Uitspraak · Personen- en familierecht

Rechtbank Gelderland, 27 oktober 2026 – Echtscheiding: Artikel 1:141 lid 3 BW. Afwikkeling

ECLI:NL:RBGEL:2026:8263Zaaknummer C/05/438937 / FZ RK 24-1797

Instantie
Rechtbank Gelderland
Datum uitspraak
27 oktober 2026
Publicatiedatum
18 november 2026
Zaaknummer
C/05/438937 / FZ RK 24-1797
Rechtsgebied
Civiel recht, Personen- en familierecht
Procedure
Beschikking
Hoofdwetsartikel
Artikel 1:141 BW
Zittingsplaats
Zutphen
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Echtscheiding. Artikel 1:141 lid 3 BW. Afwikkeling huwelijksvoorwaarden van partijen, die een vof met hun dochters hebben. Periodiek verrekenbeding zonder finaal verrekenbeding. Rechtbank stelt de waarde van de aanspraken van partijen in de vof vast in afwijking van de berekening van de partijdeskundigen.

De rechtbank

5.1.

spreekt de echtscheiding uit tussen de partijen, die met elkaar gehuwd zijn op [datum] in [plaats] , thans [gemeente] ;

5.2.

deelt aan de man toe:

  • de paarden, voor zover nog niet verkocht;
  • de bankrekening met IBAN [rekeningnummer] ;
5.3.

gelast de navolgende wijze van verdeling van de onroerende zaken [adres] in [woonplaats] (kadastraal bekend [gegevens] ) en [gegevens] in Polen:

- de man krijgt gedurende zes maanden vanaf de datum van inschrijving van deze beschikking de gelegenheid om de vrouw schriftelijk en met bewijsstukken onderbouwd te berichten of hij de onroerende zaken kan overnemen tegen de taxatiewaarden ervan, waarbij:

  • de man de op de onroerende zaken rustende hypothecaire geldleningen bij de Rabobank voor zijn rekening zal nemen en als eigen schuld zal voldoen en de vrouw zal worden ontslagen uit de hoofdelijke aansprakelijkheid voor deze hypothecaire geldleningen;
  • de man de hierna in 5.4. omschreven bedragen aan de vrouw zal vergoeden;
  • indien de man de woning kan overnemen onder voornoemde voorwaarden, dient de levering van de woning aan de man plaats te vinden binnen één maand nadat hij de vrouw binnen de hiervoor genoemde termijn van zes maanden schriftelijk heeft bericht dat hij de woning kan overnemen;
  • de kosten van het notariële transport van de onroerende zaken komen in dit geval voor rekening van de man;
  • indien en voor zover de man de vrouw binnen zes maanden bericht dat hij niet in staat is de onroerende zaken over te nemen, dan wel niet binnen de genoemde termijn van zes maanden schriftelijk heeft bericht dat hij in staat is de onroerende zaken onder voormelde voorwaarden over te nemen, dan wel indien, ondanks een bericht van de man waaruit volgt dat hij een of meer onroerende zaken kan overnemen, het transport van de onroerende zaken - buiten schuld van de vrouw - niet uiterlijk een maand na dat bericht heeft plaatsgevonden, zullen de desbetreffende onroerende zaken door partijen te koop worden aangeboden;
5.4.

bepaalt dat de man aan de vrouw dient te voldoen € 662.343,70 in het kader van de verrekening en verdeling, te vermeerderen met € 1.273,95 (de helft van het saldo op de bankrekening), de helft van de verkoopopbrengst van [naam] en [naam] , het aandeel van de vrouw in de waarde van de overige paarden (met uitzondering van [naam] ) en de helft van de netto contante waarde van de Allianz-polis met nummer [nummer] per [datum] , door partijen nader op te vragen;

5.5.

verklaart de onder 5.2., 5.3. en 5.4. genoemde beslissingen uitvoerbaar bij voorraad;

5.6.

bepaalt dat partijen elk de eigen proceskosten dragen;

5.7.

wijst het meer of anders verzochte af.

Deze beschikking is gegeven door de rechters mr. R.A. Eskes, mr. A.E.M. Overkamp en mr. C.H. Kan, in tegenwoordigheid van mr. V.D. van der Kooij als griffier en in het openbaar uitgesproken op 27 oktober 2026.
!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING SECRETARIS!!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING RECHTER!
!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR STEMPELS!

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 Het verloop van de procedure
  2. 2 De feiten
  3. 3 De verzoeken en de verweren
  4. 4 De beoordeling
  5. 5 De beslissing

beschikking

RECHTBANK GELDERLAND

Familie- en jeugdrecht

Zittingsplaats Zutphen

Zaakgegevens: C/05/438937 / FZ RK 24-1797 (echtscheiding)

C/05/448010 / FZ RK 25-456 (afwikkeling huwelijksvoorwaarden)

Datum uitspraak: 27 oktober 2026

beschikking over echtscheiding en afwikkeling van huwelijksvoorwaarden

in de zaak van

[de vrouw] (nader te noemen: de vrouw),

wonende in [woonplaats] , [gemeente] ,

advocaat mr. A.R. Oosthout in Den Haag,

tegen

[de man] (nader te noemen: de man),

wonende in [woonplaats] , [gemeente] ,

advocaat mr. F.L. van der Ham in Arnhem.

1 Het verloop van de procedure

1.1.

Het procesverloop blijkt uit de volgende stukken:

  • het verzoekschrift met bijlagen, ontvangen op 19 juli 2024;
  • het betekeningsexploot van 23 juli 2024;
  • het verweerschrift tevens houdende zelfstandige verzoeken met bijlagen, ingediend op 30 september 2024;
  • het verweerschrift op de zelfstandige verzoeken, tevens aanvullend verzoekschrift, met bijlagen, ingediend op 14 november 2024;
  • het verweerschrift van de man op de aanvullende verzoeken, ingediend op 8 januari 2025;
  • het aanvullende verzoekschrift van de vrouw, ingediend op 26 mei 2025;
  • de notitie ten behoeve van de zitting van mr. Oosthout, ingediend op 23 juni 2025;
  • het proces-verbaal van de (eerste) mondelinge behandeling van 24 juni 2025;
  • het aanvullende verzoekschrift van de vrouw met bijlagen, ingediend op 3 november 2025;
  • het aanvullende verzoekschrift van de man met bijlagen, ingediend op 3 november 2025;
  • het bericht van mr. Oosthout van 4 november 2025;
  • het verweerschrift tevens zelfstandig verzoek van de vrouw met bijlagen, ingediend op 10 februari 2026;
  • het verweerschrift van de man met bijlage, ingediend op 10 februari 2026;
  • het verweerschrift met aanvullende verzoeken van de man met bijlagen, ingediend op 1 april 2026.
1.2.

Deze zaak is opnieuw behandeld door de meervoudige kamer tijdens de mondelinge

behandeling met gesloten deuren op 30 september 2026. Tijdens die mondelinge behandeling zijn partijen gehoord, bijgestaan door hun advocaat.

