Uitspraak · Vreemdelingenrecht
Rechtbank Den Haag, 10 november 2026 – Asiel; Jemen; Hadramaut; ongegrond
ECLI:NL:RBDHA:2026:34213Zaaknummer NL25.58392
- Instantie
- Rechtbank Den Haag
- Datum uitspraak
- 10 november 2026
- Publicatiedatum
- 19 november 2026
- Zaaknummer
- NL25.58392
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Uitkomst
- Beroep ongegrond
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 28 Vw
- Zittingsplaats
- Arnhem
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Asiel; Jemen; Hadramaut; ongegrond.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. S. Kompier, rechter, in aanwezigheid van S. Voolstra, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Arnhem
Bestuursrecht
zaaknummer: NL25.58392
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 10 november 2026 in de zaak tussen
[eiser] , v-nummer: [x] , eiser
(gemachtigde: mr. M. Pals),
en
de minister van Asiel en Migratie,
(gemachtigde: mr. S.J. de Vries).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiser als bedoeld in artikel 28 van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000). Eiser is het hier niet mee eens. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag in stand kan blijven. De minister heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat eiser bij terugkeer naar Jemen geen reëel risico loopt op ernstige schade. Ook heeft de minister de asielaanvraag van eiser terecht afgewezen als kennelijk ongegrond. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiser heeft een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft deze aanvraag afgewezen als kennelijk ongegrond in het bestreden besluit van 27 november 2025.
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
De rechtbank heeft het beroep op 12 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, zijn gemachtigde en de minister vertegenwoordigd door zijn gemachtigde.
Beoordeling door de rechtbank
Het asielrelaas
3. Eiser legt aan zijn asielaanvraag het volgende ten grondslag. Eiser heeft nooit in Jemen gewoond, maar verbleef altijd in Saoedi-Arabië. Hij moest Saudi-Arabië verlaten, omdat hij zijn baan is verloren en daarom een uitreisbevel heeft gekregen. Eiser kan niet naar Jemen, omdat hij aandoeningen heeft waarvoor hij daar niet behandeld kan worden en door de algemene oorlogssituatie in Jemen. Daarnaast vreest eiser bij uitzetting naar Jemen voor gedwongen rekrutering door de Houthi’s en voor zijn vader (en diens familie), die geweld tegen hem heeft gebruikt, nadat zijn ouders zijn gescheiden.
Het bestreden besluit
4. Het asielrelaas van eiser bevat volgens de minister de volgende relevante elementen:
1) identiteit, nationaliteit en herkomst;
2) problemen met zijn vader en diens familie.
De minister acht deze asielmotieven geloofwaardig. Deze asielmotieven zijn echter niet te herleiden tot een van de gronden van het Vluchtelingenverdrag. Ook loopt eiser bij terugkeer geen reëel risico op ernstige schade. Verder heeft eiser te laat asiel aangevraagd. De minister concludeert daarom dat de asielaanvraag van eiser kennelijk ongegrond is.
Zienswijze herhaald en ingelast
5. De rechtbank overweegt allereerst dat eisers stelling in beroep dat de zienswijze als herhaald en ingelast moet worden beschouwd, onvoldoende is om aan te merken als een beroepsgrond waarop de rechtbank moet ingaan. De minister is in het bestreden besluit gemotiveerd ingegaan op de zienswijze. Het is aan eiser om in beroep concreet aan te geven waarom de reactie van de minister op de zienswijze volgens hem niet juist of niet toereikend is.[_5e69b613-6313-4ee4-8344-70a778afd82e] De rechtbank zal zich dan ook richten op wat eiser in beroep gemotiveerd heeft aangevoerd.
Loopt eiser bij terugkeer naar Jemen een reëel risico op ernstige schade?
6. Eiser betoogt dat hij bij terugkeer naar Jemen een reëel risico op ernstige schade loopt.
Willekeurig geweld
7. Eiser betoogt dat hij bij terugkeer naar Jemen een reëel risico op ernstige schade loopt vanwege het willekeurig geweld dat in het hele land plaatsvindt, ook in de provincies waarvan de minister vindt dat eiser daarnaar kan terugkeren. De minister moet voor heel Jemen de meest uitzonderlijke situatie van willekeurig geweld aannemen op grond van artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatierichtlijn. De minister heeft geen gevolg gegeven aan de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) van 16 juli 2025, waarin de Afdeling oordeelt dat ondeugdelijk is gemotiveerd waarom er van die situatie geen sprake is. Ter onderbouwing van dit betoog verwijst eiser naar uitspraken van verschillende zittingsplaatsen, waaruit volgt dat de minister niet deugdelijk heeft gemotiveerd dat in Jemen geen sprake is van het hoogste niveau van willekeurig geweld. Eiser betoogt in het verlengde hiervan dat de veiligheidssituatie in Jemen afgelopen zomer is verslechterd. Gelet hierop kan al helemaal niet meer worden uitgegaan van het huidige beleid van de minister, waarin voor Jemen een relatief hoger niveau van willekeurig geweld is vastgesteld. Hiervoor verwijst eiser naar een brief van Vluchtelingenwerk van 6 oktober 2026. Uit deze brief volgt kort gezegd dat de gevechten in Jemen zijn opgelaaid, er gewonden en doden zijn gevallen en er grote aantallen mensen ontheemd zijn geraakt. Ook verwijst eiser naar berichtgeving van ACLED, van 9 september 2026, waarin staat dat in een periode van vijf dagen tenminste 276 doden zijn gevallen.
