Uitspraak · Verbintenissenrecht
Rechtbank Gelderland, 4 november 2026 – Letselschadezaak na verkeersongeval
ECLI:NL:RBGEL:2026:8552Zaaknummer C/05/440258
- Instantie
- Rechtbank Gelderland
- Datum uitspraak
- 4 november 2026
- Publicatiedatum
- 20 november 2026
- Zaaknummer
- C/05/440258
- Rechtsgebied
- Civiel recht, Verbintenissenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 1:441 BW
- Zittingsplaats
- Arnhem
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Letselschadezaak na verkeersongeval. Eisende partij ontvankelijk in zijn vorderingen nu met bewindvoerder juiste partij is gedagvaard. Eindvonnis nadat eisende partij in tussenvonnis bewijsopdracht heeft gekregen. Eisende partij slaagt in bewijsopdracht dat gedaagde partij ongeval heeft veroorzaakt. Verwijzing naar de schadestaatprocedure.
De rechtbank
veroordeelt [gedaagde] q.q. tot vergoeding van de door [eiser] geleden en nog te lijden materiële en immateriële schade, op te maken bij staat, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 18 februari 2023 tot aan de dag van algehele voldoening,
veroordeelt [gedaagde] q.q. in de proceskosten van € 4.269,90, te betalen binnen veertien dagen na dagtekening van dit vonnis, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als [gedaagde] q.q. niet tijdig aan de veroordeling voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,
verklaart dit vonnis voor wat betreft de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad,
wijst het meer of anders gevorderde af.
Dit vonnis is gewezen door mr. I.W.M. Olthof en in het openbaar uitgesproken op 4 november 2026.
1547 / 2140
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK Gelderland
Civiel recht
Zittingsplaats Arnhem
Zaaknummer: C/05/440258 / HA ZA 24-443
Vonnis van 4 november 2026
in de zaak van
[eiser] ,
wonende te [woonplaats] ,
eisende partij,
hierna te noemen: [eiser] ,
advocaat: mr. P.L.O. van de Waarsenburg,
tegen
[gedaagde] ,
handelende onder de naam [H.O.D.N] ,
gevestigd te [vestigingsplaats] ,
optredend in zijn hoedanigheid als bewindvoerder van [persoon]
gedaagde partij,
hierna te noemen: [gedaagde] q.q. of [gedaagde] en [persoon] ,
advocaat: mr. E.E.M. Messink.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- het tussenvonnis van 30 april 2025,
- de brief van 9 september 2025 met producties 1 en 2 ten behoeve van het getuigenverhoor,
- het proces-verbaal van het getuigenverhoor aan de zijde van eiser van 23 september 2025,
- het proces-verbaal van getuigenverhoor, gehouden op 2 juni 2026,
- de conclusie na getuigenverhoor zijdens [gedaagde] q.q. van 1 juli 2026,
- de conclusie na enquête zijdens [eiser] van 1 juli 2026.
Ten slotte is opnieuw vonnis bepaald.
2 De zaak in het kort
Op 18 februari 2023 is de auto waarin [eiser] als bestuurder en [persoon] als bijrijder zaten van de snelweg geraakt. [eiser] heeft daarbij letsel opgelopen. [eiser] spreekt [gedaagde] in zijn hoedanigheid van bewindvoerder van [persoon] aan voor de gevolgen van dat ongeval. In het tussenvonnis heeft de rechtbank [eiser] opgedragen bewijs te leveren van zijn stelling dat [persoon] aansprakelijk is. In dit vonnis concludeert de rechtbank dat hij daarin is geslaagd. Uit de uitspraken die [persoon] na het ongeval heeft gedaan blijkt dat zij heeft erkend het ongeval te hebben veroorzaakt. De rechtbank wijst nog geen schadevergoeding toe, maar verwijst de zaak daarvoor naar de schadestaatprocedure.
3 De verdere beoordeling
De ontvankelijkheid
Voordat wordt toegekomen aan de inhoudelijke beoordeling ziet de rechtbank aanleiding ambtshalve te oordelen over de ontvankelijkheid van [eiser] in zijn vorderingen.
Bij beschikking van 18 juli 2014 heeft de kantonrechter een bewind ingesteld over de (toekomstige) goederen van [persoon] met benoeming van [gedaagde] tot bewindvoerder. [eiser] heeft in verband daarmee enkel [gedaagde] in hoedanigheid van bewindvoerder van [persoon] gedagvaard en niet (ook) [persoon] zelf. De rechtbank is van oordeel dat dit juist is en [eiser] daarom kan worden ontvangen in zijn vorderingen.
