Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag, 12 november 2026 – Asiel niet-ontvankelijkverklaring

ECLI:NL:RBDHA:2026:34242Zaaknummer NL26.38357

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
12 november 2026
Publicatiedatum
19 november 2026
Zaaknummer
NL26.38357
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Uitkomst
Beroep ongegrond
Hoofdwetsartikel
Artikel 3 EVRM
Zittingsplaats
Arnhem
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Asiel niet-ontvankelijkverklaring; statushouder Italië, alleenstaande moeder met drie minderjarige kinderen; Afdelingsuitspraak van 2 juli 2026; AIDA-rapport juli 2026; reëel risico op een behandeling in strijd met art. 3 EVRM en art. 4 EU-Handvest niet aannemelijk gemaakt; van eiseres mag worden verwacht dat zij als statushouder haar rechter probeert te effectueren en zo nodig hulp zoekt bij de Italiaanse autoriteiten/instanties bij het verkrijgen van werk, inkomen en huisvesting, en hulp tegen huiselijk geweld ex-partner en bedreigingen van mensensmokkelaars; arrest Ibrahim, psychische klachten; beroep ongegrond.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. J.M. Emaus, rechter, in aanwezigheid van mr. N. Habibi, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. [eiseres] , v-nummer: [x] , eiseres
  2. Samenvatting
  3. Procesverloop
  4. Beoordeling door de rechtbank
  5. Conclusie en gevolgen
  6. Beslissing

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Arnhem

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.38357

uitspraak van de enkelvoudige kamer van 12 november 2026 in de zaak tussen

[eiseres] , v-nummer: [x] , eiseres

mede namens haar minderjarige kinderen,

[minderjarige 1] , v-nummer: [x] ,

[minderjarige 2] v-nummer: [x] ,

[minderjarige 3] , v-nummer: [x] ,

(gemachtigde: mr. E. Maalsen),

en

de minister van Asiel en Migratie,

(gemachtigde: mr. M.R. Stuart).

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over de niet-ontvankelijkverklaring van de asielaanvraag van eiseres. Eiseres is het hier niet mee eens. Zij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de niet-ontvankelijkverklaring van de asielaanvraag.

1.1.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de niet-ontvankelijkverklaring van de asielaanvraag in stand kan blijven. Eiseres heeft niet aannemelijk gemaakt dat zij en haar kinderen bij terugkeer naar Italië een reëel risico lopen op een behandeling in strijd met artikel 3 van het EVRM of artikel 4 van het EU-Handvest. De minister heeft voldoende gemotiveerd dat van eiseres mag worden verwacht dat zij haar rechten als statushouder probeert te effectueren en zo nodig hulp zoekt bij de Italiaanse autoriteiten of de daarvoor aangewezen instanties. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

1.2.

Onder 2 staat het procesverloop in dit geding. Onder 3 staat kort de achtergrond van deze zaak. Onder 4 staat de wet- en regelgeving die van toepassing is. Onder 5 en 5.1 staan de van belang zijnde feiten en omstandigheden die hebben geleid tot het bestreden besluit en het betoog van eiseres. De beoordeling door de rechtbank volgt vanaf 5.2. Aan het eind onder 6 staan de beslissing van de rechtbank en de gevolgen daarvan.

Procesverloop

2. Eiseres heeft op 25 januari 2026 een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft met het bestreden besluit van 3 juli 2026 deze aanvraag niet-ontvankelijk verklaard.

2.1.

Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.

2.2.

De rechtbank heeft het beroep, samen met de zaak NL26.38358, op 17 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres, de gemachtigde van eiseres en de gemachtigde van de minister.

Beoordeling door de rechtbank

Achtergrond van deze zaak

3. Eiseres en haar drie kinderen genieten internationale bescherming in Italië. De aan eiseres verleende verblijfsvergunning is geldig tot 3 april 2028. Eiseres woonde in Italië samen met de vader van haar kinderen. Nadat zij kinderen kreeg, stopte zij met werken en voorzag de vader van de kinderen in het levensonderhoud van het gezin. Eiseres stelt dat zij geen familie of vrienden heeft in Italië. Nadat de relatie met de vader van haar kinderen verslechterde, heeft zij met de kinderen de woning verlaten. Eiseres stelt dat zij vervolgens eerst een nacht buiten verbleef en daarna ongeveer een maand bij anderen. Eiseres heeft in Italië eerder gewerkt als maaltijdbezorger en schoonmaakster.

Heeft de minister de asielaanvraag van eiseres terecht niet-ontvankelijk verklaard?

