Uitspraak · Strafrecht
Rechtbank Gelderland, 16 november 2026 – De rechtbank spreekt verdachte vrij
ECLI:NL:RBGEL:2026:8892Zaaknummer 05/073741-26
- Instantie
- Rechtbank Gelderland
- Datum uitspraak
- 16 november 2026
- Publicatiedatum
- 16 november 2026
- Zaaknummer
- 05/073741-26
- Rechtsgebied
- Strafrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudig
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 342 Sv
- Zittingsplaats
- Arnhem
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
De rechtbank spreekt verdachte vrij van opzet-/schuldverkrachting. Het door de verdachte geschetste alternatieve scenario kan niet worden uitgesloten. Het dossier biedt zowel steun voor de verklaring van verdachte als voor de verklaring van aangeefster. De benadeelde partij wordt niet-ontvankelijk verklaard in de vordering tot schadevergoeding.
De rechtbank:
spreekt verdachte vrij van het tenlastegelegde;
- verklaart de benadeelde partij niet-ontvankelijk in de vordering tot schadevergoeding.
- bepaalt dat de benadeelde partij en de verdachte ieder hun eigen kosten dragen.
Dit vonnis is gewezen door mr. H.M. Stratenus (voorzitter), mr. R.M.H. Pennings en
mr. A. Bril, rechters, in tegenwoordigheid van mr. L. Willems, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 16 november 2026.
mr. H.M. Stratenus is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK GELDERLAND
Team strafrecht
Zittingsplaats Arnhem
Parketnummer: 05/073741-26
Datum uitspraak : 16 november 2026
Tegenspraak
vonnis van de meervoudige kamer
in de zaak van
de officier van justitie
tegen
[verdachte] ,
geboren op [geboortedag] 2003 in [geboorteplaats] ,
wonende aan [adres] in [plaats] .
Raadsman: mr. G.W.L.A.M. Koppen, advocaat in Eindhoven.
Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op een openbare terechtzitting.
1 De inhoud van de tenlastelegging
Aan verdachte is ten laste gelegd dat:
hij op of omstreeks 25 augustus 2024 te Ellecom, met een persoon, te weten [aangeefster] , een of meer seksuele handelingen, die bestonden uit of mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam heeft verricht, te weten
- het brengen van zijn vingers en/of zijn penis in de vagina van die [aangeefster] en/of
- het brengen van zijn tong tussen en/of over de schaamlippen van die [aangeefster] en/of
- het betasten van de borsten en/of de vulva van die [aangeefster] en/of
- het laten betasten van zijn penis door die [aangeefster] ,
terwijl hij, verdachte, wist, althans ernstige reden had om te vermoeden dat bij die [aangeefster] daartoe de wil ontbrak.
2 De standpunten
De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het tenlastegelegde wettig en overtuigend bewezen kan worden en heeft gevorderd dat verdachte wordt veroordeeld tot
een gevangenisstraf voor de duur van 22 maanden, waarvan 12 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaren.
De verdediging heeft voor vrijspraak gepleit.