Op grond van artikel 1:441 lid 1 BW vertegenwoordigt de bewindvoerder bij de vervulling van zijn taak de rechthebbende in en buiten rechte. Van de vervulling van de taak van de bewindvoerder is sprake wanneer het gaat om handelingen in verband met de onder bewind staande goederen. Hiermee strookt dat de bewindvoerder in een eventueel geding over een onder bewind gesteld goed optreedt als formele procespartij ten behoeve van de rechthebbende.[_fa35e948-85ad-443c-9378-b936db554646] Tot de hier bedoelde taak behoren ook handelingen die kunnen bijdragen aan het stabiliseren van de financiële situatie van de rechthebbende.[_4056a036-f8b0-4ced-b3e1-71a4f366b841]
In dit geval strekt de vordering van [eiser] ertoe dat [persoon] wordt veroordeeld tot betaling van schadevergoeding. Nu alle goederen van [persoon] onder bewind zijn gesteld, vallen ook de mogelijke verplichtingen van [persoon] die voortvloeien uit deze aanspraak onder het bereik van het bewind. Een vaststelling van aansprakelijkheid en daaropvolgende veroordeling tot schadevergoeding kan negatieve gevolgen hebben voor de financiële positie en daarmee voor de onder bewind gestelde goederen van [persoon] .[_704c4acb-0ea4-4be0-b516-8821a9dda92b] Daarbij komt dat met het voeren van een procedure kosten zijn gemoeid, zodat de goederen van [persoon] ook om die reden in het geding zijn.[_00682d96-45ff-4793-af5b-8be87e84a70a] Het voeren van deze procedure behoort dan ook tot de taak van de bewindvoerder.
Dit wordt niet anders doordat de vordering tot schadevergoeding is gegrond op aansprakelijkheid uit onrechtmatige daad, hetgeen een persoonlijk verwijt aan [persoon] inhoudt. Doorslaggevend is namelijk niet wat de grond is voor aansprakelijkheid, maar of de gevorderde aansprakelijkheid verband houdt met en gevolgen heeft voor de onder bewind gestelde goederen. Dit betekent dat het voeren van deze procedure behoort tot de taak van [gedaagde] als bewindvoerder, hoezeer daarbij ook niet-vermogensrechtelijke belangen in het geding kunnen zijn.[_d3266c7d-07c9-4270-b974-a6f610c38d51] Een ander oordeel zou immers betekenen dat [eiser] twee afzonderlijke procedures zou moeten voeren, te weten een tegen [gedaagde] en een tegen [persoon] .[_70749617-97a8-4fb0-869f-b65404389165] Tot slot doet de positie van de bewindvoerder als formele procespartij niets af aan de gebondenheid aan dit vonnis van de rechthebbende, [persoon] , als materiële partij.
De bewijslevering
In het tussenvonnis van 30 april 2025 heeft de rechtbank [eiser] toegelaten bewijs te leveren van feiten en omstandigheden waaruit volgt dat [persoon] het ongeval van 18 februari 2023 heeft veroorzaakt.
[eiser] heeft hiervoor zichzelf, zijn zoon, [persoon] en [gedaagde] laten horen als getuigen. Daarnaast beroept [eiser] zich op overgelegde berichten waaruit volgens [eiser] blijkt dat [persoon] erkent het ongeval te hebben veroorzaakt en op een uitspraak die [persoon] kort na het ongeval zou hebben gedaan (‘ [eiser] , je gaat toch niet vertellen wat er echt gebeurd is!’). Verder heeft hij nadere stukken ingediend. [gedaagde] q.q. heeft afgezien van de mogelijkheid tot het horen van getuigen in contra-enquête en geen nadere stukken ingediend.
Voorafgaand aan de mondelinge behandeling heeft [eiser] een aantal berichten overgelegd, die deels in het tussenvonnis van 30 april 2025 zijn weergegeven. De berichten waar [eiser] zich ook bij conclusie van antwoord na enquête op beroept, zijn voor zover hier relevant de volgende:
‘Ik zou graag met jou naar het ziekenhuis gaan omdat ik alles al jou zonder mij hebt moeten doorstaan laat mij even ook toe in dit proces immers ben ik toch de veroorzaker… Zoals iedereen en ikzelf vind.. Maar ik dwing niks ik geef alleen aan hoe ik erin sta of overdenk voel… Oke welterusten… Pff hoofd ging weer.. Pff pil erin en slapen Zzz Zzz sorry voor mijn gevoel en geapp’
‘Sorry sorry spijt van keuze die ik gemaakt heb geloof me daar moet ik elke dag mee leven’
‘En dan ga ik morgen een contrac tekenen om schuld tebekenen en zo 20000 € daar voor te betalen.’