Wet- en regelgeving

4. De minister kan een asielaanvraag niet-ontvankelijk verklaren als een vreemdeling internationale bescherming geniet in een andere lidstaat van de Europese Unie.[_b87b3034-8c58-40d0-b4a1-1a3d6da8825a] Dat kan alleen als ook wordt voldaan aan de voorwaarden van artikel 3.106a van het Vreemdelingenbesluit 2000. Eén van die voorwaarden is dat die lidstaat de internationale verplichtingen uit het Vluchtelingenverdrag, artikel 3 van het EVRM en artikel 3 van het Antifolterverdrag nakomt. Ook moet de vreemdeling een zodanige band met die lidstaat hebben dat het voor hem of haar redelijk zou zijn naar dat land te gaan. Het is vaste rechtspraak dat van een dergelijke band sprake is als een vreemdeling in een lidstaat van de Europese Unie erkend vluchteling is, dan wel de subsidiaire beschermingsstatus heeft.[_b097581f-6dfd-40c8-a8dc-877aeee12070]

Standpunt van de minister

5. De minister heeft de asielaanvraag van eiseres niet-ontvankelijk verklaard op grond van artikel 30a, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw 2000, omdat eiseres en haar drie kinderen internationale bescherming genieten in Italië. Om die reden is sprake van een zodanige band van eiseres en haar kinderen met Italië dat het voor hen redelijk is daarheen terug te gaan. Volgens de minister heeft eiseres niet aannemelijk gemaakt dat Italië zijn internationale verplichtingen niet nakomt of dat zij en haar kinderen bij terugkeer een reëel risico lopen op een behandeling in strijd met artikel 3 van het EVRM of artikel 4 van het EU-Handvest. De minister stelt zich op het standpunt dat eiseres als statushouder dezelfde rechten heeft als Italiaanse staatsburgers en dat van haar mag worden verwacht dat zij deze rechten probeert te effectueren. Zij heeft volgens de minister onvoldoende inspanningen verricht om werk, huisvesting en financiële ondersteuning te verkrijgen of om hulp te vragen bij de Italiaanse autoriteiten en de daarvoor aangewezen instanties. Ook heeft zij niet aannemelijk gemaakt dat zij geen bescherming kan krijgen tegen huiselijk geweld. Volgens de minister is niet gebleken dat de Italiaanse autoriteiten haar niet kunnen of willen helpen. Evenmin is gebleken dat eiseres bijzonder kwetsbaar is in de zin van het arrest Ibrahim.[_d6e9a67e-8bbc-4e65-a73f-48d4631da8d7] De minister ziet daarom geen aanleiding om af te wijken van het interstatelijk vertrouwensbeginsel.

Betoog van eiseres

5.1.

Eiseres betoogt dat haar asielaanvraag ten onrechte niet-ontvankelijk is verklaard. Zij voert aan dat zij in Italië geen passende bescherming en ondersteuning heeft gekregen tegen huiselijk geweld door de vader van haar kinderen en bedreigingen van mensensmokkelaars. Als alleenstaande moeder van drie jonge kinderen, zonder netwerk, kon zij geen zelfstandige woonruimte, werk of financiële ondersteuning verkrijgen. Haar zorgtaken en de tegenwerking door haar ex-partner stonden hieraan in de weg. Ook wijst zij op het AIDA-rapport, waarin is ingegaan op de huisvestingsproblemen van statushouders.[_1b7fcb0f-b8f6-4abc-94ec-d4b8244eb9e4] Uit angst durfde zij bij incidenten en in het ziekenhuis geen hulp of bescherming te vragen, en zij vreest dat haar ex-partner bij terugkeer naar Italië opnieuw de kinderen afneemt. Gelet op al deze omstandigheden en haar psychische klachten, is eiseres bijzonder kwetsbaar in de zin van het arrest Ibrahim.

Oordeel van de rechtbank

5.2.

Als uitgangspunt geldt dat de minister ervan mag uitgaan dat de autoriteiten van de lidstaat die internationale bescherming heeft verleend, hun verdragsverplichtingen tegenover statushouders nakomen. Van een statushouder mag in beginsel worden verwacht dat zij de rechten die voortvloeien uit haar verblijfsstatus probeert te effectueren. Als dat niet lukt, mag van haar worden verwacht dat zij zich tot de autoriteiten of de daarvoor aangewezen instanties wendt. Deze uitgangspunten kunnen worden weerlegd als de vreemdeling aannemelijk maakt dat zij haar rechten in de concrete omstandigheden van haar geval niet kan effectueren.

5.3.

