Rechtbank Limburg, 1 november 2023

Het verloop van de procedure blijkt uit:

Ten slotte is vonnis bepaald.

[eiser] is (via zijn eenmanszaak [handelsnaam]) in de periode van 10 december 2014 tot en met 1 juli 2021 voorzitter geweest van de Raad van Toezicht van het Bpf MITT.

[eiser] vordert dat de kantonrechter voor zoveel mogelijk bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad:

Bpf MITT voert verweer.

Op de stellingen van partijen wordt in het onderstaande nader ingegaan.

[eiser] stelt dat hij verplicht was om btw af te dragen en over de vergoeding van € 13.500,00 die hij jaarlijks van Bpf MITT ontving, ook btw heeft afgedragen. [eiser] stelt dat “op enig moment is gebleken dat Bpf MITT met de Belastingdienst tot een ruling is gekomen waar het het terugvorderen van btw over de vergoedingen van onder meer de voorzitter van de Raad van Toezicht van Bpf MITT betreft”. Bpf MITT weigert echter inzage te geven in de met de Belastingdienst gesloten regeling. Als Bpf MITT door de afspraken met de Belastingdienst een deel van de door hem afgedragen btw terugkrijgt, komt dat bedrag aan hem toe, zo stelt [eiser]. In de dagvaarding heeft hij nagelaten om de juridische grondslag van zijn vordering te vermelden. Ter gelegenheid van de mondelinge behandeling heeft hij aangevoerd dat het beloningsbeleid van Bpf MITT zó moet worden uitgelegd dat Bpf MITT bereid was om jaarlijks € 13.500,00 te betalen voor hem als voorzitter van de Raad van Toezicht. Als blijkt dat Bpf MITT door afspraken met de belastingdienst een deel van dat bedrag terugkrijgt, zou dat aan hem moeten toekomen, omdat Bpf MITT anders minder zou hebben betaald dan zij bereid was te betalen.

Bpf MITT stelt zich op het standpunt dat [eiser] is beloond conform het beloningsbeleid en dat hij verder niets te vorderen heeft. Enige juridische grondslag voor zijn vorderingen ontbreekt. Er is een “rulingovereenkomst” met de Belastingdienst, maar daarin is geheimhouding overeengekomen. Bpf MITT mag die overeenkomst niet te overleggen. Bpf MITT heeft betwist dat zij op grond van die rulingovereenkomst door [eiser] afgedragen btw zou terugkrijgen. Volgens Bpf MITT heeft [eiser] geen enkel rechtens te respecteren belang bij het verstrekken van de rulingsovereenkomst, omdat die geheel buiten de rechten en plichten in de relatie tussen [eiser] en Bpf MITT staat.

Het verweer van Bpf MITT slaagt. De rechtsverhouding tussen [eiser] en Bpf MITT wordt beheerst door de afspraken die tussen hen zijn gemaakt. Dat het beloningsbeleid onderdeel uitmaakt van die afspraken is door hen beiden erkend. Dit beloningsbeleid is volstrekt duidelijk en partijen hebben ook jarenlang conform dit beloningsbeleid gehandeld. Waarom [eiser] recht zou hebben op informatie over afspraken tussen Bpf MITT en Belastingdienst, ontgaat de kantonrechter. Waarom [eiser] op grond van deze afspraken recht meent te hebben op een hogere beloning dan overeengekomen, valt evenmin in te zien. Zijn vordering strandt dan ook wegens het ontbreken van enige grondslag.

[eiser] zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de kosten van deze procedure. De kosten aan de zijde van Bpf MITT worden begroot op € 398,00 (2 x € 199,00) aan gemachtigdensalaris.

wijst de vorderingen van [eiser] af,

veroordeelt [eiser] in de proceskosten, aan de zijde van Bpf MITT tot dit vonnis vastgesteld op € 398,00,

verklaart de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.