3 Overwegingen ten aanzien van het bewijs
Verklaringen aangeefster
[aangeefster] (verder: aangeefster) heeft op 12 november 2024 in het informatieve gesprek zeden verklaard dat ze op 24 augustus 2024 met verdachte naar de film was geweest. Verdachte zou die avond, vanwege de afstand naar zijn eigen huis, bij haar blijven slapen. Verdachte en aangeefster zijn samen op bed gaan liggen. In de nacht werd aangeefster wakker van een aanraking bij haar borsten. Aangeefster lag met haar rug naar verdachte toe en hij voelde met zijn handen via de achterzijde aan haar borsten. Aangeefster droeg een bralet en ondergoed. Haar lichaam kwam direct in een ‘freeze’ modus. Zij voelde dat verdachte hierna haar hand op zijn geslachtsdeel legde. Zij deed niks en ze bewoog niet. Vervolgens is verdachte overgegaan tot orale seks, waarbij hij de onderkleding van aangeefster heeft uitgedaan. Toen verdachte weer terug in bed kwam liggen, achter aangeefster die op haar zij lag, heeft hij zijn penis in haar vagina gestopt. Aangeefster weet niet of er een condoom is gebruikt en of verdachte is klaargekomen. De volgende dag heeft aangeefster met verdachte hierover gesproken. Verdachte gaf toen aan dat aangeefster tegen hem aan kwam liggen en dat dit voor hem een teken was om seks te initiëren. Aangeefster heeft ook verklaard dat zij in een onderzoeksfase zat ten aanzien van een mogelijke SOA-test, waardoor zij geen seks wilde. Verdachte wist dit. Aangeefster heeft verklaard dat er tussen beiden enige tijd geleden sprake is geweest van seksuele aanrakingen. Zij hebben elkaar toen aangeraakt bij de geslachtsdelen. Toen zij dit bij verdachte deed is zij hier zelf mee gestopt, omdat zij de vriendschap niet in gevaar wilde brengen.
Uit de aangifte van 2 december 2024 volgt dat verdachte en aangeefster – nadat ze naar de film waren geweest – samen zijn gaan slapen in het bed van aangeefster. Aangeefster is vrijwel meteen in slaap gevallen. Ze werd wakker van de aanraking van verdachte bij haar borsten. De details weet zij niet meer. Dit is in stapjes verder gegaan. Ze lag op haar linkerzij en verdachte lag achter haar. Ze lag met haar rug naar hem toe. Er is een punt geweest dat verdachte de hand van aangeefster op zijn geslachtsdeel heeft gelegd. Hier heeft aangeefster niets mee gedaan. In het hele proces was zij ‘een beetje verlamd’, ze bleef slapjes liggen en deed alsof ze in slaap was. Hierna is verdachte uit bed gegaan en heeft hij aangeefster van houding veranderd, waardoor zij niet meer op haar zij maar op haar rug lag. Toen heeft verdachte haar onderbroek uitgedaan en aan aangeefster orale seks gegeven, ‘een soort van’. Zij bemerkte bij zichzelf dat zij er wel opgewonden van werd. Vervolgens is verdachte weer terug het bed ingegaan en is weer achter haar gaan liggen. Verdachte heeft haar toen weer verplaatst en haar weer op haar zij gelegd. Hierna is het doorgegaan in een daadwerkelijke verkrachting, waarbij verdachte met zijn geslachtsdeel bij aangeefster naar binnen is gegaan. Aangeefster weet niet hoe lang dit duurde. Er is niets gezegd door beiden. Verdachte is even gestopt omdat haar moeder langs de kamer liep om naar de toilet te gaan. Het huis is heel gehorig en anders zou je geluid van bewegingen horen. Daarna ging het weer door. Uiteindelijk is hij gestopt, waarop aangeefster verder is gaan slapen. Aangeefster werd de volgende ochtend wakker zoals ze normaal ook wakker wordt. Toen verdachte ook wakker werd heeft ze hem gevraagd of ze seks hadden gehad. Verdachte leek hier verward over en hij zei dat aangeefster degene was geweest die aanleiding gaf om naar seks toe te gaan. Hij heeft ook nog gezegd dat hij in de nacht gezegd zou hebben: "weet je zeker dat dat dit is wat je wilt doen?", waarop zij "ja" zou hebben gezegd. Aangeefster weet heel zeker dat ze dit niet heeft gezegd, want ze praat niet in haar slaap en dat is niet haar herinnering. Verdachte had ook aangegeven dat de seks veilig was. Bij het ontbijt hing een lichte spanning, maar het contact met verdachte was normaal. Later zijn ze nog een rondje gaan lopen door het dorp, maar toen kwam er vanuit verdachte niet veel terug. Aangeefster heeft verklaard dat er tussen haar en verdachte bijna nooit wat is gebeurd op seksueel vlak vóór 25 augustus 2024. Eén keer is er wel iets gebeurd wat naar seks zou gaan, maar dit is door aangeefster gestopt, omdat zij de vriendschap wilde behouden zoals het was. Verdachte heeft dit gerespecteerd en is gestopt. Ze sliepen op dat moment bij verdachte thuis in hetzelfde bed. Ze raakten elkaar wel aan, maar er werd niet gezoend.