‘En bij deze ik heb heel veel therapieën die ik aanga omdat ik het niet afschuif naar de drugs of andere zeker niet ik ben verantwoordelijk voor m’n eigen leed en hel die ik mezelf toeliet door naïviteit van mij hart en gevoelens. Hoe zie jij het’
‘En de aanklacht die heb jij tegen mij gedaan is a dat echt waar… Ik leef mn sraf al jaren uit dus deze is de hel geloof mij ik heb jou of mezelf niks aan willen doen… Echt niet waar ik heb uit verwarring frustratie schrik sec werk gehandeld geen plan eromheen’
‘Waarom zat je aan het stuur!!!! [bericht van [eiser] , opmerking rechtbank]. Door dr schrik ik lag te slapen had me afgesloten van jou vreselijke woorden..’
‘ [naam] [dochter van [persoon] , opmerking rechtbank] weet het verhaal en ja dat ik het stuur trok ook ze is boos’.
Tijdens het gehouden verhoor heeft [eiser] als getuige verklaard:
‘Het begint met een discussie bij de benzinepomp in Luxemburg tussen mij en mevrouw [persoon] . Dat was rond 17:30 uur. Die discussie ging over roken in de auto. Een normale woordenwisseling mondde uit in een behoorlijke discussie. Ik zei tegen haar: ik breng je thuis en draai daarna meteen weer om. Ze lag te slapen met haar hoofd tegen de zijruit van de auto. Ik zat links achter het stuur, zij zat rechts van mij. Er zat verder niemand anders in de auto, behalve mijn twee honden. Het was regenachtig en ik reed 120 tot 130 kilometer per uur. Ze schoot in een keer overeind, haar linker arm schoot door het stuur en die hield ze met haar rechterarm vast. Het ging vrij snel. Ik zei: wat doe je nou. Ze deed dit zonder iets te zeggen. Ik zag flitsen en ineens zaten we tegen een betonblok aan. Zij kon redelijk uit de auto komen. Ik zat vast, mijn onderlijf was verlamd. Ze heeft de deur opengetrokken, ik lag half onder de auto. Ik zei: volgens mij hadden we beter dood kunnen zijn. Ze bevestigde dat. Ze zei: [eiser] , je gaat toch niet vertellen wat er echt gebeurd is. Ik zakte steeds weg, werd op enig moment weggedragen en afgevoerd naar het ziekenhuis in België. Daar was ik boos en verontwaardigd, ik wilde niet weggaan voordat ik de politie had gezien. Er zaten ook twee honden in de auto en wilde weten hoe het met hen ging.
In het begin heb ik vooral met [persoon] gesproken over de afhandeling: de auto, de spullen, et cetera. Ze bood €20.000,- aan compensatie voor kosten die ik had gemaakt voor de auto et cetera. Zij wilde graag haar spullen terug. Ik heb gezegd dat dat kon als ze eerst €750,- aan mij zou betalen. Het lukte mij niet eerder dan na ongeveer zes maanden om die spullen terug te geven. Ze heeft gezegd dat ze verantwoordelijk was en tegen haar dochter dat ze aan het stuur had getrokken. Ik hoefde haar geld niet, ze had het zelf aangeboden. (…)’
[persoon] heeft als getuige verklaard:
‘Wij waren zo’n 900 kilometer onderweg van Frankrijk naar Nederland. Wij waren een paar weken in Frankrijk geweest. Het liep helemaal niet lekker. Wij zijn onderweg gestopt om te tanken. Wij kregen vervolgens ruzie om de laatste sigaret en zijn verder gereden. De ruzie ging in de auto door. In Luxemburg zijn wij weer gestopt om te tanken en om sigaretten te halen. Wij zijn weer verder gereden en ook de ruzie ging door. Ik heb geprobeerd om mij af te sluiten en ben in slaap gevallen met mijn gezicht naar het raam. Ik schrok ergens van en toen zag ik dat we van de weg afreden en aan de zijkant van de weg tegen een bak aanreden. Ik had een schrikmoment in mijn slaap, ik weet niet precies waardoor. Toen ik mijn ogen opendeed heb ik gewoon nog de weg gezien. Toen reed de auto al naar rechts. Het regende heel hard toen. Ik heb niet aan het stuur gezeten. (…) In het ziekenhuis ben ik nog gebeld door de heer [eiser] . Hij wilde dat ik het ongeval bij mijn verzekering meldde.
