Rechtbank Gelderland, 22 september 2026

Met het bestreden besluit van 8 juli 2026 heeft het college deze last onder dwangsom opgelegd. Hoewel de last onder dwangsom niet aan verzoeker is opgelegd, is hij het hier niet mee eens. Hij stelt namelijk dat hij, als gevolg van deze last, uit zijn huurwoning aan de [adres] in [woonplaats] wordt gezet door de derde-partij. Hij heeft daarom bezwaar gemaakt tegen het bestreden besluit en de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen.

Omdat het verzoek kennelijk ongegrond is doet de voorzieningenrechter uitspraak zonder zitting.[_0d2c705a-c77f-401d-9c3f-3cdc657c77a5] De voorzieningenrechter legt hierna uit waarom het verzoek kennelijk ongegrond is.

Bij besluit van 10 augustus 2026 heeft het college de begunstigingstermijn verlengd tot zes weken na de beslissing op bezwaar. Dat betekent naar het oordeel van de voorzieningenrechter dat zich geen onomkeerbare gevolgen zullen voordoen vóórdat de beslissing op bezwaar is genomen. De conclusie is daarom dat er geen sprake is van een spoedeisend belang.

Verzoeker heeft op 24 augustus 2026 de voorzieningenrechter verzocht om de zaak wel inhoudelijk op zitting te behandelen omdat – kort samengevat – sprake is van processabotage door het college. Verzoeker wordt op deze manier onthouden van een beoordeling door de voorzieningenrechter van de rechtmatigheid van het bestreden besluit.

Voor spoedeisend belang is enkel van belang, zoals onder 2 is weergegeven, of zich vóórdat de beslissing op bezwaar is genomen onomkeerbare gevolgen zullen voordoen. Dat is hier niet het geval. Ten overvloede merkt de voorzieningenrechter nog op dat als de beslissing op bezwaar niet tot het voor verzoeker gewenste resultaat leidt, hij tegen die beslissing beroep kan instellen en op dat moment eventueel een nieuw verzoek om een voorlopige voorziening kan indienen. Er kan dan alsnog een rechterlijke toetsing plaatsvinden van de rechtmatigheid van de beslissing op bezwaar.