Uitspraak · Strafrecht
Rechtbank Gelderland, 16 november 2026 – De meervoudige militaire kamer veroordeelt een militair
ECLI:NL:RBGEL:2026:8894Zaaknummer 05/132609-26
- Instantie
- Rechtbank Gelderland
- Datum uitspraak
- 16 november 2026
- Publicatiedatum
- 16 november 2026
- Zaaknummer
- 05/132609-26
- Rechtsgebied
- Strafrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudig
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 342 Sv
- Zittingsplaats
- Arnhem
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
De meervoudige militaire kamer veroordeelt een militair tot een taakstraf van 30 uren wegens opzetaanranding door het slaan op de billen. De militaire kamer spreekt verdachte partieel vrij ten aanzien van een andere opzetaanranding wegens het ontbreken van steunbewijs.
9 De beslissing
De militaire kamer:
verklaart bewezen dat verdachte het tenlastegelegde, zoals vermeld onder ‘De bewezenverklaring’, heeft begaan;
verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij;
verstaat dat het aldus bewezenverklaarde oplevert het strafbare feit zoals vermeld onder ‘De kwalificatie van het bewezenverklaarde’;
verklaart verdachte hiervoor strafbaar;
legt op een taakstraf van 30 uren, met bevel dat indien deze straf niet naar behoren wordt verricht vervangende militaire detentie zal worden toegepast voor de duur van
15 dagen.
Dit verkort vonnis is gewezen door mr. R.M.H. Pennings (voorzitter), mr. K.A.M. van Hoof, rechter, en Kolonel mr. H.M. Stratenus, militair lid, in tegenwoordigheid van mr. L. Willems, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 16 november 2026.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
- 1 De inhoud van de tenlastelegging
- 2 Overwegingen ten aanzien van het bewijs
- 3 De bewezenverklaring
- 4 De kwalificatie van het bewezenverklaarde
- 5 De strafbaarheid van het feit
- 6 De strafbaarheid van de verdachte
- 7 De overwegingen ten aanzien van straf en/of maatregel
- 8 De toegepaste wettelijke bepalingen
- 9 De beslissing
RECHTBANK GELDERLAND
Team strafrecht
Zittingsplaats Arnhem
Parketnummer: 05/132609-26
Datum uitspraak : 16 november 2026
Tegenspraak
verkort vonnis van de meervoudige militaire kamer
in de zaak van
de officier van justitie
tegen
[verdachte] ,
geboren op [geboortedag] 1998 in [geboorteplaats] ,
wonende aan [adres] in [plaats] .
Raadsman: mr. R.J. Sterk, advocaat in Haarlem.
Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op een openbare terechtzitting.
1 De inhoud van de tenlastelegging
Aan verdachte is ten laste gelegd dat:
hij op één of meer tijdstip(pen) op of omstreeks 19 december 2025 in de gemeente Eindhoven, in een [café] met een of meer perso(o)n(en), te weten [aangeefster 1] en/of [aangeefster 2] een of meer seksuele handelingen heeft verricht, te weten
- het (met kracht) slaan op/tegen en/of aanraken en/of betasten van de bil(len) van die [aangeefster 1] en/of [aangeefster 2] , terwijl hij, verdachte, (telkens) wist, althans ernstige reden had om te vermoeden dat bij die [aangeefster 1] en/of [aangeefster 2] daartoe de wil ontbrak.
