Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag, 12 november 2026 – Sri Lanka, Tamils, opvolgende aanvraag

ECLI:NL:RBDHA:2026:34248Zaaknummer NL26.41843

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
12 november 2026
Publicatiedatum
19 november 2026
Zaaknummer
NL26.41843
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Hoofdwetsartikel
Artikel 6:19 Awb
Zittingsplaats
Arnhem
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Sri Lanka, Tamils, opvolgende aanvraag, geen relevante nieuwe elementen en bevindingen, geen hoorplicht

De rechtbank:

- verklaart het beroep voor zover gericht tegen het besluit van 20 juli 2026 niet-ontvankelijk

- verklaart het beroep voor zover gericht tegen het besluit van 1 september 2026 ongegrond;

- veroordeelt de minister tot betaling aan eiser van € 1.868 aan proceskosten.

Deze uitspraak is gedaan door mr. T.G. Noordhof, rechter, in aanwezigheid van mr. L. Beijerinck, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. [eiser] , v-nummer: [x] , eiser
  2. Samenvatting
  3. Procesverloop
  4. Beoordeling door de rechtbank
  5. Conclusie en gevolgen
  6. Beslissing

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Arnhem

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.41843

uitspraak van de enkelvoudige kamer van 12 november 2026 in de zaak tussen

[eiser] , v-nummer: [x] , eiser

(gemachtigde: mr. E. Derksen),

en

de minister van Asiel en Migratie,

(gemachtigde: mr. J.L.A.F. Van Halteren).

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over de niet-ontvankelijkverklaring van de opvolgende asielaanvraag van eiser[_2f4d6ade-f519-43ff-9d7a-7535668be690]. Eiser is het hier niet mee eens. Ook gaat deze uitspraak over het besluit van de minister om eisers verzoek een discretionaire vergunning op grond van humanitaire redenen te verlenen, niet te behandelen. Eiser voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag en het niet in behandeling nemen van het verzoek om een discretionaire vergunning.

1.1.

Aanvankelijk had de minister de aanvraag abusievelijk ongegrond verklaard, maar dit heeft de minister hersteld in een herstelbesluit waarin hij de aanvraag niet-ontvankelijk heeft verklaard. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de niet-ontvankelijkheid van de aanvraag in stand kan blijven. Ook komt de rechtbank tot het oordeel dat de minister het verzoek om gebruik te maken van zijn discretionaire bevoegdheid om een vergunning voor bepaalde tijd te verlenen, terecht heeft afgewezen. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Procesverloop

2. Eiser is van Sri Lankaanse nationaliteit. Hij heeft op 11 juni 2026 een opvolgende aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft met het bestreden besluit van 20 juli 2026 deze aanvraag in de algemene procedure afgewezen als ongegrond.

2.1.

Eiser heeft beroep ingesteld tegen dat bestreden besluit.

2.2.

Op 1 september 2026 heeft de minister een herstelbesluit genomen. Op grond van artikel 6:19 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) strekt het al eerder ingestelde beroep zich van rechtswege ook uit tot het herstelbesluit.

2.3.

Eiser heeft op 2 september 2026 beroepsgronden ingediend tegen het besluit van 1 september 2026.

2.4.

De rechtbank heeft het beroep op 3 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, zijn gemachtigde en de gemachtigde van de minister.

Beoordeling door de rechtbank

Beroep tegen het bestreden besluit van 20 juli 2026

3. Allereerst oordeelt de rechtbank dat het beroep voorzover het is gericht tegen het bestreden besluit van 20 juli 2026, niet-ontvankelijk is, omdat dat besluit is vervangen door het herstelbesluit. Omdat het beroep wel terecht was ingediend, ziet de rechtbank aanleiding voor een proceskostenvergoeding aan eiser.

Herstelbesluit

4. De minister heeft aan het herstelbesluit ten grondslag gelegd dat de aanvraag abusievelijk ongegrond is verklaard, terwijl deze niet-ontvankelijk had moeten worden verklaard. De aanvraag is namelijk een opvolgende aanvraag en eiser heeft geen relevante nieuwe informatie gegeven. Eisers verzoek om gebruikmaking van de discretionaire bevoegdheid door de minister om een vergunning voor bepaalde tijd te verlenen, toetst de minister op grond van Informatiebericht 2026/27 “Beoordeling schrijnende omstandigheden” (IB 2026/27), niet. De minister verwijst eiser daarvoor naar de reguliere procedure.

Heeft de minister de opvolgende aanvraag terecht niet-ontvankelijk verklaard?