1.3.

Na de mondelinge behandeling is nog de volgende correspondentie gewisseld:

  • de brief van mr. Oosthout van 2 oktober 2026;
  • het F9-formulier van mr. Oosthout van 12 oktober 2026;
  • de brief van mr. Van der Ham van 12 oktober 2026;
  • de brief van mr. Van der Ham van 21 oktober 2026;
  • de brieven van mr. Oosthout van 21 en 23 oktober 2026.
1.4.

Voor zover de brieven van mr. Oosthout van 21 en 23 oktober 2026 en de brief van mr. Van der Ham van 21 oktober 2026 meer omvatten dan een antwoord op de vraag die de rechtbank op 14 oktober 2026 heeft gesteld, blijft dat deel buiten beschouwing, omdat de rechtbank geen gelegenheid had geboden voor een nadere inhoudelijke toelichting.

2 De feiten

2.1.

Partijen zijn op [datum] in [plaats] gehuwd. Zij hebben de Nederlandse nationaliteit.

2.2.

Partijen hebben twee inmiddels meerderjarige dochters.

2.3.

Voorafgaand aan het huwelijk, bij akte van [datum] , hebben partijen huwelijkse voorwaarden laten opstellen. In de akte huwelijksvoorwaarden is onder meer het volgende bepaald:

Artikel 1.

1. De echtgenoten zijn gehuwd onder uitsluiting van iedere gemeenschap van goederen.

2. Ieder der echtgenoten behoudt derhalve al hetgeen hij ten huwelijk aanbrengt of tijdens het huwelijk op enigerlei wijze zal verkrijgen (…)

Artikel 5.

1. De kosten van de gemeenschappelijke huishouding (…) worden voldaan uit de inkomens der echtgenoten naar evenredigheid daarvan; voorzover deze inkomens ontoereikend zijn worden deze kosten voldaan uit ieders vermogen naar evenredigheid daarvan.

2. Onder inkomen wordt verstaan het belastbaar inkomen voor de heffing van de inkomstenbelasting, verminderd met de daarover verschuldigde inkomstenbelasting.

(…)

Artikel 8.

1. De echtgenoten verplichten zich over elk kalenderjaar hun inkomen in de zin van artikel 5, onder aftrek van hetgeen daarvan is besteed voor de gemeenschappelijke huishouding samen te voegen ter verdeling bij helfte.

2. De verdeling heeft plaats doordat de ene echtgenoot aan de andere een bedrag uitkeert, zo, dat ieder van hen de helft geniet van de door samenvoeging ontstane som.

3. Indien een echtgenoot de hoogte van zijn inkomen door reservering en/of afschrijving of anderszins boekhoudkundig kan beïnvloeden en daardoor ook de hoogte van zijn plicht tot bijdrage in de kosten van de huishouding kan benvloeden, zal, indien de andere echtgenoot dat schriftelijk verlangt, de hoogte van het in geschil zijnde inkomen voor partijen bindend worden vastgesteld door een daartoe door de notaris bewaarder van deze minuut aan te wijzen registeraccountant of accountant administratie consulent.

(…)

Artikel 11.

Geen samenvoeging heeft plaats:

a. over de tijd, dat de echtgenoten anders dan in onderling overleg niet samenwonen of dat tussen hen scheiding van tafel en bed bestaat;

b. wanneer het inkomen van een echtgenoot na de aftrek als bedoeld in artikel 5 negatief is; (…)

2.4.

In de akte huwelijksvoorwaarden is geen finaal verrekenbeding opgenomen. Bij de akte bevindt zich ook geen staat van aanbrengsten. De man was op het moment van sluiten van het huwelijk werkzaam in zijn eenmanszaak [bedrijf] . Deze is tijdens het huwelijk, in 2009, omgezet in een vof met de vrouw, waar in 2021 de beide dochters van partijen ook in zijn toegetreden. Er is geen vennootschapsakte.

2.5.

Partijen hebben tijdens het huwelijk geen uitvoering gegeven aan het periodieke verrekenbeding.

2.6.

Partijen wonen sinds [datum] feitelijk gescheiden. De vrouw heeft zich op [datum] uitgeschreven van het adres van de echtelijke woning.

3 De verzoeken en de verweren

3.1.

De vrouw verzoekt de rechtbank (na aanvulling en wijziging) bij beschikking, uitvoerbaar bij voorraad, kort samengevat:

I. tussen partijen de echtscheiding uit te spreken;

II. de afspraken te bekrachtigen die partijen zijn overeengekomen;

III. beslissingen te nemen over de afwikkeling van de huwelijksvoorwaarden, de eenvoudige gemeenschappen, de bankrekeningen en de polis bij Allianz, met zo nodig benoeming van een deskundige, inclusief beslissingen over het kapitaal van partijen in de vof;

IV. aan de vrouw een bedrag toe te delen van € 956.726, of enig ander bedrag dat de rechtbank in redelijkheid vaststelt.

3.2.

De man voert gemotiveerd verweer tegen de verzoeken van de vrouw. Hij verzoekt de rechtbank op zijn beurt (na wijziging en aanvulling) bij beschikking, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, kort samengevat:

I. beslissingen te nemen over de onroerende zaken van partijen en de bankrekening van de man;

II. te verklaren voor recht dat de onderneming van de man, vof [bedrijf] met inbegrip van de paarden, niet tot het te verdelen/verrekenen vermogen hoort;

III. te bepalen dat de man aan de vrouw een bedrag dient te voldoen van € 353.552,32 in het kader van overbedeling, te voldoen binnen één jaar na de datum van de beschikking;

kosten rechtens.

3.3.

Partijen hebben in eerste instantie de rechtbank ook verzocht te bepalen dat de tijdens het huwelijk opgebouwde pensioenrechten over en weer verevend dienen te worden conform de Wet verevening pensioenrechten bij scheiding, maar omdat partijen het daarover eens zijn, zijn die verzoeken ingetrokken.

3.4.

Beide partijen hebben in hun aanvullende verzoekschriften van 3 november 2025 een nieuw verzoek ter zake van de pensioenverevening gedaan. De rechtbank laat deze buiten beschouwing omdat de verzoeken hierover tijdens de eerste mondelinge behandeling zijn ingetrokken, omdat partijen het erover eens waren dat de tijdens het huwelijk opgebouwde pensioenen moeten worden verevend conform de Wet verevening pensioenrechten. Partijen zijn gebonden aan de hierover gemaakte afspraken, de rechtbank neemt daar nu alleen geen beslissing meer over.

3.5.

Op de standpunten van partijen wordt hierna, voor zover voor de beoordeling van belang, nader ingegaan.

4 De beoordeling

De echtscheiding

4.1.