De beroepsgrond slaagt niet. De rechtbank stelt vast dat de minister in het bestreden besluit het beleid heeft toegepast zoals dat volgt uit WBV 2025/20. De minister neemt aan dat voor de provincies Hadramaut, Al Mahra, en Socotra geldt dat geen sprake is van een situatie van willekeurig als bedoeld in artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatierichtlijn. De rechtbank volgt dit standpunt en wijst in dat verband op haar uitspraak van de meervoudige kamer van 9 juni 2026.[_456f3f10-a782-4a90-9977-6a75f3062d9a] In deze uitspraak heeft de rechtbank, kort samengevat, geoordeeld dat de minister in zijn landenbeleid over Jemen, zoals volgt uit WBV 2025/20, voldoende heeft gemotiveerd waarom in Hadramaut geen sprake is van de meest uitzonderlijke gradatie van willekeurig geweld als bedoeld in artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatierichtlijn en dat hij met de motivering in het beleid heeft voldaan aan de Afdelingsuitspraak van 16 juli 2025. De rechtbank in heeft in deze uitspraak ook expliciet geoordeeld dat de minister terecht heeft aangenomen dat zich, in Hadramaut geen situatie voordoet als bedoeld in artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatierichtlijn en dat in die provincie geen sprake is van willekeurig geweld. Eiser heeft geen aanknopingspunten gegeven voor een ander oordeel dan in deze uitspraak is gedaan. Van eiser mag dus worden verwacht dat hij terugkeert naar een gebied in Jemen waar geen sprake is van willekeurig geweld. De rechtbank gaat er vanuit dat eiser in ieder geval terug kan keren naar Hadramaut.
De door eiser overgelegde brief van Vluchtelingenwerk en de verwijzingen naar de andere stukken maken het oordeel niet anders. Zoals de minister tijdens de zitting terecht heeft gesteld, blijkt uit deze stukken niet dat sinds de uitspraak van 9 juni 2026 een zodanige verslechtering van de situatie in Hadramaut heeft plaatsgevonden dat inmiddels niet meer uit kan worden gegaan van de situatie dat geen sprake is van willekeurig geweld. Daarbij heeft de minister er terecht op gewezen dat het geweld in Jemen met name aan de westkust is opgelaaid en dat dit gebied ver verwijderd is van Hadramaut. Uit de overgelegde stukken blijkt ook niet dat deze provincie is getroffen als gevolg van het oplaaiende geweld aan de westkust. Ook heeft het opgelaaide geweld elders in Jemen geen zodanige invloed op deze provincie waardoor de humanitaire situatie daar wezenlijk is verslechterd ten opzichte van de situatie zoals bekend ten tijde van de uitspraak van de meervoudige kamer van deze zittingsplaats van 9 juni 2026. De rechtbank volgt eiser dus niet in zijn stelling dat de minister niet langer mag uitgaan van het beleid.
Individuele omstandigheden
8. Eiser betoogt dat hij vanwege zijn individuele omstandigheden een groter risico loopt om slachtoffer te worden van willekeurig geweld. Eiser is nog nooit in Jemen geweest en heeft daar geen netwerk. Daarnaast is hij kwetsbaar als jongvolwassene. Verder kan eiser slecht tegen stress en valt hij regelmatig flauw. Tot slot heeft eiser problemen met zijn vader in Saudi-Arabië en zijn familie in Jemen na de scheiding van zijn moeder van haar man gezien het huiselijk geweld. Eiser heeft ter onderbouwing van de problemen met zijn vader in beroep screenshots overgelegd van niet vertaalde WhatsApp-berichten, waarin eiser wordt bedreigd, met data en tijden. Eiser wijst in dit kader ook op het arrest Sufi en Elmi.[_4b796e0c-a229-4163-862a-5dff88a45ff7]
De beroepsgrond slaagt niet. De minister heeft op de zitting toegelicht dat, nu voor de provincie Hadramaut geldt dat geen sprake is van willekeurig geweld, er niet hoeft te worden getoetst of eiser op basis van individuele omstandigheden een verhoogd risico loopt om slachtoffer te worden van willekeurig geweld als gevolg van een internationaal of binnenlands gewapend conflict.[_9af1c91d-e5d7-4e31-807e-aad55c87978c] De rechtbank volgt de minister in zijn standpunt. Om die reden behoeven de persoonlijke omstandigheden uit deze beroepsgrond geen verdere bespreking. De minister heeft zijn standpunt dat bij terugkeer geen risico bestaat op schending van artikel 3 van het EVRM voldoende gemotiveerd. Eiser heeft verder geen omstandigheden aangevoerd waarmee de hoge drempel uit het arrest Sufi en Elmi wordt behaald.