Ik heb het dossier in deze zaak ingezien. Ik hoor de rechter-commissaris zeggen dat zij mij nu een aantal berichten uit dat dossier zal voorhouden.
Over het bericht “ [eiser] , je …gebeurd is!”: hiermee bedoelde ik te zeggen dat hij niet mocht vertellen dat we ruzie hadden gehad, want dan zouden wij elkaar niet meer mogen zien. Ik weet niet waarom ik dit op dat moment heb gestuurd. Misschien heb ik dat gestuurd omdat er sprake van was dat ik mijn verzekering moest aanspreken. Ik weet het niet meer. Ik weet dat ik me druk maakte omdat we elkaar niet meer mochten zien en dat het ongeluk mogelijk is gebeurd omdat hij overstuur was van de ruzie. De ruzie ging door terwijl ik sliep. Ik sliep niet helemaal, ik viel in slaap om mij af te zonderen.
Over het bericht “Ik zou…en geapp”: ik wilde er voor hem zijn. Ik heb gewoon met hem mee geluld, dit is wat hij wilde horen. Hij wilde dat ik schuld bekende vanwege de verzekering. Ik was onder invloed, ik weet niet wat ik heb gezegd. Ik heb dit gedaan om bij hem te komen.
Over het bericht “Sorry sorry…mee leven”: ik denk dat dit ging over de sigaretten en de ruzie die wij daarover kregen. Dat zal de keuze zijn geweest. Ik denk dat het ongeval daardoor is veroorzaakt.
Over het bericht “En dan…te betalen”: dit heb ik verstuurd puur om bij hem te blijven. Ik was verslaafd aan hem. Ik wilde daarom geld geven. Met dat geld kon hij de mensen betalen die hij moest betalen voor de kosten die hij had gemaakt vanwege het ongeluk. Dat deed ik om bij hem terug te komen.
Over het bericht “En bij…jij het”: ik ben zelf verantwoordelijk. Ik heb zelf de keuze gemaakt om voor hem te vallen.
Over het bericht “En de…plan eromheen”: ik was onder invloed van drugs. Ik kan alles geappt hebben, ik heb geen idee. Ik heb alles gezegd om hem terug te krijgen. Dit ging niet over het ongeval maar over de hele relatie, waarin wij met spullen naar elkaar gooiden et cetera. Die verwarring, frustratie en schrik gingen over de aanvaringen. Met straf bedoel ik om bij hem te zijn en aan de drugs te zitten. Voor het ongeluk leefde ik ook in een hel. Ik heb nog lang daarna naar hem terug gewild.
Over het bericht “Waarom zat… vreselijke woorden”: ik denk dat ik dit heb gezegd om met hem mee te bewegen.
Over het bericht “ [naam] weet…is boos”: [naam] is mijn dochter. Het verhaal heeft mijn dochter nooit gehoord want ik heb het niet gedaan. Ik heb alleen maar dingen geappt die hij wilde horen. Ik heb gezegd dat hij aan het stuur trok, omdat hij dat wilde horen. (…)’
De bewijswaardering
De rechtbank zal nu overgaan tot waardering van het bewijs om vast te stellen of [persoon] het ongeval heeft veroorzaakt. [eiser] heeft daarbij de bewijslast op grond van artikel 150 Rv. [eiser] heeft in deze zaak, waarin hij zelf partij is, als getuige een verklaring afgelegd om te voldoen aan een bewijsopdracht die aan hem is gegeven. Deze verklaring kan geen bewijs in zijn voordeel opleveren, tenzij deze strekt ter aanvulling van onvolledig bewijs. Dit is een regel naar oud recht, die in deze zaak nog geldt omdat de dagvaarding voor 1 januari 2025 is uitgebracht (art. 164 lid 2 Rv (oud) en art. XIIA Wet vereenvoudiging en modernisering bewijsrecht).