5. Eiser is het niet eens met de niet-ontvankelijkverklaring van zijn aanvraag. Hieronder bespreekt de rechtbank het geldende toetsingskader, gevolgd door de uitspraak van de rechtbank van 28 mei 2025 in het kader van eisers vorige asielverzoek, waarin hetzelfde asielrelaas aan de orde was. Daarna volgt een nadere uiteenzetting van het betoog van eiser en de beoordeling door de rechtbank.

Toetsingskader

5.1.

Voor het beoordelen van de vraag of de minister eisers opvolgende aanvraag terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard, hanteert de rechtbank het volgende toetsingskader. Omdat eiser zijn aanvraag heeft ingediend op 11 juni 2026, één dag voordat de regels van het EU Asiel- en Migratiepact gelding hadden, is het toetsingskader uiteengezet in hoofdstuk 7 van Werkinstructie (Wi) 2026/14 van toepassing. Dit staat tussen partijen niet ter discussie.[_22fa78ec-0397-4f63-b471-ff4d79ffb33d] Bij opvolgende asielaanvragen wordt bij de vraag naar de ontvankelijkheid beoordeeld of sprake is van nieuwe elementen en bevindingen, en of deze relevant kunnen zijn voor de beoordeling van de aanvraag.[_6637c267-7956-487a-8487-50b1eb4193eb] Bij de beoordeling of een nieuw element of een nieuwe bevinding relevant kan zijn, kunnen onder meer de redenen waarom de eerdere asielaanvraag is afgewezen en de relevantie van een document of van de (aanvullende schriftelijke en mondelinge) verklaringen van de vreemdeling voor de beoordeling van het asielrelaas, worden betrokken.

Samenvatting rechtbankuitspraak 28 mei 2025 [_b01f8c7d-23d8-4d81-b6eb-b589ab60a227] (de rechtbankuitspraak)

5.2.

Ook bij zijn eerdere aanvraag betoogde eiser dat hij vanwege zijn politieke activiteiten in Nederland niet terug kon keren naar Sri Lanka. De rechtbank oordeelde dat de minister zich terecht op het standpunt had gesteld dat niet aannemelijk was dat eiser in de negatieve belangstelling stond van de Sri Lankaanse overheid. De rechtbank overwoog dat uit de uitspraak van het Upper Tribunal en het thematisch ambtsbericht volgde dat de aandacht van de Sri Lankaanse autoriteiten zich nog altijd richt op Tamils die een significante (‘belangrijke’) rol spelen in het streven naar een onafhankelijk Tamil Eelam. Daarvan kan sprake zijn als iemand een belangrijke positie heeft in een verboden organisatie, maar ook als hij in de opinievorming een belangrijke rol speelt. Niet elke deelnemer aan een demonstratie of iedereen die een mening uit, komt in de negatieve belangstelling te staan. De rechtbank overwoog dat de minister zich terecht op het standpunt had gesteld dat niet was gebleken dat eiser een dergelijke significante rol had gespeeld. Eiser had zelf verklaard dat zijn rol bij demonstraties enkel die van deelnemer was en dat hij zich niet onderscheidde van andere demonstranten. Verder overwoog de rechtbank dat het feit dat eiser op foto’s van demonstraties te zien is, dat niet anders maakt, omdat hij daarmee geen prominent figuur wordt. Ook overwoog de rechtbank dat hij niet aannemelijk had gemaakt dat de Sri Lankaanse autoriteiten op de hoogte waren geraakt van de berichten die hij op Facebook had geplaatst, onder meer vanwege het geringe aantal volgers van zijn account.

Beroepsgrond eiser

5.3.

