Rechtbank Gelderland, 1 oktober 2026

Het procesverloop blijkt uit de volgende stukken:

Tijdens de zitting van 8 september 2026 zijn gehoord:

Partijen zijn de ouders van [de minderjarige], geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats] (hierna: [de minderjarige] ). Zij hebben samen het gezag over haar. [de minderjarige] heeft haar hoofdverblijfplaats bij de moeder.

Bij beschikking van 2 juni 2025 heeft de rechtbank – onder meer – het verzoek van de moeder voor vervangende toestemming om te mogen verhuizen met [de minderjarige] naar [plaats 1] afgewezen.

Bij beschikking van 7 april 2026 is [de minderjarige] door de kinderrechter onder toezicht gesteld van de GI tot 7 april 2027.

Bij beschikking van 7 april 2026 heeft de rechtbank de zorgregeling voor het laatst gewijzigd. De geldende zorgregeling is nu dat [de minderjarige]:

De moeder vraagt – na wijziging – om bij beschikking uitvoerbaar bij voorraad:

De vader is het niet eens met het verzoek. Hij wil dat het verzoek wordt afgewezen. Het is namelijk niet goed onderbouwd. Er is niet onderbouwd waarom er wordt voldaan aan de criteria van de Hoge Raad waarnaar wordt verwezen. De wens om met de nieuwe partner samen te wonen en kinderen te krijgen geeft nog geen noodzaak om te verhuizen. Ook de stelling dat de partner niet dichterbij kan komen wonen is niet goed onderbouwd. Het hebben van een vast arbeidscontract is niet zonder meer reden om niet te kunnen verhuizen. Er zijn namelijk genoeg vacatures voor het beroep van de partner van de moeder (vrachtwagenchauffeur). De belangrijkste reden voor de vader om tegen de verhuizing te zijn is dat hij bang is dat hij [de minderjarige] dan op termijn niet meer ziet. Hij heeft onvoldoende vertrouwen in de moeder omdat zij meerdere keren afspraken niet is nagekomen. Ook heeft hij tot op heden die partner van de moeder niet ontmoet.

De Raad is niet tegen de verhuizing. [de minderjarige] zit al in twee werelden. De rol van de vader blijft beperkt tot een weekend om de week. Er verandert in dat opzicht weinig als de moeder met [de minderjarige] zou verhuizen. [de minderjarige] is nu nog jong, er zal steeds meer in haar wereld ontwikkelen. Een verhuizing is daardoor nu minder zwaar dan in de toekomst. Voor de vader verandert er niet veel, maar hij heeft wel angst, en die angst moet worden weggenomen. Bijvoorbeeld door een ouderschapstraject. De Raad vindt een verhuizing daarom nu nog te vroeg. Er is bij de ouders nog sprake van oud zeer. De communicatie tussen de ouders verloopt moeizaam. De ouders moeten dan ook eerst een ouderschapstraject en de speltherapie van [de minderjarige] afronden voordat wordt besloten over een verhuizing.

Volgens de GI gaat het redelijk goed met [de minderjarige]. Bij de speltherapie wordt nog gewerkt aan het verwerken van dingen uit het verleden. De moeder is volgens de GI redelijk goed in contact met de GI. Hoewel zij soms boos kan zijn op de hulpverlening, kan zij dit wel benoemen en uitpraten. Of het wenselijk is dat de moeder met [de minderjarige] verhuist, is voor de GI een moeilijke vraag. [de minderjarige] heeft ouders nodig die kunnen samenwerken, maar die samenwerking is er niet. Een verhuizing verandert dat niet. Het is voor de ouders heel moeilijk om samen te werken en elkaar te vertrouwen terwijl dat wel is wat [de minderjarige] nodig heeft. De GI begrijpt het wantrouwen van de vader, maar begrijpt ook dat de moeder een nieuw leven wil opbouwen.

De rechtbank beslist dat de moeder toestemming krijgt voor de verhuizing. Hierna wordt de beslissing toegelicht.

