Uitspraak · Omgevingsrecht
Rechtbank Gelderland, 10 november 2026 – voorlopige voorziening
ECLI:NL:RBGEL:2026:8735Zaaknummer ARN 26/4113
- Instantie
- Rechtbank Gelderland
- Datum uitspraak
- 10 november 2026
- Publicatiedatum
- 17 november 2026
- Zaaknummer
- ARN 26/4113
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht, Omgevingsrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig, Voorlopige voorziening
- Zittingsplaats
- Arnhem
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
voorlopige voorziening; Wlz; rechtsvraag leent zich niet voor afdoening in voorlopige voorziening; verzoek wordt toegewezen.
Beslissing
De voorzieningenrechter:
- wijst het verzoek om voorlopige voorziening toe; - bepaalt dat VGZ aan verzoeker de door [zorgverlener 1] verleende zorg dient te vergoeden tot € 120,- per uur;
- bepaalt dat VGZ het griffierecht van € 54,- aan verzoeker moet vergoeden;
- veroordeelt VGZ in de reiskosten van verzoeker tot een bedrag van € 10,60.
Deze uitspraak is gedaan door mr. H.J. Klein Egelink, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. M.H.Y Snoeren-Bos, griffier, en wordt openbaar gemaakt door geanonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.
De voorzieningenrechter is verhinderd de uitspraak te ondertekenen.
| griffier | voorzieningenrechter |
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK GELDERLAND
Zittingsplaats Arnhem
Bestuursrecht
zaaknummer: ARN 26/4113
uitspraak van de voorzieningenrechter van
in de zaak tussen
[verzoeker] , uit [plaats] , verzoeker
en
VGZ Zorgkantoor B.V.
(gemachtigde: mr. A.A.S. Smulders).
Samenvatting
1. Deze uitspraak op het verzoek om een voorlopige voorziening gaat over het besluit van VGZ om de zorgovereenkomst met [zorgverlener 1] af te keuren. VGZ heeft dit besluit in bezwaar gehandhaafd. Verzoeker is het hier niet mee eens. Hij heeft beroep ingesteld en verzoekt om een voorlopige voorziening te treffen. Daartoe voert hij daartoe een aantal gronden aan. 1.1. De rechtsvraag in deze zaak is of de vereiste zorg in aanmerking komt voor vergoeding op grond van de Wet langdurige zorg (Wlz). Deze vraag leent zich niet voor een beantwoording in deze voorlopige voorzieningenprocedure. Daarom zal de voorzieningenrechter de vraag of vooruitlopend op de beoordeling van het beroep een voorlopige voorziening moet worden getroffen beantwoorden aan de hand van een belangenafweging. De voorzieningenrechter weegt de belangen van verzoeker die pleiten vóór het treffen van een voorlopige voorziening en de belangen van VGZ die pleiten tegen het treffen daarvan, aan de hand van de gronden van verzoeker als volgt af.
De voorzieningenrechter wijst in deze uitspraak het verzoek toe en bepaalt dat VGZ de door [zorgverlener 1] verleende zorg dient te vergoeden tot € 120,- per uur. Deze voorziening geldt tot de uitspraak op het beroep. 1.3. Hierna legt de voorzieningenrechter uit hoe hij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in het bodemgeding niet.
Procesverloop
2. VGZ heeft met het besluit van 26 januari 2026 de door verzoeker ingediende zorgovereenkomst met [zorgverlener 1] afgekeurd. Met het bestreden besluit van 21 mei 2026 op het bezwaar van verzoeker heeft VGZ dit besluit gehandhaafd. Verzoeker heeft hiertegen beroep ingesteld en de voorzieningenrechter gevraagd om een voorlopige voorziening te treffen.
De voorzieningenrechter heeft het verzoek op 3 november 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: verzoeker, bijgestaan door [persoon 1] . VGZ heeft zich laten vertegenwoordigen door de gemachtigde en [persoon 2]
Beoordeling door de voorzieningenrechter
Totstandkoming van het besluit
3. Verzoeker heeft een hoge dwarslaesie, met tevens onder meer een progressieve spierziekte en recidiverende prostaatontstekingen. In verband met de terugkerende prostaatontstekingen heeft zijn uroloog hem in 2010 geadviseerd om eenmaal per week een zaadlozing te krijgen. Op 19 juli 2011 heeft hij dit advies aangepast naar tweemaal per week en aangegeven dat dit advies aantoonbaar heeft gewerkt. Het CIZ heeft op 15 oktober 2015 de hulp bij zaadlozingen geïndiceerd.