2 Overwegingen ten aanzien van het bewijs
Partiële vrijspraak
[aangeefster 1] (verder: aangeefster) heeft verklaard dat zij op 19 december 2025 in een bar in Eindhoven was samen met drie collega’s van haar, waaronder [aangeefster 2] (verder: [aangeefster 2] ). [aangeefster 2] zag in diezelfde bar een jongen (de militaire kamer begrijpt: verdachte) staan die zij er goed uit vond zien. Aangeefster is vervolgens naar deze jongen toegelopen en heeft tegen hem gezegd dat [aangeefster 2] hem wel zag zitten. De jongen keek haar niet aan en hij reageerde amper, waarop aangeefster zich heeft omgedraaid. Even later sloeg de jongen aangeefster op haar kont. Toen aangeefster zich omdraaide zag zij hem, waarop zij de jongen naar achteren heeft geduwd. Ze heeft de twee mannelijke collega’s die bij haar waren gevraagd om ertussen te gaan staan. De jongen kwam daarna nog een keer naar aangeefster toegelopen, waarop zij heeft gezegd dat hij weg moest gaan. Later hoorde zij dat ook [aangeefster 2] op haar kont was geslagen door de jongen. Aangeefster heeft hierop aan haar collega’s verteld dat zij ook op haar kont was geslagen. Haar collega’s hebben niet gezien dat aangeefster op haar billen is geslagen.
Aangeefster heeft diezelfde nacht, om 04:49 uur een whatsappbericht gestuurd naar haar commandant waarin zij – kortgezegd – aangeeft dat zij in de stad was en er een gast was die haar op haar kont heeft geslagen.
Verdachte heeft verklaard dat hij de betreffende avond zoveel had gedronken dat hij zich niet veel meer kon herinneren van die avond. Van het op de billen slaan van aangeefster en van [aangeefster 2] wist hij niets meer. Naderhand heeft hij van anderen gehoord hoe het een en ander is gegaan.
De militaire kamer stelt bij de beoordeling van het bewijs voorop dat zedenzaken zich doorgaans kenmerken door het gegeven dat alleen het vermeende slachtoffer en de vermeende dader(s) aanwezig waren bij de ten laste gelegde seksuele handelingen. Volgens artikel 342, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering kan het bewijs dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, door de rechter niet uitsluitend worden aangenomen op basis van één getuige, in dit geval de verklaring van aangeefster. Deze bepaling heeft als doel te zorgen voor een deugdelijke bewijsbeslissing. De rechter kan niet tot een bewezenverklaring komen als door één getuige feiten en omstandigheden naar voren worden gebracht die op zichzelf staan en onvoldoende steun vinden in ander bewijsmateriaal. Dit steunbewijs moet ‘voldoende steun’ geven aan de verklaring van die getuige, dat wil zeggen dat het steunbewijs op relevante wijze in verband moet staan met de inhoud van de verklaring van die getuige. Het steunbewijs mag in beginsel niet enkel afkomstig zijn van dezelfde bron. Een ‘de auditu’-verklaring (een ‘van horen zeggen’-verklaring), levert onvoldoende steunbewijs op. Wel kunnen bepaalde waarnemingen die de ‘de auditu’-getuige persoonlijk heeft gedaan voldoende steunbewijs opleveren. Voor een bewezenverklaring is daarnaast vereist dat de rechtbank uit de wettige bewijsmiddelen de overtuiging heeft gekregen dat de verdachte de hem verweten feiten heeft begaan.
Het dossier bevat naar het oordeel van de rechtbank geen steunbewijs voor de verklaring van aangeefster. Geen van de getuigen verklaart te hebben gezien dat aangeefster op haar billen is geslagen en het whatsappbericht dat aangeefster die nacht aan haar commandant heeft gestuurd kan niet als steunbewijs dienen, nu dit afkomstig is van één en dezelfde bron, namelijk: aangeefster.