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) heeft in haar uitspraak van 2 juli 2026[_824ea355-abbc-46c4-a003-c2227b166d94] overwogen dat de drempel voor een geslaagd beroep op artikel 4 van het EU-Handvest, dat gelijkstaat aan artikel 3 van het EVRM, hoog blijft. Die drempel wordt bereikt wanneer iemand buiten zijn eigen wil en keuzes om, door onverschilligheid van de autoriteiten, in een toestand van zeer verregaande materiële deprivatie terechtkomt waarin hij niet kan voorzien in de meest elementaire behoeften, zoals wonen, eten en zich wassen, en daardoor zijn lichamelijke of geestelijke gezondheid wordt geschaad of zijn leefomstandigheden mensonwaardig worden. Dat een statushouder moeilijkheden ondervindt bij het verkrijgen van werk, huisvesting of sociale ondersteuning, is op zichzelf onvoldoende.

5.4.

Niet in geschil is dat eiseres en haar drie kinderen internationale bescherming genieten in Italië en dat de aan eiseres verleende verblijfsvergunning geldig is tot 3 april 2028. De minister mag er daarom in beginsel van uitgaan dat eiseres een zodanige band met Italië heeft dat het redelijk is om van haar te verlangen dat zij naar Italië terugkeert. Dat neemt niet weg dat de minister, gelet op de door eiseres aangevoerde persoonlijke omstandigheden, deugdelijk moet motiveren dat zij bij terugkeer haar rechten als statushouder kan effectueren en geen reëel risico loopt op een behandeling in strijd met artikel 3 van het EVRM of artikel 4 van het EU-Handvest.

5.5.

De rechtbank ziet dat eiseres zich in een moeilijke situatie bevindt. De door haar gestelde omstandigheden maken echter niet zonder meer dat eiseres bij terugkeer naar Italië niet in haar meest elementaire behoeften kan voorzien. De rechtbank zal hierna beoordelen of eiseres aannemelijk heeft gemaakt dat zij bij terugkeer haar rechten op het gebied van huisvesting, werk en inkomen niet kan effectueren, geen bescherming kan verkrijgen tegen huiselijk geweld en vanwege haar persoonlijke omstandigheden bijzonder kwetsbaar is in de zin van het arrest Ibrahim.

5.6.

Over de huisvesting in Italië heeft eiseres tijdens het nader gehoor verklaard dat zij bij een kerk hulp heeft gevraagd bij het vinden van een woning. Ook heeft zij zich gewend tot een organisatie die woningen verhuurde.[_92ac606c-ad08-42e5-a37d-236d57051b5a] Daar kreeg zij te horen dat zij onvoldoende inkomen had om voor een woning in aanmerking te komen. Eiseres heeft verklaard dat zij daarna geen klacht heeft ingediend, omdat deze organisatie volgens haar de huisvesting regelde en zij niet wist waar zij anders terechtkon.[_ea0984e0-b065-4d50-a142-4a72f5d015e6] Uit de door eiseres aangehaalde algemene informatie volgt dat het verkrijgen van huisvesting in Italië moeilijk kan zijn. Daaruit volgt echter niet dat eiseres geen aanspraak kan maken op huisvesting of dat het voor haar onmogelijk is om de beschikbare mogelijkheden te benutten. De minister heeft op de zitting toegelicht dat kwetsbare personen, onder wie alleenstaande moeders met minderjarige kinderen, onder omstandigheden voorrang kunnen krijgen bij de toewijzing van sociale huisvesting. Daarvoor moet wel aan de geldende voorwaarden worden voldaan en is registratie vereist. Eiseres heeft weliswaar geprobeerd woonruimte te vinden, maar heeft niet aannemelijk gemaakt dat zij alle beschikbare mogelijkheden voor sociale huisvesting heeft benut en dat zij desondanks geen hulp kon krijgen. Ook heeft zij niet aannemelijk gemaakt dat zij hierover bij de betrokken organisatie of de Italiaanse autoriteiten tevergeefs om hulp heeft gevraagd. De rechtbank volgt eiseres daarom niet in haar betoog dat het verkrijgen van huisvesting voor haar bij terugkeer feitelijk onmogelijk zal zijn.

5.7.