Vooropgesteld staat het de moeder in beginsel vrij om haar eigen woonplaats te wijzigen en te gaan wonen waar zij dat wil. Deze vrijheid wordt echter beperkt doordat de ouders samen het gezag over [de minderjarige] hebben en de moeder mét [de minderjarige] wil verhuizen. Een wijziging van de woonplaats van [de minderjarige] vereist de toestemming van de vader. Omdat die toestemming ontbreekt kan de moeder het geschil aan de rechtbank voorleggen en verzoeken om vervangende toestemming.[_6d56cc50-5b70-4fa2-8e14-af131005845f] Dat heeft zij eerder gedaan en toen is dat verzoek afgewezen. Omdat de moeder al was verhuisd, heeft zij met [de minderjarige] terug moeten verhuizen. Nu doet de moeder het verzoek opnieuw. Bij de beoordeling van een dergelijk verzoek moet de rechtbank, met inachtneming van het belang van [de minderjarige] als eerste overweging, alle (relevante) omstandigheden van het geval beoordelen in een belangenafweging.[_e9e5ae36-12e6-40bd-9ea2-b49c92caac03]

De moeder heeft geen goed onderbouwd verzoekschrift ingediend. Het verzoekschrift bevat veel kopieer- en plakwerk vanuit het verzoekschrift van 2025. Zo staat er bijvoorbeeld nog steeds in dat [de minderjarige] nog niet naar de basisschool gaat, terwijl dat wel zo is. Bovendien wordt er om vervangende toestemming verzocht om [de minderjarige] op de huidige basisschool uit te schrijven. Ook wordt verwezen naar een appwisseling met de vader van anderhalf jaar geleden, terwijl dit niet duidelijk blijkt uit de toelichting. Ook werd pas enkele dagen voor de zitting duidelijk op welk adres de moeder feitelijk wil gaan wonen met [de minderjarige] en naar welke basisschool [de minderjarige] dan zal gaan. De rechtbank vindt ook dat de moeder na het eerdere afgewezen verzoek niet heeft laten zien dat zij geïnvesteerd heeft in de ouderrelatie, terwijl zij nog steeds wil verhuizen en dit in het belang van [de minderjarige] wel noodzakelijk was en is. Zij heeft bovendien onvoldoende inzicht laten zien in het belang van het gezamenlijk ouderschap met de vader; zij betrekt hem weinig bij de beslissingen die zij neemt of wil nemen, met wantrouwen van de vader tot gevolg. Het niet laten kennis maken – en het nut daarvan niet zien – van haar partner met de vader is daar een voorbeeld van. De moeder heeft rekening te houden met de belangen van de vader en dient hem te betrekken bij belangrijke beslissingen. De proceshouding van de moeder en de wijze van procederen laat daarom veel te wensen over.

De rechtbank constateert daarnaast dat het bezwaar van de vader tegen de verhuizing in de kern erop neer komt dat hij ‘gewoon tegen’ is. Zeker nadat de moeder eerder verhuisd is zonder zijn toestemming. De vader heeft bij de Raad en op zitting aangegeven dat hij in zijn algemeenheid niet tegen een verhuizing is, maar omdat de moeder eerder niet eerlijk is geweest over haar plannen hij de moeder niet meer vertrouwt. Ook voor de vader geldt dat hij weinig investeert in de ouderrelatie. Daarnaast onderneemt de vader weinig initiatief om goed op de hoogte te zijn van wat er in [de minderjarige] ’s leven speelt en met wie zij omgaat. Zo volgt hij niet de berichten in het berichtensysteem van school en is hij, gelet op de huidige reisafstand van circa 50 minuten, niet bereid om oudergesprekken of andere bijeenkomsten doordeweeks bij te wonen. De rechtbank merkt hierbij overigens op dat bij de vader sprake is van een verstandelijke beperking. Mogelijk wordt het voorgaande (mede) hierdoor verklaard.

Tegen bovenstaande achtergrond moet de rechtbank alle relevante belangen afwegen. Beide ouders hebben de voor hen belangrijke argumenten naar voren gebracht tijdens de zitting. De rechtbank gaat hierna die argumenten/belangen beoordelen.