De vrouw heeft gesteld dat het huwelijk van partijen duurzaam is ontwricht. Dat betekent dat partijen niet meer samen verder kunnen. De man heeft hiertegen geen verweer gevoerd. De rechtbank zal dan ook op verzoek van de vrouw de echtscheiding tussen partijen zal uitspreken.

De verrekening op grond van de huwelijksvoorwaarden

4.2.

Het vermogen van partijen omvat volgens de opgaaf van partijen de volgende bestanddelen:

  • onroerende zaken in Nederland met hypotheekschuld
  • onroerende zaak in Polen (huis met stuk land/bouwgrond)
  • het vermogen van partijen in onderneming [bedrijf]
  • zeven paarden
  • inboedel
  • banksaldi
  • twee polissen bij Allianz
4.3.

Bij het voorgaande is van belang dat (een deel van) de onroerende zaken in Nederland en de paarden zijn geactiveerd op de balans van de vof.

4.4.

Partijen zijn het niet eens over de omvang van de verrekenplicht die door het huwelijk is ontstaan. De man stelt voorop dat het de bedoeling was dat zijn onderneming buiten elke huwelijksvermogensrechtelijke afwikkeling zou blijven. Alles wat in de onderneming is opgebouwd, dient daarom buiten de verrekening te blijven. De vrouw heeft recht op haar kapitaal op grond van de vof en er dient een verrekening plaats te vinden voor de waarde van de paarden, omdat die gemeenschappelijk waren. De woning van partijen is gemeenschappelijk, maar op grond van de inbreng van partijen dient de waarde daarvan te worden verdeeld in de verhouding 90% voor de man en 10% voor de vrouw. Eén perceel is later bijgekocht. De waarde hiervan dient bij helfte te worden verdeeld. Voor zover artikel 1:141 lid 3 van het Burgerlijk Wetboek (BW) al van toepassing is, dient op grond van de redelijkheid en billijkheid het ondernemingsvermogen buiten beschouwing te blijven bij de verrekening, aldus de man.

4.5.

De vrouw is van mening dat gelet op artikel 1:141 lid 3 BW in beginsel het volledige vermogen van partijen in de verrekening dient te worden betrokken. De groei van de onderneming is in feite voor 50% gefinancierd met het niet aan de vrouw uitgekeerde overgespaarde inkomen.

4.6.

De rechtbank overweegt als volgt. Partijen verschillen van mening over de bedoeling van de huwelijksvoorwaarden. Dat betekent dat de rechtbank deze zal moeten uitleggen. Dat gebeurt aan de hand van de zogeheten Haviltexnorm[_5e51bf78-d3eb-43cf-993f-b393db34bc5f]. Hierbij komt het aan op de zin die partijen in de gegeven omstandigheden over en weer redelijkerwijze aan de bepalingen in de huwelijksvoorwaarden mochten toekennen en aan hetgeen zij te dien aanzien redelijkerwijs van elkaar mochten verwachten. Daarbij moeten alle omstandigheden van het geval worden meegewogen, gewaardeerd naar hetgeen de maatstaven van redelijkheid en billijkheid meebrengen. Verder komt het niet alleen aan op een zuiver taalkundige uitleg van de bepalingen, al is de taalkundige betekenis bij de uitleg vaak wel van groot belang. Ook komt gewicht toe aan hetgeen in het kader van de voorlichting aan partijen is meegedeeld over de inhoud en strekking van de bepalingen.

4.7.

Partijen zijn het erover eens dat de man voor het huwelijk al een onderneming had (toen in de vorm van een eenmanszaak) en dat de huwelijksvoorwaarden daarmee te maken hebben. Volgens de vrouw lag het belang er met name in dat partijen de ondernemersrisico’s wilden afschermen; volgens de man is dat niet juist en ging het erom dat zijn onderneming niet in een huwelijksgoederengemeenschap zou vallen. Gelet op deze verschillende visies kan de rechtbank niet een eenduidige bedoeling van partijen vaststellen die een interpretatie van de huwelijksvoorwaarden mogelijk maakt. Om die reden zal de rechtbank met name gewicht toekennen aan de tekst van de huwelijksvoorwaarden.

4.8.

De eerste vraag die de rechtbank moet beantwoorden is dan hoe het inkomensbegrip moet worden opgevat. In artikel 8 van de huwelijksvoorwaarden, dat gaat over de verrekening, wordt verwezen naar artikel 5 van de huwelijksvoorwaarden. Hierin is opgenomen dat onder inkomen wordt verstaan het belastbaar inkomen voor de heffing van de inkomstenbelasting, verminderd met de daarover verschuldigde inkomstenbelasting. Een eenmanszaak heeft geen afgescheiden vermogen. Ook een vof is fiscaal transparant, wat betekent dat de vennoten zelf in hun aangifte voor de inkomstenbelasting hun aandeel in de winst als inkomen opgeven. Omdat de onderneming van de man al bestond voordat de huwelijksvoorwaarden werden overeengekomen en de man daarmee zijn inkomen genereerde, heeft de vrouw er naar het oordeel van de rechtbank van mogen uitgaan dat de volledige winst die de man tijdens het huwelijk maakte voor verrekening in aanmerking zou komen. Daarbij maakt het niet uit of die winst feitelijk in de onderneming achterbleef (en daar werd geïnvesteerd). Naar de rechtbank begrijpt, heeft de man in de praktijk alleen dat deel van de winst uitgekeerd dat nodig was om zijn bijdrage te leveren in de kosten van de huishouding. Daarop heeft artikel 5 van de huwelijksvoorwaarden betrekking. Artikel 8 gaat nu juist over het deel van de winst dat overblijft nadat de kosten van de huishouding zijn betaald. Als gevolg van het niet-uitgevoerde periodieke verrekenbeding hebben beide partijen recht op de helft van dat bedrag.[_1b80fc88-7600-4a80-a078-1284a6f88f12]

4.9.

In dit licht ziet de rechtbank dan ook geen aanleiding om af te wijken van het wettelijke uitgangspunt van artikel 1:141 lid 3 BW. Dit artikel bepaalt dat als aan een bij huwelijkse voorwaarden overeengekomen periodieke verrekenplicht niet is voldaan het aan het eind van het huwelijk aanwezige vermogen vermoed wordt te zijn gevormd uit hetgeen verrekend had moeten worden, tenzij uit de eisen van redelijkheid en billijkheid in het licht van de aard en omvang van de verrekenplicht anders voortvloeit. De man wil weliswaar alsnog - achteraf - per jaar reconstrueren wat er over en weer verrekend had moeten worden en op die voet afwikkelen, maar de wet neemt een ander uitgangspunt en de vrouw stemt ook niet in met de benaderingswijze van de man. De man heeft in verband hiermee een overzicht gemaakt, maar dat overzicht is niet voldoende controleerbaar en bevat een aantal onjuiste uitgangspunten. Zo heeft hij ook negatieve bedragen in de verrekening betrokken, terwijl de huwelijksvoorwaarden verrekening daarvan uitsluiten. Dat artikel 1:141 lid 3 BW nog niet bestond toen partijen hun huwelijksvoorwaarden sloten, leidt niet tot een ander oordeel. Dit artikel is een vastlegging van een lijn die in de rechtspraak van de Hoge Raad is ontwikkeld en die per definitie betrekking heeft op een periode waarin deze regel nog niet bestond.[_fdbe548f-ade2-475a-b15e-563c3cfaedaf] Achterliggende gedachte is dat nu juist vaak heel moeilijk achteraf nog van jaren terug goed te reconstrueren is wat er verrekend had moeten worden. Als de man dit had gewild, had hij tijdens het huwelijk met de vrouw jaarlijks kunnen afrekenen. Hij heeft dat niet gedaan.