[eiser] heeft verklaard dat [persoon] het ongeval heeft veroorzaakt. De verklaring van [eiser] acht de rechtbank consequent en consistent. De verklaring komt overeen met de eerdere verklaringen die [eiser] heeft gegeven tijdens de mondelinge behandeling en in de dagvaarding. Deze verklaring is gelet op het oude recht dat hier van toepassing is, op zichzelf niet voldoende. Echter, [eiser] heeft ook ander bewijsmateriaal ingebracht in de procedure. De rechtbank acht hierbij met name relevant de berichten van WhatsApp en Marktplaats, zoals weergegeven onder r.o. 3.8. [persoon] heeft in deze berichten meerdere keren erkend dat zij het ongeval heeft veroorzaakt. Dit blijkt met name uit de volgende teksten: “immers ben ik toch de veroorzaker… Zoals iedereen en ik zelf vind”, “ [naam] weet het verhaal en ja dat ik het stuur trok ook ze is boos” en in reactie op de vraag “Waarom zat je aan het stuur! (rechtbank: bericht van [eiser] ): “Door dr schrik ik lag te slapen had me afgesloten van jou vreselijke woorden”.
[persoon] bevestigt bij gelegenheid van haar verhoor als getuige, zij was niet verschenen bij de eerder gehouden mondelinge behandeling, dat zij ten tijde van het ongeval bij [eiser] in de auto zat en dat zij voorafgaand aan het ongeval ruzie hadden gekregen. Zij verklaart hierover echter dat zij lag te slapen en pas wakker werd toen de auto al van de weg afreed. Zij verklaart daarentegen kort daarna dat zij, terwijl de ruzie doorging, deed alsof zij sliep om zich af te zonderen. Hieruit leidt de rechtbank af dat [persoon] wel degelijk wakker was ten tijde van het ongeval en dat zij kort daarvoor ruzie hadden gehad.
Ook weerspreekt [persoon] niet dat dat zij direct na het ongeval tegen [eiser] heeft gezegd: ‘ [eiser] , je gaat toch niet vertellen wat er echt gebeurd is’. Hierover verklaart ze dat ze bedoelde dat [eiser] niet mocht vertellen dat ze ruzie hadden, want dan zouden ze elkaar niet meer mogen zien. Daarna verklaart ze dat ze niet weet waarom ze dit heeft gezegd en vervolgens dat dat misschien was omdat ze haar verzekering moest aanspreken. Als [persoon] heeft bedoeld dat ze deze uitspraak deed omdat ze bang was haar verzekering te moeten aanspreken, bevestigt dit juist dat zij op dat moment meende verantwoordelijk te zijn voor het ongeval. [eiser] heeft haar vervolgens vanuit het ziekenhuis ook daadwerkelijk gebeld met het verzoek het ongeval bij haar verzekering te melden, zo verklaart [persoon] . Dit bevestigt de strekking van haar uitspraak. Het ligt daarentegen niet voor de hand dat [persoon] zich zo kort na het ongeval, waarbij zij van de snelweg zijn geraakt en [eiser] gewond is geraakt, druk zou maken om de mogelijkheid dat ze elkaar niet meer zouden zien als de familie zou weten dat ze ruzie hadden gehad. Haar uitspraak past bovendien bij de berichten die [persoon] na het ongeval aan [eiser] heeft gestuurd en waarvan zij tijdens haar verhoor heeft bevestigd dat zij deze berichten heeft gestuurd. Als reden geeft zij ook hier per bericht wisselende verklaringen, die elkaar soms tegenspreken.
Zo sluit de uitleg die [persoon] als getuige aan de berichten geeft, vaak niet aan op de tekst van die berichten zelf. Een voorbeeld betreft [persoon] uitleg bij het bericht: ‘Ik zou graag met jou naar het ziekenhuis gaan omdat ik alles al jou zonder mij hebt moeten doorstaan laat mij even ook toe in dit proces immers ben ik toch de veroorzaker… Zoals iedereen en ikzelf vind.’ Hierover verklaart zij dat zij dit heeft gezegd omdat [eiser] wilde dat zij schuld zou bekennen vanwege de verzekering en dat zij onder invloed was. Zij noch [gedaagde] q.q. leggen echter uit waarom voor de verzekering van belang zou zijn dat [persoon] schuld zou bekennen. Als juist is wat [gedaagde] q.q. hierover heeft betoogd, namelijk dat [eiser] niet is verzekerd en [persoon] wel, dan ligt het veeleer voor de hand dat de verzekering van [persoon] niet tot uitkering zou overgaan als het ongeval door haar toedoen is ontstaan. Bovendien verklaart haar uitleg niet waarom ze deze uitspraak via WhatsApp doet; de verzekering heeft daar immers in beginsel geen toegang toe. Ook is niet duidelijk waarvan [persoon] onder invloed zou zijn geweest ten tijde van het sturen van dit bericht en hoe haar dit heeft beïnvloed. Daarentegen weet zij nog wel dat zij dit bericht heeft gestuurd en waarom. De rechtbank volgt haar hierin dan ook niet.