Verklaring verdachte
Verdachte heeft verklaard dat hij op 24 augustus 2024 met aangeefster had afgesproken. Die dag hebben ze niet veel gedaan, maar op een gegeven moment hebben ze wel besproken dat er iets in de lucht hing tussen hen. In de avond zijn ze naar de film gegaan. Verdachte is bij aangeefster blijven slapen. Ze vroeg of verdachte bij haar in bed kwam liggen. Op een gegeven moment kroop ze tegen verdachte aan, waarbij ze zichzelf tegen hem aandrukte. Verdachte heeft zich verwijderd uit de situatie door naar achteren te schuiven. Aangeefster is toen voor de tweede keer tegen hem aangeschoven. Verdachte dacht hierdoor dat aangeefster misschien toch iets wilde, omdat er ook al wat in de lucht hing tussen hen. Verdachte is uiteindelijk met zijn handen over haar benen heengegaan, waarbij hij een ‘beetje rond voelde’ over haar lichaam en zij. Aangeefster kreunde hierbij een beetje en drukte zichzelf nog meer tegen hem aan, waardoor verdachte dacht dat het goed ging. Vervolgens is hij met zijn hand langs de rand van haar broek gegaan. Hij heeft toen gevraagd of alles oké was. Aangeefster reageerde met: “mmm mm”, wat voor verdachte een soort ‘ja’ was. Hij is toen met zijn vingers over haar kruis gegaan, dit was over haar broek. Hierna is hij haar gaan vingeren. Er was voor verdachte geen teken dat ze niet wilde. Op een gegeven moment heeft hij haar onderbroek uitgedaan, waarbij aangeefster haar benen optrok. Ze werkte hierin mee. Hierna is verdachte met zijn penis in haar vagina gegaan en heeft hij seks met haar gehad. Nadat verdachte was klaargekomen draaide aangeefster zich om. Verdachte heeft zich ook omgedraaid en ze zijn gaan slapen. De volgende ochtend hebben ze het er niet echt over gehad tot ze in de middag gingen lopen. Aangeefster gaf toen aan dat zij hetgeen van de avond ervoor niet wilde. Verdachte schrok daarvan, omdat hij dacht datalles oké was. Hij wist het echt niet dat ze niet wilde en hij heeft zijn excuses aangeboden.
In een later spraakbericht heeft verdachte nogmaals zijn excuses aangeboden en heeft hij gezegd dat hij ervan overtuigd was dat zij mee wilde doen. Ook in een later gesprek tussen verdachte, aangeefster, een vriendin van aangeefster en de ouders van verdachte heeft verdachte zijn excuses aangeboden. Hij heeft toen ook nogmaals gezegd dat hij ervan overtuigd was dat het ‘oké’ was. Aangeefster zei dat ze lag te slapen en dat zij niet in haar slaap praat. Verdachte vond dit raar omdat aangeefster meteen mee schoof toen hij zelf opschoof. Ze reageerde op iets wat hij fysiek deed. Op het moment zelf twijfelde hij niet aan haar consent. Hij is van mening dat wat hij in bed heeft gedaan dat dat correct was. Verdachte heeft verklaard dat hij niet uit bed is geweest en aangeefster niet heeft gebeft. Hij heeft haar wel gepenetreerd en is klaargekomen. Hij heeft geen condoom gebruikt, heeft daar op dat moment niet over nagedacht. Hij heeft uit schaamte gezegd dat hij wel een condoom heeft gebruikt, maar dat is niet zo.
Ter terechtzitting heeft verdachte aan zijn eerdere verklaring toegevoegd dat hij aangeefster bij de borsten heeft aangeraakt en dat hij twee keer heeft gevraagd of wat hij deed ‘oké’ was, waarbij hij beide keren een instemmend geluid kreeg.