Ook wat betreft werk en inkomen heeft eiseres niet aannemelijk gemaakt dat zij haar rechten als statushouder niet kan effectueren. Zij heeft verklaard dat zij in Italië als maaltijdbezorger en schoonmaakster heeft gewerkt, maar dat zij daarmee is gestopt toen de zorg voor de kinderen moeilijk te combineren was met haar werk en de vader van de kinderen haar als huisvrouw wilde houden.[_0efccf4c-5f03-4a19-886d-ce29f289f85f] Nadat zij de woning had verlaten, heeft zij naar eigen zeggen gedurende ongeveer een maand dagelijks op verschillende kantoren naar werk gezocht.[_118c4bb2-72d9-4cc0-912c-e19eb5f4b1d8] Daarna is zij met de kinderen naar Nederland vertrokken. De rechtbank begrijpt dat het voor eiseres vanwege haar zorgtaken en de door haar beschreven situatie met de vader van de kinderen moeilijk kan zijn geweest om werk te vinden. Uit haar verklaringen volgt echter niet dat zij geen mogelijkheden had om verder naar werk te zoeken of daarbij ondersteuning te vragen. Zij heeft niet aannemelijk gemaakt dat zij alle mogelijkheden daartoe heeft benut of dat hulp bij voorbaat kansloos zou zijn. Eiseres heeft verder verklaard dat zij eerder financiële ondersteuning ontving toen zij met de vader van de kinderen als gezin samenwoonde. Toen zij problemen kregen, heeft zij bij een kantoor gevraagd hoe zij de ondersteuning kon regelen. Volgens haar moest zij daarvoor ook documenten van de vader van de kinderen meenemen, maar wilde hij daaraan niet meewerken.[_98d8df05-7bf4-4f9e-8adc-0bd5c553bec5] Zij heeft vervolgens niet geprobeerd om zelfstandig een uitkering voor zichzelf en de kinderen aan te vragen. Zij verklaarde dat zij dacht dat dit zonder bankrekening niet mogelijk zou zijn en dat de vader van de kinderen niet met haar naar het kantoor wilde gaan. Uit deze verklaringen volgt dat eiseres eerder financiële ondersteuning heeft ontvangen en dat zij eenmaal informatie heeft gevraagd over de mogelijkheden om die ondersteuning te verkrijgen. Zij heeft echter niet aannemelijk gemaakt dat zij daarna heeft geprobeerd zelfstandig financiële ondersteuning aan te vragen of dat dit voor haar onmogelijk was. Ook heeft zij niet onderbouwd dat het feit dat zij en de vader van de kinderen eerder als gezin werden beschouwd, eraan in de weg zou staan dat zij na het beëindigen van de relatie zelfstandig ondersteuning aanvraagt. De rechtbank betrekt hierbij de uitspraak van de Afdeling van 2 juli 2026 (zie onder 5.3). Daaruit volgt dat moeilijkheden bij het verkrijgen van werk en financiële ondersteuning niet zonder meer betekenen dat een statushouder in een toestand van zeer verregaande materiële deprivatie terechtkomt.[_bc9b893e-f43a-475e-bd61-75092aad72a9] Van belang is ook of zij de beschikbare mogelijkheden heeft geprobeerd te benutten. De rechtbank ziet in de verklaringen van eiseres onvoldoende aanknopingspunten voor het oordeel dat zij bij terugkeer geen mogelijkheden heeft om werk te vinden of financiële ondersteuning te verkrijgen. De minister heeft zich daarom terecht op het standpunt gesteld dat eiseres niet aannemelijk heeft gemaakt dat zij op deze punten haar rechten als statushouder niet kan effectueren.

5.8.

Over het huiselijk geweld heeft eiseres verklaard dat de politie bij incidenten aan de deur is geweest, maar dat de vader van de kinderen de situatie steeds vanuit zijn eigen perspectief beschreef. Zij heeft ook verklaard dat zij uit angst geen aangifte heeft gedaan en in het ziekenhuis niet de waarheid heeft durven vertellen over haar letsel door haar ex-partner. [_11199c5b-8dbb-4814-8717-0cd3e2f26a50] De rechtbank neemt deze verklaringen en de door eiseres beschreven angst serieus. Zij begrijpt dat het voor een slachtoffer van huiselijk geweld moeilijk kan zijn om hulp te zoeken of aangifte te doen. Voor de beoordeling is echter van belang of eiseres aannemelijk heeft gemaakt dat de Italiaanse autoriteiten haar geen bescherming kunnen of willen bieden. Uit haar verklaringen volgt dat zij geen aangifte heeft gedaan en zich niet tot de autoriteiten of andere aangewezen instanties heeft gewend met het verzoek om bescherming tegen de vader van de kinderen. Dat zij daarvoor bang was, is begrijpelijk, maar maakt op zichzelf niet aannemelijk dat zij bij terugkeer geen bescherming kan krijgen. Evenmin volgt uit het feit dat de politie eerder bij incidenten aanwezig is geweest dat zij geen beroep kan doen op de beschikbare beschermingsmogelijkheden. Eiseres vreest dat de vader van de kinderen bij terugkeer opnieuw in beeld zal komen en dat hij zal proberen de kinderen van haar af te nemen. De minister heeft op de zitting toegelicht dat uit haar verklaringen niet blijkt dat de vader veel interesse in de kinderen heeft getoond. Ook heeft hij erop gewezen dat niet is gebleken dat de kinderen van eiseres zullen worden afgenomen als zij hulp zoekt. Hoewel de vrees van eiseres invoelbaar is, leidt dit niet tot het oordeel dat zij zich niet tot de Italiaanse autoriteiten of aangewezen instanties kan wenden. De rechtbank ziet daarom onvoldoende grond voor het oordeel dat de minister niet mocht uitgaan van de mogelijkheid dat eiseres bij terugkeer bescherming tegen huiselijk geweld kan verkrijgen.