Over het bericht ‘Sorry sorry spijt van keuze die ik gemaakt heb geloof me daar moet ik elke dag mee leven’ verklaart [persoon] dat ze denkt dat dit ging over de sigaretten waarover ze ruzie hadden gekregen en dat ze denkt dat het ongeval daardoor is veroorzaakt. Dit geeft echter geen verklaring voor de keuze waar ze kennelijk voor stond en het schuldgevoel dat doorklinkt in het bericht.
Een eenduidige verklaring ontbreekt ook bij het bericht ‘En dan ga ik morgen een contrac tekenen om schuld tebekenen en zo 20000 € daar voor te betalen.’ Hierover verklaart [persoon] dat ze geld wilde geven enerzijds om bij [eiser] te blijven, en anderzijds zodat [eiser] de kosten kon betalen die hij had gemaakt vanwege het ongeluk. Deze wens van [persoon] om schuld te bekennen en de kosten van [eiser] te vergoeden onderbouwt de stelling van [eiser] dat zij het ongeval heeft veroorzaakt. In elk geval sluit de mogelijkheid dat zij dit (ook) wilde doen om de relatie in stand te houden niet uit dat zij uit schuldgevoel meende dit geld aan [eiser] te moeten betalen.
[persoon] geeft ook een verklaring bij het bericht ’En de aanklacht die heb jij tegen mij gedaan is a dat echt waar… Ik leef mn sraf al jaren uit dus deze is de hel geloof mij ik heb jou of mezelf niks aan willen doen… Echt niet waar ik heb uit verwarring frustratie schrik sec werk gehandeld geen plan eromheen’. Hierover zegt [persoon] in eerste instantie dat ze onder invloed was van drugs en dat ze geen idee heeft en vervolgens dat dit niet over het ongeval ging, maar over de hele relatie, waarin [persoon] en [eiser] spullen naar elkaar gooiden. De verwarring, frustratie en schrik gingen volgens [persoon] over die aanvaringen. Deze verklaring sluit niet aan bij de overige inhoud van het bericht. Dat begint namelijk met een aanklacht en [persoon] spreekt vervolgens over ‘ik heb jou of mezelf niks aan willen doen’ en over ‘schrik’. Dit past veeleer bij een ogenblikkelijke toestand, zoals het ongeval, dan bij een serie van aanvaringen. De ‘straf’ legt [persoon] uit als straf om bij [eiser] te zijn en aan de drugs te zitten. Ook dit past niet in de context van het bericht, dat gaat over een aanklacht, het zichzelf en [eiser] iets aan willen doen en het handelen uit verwarring, frustratie en schrik.
Vervolgens duidt [persoon] haar reactie ‘Door dr schrik ik lag te slapen had me afgesloten van jou vreselijke woorden’ op het bericht van [eiser] ‘Waarom zat je aan het stuur!!!!’ Ze verklaart dat ze denkt dat ze dit heeft gezegd om met [eiser] mee te bewegen. Waarmee en waarom ze met [eiser] moest meebewegen legt ze niet uit, terwijl van enige druk van [eiser] om dit bericht te sturen niet is gebleken.
Over het bericht “ [naam] weet het verhaal en ja dat ik het stuur trok ook ze is boos” zegt [persoon] : “ [naam] is mijn dochter. Het verhaal heeft mijn dochter nooit gehoord want ik heb het niet gedaan. Ik heb alleen maar dingen geappt die hij wilde horen. Ik heb gezegd dat hij aan het stuur trok, omdat hij dat wilde horen.” Ook hieruit wordt niet duidelijk waarom [eiser] van [persoon] zou willen horen dat ze haar dochter ‘het verhaal’ zou hebben verteld, terwijl bovendien nergens uit blijkt dat [eiser] haar hiertoe zou hebben bewogen.
Uit de berichten, waaronder ook het aanbod tot betaling van geld, en de uitspraak van [persoon] kort na het ongeval spreekt schuldgevoel en ze bevatten minst genomen impliciet maar in een aantal gevallen expliciet (zie r.o. 3.12) de erkenning dat [persoon] het ongeval heeft veroorzaakt. Van berichten waarop [persoon] is teruggekomen op deze erkenning is niet gebleken. Anders dan [gedaagde] q.q. betoogt kan dit niet worden afgeleid uit het bericht ‘jij vind mij echt instaat om jou ons met opzet van de weg te trekken wat ik zeker niet deed met moord en zelf moord als uitkomst’. De rechtbank begrijpt hieruit dat [persoon] de auto niet van de weg heeft getrokken met de bedoeling [eiser] of haarzelf iets aan te doen en niet dat [persoon] in het geheel niet aan het stuur heeft getrokken.