Anders dan de officier van justitie ziet de rechtbank geen mogelijkheid om via schakelbewijs tot een bewezenverklaring te komen. Het in artikel 342, tweede lid, Sv neergelegde uitgangspunt is een van de kernbeginselen binnen het strafproces. Daarom is terughoudendheid met het gebruik van schakelbewijs geboden. Voor het gebruik van schakelbewijs dient de feitelijke gang van zaken (de modus operandi) ten aanzien van het betreffende feit op essentiële punten belangrijke overeenkomsten te vertonen met de feitelijke gang van zaken ten aanzien van feiten die bewezen kunnen worden. In dit geval betekent dat dat het incident waarvan aangeefster aangifte heeft gedaan op essentiële punten belangrijke overeenkomsten dient te vertonen met het ten aanzien van [aangeefster 2] te bewijzen feit (zie hierna). Aan dit vereiste wordt naar het oordeel van de rechtbank niet voldaan. De beide incidenten komen overeen, in die zin dat op de billen is (zou zijn) geslagen. Enkel die overeenkomst is echter niet voldoende om te kunnen spreken van een specifieke modus operandi die het gebruik van schakelbewijs rechtvaardigt.
De militaire kamer zal verdachte daarom partieel vrijspreken van het deel van de tenlastelegging dat ziet op het betasten van de bil(len) van aangeefster [aangeefster 1] .
3 De bewezenverklaring
Naar het oordeel van de militaire kamer is wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat:
hij op één of meer tijdstip(pen) op of omstreeks 19 december 2025 in de gemeente Eindhoven, in een [café] met een of meer perso(o)n(en), te weten [aangeefster 1] en/of [aangeefster 2] een of meer seksuele handelingen heeft verricht, te weten
- het (met kracht) slaan op/tegen en/of aanraken en/of betasten van de bil(len) van die [aangeefster 1] en/of [aangeefster 2] , terwijl hij, verdachte, (telkens) wist, althans ernstige reden had om te vermoeden dat bij die [aangeefster 1] en/of [aangeefster 2] daartoe de wil ontbrak.
Wat meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard, is niet bewezen.
Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.
De beslissing dat verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan, is gegrond op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat.
De bewijsmiddelen zullen worden uitgewerkt in die gevallen waarin de wet aanvulling van het vonnis vereist en zullen dan in een aan dit vonnis te hechten bijlage worden opgenomen.
4 De kwalificatie van het bewezenverklaarde
Het bewezenverklaarde levert op:
Opzetaanranding.
5 De strafbaarheid van het feit
Het feit is strafbaar.
6 De strafbaarheid van de verdachte
Verdachte is strafbaar, nu geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk is geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit.
7 De overwegingen ten aanzien van straf en/of maatregel
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot
militaire detentie voor de duur van 2 weken, geheel voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaren, en voorts tot het verrichten van 80 uren werkstraf subsidiair 40 dagen vervangende militaire detentie.
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft verzocht om te volstaan met de oplegging van een taakstraf van maximaal
40 uren, eventueel met een voorwaardelijke straf als stok achter de deur, zodat de verklaring van geen bezwaar (VGB) van verdachte niet in gevaar komt.
De beoordeling door de militaire kamer
De militaire kamer heeft bij de bepaling van de op te leggen straf rekening gehouden met de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard en de omstandigheden waaronder dit is begaan. De militaire kamer heeft verder rekening gehouden met de persoon en de omstandigheden van verdachte.
De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan aanranding van het slachtoffer, die tevens werkzaam is bij Defensie, door haar hard op haar billen te slaan tijdens het uitgaan. De verdachte heeft hierdoor de lichamelijke integriteit van het slachtoffer geschonden en is hiermee een duidelijke grens overgegaan. Dergelijke onverhoedse en totaal ongepaste aanrakingen kunnen bijdragen aan de onveiligheidsgevoelens van slachtoffers, zoals ook is gebleken uit de getuigenverklaring van het slachtoffer. Verdachte was op de avond van het incident zwaar onder invloed van alcohol, zodanig dat hij zich er niets meer van kon herinneren. De militaire kamer neemt dit alles verdachte kwalijk, temeer nu hij als militair te allen tijde een voorbeeldfunctie heeft.