4.10.

De rechtbank ziet daarnaast geen aanleiding voor de conclusie dat de eisen van redelijkheid en billijkheid meebrengen dat de gehele ondernemingswinst die niet is besteed aan kosten van de huishouding buiten de verrekenplicht moet blijven. De man heeft zich wel op die uitzondering beroepen, maar dit beroep slechts zeer algemeen onderbouwd. Met verwijzing naar de kamerstukken heeft hij gewezen op de situatie dat het aanwezige vermogen grotendeels betrekking heeft op aangebracht vermogen of op schenkingen en erfenissen en de arbeidsinkomsten van veel geringere betekenis waren. Dat dat in dit geval speelt, is gesteld noch onderbouwd. Voor zover sprake is van aangebracht vermogen, schenkingen of erfenissen, ligt het op de weg van de man dat concreet te stellen en eventueel nader te onderbouwen. Alleen dan zou dat kunnen leiden tot een weerlegging van het bewijsvermoeden. Een beroep op de redelijkheid en billijkheid is dan niet nodig. Verder heeft de man alleen gewezen op de bedoeling van partijen dat de onderneming van de man buiten een gemeenschap van goederen moest blijven. Dat is feitelijk ook de situatie, zodat niet valt in te zien dat verrekening van overgespaard inkomen dat is geïnvesteerd in de onderneming per definitie strijd met de redelijkheid en billijkheid oplevert. Voor het overige heeft de man zijn beroep op de redelijkheid en billijkheid niet verder toegelicht. Hieraan gaat de rechtbank daarom voorbij.

4.11.

Voor zover de man heeft aangevoerd dat sprake is van voorhuwelijks vermogen, zal de rechtbank die stelling verderop in deze beschikking bespreken. Zij zal hierna eerst het vermogen van partijen in kaart brengen, daarna ingaan op de vraag in hoeverre aannemelijk is geworden dat dit vermogen niet is gevormd uit overgespaard inkomen en ten slotte ingaan op de overige verzoeken van partijen.

de vermogensbestanddelen

a. onroerende zaken in Nederland

4.12.

Tot het vermogen van partijen behoort de onroerende zaak [adres] in [woonplaats] . Deze onroerende zaak met kadastrale percelen [gegevens] is op 1 juli 1998 aan partijen geleverd. Hierop zijn vanaf 2000 een woning en bedrijfsgebouwen gebouwd. Later hebben partijen ook perceel nummer [nummer] gekocht.

4.13.

Partijen zijn het eens over de waarde (per 30 oktober 2023) van in totaal € 1.472.195. De vrouw is van mening dat dit bedrag geïndexeerd zou moeten worden naar 1 januari 2024, omdat zij zich op [datum] pas heeft laten uitschrijven en toen de samenwoning formeel is geëindigd. De rechtbank leest de huwelijksvoorwaarden echter zo, dat de verrekenplicht is geëindigd op het moment dat partijen feitelijk niet meer samenwoonden. De man heeft in 2023 geruime tijd (ongeveer een halfjaar) hoofdzakelijk in de schuur gewoond. De rechtbank meent dat dit niet als een “in onderling overleg” niet samenwonen kan worden beschouwd, zoals omschreven in artikel 11 onder a van de huwelijksvoorwaarden. Daarbij moet namelijk eerder aan situaties worden gedacht van tijdelijk niet samenwonen, bijvoorbeeld om praktische redenen. Naar het oordeel van de rechtbank is de samenwoning dus op [datum] feitelijk geëindigd en brengt een redelijke uitleg van de huwelijks-voorwaarden mee dat vanaf dat moment geen verrekenplicht meer bestond. Partijen zijn het ook niet eens zijn geworden over 1 januari 2024 als peildatum.

4.14.

Gelet op de geringe tijd die is verstreken tussen [datum] en 30 oktober 2023 (de datum van de taxatie) zal de rechtbank de waarde van de onroerende zaken bepalen op € 1.472.195. Daarvan wordt € 297.500 toegerekend aan de woning en € 210.000 aan de grond die daarbij hoort.

4.15.

Aan de onroerende zaken zijn in privé twee hypothecaire leningen verbonden. Dit betreft leningen bij de Rabobank met nummers [nummer] en [nummer] . De man heeft een financieel jaaroverzicht overgelegd waaruit de hoogte van de schulden per 1 januari 2023 en per [datum] volgt. Op de eerstgenoemde lening wordt maandelijks € 1.000 afgelost, op de andere niets. Dat betekent dat de rechtbank uitgaat van schulden per [datum] van respectievelijk € 98.000 en € 45.378,02. De lening van € 98.000 is weliswaar gebruikt voor de aankoop van de hierna te noemen onroerende zaak in Polen, maar omdat de Nederlandse onroerende zaken als onderpand dienen, betrekt de rechtbank deze daarbij.

b. onroerende zaak in Polen (huis met stuk land/bouwgrond)

4.16.

Dit betreft een woning met een stuk bouwgrond. Partijen zijn het eens over de waarde van 1.828.000 złoty, en over de naar euro’s omgerekende waarde van € 410.620,42. De man wil de woning overnemen binnen een jaar. De vrouw vindt dat te lang duren. Als de man de financiering niet rond krijgt, wil de man ook de mogelijkheid hebben alleen de bouwgrond over te nemen. Tussen partijen is niet duidelijk wat dit doet met de waarde. Dit is een kwestie van uitvoering waar de rechtbank niet verder op ingaat. In het kader van de verrekening gaat de rechtbank uit van de waarde van € 410.620,42.

c. het vermogen van partijen in [bedrijf] en d. paarden

4.17.

Op het moment dat de verrekenplicht eindigde, was sprake van een vof van partijen met hun dochters. De vrouw heeft terecht aangevoerd dat de familierechter de vof niet kan ontbinden. Niettemin zal de rechtbank in het kader van de verrekenplicht ingaan op het vermogen van partijen in de vof. Er is namelijk een conceptjaarrekening over 2023 opgesteld. De vrouw heeft deze weliswaar niet goedgekeurd, maar dat heeft enkel te maken met onenigheid over de winstverdeling. Getalsmatig heeft de vrouw de cijfers niet bestreden.