Voormelde berichten en de uitspraak van [persoon] zijn in lijn met de verklaring van [eiser] over de oorzaak van het ongeval. De verklaring van [persoon] is daarentegen tegenstrijdig, bijvoorbeeld over de vraag of zij sliep tijdens het ongeval. Ook sluit haar verklaring niet logisch aan bij de tekst van de berichten, bijvoorbeeld over de verzekering, de keuze die ze heeft gemaakt en de neiging die ze voelde om [eiser] naar de mond te praten. Die lezing heeft [gedaagde] q.q. ook niet op andere wijze onderbouwd. Anders dan de verklaring van [eiser] , komt de verklaring van [persoon] de rechtbank dan ook niet geloofwaardig over. De rechtbank legt daarom voormelde berichten en de uitspraak van [persoon] direct na het ongeval, zowel op zichzelf als in samenhang bezien, zo uit dat [persoon] hierin erkent dat zij het ongeval heeft veroorzaakt.
[gedaagde] q.q. heeft aangevoerd dat de berichten zijn gestuurd op het moment dat [persoon] onder invloed was van drugs en kampte met psychische problemen. Het is echter niet duidelijk geworden dat en in hoeverre dit de uitspraken in al haar berichten heeft beïnvloed. [persoon] weet immers nog wel dat ze deze berichten heeft gestuurd en geeft hier ook, zij het wisselende, verklaringen voor. In die verklaringen geeft zij niet steeds als reden dat zij onder invloed was of kampte met psychische problemen. Daarentegen heeft [gedaagde] q.q. verklaard dat [persoon] zichzelf prima kon uitdrukken. Bovendien sluit de omstandigheid dat zij onder invloed was c.q. kampte met psychische problemen niet uit dat de uitspraken van [persoon] naar waarheid zijn gedaan. Een andere reden die [gedaagde] q.q. aanvoert voor de berichten is dat [eiser] wenste dat [persoon] haar verzekering zou aanspreken ten behoeve van hem. Zoals hiervoor onder r.o. 3.15 overwogen meende [persoon] ook zelf haar verzekering te moeten aanspreken, waaruit juist blijkt dat zij zich verantwoordelijk voelde voor het ongeval. Voor zover [gedaagde] q.q. bedoelde dat [eiser] [persoon] heeft willen bewegen haar verzekering aan te spreken terwijl zij niet verantwoordelijk zou zijn voor het ongeval, blijkt dat niet uit deze berichten. Uit de berichten volgt juist dat [persoon] meende wel verantwoordelijk te zijn voor het ongeval. Dat kan voor de verzekering juist reden zijn om geen dekking te verlenen. Voor zover [gedaagde] q.q. iets anders heeft beoogd, heeft hij dat standpunt onvoldoende onderbouwd.
De rechtbank gaat verder voorbij aan het betoog van [gedaagde] q.q. dat [persoon] onmogelijk vanuit de bijrijdersstoel haar linkerarm door het stuur kan hebben gestoken om die met haar rechterarm vast te houden. [gedaagde] q.q. heeft dit standpunt niet nader onderbouwd nadat [eiser] een foto had overgelegd waarop iemand is te zien die vanaf de bijrijdersstoel een arm door een autostuur steekt. Bovendien heeft de rechtbank hiervoor onder r.o. 3.13 vastgesteld dat [persoon] ten tijde van het ongeval wakker was, waaruit volgt dat zij in staat was om op deze of andere wijze aan het stuur te trekken, als gevolg waarvan het ongeval heeft kunnen ontstaan. De rechtbank volgt [gedaagde] q.q. ook niet in zijn betoog dat het ongeval ‘vermoedelijk’ is veroorzaakt door de combinatie van vermoeidheid, het slechte weer, hoge snelheid en slecht zicht. Ook als deze omstandigheden zich ten tijde van het ongeval voordeden, volgt uit het voorgaande dat het ongeval is veroorzaakt doordat [persoon] aan het stuur heeft getrokken.
De rechtbank concludeert gelet op de verklaring van [eiser] en de erkenning van [persoon] dan ook dat [eiser] in zijn bewijsopdracht is geslaagd. De rechtbank stelt daarom vast dat het ongeval is veroorzaakt door [persoon] .