5.9.

Eiseres heeft zich ook beroepen op het arrest Ibrahim en gewezen op haar psychische klachten. Zij heeft ter onderbouwing informatie van de praktijkondersteuner van de huisarts overgelegd.[_babe61f9-c9b2-4dbb-a79f-0343ea04d3bd] De minister heeft de door eiseres beschreven ervaringen en klachten niet betwist, maar stelt zich op het standpunt dat daaruit niet volgt dat zij bijzonder kwetsbaar is in de zin van het arrest Ibrahim. De rechtbank onderkent dat eiseres ingrijpende ervaringen heeft gehad en dat zij daarvan nog steeds gevolgen ondervindt. Ook weegt zij mee dat eiseres drie jonge kinderen heeft en geen familie of vrienden in Italië heeft op wie zij kan terugvallen. Uit de overgelegde informatie blijkt echter niet dat eiseres door haar psychische klachten niet in staat is om de beschikbare hulp en voorzieningen in Italië te benutten. Evenmin heeft zij aannemelijk gemaakt dat zij vanwege haar persoonlijke omstandigheden geen beroep kan doen op de Italiaanse autoriteiten of de daarvoor aangewezen instanties. De rechtbank heeft bij haar beoordeling ook betrokken dat eiseres in Italië gedurende ongeveer een maand bij anderen heeft verbleven, in die periode naar eigen zeggen naar werk heeft gezocht en eerder bij een organisatie naar huisvesting heeft geïnformeerd. Zij heeft daarnaast verklaard dat zij financiële ondersteuning heeft ontvangen toen zij met de vader van de kinderen als gezin samenwoonde. Deze omstandigheden nemen niet weg dat zij bij terugkeer voor moeilijkheden kan komen te staan, maar maken dat niet aannemelijk is geworden dat zij buiten haar eigen wil en keuzes om, als gevolg van onverschilligheid van de Italiaanse autoriteiten, niet in haar meest elementaire behoeften zal kunnen voorzien.

5.10.

De rechtbank ziet in de door eiseres aangevoerde omstandigheden daarom geen aanleiding om te oordelen dat de minister niet van het interstatelijk vertrouwensbeginsel mocht uitgaan. De minister heeft voldoende gemotiveerd dat van eiseres mag worden verwacht dat zij haar rechten als statushouder probeert te effectueren en zo nodig hulp zoekt bij de Italiaanse autoriteiten of de daarvoor aangewezen instanties. Eiseres heeft niet aannemelijk gemaakt dat zij deze mogelijkheden niet kan benutten of dat deze bij voorbaat ontoereikend zijn. De minister heeft de asielaanvraag daarom terecht niet-ontvankelijk verklaard.

Conclusie en gevolgen

6. De minister heeft de aanvraag terecht niet-ontvankelijk verklaard.

Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiseres geen gelijk krijgt. Eiseres krijgt geen vergoeding van haar proceskosten.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. J.M. Emaus, rechter, in aanwezigheid van mr. N. Habibi, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Voetnoten

  1. Dit staat in artikel 30a, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000).
  2. Zie onder andere ABRvS 18 juli 2017, ECLI:NL:RVS:2017:1971, overweging 3.2.
  3. HvJEU 19 maart 2019, ECLI:EU:C:2019:219 (Ibrahim).
  4. AIDA Country Report Italy update on 2025 – july 2026
  5. ABRvS 2 juli 2026, ECLI:NL:RVS:2026:3781.
  6. Zie p. 7 van het verslag nader gehoor.
  7. Zie p.7 van het verslag nader gehoor.
  8. Zie p. 8 van het verslag nader gehoor.
  9. Zie p. 6 van het verslag nader gehoor.
  10. Zie p. 6 van het verslag nader gehoor.
  11. ABRvS 2 juli 2026, ECLI:NL:RVS:2026:3781 r.o. 2.4.
  12. Zie p. 9 van het verslag nader gehoor.
  13. Zie het huisartsjournaal.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.