeven in de conclusie van antwoord is enige afstand te zien tussen de rij coniferen en de erfafscheiding. [persoon 3] heeft voldoende gesteld dat de afstand tussen de rij coniferen en de erfafscheiding groter is dan 50 centimeter, wat niet althans onvoldoende is weersproken door [partij 1]. De conclusie van het voorgaande is dat de rij coniferen buiten de verboden zone staat. De rij coniferen hoeft dus niet verwijderd of verplaatst te worden. Deze vordering van [partij 1] moet dus afgewezen worden.

Hekwerk/ paal

4.14.

[partij 1] stellen dat het hekwerk van [persoon 3] deels op het perceel van [partij 1] staat. Het hekwerk van [persoon 3] is - volgens [partij 1] - bevestigd aan de laatste paal van het hekwerk van [partij 1]. Deze paal staat namelijk geheel op het perceel van [partij 1]. [partij 1] verwijzen naar de tekening van het kadaster van 2025 (productie 9 bij dagvaarding). De vordering van [partij 1] komt erop neer dat het hekwerk van [persoon 3] niet vastgemaakt mag worden aan de betreffende paal en verplaatst moet worden.

4.15.

[persoon 3] is het hier niet mee eens. [persoon 3] voert aan dat zijn hekwerk in 2017 is geplaatst op basis van de grensreconstructie van het kadaster van datzelfde jaar. De betreffende paal is in 2017 geplaatst en betaald door [persoon 3]. Blijkens de kadastermeting uit 2017 is deze paal en het hekwerk van [persoon 3] geplaatst op het perceel van [persoon 3]. De door [partij 1] overgelegde kadastertekening is niet leidend, omdat hierop is vermeld dat de “grenskei” niet is gezocht op verzoek van [partij 1].

4.16.

De kantonrechter zal de vordering van [partij 1] afwijzen en legt dit hierna uit.

De kantonrechter zal voor de begrijpelijkheid en leesbaarheid een foto plaatsen van de situatie. Het hekwerk op de foto aan de linkerkant is van [partij 1] en het hekwerk aan de rechterkant is van [persoon 3]. Daar waar de hekwerken samenkomen (bovenzijde foto) bevindt zich de betreffende paal.

[afbeelding geanonimiseerd]

4.17.

[partij 1] hebben ter onderbouwing van hun stelling dat het hekwerk van [persoon 3] deels op hun perceel staat (en dat de paal waaraan dit hekwerk vastgemaakt is op het perceel van [partij 1] staat), verwezen naar de kadastertekening van de grensreconstructie van 2025. Ook als de kantonrechter uit zou moeten gaan van deze kadastertekening (zie hieronder de tekening), kan de kantonrechter hieruit niet voldoende duidelijk en dus met onvoldoende zekerheid vaststellen, dat de betreffende paal en een deel van het hekwerk van [persoon 3] op het perceel van [partij 1] staan. Daarvoor “hangt het er te veel om”. De vordering moet daarom afgewezen worden.

[afbeelding geanonimiseerd]

Proceskosten

4.18.

[partij 1] zijn overwegend in het ongelijk gesteld en moeten daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. Ook in het geval [partij 1] de vorderingen onder 4 en 5 niet hadden ingetrokken en daarvoor in het gelijk waren gesteld, zou dit het oordeel zijn geweest.

De proceskosten van [persoon 3] worden begroot op:

- salaris gemachtigde€576,00(2 punten × € 288,00)
- nakosten€144,00(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)
Totaal€720,00

in voorwaardelijke reconventie

4.19.

[persoon 3] heeft voor het geval de vordering van [partij 1] over de beukenhaag zou worden toegewezen, vorderingen ingesteld ter zake een camera van [partij 1]. Zoals hiervoor geoordeeld, wijst de kantonrechter de vordering van [partij 1] over de beukenhaag af. De voorwaarde waaronder [persoon 3] de tegenvorderingen heeft ingesteld is dus niet vervuld. De kantonrechter hoeft over de vorderingen van [persoon 3] dus geen beslissing te nemen.

4.20.

Geen van partijen kan worden aangemerkt als de in het ongelijk gestelde partij. De kantonrechter ziet daarin aanleiding de proceskosten te compenseren, in die zin dat iedere partij de eigen proceskosten draagt.

5 De beslissing

De kantonrechter

in conventie

ten aanzien van [persoon 3]

5.1.

wijst de vorderingen van [partij 1] af,

5.2.

veroordeelt [partij 1] in de proceskosten van € 720,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [partij 1] niet tijdig aan de veroordelingen voldoen en het vonnis daarna wordt betekend,

ten aanzien van [persoon 4]

5.3.

wijst de vorderingen van [partij 1] af,

5.4.

veroordeelt [partij 1] in de proceskosten, aan de kant van [persoon 4] vastgesteld op nihil,

in voorwaardelijke reconventie

5.5.

compenseert de proceskosten, in die zin dat iedere partij de eigen proceskosten draagt.

Dit vonnis is gewezen door mr. Boekhorst en in het openbaar uitgesproken op 11 november 2026.

Voetnoten

  1. ECLI:NL:RBGEL:2024:1829 vanaf r.o. 4.7

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.