Aansprakelijkheid
Vast staat dat [persoon] het ongeval heeft veroorzaakt. [persoon] had behoren te weten dat ze een aanzienlijk risico nam op zowel haar eigen leven alsook het leven van [eiser] . [persoon] heeft daarmee gehandeld in strijd met hetgeen volgens ongeschreven recht in het maatschappelijke verkeert betaamt door aan het stuur te trekken, als gevolg waarvan het ongeval is veroorzaakt. Niet in geschil is dat [eiser] in het ziekenhuis heeft gelegen en meerdere botbreuken heeft opgelopen en dat dit is ontstaan door het ongeval. Op grond van artikel 6:162 BW heeft [persoon] aldus onrechtmatig gehandeld jegens [eiser] .
De slotsom is dat [persoon] aansprakelijk is voor de schade die [eiser] heeft geleden en zal lijden als gevolg van het ongeval dat zij heeft veroorzaakt. De rechtbank zal daarom [gedaagde] q.q. veroordelen deze schade aan [eiser] te vergoeden. Nu de rechtbank de schade nog niet voldoende kan begroten en de mogelijkheid dat [eiser] schade heeft of zal lijden voldoende aannemelijk is, verwijst de rechtbank de zaak naar de schadestaatprocedure. De omstandigheid dat de rechtbank [gedaagde] q.q. veroordeelt tot schadevergoeding, brengt ook mee dat [eiser] geen zelfstandig belang heeft bij de door hem gevorderde verklaring voor recht. De rechtbank zal daarom deze vordering afwijzen.
Hoewel de mogelijkheid dat [eiser] schade heeft of zal lijden voldoende aannemelijk is, staat nog niet vast dat [eiser] schade heeft geleden, laat staan voor een bedrag van € 20.000,00. Dat heeft [eiser] vooralsnog onvoldoende onderbouwd. De rechtbank zal daarom de vordering tot betaling van het voorschot van € 20.000,00 afwijzen.
Proceskosten
[gedaagde] q.q. is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [eiser] worden begroot op:
| - kosten van de dagvaarding | € | 143,90 | |
| - griffierecht | € | 1.325,00 | |
| - salaris advocaat | € | 2.612,00 | (4 punten × € 653,00) |
| - nakosten | € | 189,00 | (plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing) |
| Totaal | € | 4.269,90 |
[gedaagde] q.q. voert verweer tegen het uitvoerbaar bij voorraad verklaren van het vonnis, omdat [eiser] geen inkomen of vermogen zou hebben en dat daardoor de kans groot zou zijn dat [eiser] geen verhaal biedt om de vergoeding terug te betalen voor zover een hoger beroep succesvol blijkt. [gedaagde] q.q. onderbouwt dit verweer echter niet. Dit had wel op zijn weg gelegen, met name nu het gevorderde voorschot zal worden afgewezen en enkel de proceskostenveroordeling zal worden toegewezen, hetgeen een lager bedrag vertegenwoordigt. Deze zal de rechtbank daarom wel uitvoerbaar bij voorraad verklaren.
4 De beslissing
De rechtbank
veroordeelt [gedaagde] q.q. tot vergoeding van de door [eiser] geleden en nog te lijden materiële en immateriële schade, op te maken bij staat, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 18 februari 2023 tot aan de dag van algehele voldoening,
veroordeelt [gedaagde] q.q. in de proceskosten van € 4.269,90, te betalen binnen veertien dagen na dagtekening van dit vonnis, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als [gedaagde] q.q. niet tijdig aan de veroordeling voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,
verklaart dit vonnis voor wat betreft de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad,
wijst het meer of anders gevorderde af.
Dit vonnis is gewezen door mr. I.W.M. Olthof en in het openbaar uitgesproken op 4 november 2026.
1547 / 2140
Voetnoten
- Hoge Raad 7 maart 2014, ECLI:NL:HR:2014:525, r.o. 3.3.2.
- Hoge Raad 4 oktober 2024, ECLI:NL:HR:2024:1367, r.o. 3.2.
- Vgl. Hoge Raad 4 oktober 2024, ECLI:NL:HR:2024:1367, r.o. 3.4.
- Vgl. Hof Leeuwarden 13 april 2010, ECLI:NL:GHLEE:2010:BM1464, r.o. 3-4.
- Hof Leeuwarden 13 april 2010, ECLI:NL:GHLEE:2010:BM1464, r.o. 3-4.
- Vgl. Parket bij de Hoge Raad 3 januari 2014, ECLI:NL:PHR:2014:105 onder 2.26 en 2.36.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Deze uitspraak verwijst naar
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.