Rechtbank Limburg, 7 maart 2018

Het verloop van de procedure blijkt uit:

Ten slotte is vonnis bepaald.

In maart 2011 heeft gedaagde partij conform de uitgebracht offerte van 1 maart 2011 (Productie 2 bij dagvaarding) werkzaamheden aan het dak van de woning van eisende partij uitgevoerd. In de loop der jaren zijn er nog diverse malen herstelwerkzaamheden uitgevoerd aan het dak.

Eisende partij vordert – samengevat – veroordeling van gedaagde partij tot betaling van € 8.997,94, vermeerderd met rente en kosten.

Gedaagde partij voert verweer.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

Eisende partij is van mening dat gedaagde partij de werkzaamheden ondeugdelijk heeft uitgevoerd en dat daarom, conform het op verzoek van eisende partij door [Y] uitgebrachte rapport, het dak volledig dient te worden vervangen op kosten van gedaagde partij.

Gedaagde partij stelt dat eisende partij destijds voor een functionele oplossing heeft gekozen, dat het dak thans niet meer lekt, hij het er niet mee eens is dat het hele dak gesloopt en vernieuwd moet worden en hij de objectiviteit van [Y] in twijfel trekt.

Bij repliek heeft eisende partij de opmerkingen van [Y] als productie 10 in het geding gebracht en stelt zij dat er op 14 december 2017 weer een reparatie is geweest aan de dakrand. Gedaagde partij heeft hierop niet meer gereageerd.

De kantonrechter stelt vast dat de werkzaamheden in 2011 zijn uitgevoerd en deze werkzaamheden betrekking hadden op reparatie van de aanwezige dakbedekking. Het betrof in elk geval geen volledige vernieuwing van de dakbedekking. Inmiddels zijn bijna 7 jaren verstreken. Uit de stukken blijkt dat er in de tussenliggende periode meermaals sprake is geweest van reparaties aan het dak die kennelijk telkens tot tevredenheid zijn opgelost. Het gaat naar het oordeel van de kantonrechter te ver om na bijna 7 jaren op grond van kennelijk in 2011 ondeugdelijk uitgevoerde werkzaamheden thans de kosten van vernieuwing van het volledige dak op gedaagde partij te verhalen. Een dergelijke eis is naar het oordeel van de kantonrechter tardief. De vordering wordt daarom als onvoldoende onderbouwd afgewezen.

Eisende partij zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de kosten van deze procedure. De kosten aan de zijde van gedaagde partij worden begroot op nihil.

wijst de vordering af,

veroordeelt eisende partij in de proceskosten aan de zijde van gedaagde partij gevallen en tot op heden begroot op nihil.