4.18.

De rechtbank zal berekenen wat het vermogen van partijen samen in de vof is. Dit zal uiteindelijk op grond van de verrekening aan elk van partijen voor de helft toekomen, behalve voor zover sprake is van voorhuwelijks vermogen. De vrouw wil uittreden uit de vof. In dat kader zal mogelijk al een bedrag aan haar toekomen, omdat er nog een bedrag op de kapitaalrekening staat. Voor zover dat kapitaal is ontstaan vóór juli 2023, kan dat bedrag in mindering komen op het bedrag dat de man nog uit hoofde van de verrekenplicht moet voldoen. In dat opzicht raakt de beslissing van de rechtbank dus uiteindelijk niet de positie van de overige vennoten (de rechtbank laat zich immers niet uit over de vennootschapsrechtelijke aanspraken van partijen) en kan voorbijgegaan worden aan het feit dat als uitgangspunt eerst de vof afgewikkeld zal moeten worden voordat de huwelijksvoorwaarden kunnen worden afgewikkeld.

4.19.

Beide partijen hebben berekeningen laten uitvoeren om te komen tot een waardering van de onderneming. De vrouw heeft een rapport van Thexton Armstrong Lock overgelegd, waarin de waarde in eerste instantie op basis van de discountedcashflowmethode is bepaald op € 688.944. Later heeft zij een aangepast rapport overgelegd, waarin rekening is gehouden met het feit dat de vof geen eigenaar is van de bedrijfsgebouwen en bedrijfsterreinen. Dan komt de waarde uit op € 350.580. De man heeft een bedrijfswaardeberekening laten opstellen door MSA Adviesgroep B.V. Hieruit volgt een waarde van € 517.776.

4.20.

De rechtbank is van oordeel dat op beide benaderingen het nodige valt af te dingen. Een discountedcashflowmethode is gericht op toekomstige kasstromen. Die benadering past niet goed bij de afrekening van een periodiek verrekenbeding, omdat het daarbij gaat om de vraag wat er in het verleden is overgespaard. De onderneming is van de man en valt niet in een gemeenschap. Als de man de onderneming ooit te gelde maakt, is die waarde niet wat er in de verrekening betrokken dient te worden. In feite kan ditzelfde gezegd worden over de waardering die de man heeft laten uitvoeren. Daarin is bekeken wat er aan overwinst is ten opzichte van een situatie van een gebruikelijke arbeidsbeloning, maar omdat er verschillende activiteiten werden ontplooid, zit daar een onzuiverheid in. Ook daar gaat het er bovendien primair om wat iemand bereid is voor deze lopende onderneming te betalen. Elementen uit deze berekening zijn wel bruikbaar, maar de rechtbank zal een eigen berekening maken, te meer omdat - zoals hierna zal blijken - de cijfers van de berekening van MSA Adviesgroep B.V. ook niet overeenkomen met de jaarstukken. Daarbij ziet de rechtbank in de aard van de onderneming (een bescheiden hoveniersbedrijf met nog enkele niet al te lucratieve aanpalende werkzaamheden) aanleiding aan te sluiten bij de intrinsieke waarde daarvan, rekening houdend met stille reserves en fiscale claims. Het voordeel daarvan is ook dat eventuele persoonlijke goodwill onmiddellijk buiten beschouwing kan worden gelaten.

4.21.

De rechtbank neemt daarbij de conceptjaarrekening over 2023 als uitgangspunt. Omdat de verrekenplicht in juli 2023 is geëindigd, dient zij hierop wel een correctie toe te passen.[_dce4e2e6-1f08-44b5-84e3-4d743b4910be] Bij gebrek aan andere informatie, zal zij ervan uitgaan dat het resultaat van € 134.400[_7fb50316-3b2b-414f-8914-e15175894ebb] evenredig over het jaar tot stand is gekomen. Dat betekent dat hiervan de helft oftewel € 67.200 wordt meegenomen. De kosten - inclusief afschrijvingen - worden dus ook maar voor de helft meegenomen. Het totale ondernemingsvermogen per 31 december 2022 bedraagt € 419.153. Het aandeel van partijen hierin bedraagt € 400.363, omdat de aandelen van de dochters van elk € 9.395 buiten beschouwing moeten blijven. Het totale aandeel van partijen in het resultaat zal de rechtbank op 90% stellen, zoals het voorheen was, oftewel samen € 60.480. De privéopnamen van partijen[_eaf879f3-6332-487c-ac17-51af58eda354] zal de rechtbank eveneens evenredig over het jaar verdelen. Die bedragen dan samen de helft van € 93.082 + € 40.366 oftewel € 66.724. Dat betekent dat het aandeel van partijen in het ondernemingsvermogen per [datum] kan worden berekend op € 394.119.[_df58e44e-9110-4645-bb7e-c13b81ad0c2c]

4.22.

In dit bedrag zit een fiscale oudedagsreserve van € 94.951. Hierover zal de man in de toekomst nog belasting moeten betalen. De rechtbank zal deze belastingclaim contant maken en ziet aanleiding uit te gaan van een belastingdruk van 49,5%, een rekenrente van 4% en een pensioenleeftijd van 67 (13½ jaar na peildatum). Daarmee komt de belastingdruk uit op afgerond € 27.678. Dat bedrag komt in mindering op het hiervoor berekende ondernemingsvermogen.

4.23.

Een deel van de onroerende zaken staat op de balans. Hierin zit een stille reserve, maar daarmee ook een latente belastingclaim. Uit de waardering van MSA Adviesgroep B.V. zou zijn af te leiden dat de taxatiewaarde van het bedrijfsdeel van de onroerende zaken € 704.250 bedraagt en dat de boekwaarde € 398.346 bedraagt. Dit stemt niet overeen met de jaarstukken. Daarin zijn bedrijfsgebouwen en -terreinen tot een boekwaarde van € 485.051 opgenomen met een aanschafwaarde van € 869.807. De rechtbank gaat er daarom van uit - mede gelet op de stellingen van de man in het laatste verzoekschrift van 3 november 2025 - dat in werkelijkheid de woning, die is getaxeerd op € 297.500, de grond bij woning, die is getaxeerd op € 210.000, en bedrijfsgebouw 1, dat is getaxeerd op € 108.000, voor 35% zakelijk zijn geëtiketteerd en het overige onroerende goed volledig. Dat betekent dat de getaxeerde waarde van het bedrijfsonroerend goed € 1.072.120 bedraagt.[_28546a46-cedc-4c05-a240-6bad16a4b8e4] Gecorrigeerd naar juli 2023 komt de boekwaarde van de bedrijfsgebouwen en -terreinen uit op € 494.034. De stille reserve bedraagt daarmee € 578.086. Wederom uitgaand van een belastingdruk van 49,5%, een rekenrente van 4% en een afrekenmoment niet eerder dan over 13½ jaar[_096ca934-36e9-49b0-b9ea-5ca82bd9ef35] is de contante waarde van de belastingclaim ter zake van deze stille reserve afgerond € 168.518. De netto meerwaarde van het bedrijfsonroerend goed komt daarmee op € 409.568. De rechtbank gaat ervan uit dat de eigendom van het onroerend goed door partijen is voorbehouden toen de dochters toetraden tot de vof en dat deze belastingclaim dus volledig (en niet voor 90%) op partijen drukt.