Steunbewijs?
Wettelijk kader
De rechtbank stelt voorop dat zedenzaken bewijstechnisch lastige zaken kunnen zijn. Zedenzaken kenmerken zich doorgaans door het gegeven dat slechts twee personen aanwezig zijn geweest bij de ten laste gelegde seksuele handelingen: de aangever of aangeefster en de verdachte. Er zijn in veel gevallen geen ooggetuigen die de ten laste gelegde handelingen hebben waargenomen. Ook in deze zaak is dat het geval.
Volgens artikel 342, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering kan het bewijs dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, door de rechter niet uitsluitend worden aangenomen op basis van één getuige, in dit geval de verklaring van aangeefster. Deze bepaling heeft als doel te zorgen voor een deugdelijke bewijsbeslissing. De rechter kan niet tot een bewezenverklaring komen als door één getuige feiten en omstandigheden naar voren worden gebracht die op zichzelf staan en onvoldoende steun vinden in ander bewijsmateriaal. Het steunbewijs moet ‘voldoende steun’ geven aan de verklaring van die getuige, dat wil zeggen dat het steunbewijs op relevante wijze in verband moet staan met de inhoud van de verklaring van die getuige. Het steunbewijs mag in beginsel niet enkel afkomstig zijn van dezelfde bron. Een ‘de auditu-verklaring’ (een van horen zeggen-verklaring), levert onvoldoende steunbewijs op. Wel kunnen bepaalde waarnemingen die de de auditu-getuige persoonlijk heeft gedaan voldoende steunbewijs opleveren. Voor een bewezenverklaring is daarnaast vereist dat de rechtbank uit de wettige bewijsmiddelen onverminderd de overtuiging heeft gekregen dat de verdachte de hem verweten feiten heeft begaan.
Indien steunbewijs ontbreekt of door de rechter ontoereikend wordt bevonden, blijven de beschuldigende verklaring van het slachtoffer en de ontkennende verklaring van de verdachte als onverenigbaar tegenover elkaar staan.
Whatsappberichten en audio opname
In een whatsappbericht van verdachte aan aangeefster schrijft verdachte: “En ik had het gevoel dat je daadwerkelijk reageerde en daar voel ik mij ook niet goed over. Ik heb veel spijt van wat er is gebeurt en wat ik heb gedaan kan gewoon niet. Mijn acties kan ik niet meer ongedaan maken maar ik kan je wel beloven dat dit nooit meer zal gebeuren.”
Door aangeefster is het gesprek, gevoerd op 12 oktober 2024, tussen haar, een vriendin van haar, verdachte en zijn ouders, opgenomen. Hierin geeft aangeefster aan dat zij niet begrijpt hoe verdachte heeft kunnen denken dat hij iets van consent had, waarop verdachte reageert dat het kwam doordat aangeefster tegen hem aan kwam liggen en er iets van een reactie kwam.
Getuigenverklaringen
[getuige 1] , een vriend van aangeefster, heeft verklaard dat hij op 28 augustus 2024 met aangeefster heeft gesproken. Aangeefster vertelde hem dat ze de afgelopen dagen op de grond had geslapen en niet in haar bed. Getuige begreep dat destijds niet. Hij kan zich herinneren dat er een jongen was, ze voelde zich niet aangetrokken tot hem, maar ze waren vrienden. De jongen was bij haar blijven overnachten. Ook vertelde aangeefster dat er iets was waardoor ze dacht dat hij seks met haar had gehad en dat ze dit tegen hem had gezegd. De jongen had hier verward op gereageerd. Ze had hem ook gevraagd of de seks veilig was en hij had gezegd dat dit zo was. Aangeefster twijfelde over wat er was gebeurd. Tijdens het gesprek met getuige kwam aangeefster er achter dat de jongen gelogen had over het feit dat de seks veilig was gegaan. Die nacht nadat zij dit tegen hem had verklaard, heeft getuige zelf ook seks gehad met aangeefster.
