Rechtbank Limburg, 17 maart 2021

Het verloop van de procedure blijkt uit:

Ten slotte is vonnis bepaald.

[gedaagde partij] heeft met VGZ een zorgverzekeringsovereenkomst gesloten en is op die grond premies, eigen risico’s en eigen bijdragen voor zorgkosten aan VGZ verschuldigd.

[gedaagde partij] heeft een deel van hetgeen hij op grond van zijn zorgverzekeringsovereenkomst aan VGZ verschuldigd is, onbetaald gelaten.

[gedaagde partij] heeft verweer gevoerd, waarop hierna voor over nodig zal worden ingegaan.

Nadat [gedaagde partij] zich bij antwoord op verjaring heeft beroepen, heeft VGZ erkend dat de vordering ter zake van genoemde premies wegens verjaring niet langer – met succes – in rechte gevorderd kunnen worden en heeft zij haar eis dienovereenkomstig verminderd. Het resterende deel van de vordering (dat dus betrekking heeft op de niet verjaarde declaraties) is door [gedaagde partij] niet dan wel onvoldoende gemotiveerd betwist. De enkele opmerking dat hij niet snapt hoe er nog openstaande bedragen kunnen zijn, is daartoe niet toereikend. De verschuldigdheid van de declaraties alsook het gegeven dat [gedaagde partij] ze onbetaald gelaten heeft, staan daarom in deze procedure tussen partijen vast. De gevorderde hoofdsom (na eisvermindering) zal daarom worden toegewezen, inclusief de rente zoals gevorderd.

Het in de veertiendagen brief van 3 augustus 2020 (productie 2 bij exploot) gevorderde bedrag aan buitengerechtelijke incassokosten is hoger dan het in het Besluit bepaalde tarief dat hoort bij de uiteindelijk toe te wijzen hoofdsom. Nu dat het gevolg is van een niet voorzienbare omstandigheid (te weten dat de hoofdsom slechts deels toegewezen wordt omdat [gedaagde partij] zich met succes op verjaring heeft beroepen), zal de kantonrechter de vergoeding niet afwijzen, maar de vergoeding toewijzen tot het wettelijke tarief dat aansluit bij (de omvang van) de toewijsbaar geoordeelde hoofdsom, derhalve € 181,11 (zoals VGZ correct berekende).

[gedaagde partij] zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld tot betaling van de proceskosten, aan de zijde van VGZ tot de datum van dit vonnis begroot op € 849,96, bestaande uit € 248,00 aan salaris gemachtigde, € 499,00 aan griffierecht en € 102,96 aan explootkosten.

De gevorderde nakosten zullen op de hierna in de beslissing weergegeven wijze worden toegewezen.

veroordeelt [gedaagde partij] om aan VGZ € 1.212,34 te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente over € 997,86 vanaf 20 november 2020 tot aan de dag van voldoening;

veroordeelt [gedaagde partij] tot betaling van de proceskosten, aan de zijde van VGZ tot de datum van dit vonnis begroot op € 849,96;

veroordeelt [gedaagde partij], onder de voorwaarde dat hij niet binnen twee weken na aanschrijving door VGZ volledig aan dit vonnis voldoet, tot betaling van de na dit vonnis ontstane kosten, begroot op € 62,00 aan salaris gemachtigde, te vermeerderen, indien betekening van het vonnis heeft plaatsgevonden, met de explootkosten van die betekening;

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.