4.24.

Over de paarden overweegt de rechtbank als volgt. [naam] is geboren na de peildatum en blijft buiten de verrekening. De overige paarden staan op de balans maar zijn door partijen privé aangekocht en ingebracht in de onderneming. Partijen zijn het erover eens dat de waarde van de paarden tussen hen bij helfte verdeeld moet worden. Inmiddels zijn (naast [naam] ) twee paarden verkocht, te weten [naam] en [naam] . Om een dubbeltelling te voorkomen zal de rechtbank de balanswaarde van de paarden van € 57.000 in mindering brengen bij de waardering van de onderneming en bepalen dat elk van partijen recht heeft op de helft van de verkoopopbrengst van de paarden. De rechtbank zal het aandeel van de vrouw in de nog niet verkochte paarden aan de man toedelen. Hij dient aan de vrouw voor die paarden haar deel van de waarde, gebaseerd op de balanswaarde, te vergoeden. De man is ervan uitgegaan dat dit reële waarden zijn en de vrouw heeft dat niet voldoende bestreden.

4.25.

Met inachtneming van het voorgaande bedraagt het vermogen van partijen in de vof € 642.902. Dit bedrag is als volgt opgebouwd:

- kapitaal nominaal - latente belasting over FOR - netto meerwaarde onroerend goed - verrekening paarden€ 394.119 € 409.568€ 27.678 € 57.000
Totaal (inclusief bedrijfsdeel onroerend goed)€ 719.009
4.26.

De rechtbank realiseert zich dat dit bedrag hoger is dan waar beide partijen uiteindelijk van zijn uitgegaan. Dit wordt echter mede verklaard doordat aan de zijde van de vrouw het volledige onroerend goed los in de verrekening wordt betrokken, terwijl de rechtbank alleen nog 65% van de waarde van de woning, de schuur en de bij de woning behorende grond (totaal € 400.075) afzonderlijk in de verrekening betrekt. In de berekening van de man is het zakelijk geëtiketteerde deel van het onroerend goed wel meegenomen, maar onvolledig, wat dan ook deels de lagere uitkomst verklaart. Naar het oordeel van de rechtbank zit haar waardering - met inachtneming van deze punten - voldoende in lijn met die van partijen, ondanks de andere methode. Ter zitting heeft de rechtbank ook benoemd dat een waardering op basis van intrinsieke waarde wellicht meer voor de hand ligt en partijen hebben daartegen geen principiële bezwaren geuit. Zij hebben duidelijk gemaakt dat zij van de zaak af willen en een redelijke uitkomst wensen. De rechtbank is van oordeel dat die op deze manier bereikt wordt. Zij zal dan ook afzien van de benoeming van een deskundige.

e. inboedel

4.27.

Partijen zijn het erover eens dat de inboedel is verdeeld en dat zij op dit punt niets meer van elkaar te vorderen hebben.

f. banksaldi

4.28.

Partijen zijn het erover eens dat de saldi van alle op hun eigen naam staande rekeningen buiten de verrekening blijven en dat eventueel ontvangen schenkingen en erfenissen daarop zijn ontvangen. Hier hoeft de rechtbank dus niets mee in deze procedure.

4.29.

Daarnaast waren er twee bankrekeningen op beider naam. De spaarrekening met IBAN [rekeningnummer] is opgeheven. Het saldo is verdeeld. De betaalrekening met IBAN [rekeningnummer] zal worden voortgezet door de man. Omdat dit een gemeenschappelijke rekening betreft, dient de man aan de vrouw de helft van het saldo te vergoeden. Partijen zijn hiervoor beiden uitgegaan van het saldo per [datum] van € 2.547,91. De rechtbank zal daarbij aansluiten. Als de vrouw de helft van dat bedrag (€ 1.273,95) ontvangt, kan deze rekening bij de afwikkeling van het verrekenbeding buiten beschouwing blijven.

g. polissen bij Allianz

4.30.

Op naam van de man staan twee verzekeringspolissen bij Allianz. Partijen zijn het erover eens dat de polis met nummer [nummer] dateert van voor het huwelijk. Deze blijft buiten de verrekening. De andere polis met nummer [nummer] is tijdens het huwelijk opgebouwd met inkomsten uit de onderneming van de man. De waarde hiervan is per 1 januari 2023 € 91.923,50 en per 1 januari 2024 € 104.312,56. Omdat het een beleggingsverzekering betreft, zal de waarde mogelijk niet lineair zijn toegenomen. Bij gebrek aan nadere informatie zal de rechtbank toch de helft van de toename meenemen voor berekening van de waarde per [datum] . Daarmee komt die waarde op € 98.118,03. Dit bedrag moeten partijen verrekenen omdat dit kan worden aangemerkt als resultaat van overgespaard inkomen.

de herkomst van het vermogen

4.31.

Voordat de rechtbank kan vaststellen wat de hoogte van de vordering van de vrouw is, aannemende dat de man de onderneming voortzet en de onroerende zaken overneemt, dient zij vast te stellen of en in hoeverre de man het bewijsvermoeden van artikel 1:141 lid 3 BW - dat al het vermogen is gevormd door overgespaard inkomen - heeft weerlegd.

4.32.

De man heeft op dit punt pas zeer laat stellingen ingenomen, vanuit de gedachte dat uit de huwelijksvoorwaarden voortvloeit dat de onderneming volledig buiten de verrekening blijft. Gelet op de stellingen van de vrouw, die toch aan duidelijkheid niet veel te wensen overlieten, had de man echter rekening kunnen en moeten houden met een alternatief scenario. Tijdens de zitting heeft hij verklaard dat hij voor het huwelijk spaargeld had. De vrouw heeft dit bevestigd. De man heeft desgevraagd verklaard dat dit ƒ 135.834 was. De vrouw heeft verklaard dat zij niet weet hoeveel het was. Gelet op de gedetailleerde verklaring van de man, acht de rechtbank de betwisting van de vrouw onvoldoende. De rechtbank neemt dit bedrag daarom mee. Omgerekend gaat dat om afgerond € 61.639.

4.33.