Getuige omschrijft aangeefster als iemand die in ongeloof was toen zij haar verhaal aan hem vertelde. Ze was boos over het feit dat de jongen gelogen had over het veilig hebben van seks, dit straalde ze uit en getuige heeft dit zo geïnterpreteerd. Ook interpreteerde hij dat ze in een ‘overlevingsstand’ zat, doordat aangeefster veel staarde en getuige niet altijd contact met haar kon krijgen. Aangeefster is eerder ook aangerand, daar heeft ze volgens getuige paniekaanvallen aan overgehouden. Nu met deze verkrachting had ze geen paniekaanvallen. Ze toonde weinig emoties volgens getuige. Nadat getuige het een en ander had opgezocht over de definitie van verkrachting en dit aan aangeefster vertelde, reageerde zij daar niet echt op.
[getuige 2] , een vriendin van aangeefster, heeft verklaard dat aangeefster iets minder dan een maand na het incident hierover gesproken heeft met aangeefster. Aangeefster was emotioneel toen zij haar verhaal vertelde. Getuige geeft aan dat zij aangeefster niet meer herkende, ze was eerst spontaan en vrolijk en nu was ze stil en serieus. Voor getuige is het grote verschil van aangeefster voor het incident en erna dat aangeefster erg vergeetachtig en emotioneel is en dat werk en studeren haar niet lukt.
[getuige 3] , eveneens een vriendin van aangeefster, heeft verklaard dat zij twee á drie weken na het incident met aangeefster hierover gesproken heeft. Aangeefster heeft haar verteld over de verkrachting en zij heeft om tips gevraagd over hoe ze het beste het gesprek met de ouders van verdachte kon aangaan. Getuige heeft verklaard dat aangeefster niet precies wist wat ze ermee moest en dat aangeefster het daarmee lastig had.
[getuige 4] , de viooldocente van aangeefster, heeft verklaard dat zij twee á drie weken nadat het gebeurd was merkte dat er iets niet klopte. Aangeefster heeft vrijwel direct haar verhaal aan haar heeft verteld. Aangeefster was erg in de war toen ze het vertelde. Haar muziek was ook ‘geblokkeerd’. Getuige merkte onderhuids dat aangeefster volledig van de leg was, dood nerveus en heel veel moeite had om haar concentratie en verhaallijn bij elkaar te houden.
Oordeel van de rechtbank:
Op grond van de verklaringen van aangeefster en de verdachte staat in ieder geval vast dat verdachte seksuele handelingen heeft verricht bij aangeefster die in ieder geval bestonden uit het brengen van zijn vingers en zijn penis in de vagina van aangeefster en het betasten van haar borsten en haar vulva. De vraag die de rechtbank moet beantwoorden is of verdachte wist of redelijkerwijs kon vermoeden dat bij aangeefster hiertoe de wil ontbrak. De verklaringen van verdachte en aangeefster staan op dit punt tegenover elkaar.