Eiser heeft ter onderbouwing van zijn huidige aanvraag een aantal foto’s overgelegd waarop hij te zien is bij een of meer demonstraties in Nederland. Hij betoogt dat de minister ten onrechte stelt dat zijn politieke activiteiten geen nieuwe informatie vormen omdat deze activiteiten al in eerdere procedures aan de orde zijn geweest. Verder legt eiser een publicatie in de Sri Lankaanse staatskrant ‘Gazette’ van 6 januari 2026 over. Dit betreft een aangevulde lijst van als terroristisch verboden internationale organisaties en verbonden personen. Aan de lijst is één organisatie toegevoegd ten opzichte van een eerdere publicatie van de Gazette (van mei 2025).[_f24f3d4b-6e5a-4827-bf7b-e23fdc1d9a14] Eiser betoogt dat de minister door zich op het standpunt te stellen dat deze nieuwe publicatie niet aantoont dat eiser persoonlijk in de negatieve belangstelling van de Sri Lankaanse autoriteiten valt, een inhoudelijk criterium hanteert bij het bepalen van de ontvankelijkheid. Daarmee gaat de minister verder dan mag bij de ontvankelijkheidsbeoordeling. De minister heeft verder ten onrechte geoordeeld dat deze publicatie niet relevant kan zijn, omdat deze nieuwe informatie bevat over de wijze waarop de Sri Lankaanse autoriteiten de organisaties kwalificeren. Daarmee houdt deze publicatie rechtstreeks verband met het risico dat eiser bij terugkeer loopt. Dit geldt te meer omdat in de gronden zoals nog aangevuld op 1 september 2026 meerdere nieuwe elementen in onderlinge samenhang, naar voren zijn gebracht. Ook legt eiser een ‘video still’ over waarop te zien is dat Sri Lankaanse autoriteiten bij zijn familie langs zijn gekomen en navraag naar eiser hebben gedaan. De in de video te horen tekst is aan een vertaler voorgelegd, maar de vertaling is nog niet gereed. Ten slotte betoogt eiser nog dat de minister ten onrechte geen verklaring heeft gegeven voor de tegenstrijdigheid dat hij in zijn besluit van 21 juli 2026 elementen inhoudelijk heeft beoordeeld terwijl hij die in zijn herstelbesluit van 1 september 2026 niet relevant heeft verklaard.

Beoordeling

5.4.

De beroepsgrond slaagt niet. Tussen partijen staat niet ter discussie dat eiser nieuwe elementen heeft aangedragen. De vraag die partijen verdeeld houdt is of deze relevant kunnen zijn voor de beoordeling. De minister heeft dit criterium van ‘relevantie’ juist gehanteerd en is binnen de grenzen van de ontvankelijkheidsbeoordeling gebleven. De rechtbank overweegt het volgende.

Toetsing van de nieuwe elementen

5.5.

De rechtbank volgt de minister in zijn standpunt dat de nieuw ingebrachte elementen niet relevant zijn voor de beoordeling. De minister acht de nieuw overgelegde foto’s van eiser op demonstraties terecht niet relevant, omdat de deelname van eiser aan demonstraties in Nederland ook in de rechtbankuitspraak is betrokken. De rechtbank oordeelde toen dat daaruit niet was gebleken dat eiser een significante rol binnen een door Sri Lanka verboden terroristische organisatie speelde. Dat tonen ook deze nieuwe foto’s nog steeds niet aan. De publicatie in de Gazette is niet relevant, omdat de rechtbank de verbodenverklaring van het Tamil Forum Nederland en de Tamil Coordination Committee (TCC) zoals gepubliceerd in de Gazette, al heeft betrokken.[_6205dd80-5885-4150-bbe0-af6b2d13061b] De door eiser aangehaalde Gazettes van mei 2025 en 2026 bevestigen deze verbodenverklaring slechts. De publicatie in de Gazette betekent bovendien niet dat er concreet voor eiser een groter risico ontstaat om negatief in de belangstelling te komen te staan. De stelling van eiser ter zitting dat hij verbonden is aan een in de Gazette nieuw opgenomen organisatie, Tamil Youth Organisation (TYO), is niet onderbouwd. De rechtbank stelt daarbij op basis van openbaar beschikbare informatie vast dat TYO al in eerdere publicaties van de Gazette in de lijst van verboden organisaties was opgenomen (in ieder geval vanaf 3 juni 2024).[_cd6fd102-775c-4972-9df7-174a0a618b96] Bovendien geldt bij dit alles dat zelfs als de vermelding van de TYO nieuw zou zijn, eiser ook nu niet onderbouwt dat hij binnen die organisatie of enige andere als terroristisch verboden organisatie een belangrijke of significante rol speelt. Het betoog van eiser dat uit de uitbreiding van de lijst van verboden organisaties blijkt dat de Sri Lankaanse autoriteiten hun vizier steeds meer richten op Tamils in het buitenland, berust op vermoedens en heeft hij verder niet onderbouwd.

5.6.