De man heeft aangevoerd dat dit bedrag heeft gerendeerd in de onderneming. Hij heeft verzocht te worden toegelaten om hiervan nadere stukken (een beginbalans en een nadere onderbouwing van de geldstromen) in te brengen. De rechtbank gaat aan dat verzoek voorbij. In de eerste plaats heeft de man onvoldoende concreet gesteld hoe het geld in de onderneming heeft gerendeerd of hoe de rechtbank dat zou dienen vast te stellen. Jaarlijks heeft hij immers werkzaamheden verricht en hiervoor betalingen ontvangen, die eveneens in de onderneming zijn gevloeid. Die geldstromen zijn niet van elkaar te onderscheiden, tenzij concreet aangetoond zou kunnen worden dat privégeld bijvoorbeeld in het onroerend goed is geïnvesteerd. De man lijkt die stelling wel in te nemen, maar heeft dat niet concreet onderbouwd, hoewel hij daarvoor in de loop van de procedure voldoende gelegenheid heeft gehad. Voor zover het verzoek van de man al moet worden gezien als een bewijsaanbod, acht de rechtbank dit te laat en gaat zij daaraan om die reden voorbij. Anders dan de man kennelijk meent, is niet op de zitting al toegezegd dat de man die mogelijkheid zou krijgen, maar is enkel benoemd dat het nodig zou zijn om zijn stellingen met stukken te onderbouwen, wil de rechtbank er rekening mee kunnen houden. Uit het voorgaande volgt dat de rechtbank geen reden ziet de man daar alsnog gelegenheid voor te geven. Dat betekent dat de rechtbank niet kan vaststellen dat een groter bedrag dan € 61.639 van het vermogen van partijen uit een andere bron dan overgespaard inkomen afkomstig is.

4.34.

Gelet op het voorgaande kan het voor verrekening in aanmerking komende vermogen van partijen (dus zonder banksaldi en paarden) als volgt worden berekend:

- onderneming - privédeel van de onroerende zaken in Nederland - onroerende zaak in Polen - hypotheekschulden in privé Totaal€ 719.009 € 400.075 € 410.620,42 € 1.386.326,40€ 143.378,02
4.35.

Na aftrek van het privébedrag dat de man bij het begin van het huwelijk had van € 61.639 resteert € 1.324.687,40 ter verrekening. Hiervan komt aan elk van partijen de helft toe. Aannemend dat de man de onderneming en onroerende zaken overneemt, dient hij aan de vrouw de helft van het bedrag oftewel € 662.343,70 te betalen.

4.36.

Hierin heeft de rechtbank nog niet de polis van Allianz meegenomen. De vrouw heeft gevraagd om uitkering van haar deel op basis van een 50/50-waardeverhouding. De man heeft daartegen aangevoerd dat partijen tijdens de eerste mondelinge behandeling partijen hun verzoeken over pensioenverevening hebben ingetrokken. Dat is op zich juist, want partijen waren het over pensioenverevening eens. Partijen zijn het er echter - terecht - ook over eens dat de polis bij Allianz niet valt onder de reikwijdte van de Wet verevening pensioenrechten bij scheiding. Over deze polis was nog geen verzoek gedaan en dat is dus ook niet ingetrokken.

4.37.

Bij de berekening van de aanspraak dient echter rekening te worden gehouden met twee elementen, te weten het feit dat de man op dit moment niet vrij over het geld kan beschikken, omdat dit is gelabeld als pensioen, en het feit dat de uitkering die hij in de toekomst zal ontvangen belast is voor de inkomstenbelasting. Omdat dit gewoonlijk pas gebeurt na pensionering, is er geen AOW-premie verschuldigd. Bij een laag inkomen vermindert dat de belastingdruk. De rechtbank is op basis van de overgelegde stukken niet in staat de waarde te berekenen of het aandeel daarvan dat aan de vrouw toekomt. Zij zal daarom bepalen dat partijen zich samen tot Allianz richten om te komen tot een berekening van de netto contante waarde van de aanspraak van de man per [datum] . De helft van dat bedrag dient de man aan de vrouw te betalen. Omdat partijen niet in gemeenschap van goederen zijn gehuwd, gaat de rechtbank er daarbij van uit dat dit niet zal worden beschouwd als een periodieke uitkering in de zin van artikel 3.102 lid 3 dan wel artikel 6.3 lid 1 onder d van de Wet inkomstenbelasting 2001.[_088823da-20da-41c3-aa0f-9ab875765eb2]

Verdeling

4.38.

De gemeenschappelijke zaken dienen ook nog verdeeld te worden. De rechtbank zal de onroerende zaken aan de man toedelen. Partijen hebben geen afzonderlijke standpunten over de waarden hiervan ingenomen, hoewel voor de verdeling een afwijkende peildatum geldt. De rechtbank ziet geen aanleiding hiervoor ambtshalve een correctie toe te passen. Bij de verrekening zal de rechtbank rekening houden met de toedeling. Omdat de waarden daarmee al volledig in de verrekening betrokken zijn, hoeft de man in het kader van de verdeling niet aanvullend aan de vrouw te betalen. Ook de paarden zal de rechtbank aan de man toedelen. Over de overige activa en de passiva van de vof kan de rechtbank niet beslissen. Om die reden heeft zij hiervoor overwogen dat voor zover de vrouw in het kader van haar uittreden een bedrag ontvangt, dit in mindering strekt op de vordering op de man ter zake van het verrekenbeding.

4.39.

De rechtbank zal de man een termijn van zes maanden geven om de financiering te regelen. Dit moet de man voldoende tijd geven dit te organiseren. Van de vrouw kan niet verlangd worden dat zij langer op uitkering van haar aandeel wacht.

Overige punten

4.40.

De man heeft aangevoerd dat de Spaar Optimaalverzekering met nummer [nummer] op zijn naam staat en dat hij de premies altijd heeft voldaan. Op 1 juni 2024 is een bedrag van € 49.462,04 vrijgekomen, welk bedrag in mindering is gekomen op de hypotheekschuld van partijen. De man heeft verzocht te bepalen dat de vrouw de helft van dit bedrag aan hem dient te vergoeden. Naar de rechtbank begrijpt baseert de man dit op het feit dat de hypotheekschuld van partijen gezamenlijk is. Hoewel formeel gezien sprake is van privégeld van de man, en in zoverre dus een grond voor vergoeding zou kunnen bestaan, zou de vordering van de man (voor € 24.731,02) vervolgens tot zijn te verrekenen vermogen behoren en de schuld van de vrouw voor hetzelfde bedrag in mindering strekken op het door haar te verrekenen vermogen. Per saldo komt de vrouw dan toch weer de helft van het bedrag toe. Dit was alleen anders geweest als de man had gesteld en onderbouwd dat de premies zijn betaald uit niet-verrekenbaar vermogen. De enkele stelling dat de gelden uit de onderneming zijn gekomen, kan die conclusie niet dragen. De rechtbank wijst het verzoek van de man dan ook af.

4.41.

Omdat de rechtbank de verrekenvordering van de vrouw vaststelt, heeft zij geen belang bij de hierover gevraagde verklaringen voor recht of benoeming van een register valuator. De desbetreffende verzoeken wijst de rechtbank daarom af. Dit geldt ook voor de verklaringen voor recht die de man verzoekt.

