Uitspraak · Verbintenissenrecht
Rechtbank Limburg, 11 november 2026 – Ongerechtvaardigde verrijking betaling schuld van derde
ECLI:NL:RBLIM:2026:11700Zaaknummer 12165893 CV EXPL 26-1586
- Instantie
- Rechtbank Limburg
- Datum uitspraak
- 11 november 2026
- Publicatiedatum
- 18 november 2026
- Zaaknummer
- 12165893 CV EXPL 26-1586
- Rechtsgebied
- Civiel recht, Verbintenissenrecht
- Procedure
- Bodemzaak
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 6:30 BW
- Zittingsplaats
- Roermond
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Ongerechtvaardigde verrijking betaling schuld van derde.
3 De beslissing
De kantonrechter
veroordeelt [gedaagde] om aan Univé te betalen een bedrag van € 937,10, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over een bedrag van € 907,51, met ingang van 16 maart 2026, tot de dag van volledige betaling,
veroordeelt [gedaagde] om aan Univé te betalen een bedrag van € 164,72 aan buitengerechtelijke kosten,
veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 935,77, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [gedaagde] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,
verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.
| Dit vonnis is gewezen door mr. Boekhorst en in het openbaar uitgesproken op 11 november 2026. |
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK LIMBURG
Civiel recht
Kantonrechter
Zittingsplaats Roermond
Zaaknummer: 12165893 \ CV EXPL 26-1586
Vonnis van 11 november 2026
in de zaak van
N.V. UNIVÉ SCHADE,
te Zwolle,
eisende partij,
hierna te noemen: Univé,
gemachtigde: Vesting Finance Incasso B.V.,
tegen
[gedaagde] ,
te [plaats],
gedaagde partij,
hierna te noemen: [gedaagde],
procederend in persoon.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- het tussenvonnis van 15 juli 2026- de akte van Univé- de akte van [gedaagde].
Ten slotte is vonnis bepaald.
2 De verdere beoordeling
Op 15 juli 2026 is een tussenvonnis gewezen waarbij Univé in de gelegenheid is gesteld een akte te nemen over wat is vermeld onder 4.7., waarna [gedaagde] een antwoordakte mocht nemen. In 4.7. van dat tussenvonnis is het volgende overwogen:
In artikel 6:30 lid 1 Burgerlijk Wetboek (BW) is bepaald dat een verbintenis door een ander dan de schuldenaar kan worden nagekomen, tenzij de aard of de strekking van de verbintenis zich daartegen verzet. Of vervolgens sprake is van een verhaalsmogelijkheid voor Univé op [gedaagde], hangt af van hun onderlinge rechtsverhouding.”
Univé heeft zich vervolgens in haar akte primair beroepen op Hoofdstuk 13 van de toepasselijke Voorwaarden autoverzekering (pagina 43, versie 6).[_fb372bac-b899-471a-8deb-6ed02d69716f] De eerste alinea daarvan vermeldt:
Wij mogen schade en kosten terug eisen van een verzekerde als:
(…)
wij kosten of schade hebben betaald die wij niet hoefden te betalen.
Zij hoefde de tweede betaling niet te doen waardoor zij kosten of schade heeft betaald die zij niet hoefde te betalen. Subsidiair neemt Univé het standpunt in dat sprake is van ongerechtvaardigde verrijking. Meer subsidiair doet Univé een beroep op het binnen het verzekeringsrecht geldende uitgangspunt van het indemniteitsbeginsel.
[gedaagde] heeft een antwoordakte genomen. Hij heeft daarin aangevoerd dat de betaling die Univé aan [bedrijf] heeft gedaan een transactie betreft waarbij hij geen partij is. [gedaagde] heeft geen inzicht in en geen bemoeienis gehad met de afspraken of afwikkeling tussen Univé en [bedrijf]. Verder voert [gedaagde] aan dat de subsidiaire grondslag (ongerechtvaardigde verrijking) geen doel treft, althans onvoldoende is onderbouwd. De betaling die [bedrijf] aan [gedaagde] heeft voldaan betrof compensatie voor een ondeugdelijk uitgevoerde reparatie. Dat de bedragen toevallig gelijk zijn, is onvoldoende voor het aannemen van causaal verband in de zin van artikel 6:212 BW. Een vermogensverschuiving betekent niet automatisch een verrijking van [gedaagde] ten koste van Univé. Eventueel onverschuldigde betalingen door Univé aan een derde kunnen niet via het indemniteitsbeginsel op [gedaagde] verhaald worden.