4. Verzoeker heeft op 31 augustus 2025 een zorgovereenkomst ingediend voor [zorgverlener 1] . VGZ heeft de zorgovereenkomst afgekeurd omdat de aangevraagde zorg is niet een vorm van zorg die onder de Wlz kan/mag worden vergoed. Een medische noodzaak daarvoor is niet aangetoond. Het gaat om een nieuwe zorgverlener met een uurtarief dat ver boven het toegestane maximum uurtarief onder de Wlz ligt. Bovendien is nog sprake van een lopende zorgovereenkomst met een andere zorgverlener voor dezelfde zorg tegen een veel lager tarief. 5. Niet in geschil is dat verzoeker een indicatie heeft van het CIZ voor hulp bij zaadlozing. Hij heeft een zorgovereenkomst met [zorgverlener 2] voor hulp bij zaadlozing voor € 120,- per uur. Deze zorgovereenkomst is nog geldig. Door uitval van de medisch ondersteuner wordt deze zorg momenteel evenwel niet geleverd. 5.1. De vraag is of VGZ tot de conclusie heeft kunnen komen dat hulp bij zaadlozing niet medisch noodzakelijk is. Bovendien dient te worden beoordeeld of het standpunt van VGZ dat deze zorg niet wordt vergoed onder de Wlz juist is en wat de status is van de vergoedingenlijsten die VGZ hanteert. Dit zijn principiële vragen. Daarom leent deze procedure zich niet voor afdoening in de voorlopige voorzieningenprocedure. Daarom zal de voorzieningenrechter de vraag of vooruitlopend op de beoordeling van het beroep een voorlopige voorziening moet worden getroffen beantwoorden aan de hand van een belangenafweging. Het belang van verzoeker ligt in het voorkomen van infecties; het belang van VGZ is gelegen in het voorkomen van vergoeding van niet voor vergoeding in aanmerking komende kosten. 5.2. Op 22 januari 2026 heeft [uroloog] , schriftelijk gereageerd op vragen van VGZ. “Is deze vorm van zorg nog steeds noodzakelijk?
Er worden bij patiënt onderzoeken gepland om te kijken of andere voorzorgen mogelijk / nodig zijn om infecties te voorkomen.
Wat is bekend in de literatuur (of in andere richtlijnen) over hoe lang deze zorg geboden dient te worden?
Ik vind hier geen literatuur over.
Klopt het dat een risico op congestie van semen bij jonge mannen groter is dan bij oudere mannen?
Semen wordt in de bijbal afgebroken als het niet geëjaculeerd wordt. Het risico op congestie is niet hoger bij oudere mannen.
Kan deze vorm van zorg ook worden afgebouwd (frequentie vermindering of zelfs tot stop)?
Afhankelijk van de bevindingen van de urologische onderzoeken.
Is deze vorm van zorg levenslang en Ievensbreed noodzakelijk(dus tot op hoge leeftijd)?
Vraag is of deze zorg de blijvende oplossing is voor patiënt. Mogelijk zijn er andere manieren om de
infecties te voorkomen. Dit is afhankelijk van de uitkomst van de onderzoeken.”5.3. Uit de beantwoording van de vragen door [uroloog] blijkt dat nog nader onderzocht moet worden of de hulp bij zaadlozing nog altijd noodzakelijk is om de infecties te voorkomen.
Nu, anders dan door VGZ wordt betoogd, niet vaststaat dat hulp bij zaadlozing niet medisch noodzakelijk is en door uitval van de medisch ondersteuner van [zorgverlener 2] momenteel niet geleverd wordt ziet de voorzieningenrechter in het belang van verzoeker om infecties te voorkomen aanleiding het verzoek om voorlopige voorziening toe te wijzen en een voorlopige voorziening te treffen en te bepalen dat VGZ de door [zorgverlener 1] verleende zorg dient te vergoeden tot € 120,- per uur. Hierbij sluit de voorzieningenrechter aan bij de door VGZ toegekende vergoeding voor hulp bij zaadlozing door [zorgverlener 2] . Omdat deze zorg momenteel niet geleverd wordt leidt dit niet tot extra kosten voor VGZ, en kan verzoeker de benodigde hulp wel verkrijgen, zij het met een eigen bijdrage.
Conclusie en gevolgen
6. De voorzieningenrechter wijst het verzoek toe en treft de voorlopige voorziening dat VGZ de door [zorgverlener 1] verleende zorg dient te vergoeden tot € 120,- per uur. Deze voorlopige voorziening geldt tot de uitspraak van de rechtbank op het beroep van verzoeker.[_27ed14bc-e2fb-4ae4-8eef-0d2afb6df06e]7. Omdat het verzoek wordt toegewezen ziet de voorzieningenrechter aanleiding te bepalen dat VGZ het door verzoeker betaalde griffierecht aan hem moet vergoeden. Tevens moet VGZ de reiskosten van verzoeker ten behoeve van de zitting à € 10,60 aan hem vergoeden. Van overige voor vergoeding in aanmerking komende proceskosten is niet gebleken.
Beslissing
De voorzieningenrechter:
- wijst het verzoek om voorlopige voorziening toe; - bepaalt dat VGZ aan verzoeker de door [zorgverlener 1] verleende zorg dient te vergoeden tot € 120,- per uur;
- bepaalt dat VGZ het griffierecht van € 54,- aan verzoeker moet vergoeden;
- veroordeelt VGZ in de reiskosten van verzoeker tot een bedrag van € 10,60.
Deze uitspraak is gedaan door mr. H.J. Klein Egelink, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. M.H.Y Snoeren-Bos, griffier, en wordt openbaar gemaakt door geanonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.
De voorzieningenrechter is verhinderd de uitspraak te ondertekenen.
| griffier | voorzieningenrechter |
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.
Voetnoten
- Dit volgt uit artikel 8:85, tweede lid, aanhef en onder c, van de Algemene wet bestuursrecht.
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.