De rechtbank begrijpt uit de stukken en de toelichting ter zitting dat zij de volgende belangen moet afwegen:

De rechtbank vindt, na het beoordelen van de bovenstaande belangen dat de moeder met [de minderjarige] mag verhuizen. Een absolute noodzaak voor de verhuizing is, anders dan namens de vader gesuggereerd, geen onvoorwaardelijk vereiste om te mogen verhuizen. Uit het beoordelingskader zoals onder 7.2. weergegeven volgt dat de rechtbank al de relevante omstandigheden moet afwegen. Naar het oordeel van de rechtbank is het onjuist om de opsomming van ‘verhuiscriteria’ daadwerkelijk als onvoorwaardelijke criteria te zien. Het gaat enkel om niet-bindende en niet-limitatieve richtinggevende factoren voor een belangenafweging. De (ontbrekende) noodzaak van een verhuizing kan bijvoorbeeld relevant zijn wanneer de voorgenomen verhuizing naar het buitenland is én die verhuizing een grote impact heeft op de zorgregeling, maar daarvan is hier geen sprake. Enkel het ontbreken van een noodzaak om te verhuizen vindt de rechtbank daarom in dit geval onvoldoende om het verzoek af te wijzen. Die verhuizing is voor de moeder heel belangrijk. Zij wil een nieuw leven opbouwen na de scheiding van de vader. Die wens is op zichzelf begrijpelijk. Wel moet de moeder rekening houden met de andere helft van [de minderjarige]; namelijk haar vader. En juist op dat gebied heeft de moeder fouten gemaakt. Er is wederzijds wantrouwen ontstaan tussen de ouders. Toch vindt de rechtbank het aannemelijk dat er voor de vader en [de minderjarige] relatief weinig verandert door de verhuizing. In ieder geval de aankomende jaren niet. Dat heeft ermee te maken dat de afstand voor [de minderjarige] tot haar vader nu ook al groot is en dat zijn rol in het leven van [de minderjarige] ook grotendeels beperkt is en blijft tot het weekend eens in de twee weken. De moeder heeft toegezegd zorg te dragen voor het halen en brengen van [de minderjarige] naar de omgangsmomenten. De rechtbank benadrukt dat de moeder ook verplicht is om haar best te doen [de minderjarige] een betekenisvolle band met haar vader te laten houden. Dat is namelijk belangrijk voor haar identiteitsontwikkeling. De rechtbank ziet hierin ook een rol voor de GI en de hulpverlening binnen de lopende ondertoezichtstelling.

De rechtbank vindt niet dat de verhuizing pas kan plaatsvinden als de speltherapie van [de minderjarige] en het ouderschapstraject is afgerond, zoals door de Raad is geadviseerd. Hoewel de rechtbank het ook belangrijk vindt dat de ouders gaan werken aan hun onderlinge verstandhouding, staan zij nog op een wachtlijst voor een ouderschapstraject. Ook de einddatum van de speltherapie is onbekend. Hierop wachten, zou een te lange periode van onzekerheid met zich meebrengen. De rechtbank vindt het belangrijk voor [de minderjarige] dat zij voor de lange termijn één duidelijke woonplaats heeft vanuit waar zij haar eigen netwerk en leven kan opbouwen. Wanneer het verzoek zou worden afgewezen is het bovendien nog maar de vraag of de moeder zich daarbij zou neerleggen of dat er toch continu op en neer wordt gereden naar het huis van de partner van de moeder (zoals nu ook het geval). Dat vindt de rechtbank niet in het belang van [de minderjarige].

De moeder krijgt daarom vervangende toestemming om met [de minderjarige] te verhuizen naar [plaats 1] en om haar in te schrijven op de basisschool [schoolnaam] (en uit te schrijven bij de huidige basisschool). De rechtbank zal die toestemming geven vanaf 25 oktober 2026, als logisch wisselmoment in verband met de schoolvakantie en de benodigde voorbereidingen voor de verhuizing en het afscheid van de huidige school. De rechtbank gaat er in ieder geval van uit dat de moeder voor die datum zorgdraagt voor een kennismaking tussen de nieuwe school en de vader en een kennismaking tussen de partner van de moeder en de vader. Op die manier wordt de vader betrokken in de verhuizing van zijn dochter en kan ook hij zich voorbereiden op deze volgende stap.

De beschikking wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard. Dat wil zeggen dat de beslissing blijft gelden, ook als iemand in hoger beroep gaat en het gerechtshof nog niet (anders) heeft beslist.

verleent de moeder vervangende toestemming om met [de minderjarige] te verhuizen naar [plaats 1];

verleent de moeder vervangende toestemming om [de minderjarige] uit te schrijven van haar huidige bassischool en in te schrijven op de [schoolnaam];

bepaalt dat de toestemming onder 8.1. en 8.2. wordt verleend vanaf 25 oktober 2026;

verklaart deze beschikking uitvoerbaar bij voorraad.