De militaire kamer heeft kennis genomen van het reclasseringsadvies van 19 oktober 2025. Daaruit volgt dat verdachte gezien wordt als iemand met een stabiele basis, waarbij met name zijn werk een belangrijke pijler in zijn leven vormt. Daarnaast blijkt uit het reclasseringsadvies dat verdachte zich schaamt voor hetgeen is voorgevallen en dat hij verantwoordelijkheid neemt voor zijn handelen. Het risico op grensoverschrijdend gedrag lijkt volgens de reclassering voornamelijk samen te vallen met het alcoholgebruik van verdachte, waardoor hij de controle verliest. Op basis van het totaalbeeld, waaronder de door de reclassering gestelde aanwezige positieve factoren, wordt het risico op recidive door de reclassering ingeschat als laag. De reclassering acht het wel van belang dat verdachte inzicht krijgt in de risico’s van overmatig alcoholgebruik en hieraan concrete grenzen voor zichzelf stelt. Bij een veroordeling adviseert de reclassering om een straf zonder bijzondere voorwaarden op te leggen.
De militaire kamer overweegt dat met het slaan op de billen weliswaar sprake is van een inbreuk op de lichamelijke integriteit van het slachtoffer, maar dat er geen verdergaande seksuele handelingen hebben plaatsgevonden. De militaire kamer is daarom van oordeel dat, gelet op de aard van de inbreuk op de lichamelijke integriteit van het slachtoffer, niet kan worden gesproken van een ‘ernstige inbreuk’ als bedoeld in artikel 22b, lid 1, aanhef en onder a, van het Wetboek van Strafrecht. Het in dat artikel neergelegde taakstrafverbod is daarom niet van toepassing op het onderhavige feit.
De militaire kamer heeft bij de bepaling van de strafmaat verder gelet op de straffen die in vergelijkbare zaken worden opgelegd en heeft ook meegewogen dat verdachte blijkens de justitiële documentatie niet eerder met politie en justitie in aanraking is gekomen. De reclassering ziet ook geen redenen voor het opleggen van reclasseringstoezicht of bijzondere voorwaarden en het risico op recidive wordt door hen ingeschat als zijnde laag. De militaire kamer acht het positief dat verdachte zelf hulp heeft gezocht via de huisarts voor zijn (op momenten) overmatige alcoholgebruik. Daarnaast weegt de militaire kamer in het voordeel van verdachte mee dat hij ook ter terechtzitting heeft laten zien dat hij schuldbewust is en dat hij verantwoordelijkheid neemt voor zijn gedrag.
Gelet op al het voorgaande, zal de militaire kamer aan verdachte een taakstraf opleggen voor de duur van 30 uren, te vervangen door 15 dagen militaire detentie. De militaire kamer ziet geen aanleiding om daarnaast nog een voorwaardelijke militaire detentie op te leggen, zoals door de officier van justitie is geëist, gelet op hetgeen in het reclasseringsadvies is geschreven en het feit dat verdachte zelf hulp heeft gezocht.
8 De toegepaste wettelijke bepalingen
De oplegging van de straf is gegrond op de artikelen 9, 22c, 22d en 241 van het Wetboek van Strafrecht.
9 De beslissing
De militaire kamer:
verklaart bewezen dat verdachte het tenlastegelegde, zoals vermeld onder ‘De bewezenverklaring’, heeft begaan;
verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij;
verstaat dat het aldus bewezenverklaarde oplevert het strafbare feit zoals vermeld onder ‘De kwalificatie van het bewezenverklaarde’;
verklaart verdachte hiervoor strafbaar;
legt op een taakstraf van 30 uren, met bevel dat indien deze straf niet naar behoren wordt verricht vervangende militaire detentie zal worden toegepast voor de duur van
15 dagen.
Dit verkort vonnis is gewezen door mr. R.M.H. Pennings (voorzitter), mr. K.A.M. van Hoof, rechter, en Kolonel mr. H.M. Stratenus, militair lid, in tegenwoordigheid van mr. L. Willems, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 16 november 2026.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.