Wat betreft de in eisers nadere toelichting van 1 september 2026 nog genoemde argumenten, overweegt de rechtbank als volgt. De verwijzing naar het thematisch ambtsbericht van juni 2024 (Tamils in Sri Lanka) kan eiser niet baten, omdat dat al was verschenen ten tijde van de rechtbankuitspraak en daarin is betrokken. Wat eiser samenvat[_6088d146-d192-4195-b35c-8c47d7db74ab] uit een nieuwe ‘Country Policy and Information Note’ van het UK Home Office uit augustus 2025 bevat geen informatie die nieuw en relevant is. Eiser onderbouwt ook zelf niet wat aan de opgesomde informatie nieuw zou zijn. De rechtbank stelt bovendien vast dat het algemene informatie betreft waarvan niet duidelijk is wat het directe en concrete verband is met de situatie van eiser. Verder verwijst eiser naar een uitspraak van januari 2026 van het UK Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber)[_17a43d5e-6d24-42e3-b5dd-74063bce09c8] waarin net als in de in de uitspraak van 28 mei 2025 wordt overwogen dat voor een “significant role” in een verboden diaspora-organisaties niet vereist is dat iemand een formele functie heeft, lid is van een organisatie, een “high profile” heeft of “prominent” is. Exact deze formulering wordt volledig geciteerd in de rechtbankuitspraak met verwijzing naar een uitspraak van het Upper Tribunal van 27 mei 2021. Ook dit kan dus niet als nieuw en relevant hebben te gelden. De verwijzing naar de arrestatie in 2026 van een Sri Lankaanse rapper als illustratie van het feit dat een artistieke of politieke uiting die door de Sri Lankaanse autoriteiten als steun aan de LTTE wordt geïnterpreteerd tot arrestatie en detentie leidt, kan naar het oordeel van de rechtbank evenmin als een relevant nieuw element gelden, omdat geen verband gelegd of onderbouwd wordt met de situatie van eiser. Wat betreft de overgelegde video still waarop te zien zou zijn dat de Sri Lankaanse autoriteiten bij familie van eiser zijn langs geweest om naar hem te informeren, geldt dat uit deze foto op zichzelf niets valt op te maken en deze kan daarom niet gelden als onderbouwing van deze stelling.

5.7.

De minister heeft het criterium “relevantie” dus op de juiste manier toegepast. Eisers verwijzing naar de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) van 28 september 2022[_406ce64c-a511-4659-9a9c-8d825b556b99] baat hem niet, omdat deze uitspraak over een specifiek geval (van geloofsgroei) gaat. De rechtbank wijst er bovendien op dat de Afdeling in die zaak erkent dat de minister tot op bepaalde hoogte inhoudelijk zal moeten ingaan op de opvolgende aanvraag. De rechtbank ziet niet hoe de minister over de grens van inhoudelijke beoordeling heen is gegaan bij de beoordeling van de relevantie van de nieuwe elementen. De minister heeft daarenboven in zijn begeleidende brief bij het herstelbesluit toegelicht dat de reden voor intrekking van de beschikking van 20 juli 2026 was dat hijzelf tot de conclusie was gekomen dat hij ten onrechte voorbij de drempel van niet-ontvankelijkheid was gegaan, aangezien de feiten in deze zaak tot niet-ontvankelijk verklaring hadden moeten leiden.

Kon de minister afzien van horen?

6. Eiser betoogt verder dat de minister hem had moeten horen. De minister had eiser moeten bevragen over een aantal door eiser geformuleerde onderwerpen.[_e4ac9040-0d2d-494c-8071-25217e8d7cf0] De minister maakt een cirkelredenering door zonder horen te concluderen dat de overgelegde informatie niet nieuw of relevant is en die conclusie vervolgens te gebruiken om eiser niet te horen. Dit geldt te meer omdat de minister in het nog niet herstelde besluit kennelijk de behoefte had om de politieke activiteiten en de betekenis van de Gazette inhoudelijk te beoordelen. Ter zitting heeft eiser nog aangevuld dat hij ervan uitging dat hij na indiening van zijn aanvraag nog zou worden gehoord om een en ander toe te lichten.

Toetsingskader [_e2d85154-7b3a-4dc1-91e3-35dfe07de129]

6.1.

Voordat de minister een besluit neemt over de ontvankelijkheid van een asielaanvraag is hij in beginsel gehouden om de vreemdeling te horen. De minister kan in het geval van een opvolgende aanvraag afzien van een gehoor als de IND de benodigde kennis[_bd776c47-4e93-4c72-8b04-82308057c22d] kan vergaren zonder nader gehoor en kan concluderen tot niet-ontvankelijkheid.[_36259a90-8450-4dc9-8175-b98d3e5ba50b] Dat kan onder meer zo zijn in de situatie dat zonder horen kan worden vastgesteld dat de nieuwe elementen of bevindingen niet relevant kunnen zijn voor de beoordeling van de aanvraag. De minister dient te motiveren waarom een gehoor in het specifieke geval niet nodig is voor een zorgvuldige voorbereiding van het besluit. Als de gronden daarvoor aanleiding geven, zal de bestuursrechter deze motivering vervolgens toetsen.[_8f789eda-7d9c-4641-8f9a-c511beef2f6d]

Beoordeling

6.2.