4.42.

In het kader van het verzoek van de vrouw te bepalen dat zij gevrijwaard wordt voor verplichtingen die achteraf opkomen, merkt de rechtbank op dat geen sprake is van een gemeenschap van goederen en dat beide partijen hun eigen schulden moeten dragen, inclusief toekomstige belastingschulden. Daarmee is al zoveel mogelijk rekening gehouden bij de bepaling van ieders aanspraken. Een nadere beslissing op dit punt heeft geen toegevoegde waarde, omdat die enkel de interne verhouding van partijen betreft.

4.43.

Volledigheidshalve merkt de rechtbank nog op, nu zij de verdeling en verrekening vaststelt, dat zij niet toekomt aan het beroep van de vrouw op benadeling voor meer dan een kwart als bedoeld in artikel 1:135 BW.

4.44.

De rechtbank wijst het verzoek van de vrouw om een dwangsom aan de man op te leggen af. Als de man niet in staat is de onderneming en de onroerende zaken over te nemen binnen de gestelde termijn, zal een dwangsom daar ook geen verandering in brengen. De man heeft daar slechts beperkte invloed op. In dat geval dient wellicht de onroerende zaak in Polen geheel of gedeeltelijk te worden verkocht. Het is wel van belang dat de man dit voortvarend onderzoekt, maar het verzoek om een dwangsom wanneer de man in gebreke blijft mee te werken aan de verdeling en verrekening is naar het oordeel van de rechtbank niet op zijn plaats, ook al omdat de man heeft laten blijken dat ook hij de gevolgen van de scheiding graag wil afronden.

4.45.

De rechtbank verklaart de beslissing uitvoerbaar bij voorraad. Dat betekent dat deze blijft gelden, ook als een partij in hoger beroep gaat, zolang het gerechtshof niet anders beslist. Op grond van de wet is het niet mogelijk de echtscheiding uitvoerbaar bij voorraad te verklaren.

4.46.

Omdat partijen elkaars echtelieden zijn, zal de rechtbank bepalen dat zij elk hun eigen proceskosten dienen te betalen.

5 De beslissing

De rechtbank

5.1.

spreekt de echtscheiding uit tussen de partijen, die met elkaar gehuwd zijn op [datum] in [plaats] , thans [gemeente] ;

5.2.

deelt aan de man toe:

  • de paarden, voor zover nog niet verkocht;
  • de bankrekening met IBAN [rekeningnummer] ;
5.3.

gelast de navolgende wijze van verdeling van de onroerende zaken [adres] in [woonplaats] (kadastraal bekend [gegevens] ) en [gegevens] in Polen:

- de man krijgt gedurende zes maanden vanaf de datum van inschrijving van deze beschikking de gelegenheid om de vrouw schriftelijk en met bewijsstukken onderbouwd te berichten of hij de onroerende zaken kan overnemen tegen de taxatiewaarden ervan, waarbij:

  • de man de op de onroerende zaken rustende hypothecaire geldleningen bij de Rabobank voor zijn rekening zal nemen en als eigen schuld zal voldoen en de vrouw zal worden ontslagen uit de hoofdelijke aansprakelijkheid voor deze hypothecaire geldleningen;
  • de man de hierna in 5.4. omschreven bedragen aan de vrouw zal vergoeden;
  • indien de man de woning kan overnemen onder voornoemde voorwaarden, dient de levering van de woning aan de man plaats te vinden binnen één maand nadat hij de vrouw binnen de hiervoor genoemde termijn van zes maanden schriftelijk heeft bericht dat hij de woning kan overnemen;
  • de kosten van het notariële transport van de onroerende zaken komen in dit geval voor rekening van de man;
  • indien en voor zover de man de vrouw binnen zes maanden bericht dat hij niet in staat is de onroerende zaken over te nemen, dan wel niet binnen de genoemde termijn van zes maanden schriftelijk heeft bericht dat hij in staat is de onroerende zaken onder voormelde voorwaarden over te nemen, dan wel indien, ondanks een bericht van de man waaruit volgt dat hij een of meer onroerende zaken kan overnemen, het transport van de onroerende zaken - buiten schuld van de vrouw - niet uiterlijk een maand na dat bericht heeft plaatsgevonden, zullen de desbetreffende onroerende zaken door partijen te koop worden aangeboden;
5.4.

bepaalt dat de man aan de vrouw dient te voldoen € 662.343,70 in het kader van de verrekening en verdeling, te vermeerderen met € 1.273,95 (de helft van het saldo op de bankrekening), de helft van de verkoopopbrengst van [naam] en [naam] , het aandeel van de vrouw in de waarde van de overige paarden (met uitzondering van [naam] ) en de helft van de netto contante waarde van de Allianz-polis met nummer [nummer] per [datum] , door partijen nader op te vragen;

5.5.

verklaart de onder 5.2., 5.3. en 5.4. genoemde beslissingen uitvoerbaar bij voorraad;

5.6.

bepaalt dat partijen elk de eigen proceskosten dragen;

5.7.

wijst het meer of anders verzochte af.

Deze beschikking is gegeven door de rechters mr. R.A. Eskes, mr. A.E.M. Overkamp en mr. C.H. Kan, in tegenwoordigheid van mr. V.D. van der Kooij als griffier en in het openbaar uitgesproken op 27 oktober 2026.
!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING SECRETARIS!!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING RECHTER!
!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR STEMPELS!

Voetnoten

  1. Genoemd naar het Haviltexarrest, Hoge Raad 13 maart 1981, ECLI:NL:HR:1981:AG4158.
  2. Vergelijk Hoge Raad 25 april 2008, ECLI:NL:HR:2008:BB7043.
  3. Zie onder meer Hoge Raad 28 maart 1997, ECLI:NL:HR:1997:ZC2318, en Hoge Raad 26 oktober 2001, ECLI:NL:HR:2001:ZC3695.
  4. Voor de volledigheid wijst de rechtbank erop dat zij dit in het kader van haar voorlopige oordeel niet had gedaan, wat maakt dat de uitkomst enigszins afwijkt. Ook op sommige andere punten kan zij de berekening nu iets nauwkeuriger maken dan in de schorsing van 20 minuten.
  5. Zie de winst- en verliesrekening, pagina 8 van de jaarrekening.
  6. Zie pagina 14 van de jaarrekening.
  7. € 400.363 + € 60.480 - € 66.724.
  8. € 1.472.195 - 65% x (€ 297.500 + € 210.000 + € 108.000).
  9. De rechtbank sluit aan bij het vermoedelijke moment dat de man de onderneming staakt. Dat er mogelijk een geruisloze overgang naar de dochter van partijen zal plaatsvinden, is in zoverre niet relevant dat de dochter aan de man vanwege deze belastingclaim ook minder zal uitbetalen.
  10. Zie Kennisgroepstandpunten van de Belastingdienst KG:070:2025:1 en KG:070:2022:19.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.