De rechtbank heeft gekeken of er steunbewijs is voor de verklaring van aangeefster. De rechtbank is van oordeel dat de verklaring van [getuige 1] hierbij het meeste gewicht in de schaal legt. Hij is immers degene geweest die een paar dagen na 25 augustus 2024 met aangeefster heeft gesproken over het incident terwijl de andere getuigen enkele of een aantal weken later met haar hebben gesproken. De rechtbank merkt op dat de getuigenverklaring van [getuige 1] zowel elementen bevat die ondersteunend zijn aan de verklaring van aangeefster, als elementen die ondersteunend zijn aan het scenario zoals dit door verdachte naar voren is gebracht. Zo heeft ze hem verteld dat zij de afgelopen dagen op de grond had geslapen en niet in haar bed en heeft hij verklaard dat ze veel staarde en dat hij niet altijd contact met haar kon krijgen. Ze sloeg meer naar binnen toe. Daar staat tegenover dat hij ook van aangeefster heeft gehoord dat verdachte verward was toen zij de volgende ochtend tegen hem zei dat ze dacht dat zij seks hadden gehad. Dit past bij het scenario dat verdachte ervan overtuigd was dat zij wel seks met hem wilde. Ook het niet echt reageren op de opmerking van [getuige 1] over wat verkrachting inhoudt en het niet hebben van paniekaanvallen terwijl zij daar eerder wel last van heeft gehad na een eerdere aanranding, sluiten het scenario van verdachte niet uit. Daar komt bij dat de getuige verder enkel heeft verklaard over hoe hij haar gedrag interpreteerde , zoals boosheid over het feit dat de seks onveilig was en het aannemen van een overlevingsstand door aangeefster. De getuige heeft niet verklaard over emoties die hij heeft waargenomen bij aangeefster. Dit laat onverlet dat de rechtbank de vraag moet beantwoorden of verdachte wist dan wel ernstige reden had om te vermoeden dat aangeefster op dat moment niet instemde met het hebben van seks.. Uit de verklaring van [getuige 1] volgt dat op het moment dat zij hem sprak zij nog niet zelf over verkrachting sprak of over seks tegen haar wil in. [getuige 1] was degene die begon over aanranding en verkrachting. Onder die omstandigheden kan de rechtbank niet uitsluiten dat verdachte, zoals hij heeft verklaard, tijdens die bewuste nacht signalen van aangeefster heeft gehad waaruit hij de conclusie mocht trekken dat de seks met haar instemming was.
Ten aanzien van de andere getuigen geldt dat zij met aangeefster hebben gesproken nadat de nodige tijd was verstreken. Zij hebben weliswaar een (gedrags-)verandering bij aangeefster bemerkt, echter is het voor de rechtbank niet vast te stellen dat deze (gedrags-)veranderingen voort zijn gekomen uit de wetenschap bij aangeefster dat er onveilige seks heeft plaatsgevonden of dat die het gevolg zijn van onvrijwillige seks tussen aangeefster en verdachte. Deze getuigenverklaringen kunnen daarom niet als belastend worden uitgelegd en kunnen daarom geen steunbewijs opleveren.
Tot slot zijn naar het oordeel van de rechtbank de whatsappberichten tussen aangeefster en verdachte en de uitwerking van de audio-opnames van het gesprek op 12 oktober 2024 ook niet van doorslaggevende betekenis. Deze berichten laten naar het oordeel van de rechtbank eveneens ruimte voor beide scenario’s. Het dossier bevat dus zowel aanwijzingen voor het scenario van aangeefster als voor het scenario van verdachte.
De rechtbank is van oordeel dat gelet op de hiervoor geschetste omstandigheden het alternatief scenario zoals dit door verdachte is geschetst niet kan worden uitgesloten, waardoor niet genoegzaam kan worden vastgesteld wat er is gebeurd. Hierdoor kan het
ten laste gelegde feit niet wettig en overtuigend worden bewezen. De rechtbank spreekt verdachte daarom vrij van het tenlastegelegde.
4 Vordering benadeelde partij
De benadeelde partij, [aangeefster] , heeft een vordering tot schadevergoeding van € 32.797,77 ingediend tegen verdachte, bestaande uit € 26.297,77 aan materiële schade en € 6.500 aan immateriële schade die zij als gevolg van het ten laste gelegde feit zou hebben geleden, met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
De verdachte wordt vrijgesproken van het tenlastegelegde handelen waardoor de gestelde schade zou zijn veroorzaakt. Gelet hierop zal de rechtbank bepalen dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk is in de vordering.
5 De beslissing
De rechtbank:
spreekt verdachte vrij van het tenlastegelegde;
- verklaart de benadeelde partij niet-ontvankelijk in de vordering tot schadevergoeding.
- bepaalt dat de benadeelde partij en de verdachte ieder hun eigen kosten dragen.
Dit vonnis is gewezen door mr. H.M. Stratenus (voorzitter), mr. R.M.H. Pennings en
mr. A. Bril, rechters, in tegenwoordigheid van mr. L. Willems, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 16 november 2026.
mr. H.M. Stratenus is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.