De beroepsgrond slaagt niet. De nieuwe elementen zijn niet anders dan al in de rechtbankuitspraak zijn meegewogen, te weten opnieuw een verklaring dat eiser aan demonstraties heeft deelgenomen, opnieuw fotomateriaal daarvan en opnieuw een publicatie van verboden Tamil diaspora-organisaties in de Gazette. Daarover stelt de minister zich terecht op het standpunt dat meteen duidelijk is dat ze niet relevant zijn, omdat ze niet tot een ander oordeel zullen leiden. Het betoog dat de minister een cirkelredenering hanteert slaagt niet, omdat de minister bij de beoordeling of sprake is van niet-ontvankelijkheid en voor de vraag of gehoord wordt de juiste toetsingskaders hanteert. Het betoog dat de minister had moeten horen om een door eiser voorgestelde reeks vragen te stellen slaagt ook niet. Het is aan de vreemdeling om alle elementen te verstrekken waarover hij beschikt.[_2e433e06-aa32-4fd9-b62b-7177d3c0f4d8] Als eiser bepaalde informatie ten grondslag had willen leggen aan zijn opvolgende aanvraag, dan had het op zijn weg gelegen die informatie aan te dragen en daarmee niet te wachten tot een gehoor. Ten slotte geldt dat eiser, die wordt bijgestaan door een professioneel gemachtigde, ermee bekend kon zijn dat eiser mogelijk niet gehoord zou worden.

Heeft de minister terecht geen voornemen uitgebracht?

7. Eiser betoogt dat de minister hem door geen voornemen uit te brengen ten onrechte de mogelijkheid heeft onthouden om met een zienswijze op een voornemen, zoals voorgeschreven in Wi 2023/7, eventuele onduidelijkheden zelf toe te lichten.

7.1.

In Wi 2026/26[_5c4ef82c-3f12-4ee7-8b81-1b95831a838b] heeft de minister expliciet verklaard dat voor asielaanvragen die vóór 12 juni zijn ingediend geldt dat (onder meer) de voornemenprocedure is afgeschaft. Deze nationale processtappen zoals die golden direct voorafgaand aan 12 juni 2026 komen immers niet dwingend voort uit de Procedurerichtlijn. Voor zaken waarop de Procedurerichtlijn van toepassing is, konden deze nationale procedureregels dus worden afgeschaft.[_b3976213-6742-459b-9639-d0e28fea9347]

7.2.

De beroepsgrond slaagt niet. De rechtbank stelt vast dat de minister met ingang van 12 juni 2026 geen voornemen meer uitbrengt, maar onmiddellijk een besluit neemt. Er geldt geen overgangsrecht voor procedures waarvan de aanvragen vóór 12 juni 2026 zijn ingediend. Omdat het voornemen een nationaalrechtelijk instrument was dat niet door Europese regelgeving wordt voorgeschreven, staat het de minister vrij om dit zo te doen.

Kon de minister afzien van aanwending van zijn discretionaire bevoegdheid?

8. Eiser betoogt dat de minister ten onrechte zijn discretionaire bevoegdheid om een vergunning voor bepaalde tijd te verlenen niet heeft toegepast in de onderhavige procedure. Eiser heeft namelijk in het M35-O formulier gevraagd om toepassing van de bevoegdheid op grond van artikel 14 van de Vw 2000 om een vergunning op grond van schrijnendheid te verlenen. De Afdeling heeft geoordeeld dat de minister deze bevoegdheid ook na afronding van een eerste verblijfsrechtelijke procedure en bij een opvolgende aanvraag kan uitoefenen.[_35e54d90-bbb2-41d2-9e19-ae7a668f0767] De minister dient inhoudelijk te beoordelen of aanleiding bestaat om van zijn discretionaire bevoegdheid gebruik te maken. Als hij daartoe geen aanleiding ziet, dient hij dit deugdelijk te motiveren.

8.1.