De kantonrechter is van oordeel dat de primaire grondslag faalt. Daarvoor is van belang dat zonder nadere toelichting, die ontbreekt, de geciteerde tekst van hoofdstuk 13 van de Voorwaarden autoverzekering (bijvoorbeeld door te benoemen dat wordt teruggevorderd van de “verzekerde”) erop wijst dat het hier gaat om schade en kosten die zijn betaald in het kader van de verzekeringsovereenkomst. Daarvan kan in dit geval niet worden gesproken. Univé heeft zonder dat de verzekeringsovereenkomst daartoe verplichtte en geheel uit eigen beweging, naar eigen zeggen omdat zij benadeling van [bedrijf] wilde voorkomen, een schuld van [gedaagde] aan [bedrijf] betaald. Dat de rechtsverhouding zoals die voortvloeit uit de verzekeringsovereenkomst een verhaalsrecht zou geven aan Univé, volgt niet zonder meer uit Hoofdstuk 13 van de Voorwaarden autoverzekering en is overigens niet overbouwd.
De subsidiaire grondslag slaagt wel. In het tussenvonnis van 15 juli 2026 heeft de kantonrechter het verweer van [gedaagde] dat de betaling van [bedrijf] aan hem niet onverschuldigd was (want een compensatie voor een ondeugdelijk uitgevoerde reparatie) al verworpen (zie rechtsoverweging 4.4.). Nu niet is gesteld of gebleken dat deze verwerping is gebaseerd op een onjuiste juridische of feitelijke grondslag, blijft de kantonrechter bij die verwerping. Datzelfde geldt voor de in rechtsoverweging 4.5. van het tussenvonnis genoemde conclusie dat als uitgangspunt dient dat de betaling van [bedrijf] van € 907,51 op 1 augustus 2024 aan [gedaagde] onverschuldigd is gedaan. Verder staat vast (zie ook rechtsoverweging 4.6. van het tussenvonnis) dat Univé op 6 november 2024 een bedrag van € 907,51 aan [bedrijf] heeft betaald. Zoals de kantonrechter al heeft geoordeeld, heeft Univé daarmee de schuld van [gedaagde] aan [bedrijf] voldaan. Doordat [gedaagde] zijn schuld aan [bedrijf] niet meer hoeft te betalen, levert dat een verrijking aan zijn kant op. Univé is daarentegen met het bedrag van € 907,51 verarmd. Voor deze verrijking van [gedaagde] ten koste van Univé is geen redelijke grond aanwezig.
De conclusie luidt daarom dat het gevorderde bedrag van € 907,51 op basis van de subsidiaire grondslag wordt toegewezen. Dit houdt ook in dat de meer subsidiaire grondslag geen bespreking behoeft.
De kantonrechter is verder van oordeel dat de gevorderde wettelijke rente kan worden toegewezen zoals gevorderd. Deze is verschuldigd omdat er verzuim is ingetreden, terwijl verder geldt dat [gedaagde] deze nevenvordering niet heeft betwist.
Univé vordert vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten. De hoofdvordering valt niet onder het toepassingsbereik van het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit). De kantonrechter zal daarom de gevorderde vergoeding toetsen aan de oriëntatiepunten voor de beoordeling van dergelijke vorderingen uit het Rapport BGK-integraal, maar met toepassing van de wettelijke tarieven die geacht worden redelijk te zijn. Univé heeft gesteld buitengerechtelijke kosten gemaakt te hebben en heeft vergoeding daarvan gevorderd. Voldaan dient te worden aan het vereiste dat alleen redelijke kosten die in redelijkheid zijn gemaakt kunnen worden toegewezen. De gevorderde vergoeding is in overeenstemming met het tarief in het Besluit en is daarom redelijk. Univé heeft het gevorderde bedrag aan buitengerechtelijke incassokosten vermeerderd met btw. Deze is toewijsbaar. Daarom zal een bedrag van € 164,72 worden toegewezen.
[gedaagde] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van Univé worden begroot op:
| - kosten van de dagvaarding | € | 153,77 | |
| - griffierecht | € | 350,00 | |
| - salaris gemachtigde | € | 360,00 | (2,5 punten × € 144,00) |
| - nakosten | € | 72,00 | (plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing) |
| Totaal | € | 935,77 |
3 De beslissing
De kantonrechter
veroordeelt [gedaagde] om aan Univé te betalen een bedrag van € 937,10, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over een bedrag van € 907,51, met ingang van 16 maart 2026, tot de dag van volledige betaling,
veroordeelt [gedaagde] om aan Univé te betalen een bedrag van € 164,72 aan buitengerechtelijke kosten,
veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 935,77, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [gedaagde] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,
verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.
| Dit vonnis is gewezen door mr. Boekhorst en in het openbaar uitgesproken op 11 november 2026. |
Voetnoten
- Productie 2 bij dagvaarding
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.