De beroepsgrond slaagt niet. Het gaat er in deze zaak om of de minister gehouden is binnen deze opvolgende aanvraagprocedure (door) te toetsen op schrijnendheid. Ambtshalve hoeft de minister dat in ieder geval niet. Een dergelijke verplichting volgt niet uit de tekst van artikel 14 van de Vw 2000 of enige andere regelgeving. Ook de aard van de opvolgende procedure, die is gericht op een snelle afdoening van herhaalde verzoeken om asielbescherming, biedt daarvoor geen aanknopingspunt. Ook voor (door)toetsing als onderdeel van de opvolgende aanvraagprocedure op verzoek is geen aanknopingspunt te vinden in enige regelgeving. Voor een dergelijk verzoek is een aparte reguliere procedure met een apart aanvraagformulier (Aanvraag voor het verblijfdoel ‘humanitair tijdelijk’) ingericht. De minister kan volstaan met verwijzing naar die reguliere procedure.

Conclusie en gevolgen

9. Eisers beroep voor zover gericht tegen het besluit van 20 juli 2026 is niet-ontvankelijk omdat de minister dit besluit heeft ingetrokken. Wel vormt die intrekking aanleiding voor het toekennen van een proceskostenvergoeding aan eiser, omdat de minister heeft erkend dat dat eerdere besluit niet juist was. De vergoeding bedraagt € 1.868 omdat de gemachtigde van eiseres een beroepschrift heeft ingediend en aan de zitting heeft deelgenomen (1 punt per handeling met een waarde per punt van € 934,- op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht). Het beroep voor zover gericht tegen het besluit van 1 september 2026 is ongegrond. Eiser krijgt dus geen gelijk.

Beslissing

De rechtbank:

- verklaart het beroep voor zover gericht tegen het besluit van 20 juli 2026 niet-ontvankelijk

- verklaart het beroep voor zover gericht tegen het besluit van 1 september 2026 ongegrond;

- veroordeelt de minister tot betaling aan eiser van € 1.868 aan proceskosten.

Deze uitspraak is gedaan door mr. T.G. Noordhof, rechter, in aanwezigheid van mr. L. Beijerinck, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Voetnoten

  1. Zoals bedoeld in artikel 30a, eerste lid, aanhef en onder a van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000).
  2. Zie punt 21 van eisers gronden naar aanleiding van het herstelbesluit.
  3. Dit staat in artikel 30a, eerste lid, aanhef en onder d, Vw 2000, zoals dat luidde voor 12 juni 2026.
  4. Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Arnhem, 28 mei 2025, ECLI:NL:RBDHA:2025:9482.
  5. Deze organisatie wordt in de Gazette aangeduid als ‘Super Muslim/Sahabi Tharika’.
  6. Zie noot 8 van de rechtbankuitspraak.
  7. The Gazette of the Democratic Socialist Republic of Sri Lanka, Extraordinary, no. 2387/02, 3 juni 2024, p. 3A.
  8. In paragraaf 6 van de nadere toelichting bij zijn beroepschrift.
  9. Uitspraak van de Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) van 14 januari 2026, UI-2025-005131.
  10. ABRvS 28 september 2022, ECLI:NL:RVS:2022:2713, overwegingen 5.1 - 5.2.
  11. Eiser noemt: de aard en omvang van zijn recente politieke activiteiten; zijn concrete betrokkenheid bij de TCC; de periode waarbinnen deze activiteiten hebben plaatsgevonden; zijn zichtbaarheid bij demonstraties en bijeenkomsten; de context waarin de overgelegde foto is gemaakt; eventuele verspreiding van foto- of videomateriaal; de wijze waarop zijn activiteiten openbaar zijn gemaakt; de betekenis die de aanwijzing van de TCC als terroristische organisatie voor zijn positie heeft; en eventuele recente belangstelling van de Sri Lankaanse autoriteiten.
  12. Omdat de aanvraag vóór 12 juni 2026 is ingediend, is Wi 2026/26 van toepassing.
  13. Namelijk de kennis omtrent de relevante feiten en de af te wegen belangen die nodig is voor het kunnen nemen van de beschikking.
  14. Zie Wi 2026/26, p. 11. Artikel 34, eerste lid, en artikel 42 van de Procedurerichtlijn bieden hier ook ruimte voor.
  15. Uitspraak van de Afdeling van 26 januari 2022, ECLI:NL:RVS:2022:208, overweging 5.5.6.
  16. Op grond van artikel 4 van de Kwalificatieverordening (en voorheen de Kwalificatierichtlijn)
  17. Wi 2026/26, p. 5.
  18. Wi 2026/26, p. 5.
  19. ABRvS 27 augustus 2025, ECLI:NL:RVS:2025:4130.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.