Conclusie over deze beroepsgrond
9. De beroepsgrond slaagt niet. Eiser heeft onvoldoende aannemelijk gemaakt dat hij bij terugkeer naar Jemen een reëel risico op ernstige schade loopt.
Heeft de minister eiser een binnenlandsbeschermingsalternatief kunnen tegenwerpen?
10. Eiser betoogt dat het standpunt van de minister dat sprake is van een
binnenlands beschermingsalternatief in de provincies Al Mahra en Hadramaut geen stand
kan houden. De minister heeft niet gemotiveerd dat de genoemde provincies toegankelijk zijn voor eiser en dat hij daar op een veilige en wettige manier naartoe kan reizen. Bovendien heeft de minister in het geheel niet gemotiveerd waarom van eiser redelijkerwijs verwacht kan worden dat hij zich vestigt in die provincies.
De beroepsgrond slaagt niet. In zowel het verweerschrift als op de zitting heeft de minister toegelicht dat het binnenlands vestigingsalternatief aan eiser niet wordt tegengeworpen. Eiser heeft nooit in Jemen gewoond en kan daarom terugkeren naar elke regio in Jemen, met name provincies waar zich geen willekeurig geweld voordoet. Om die reden behoeft deze beroepsgrond geen verdere bespreking.
Heeft de minister eisers aanvraag kunnen afwijzen als ‘kennelijk’ ongegrond?
11. Eiser betoogt dat de minister zijn aanvraag niet heeft kunnen afwijzen als kennelijk ongegrond met de reden dat hij niet zo spoedig mogelijk zijn asielaanvraag heeft ingediend toen hij in Nederland aankwam. De 48-uurgrens voor het indienen van de aanvraag is geen harde grens, dit moet worden beoordeeld aan de hand van individuele omstandigheden. Eiser betrekt hierbij dat het asielrelaas inhoudelijk moet worden behandeld door de lidstaat waar de vreemdeling zich bevindt na overdracht van de verantwoordelijkheid en dat het enkel overschrijden van de 48-uurstermijn volgens het Unierecht geen reden is om het asielverzoek af te wijzen.[_e700d890-6460-4087-9274-47f56ecaba56] Dit geeft aan dat een inhoudelijke toetsing van de motieven noodzakelijk is en de aanvraag niet alleen kan worden afgewezen omdat de aanvraag niet binnen 48 uur is ingediend, omdat dit niets zegt over de vraag of er behoefte is aan internationale bescherming. Dat dient immers nog onderzocht te worden.
De beroepsgrond slaagt niet. Eiser heeft pas zeven maanden na aankomst in Nederland zijn asielaanvraag ingediend, met als reden om bewust de Dublinprocedure te ontlopen. De minister heeft mogen concluderen dat dit flink afbreuk doet aan eisers gestelde beschermingsbehoefte. Van iemand bij wie de reden van vertrek is gelegen in geweld en bedreigingen door zijn vader en met een vrees om te worden gerekruteerd door de Houthi-beweging, mag worden verwacht dat hij zich zo spoedig mogelijk meldt voor een asielaanvraag en er juist niet voor kiest om in Nederland geruime tijd onder de radar te blijven. De aanvraag mocht daarom als kennelijk ongegrond worden afgedaan. Eiser heeft geen persoonlijke omstandigheden ingebracht waardoor de rechtbank hier anders over zou moeten oordelen.
Moet aan eiser uitstel van vertrek worden verleend?
12. Eiser betoogt dat aan hem uitstel van vertrek op grond van artikel 64 van de Vw 2000 moet worden verleend. Eiser is op 1 augustus 2025 doorverwezen naar Caredate, bij het GGZ Apeldoorn, vanwege het flauwvallen bij stress en zijn slaapproblemen en nachtmerries. Tot op heden is nog geen intake gepland. Verder heeft eiser in Hoenderloo een poging tot zelfmoord gedaan. Ook kan eiser niet alleen reizen. Dit moet tezamen worden beoordeeld.
De beroepsgrond slaagt niet. Zoals blijkt uit het besluit is de minister bekend met de omstandigheid dat eiser medische klachten heeft. Deze heeft de minister bij de beoordeling betrokken. Uit deze besluitvorming blijkt echter ook dat eiser op dit moment niet onder medische behandeling staat voor deze klachten. Dit wordt door eiser ook niet betwist. De minister heeft in deze omstandigheden dan ook terecht geen aanleiding hoeven zien om aan eiser uitstel van vertrek te verlenen.
Conclusie en gevolgen
13. De minister heeft de aanvraag terecht afgewezen als kennelijk ongegrond.
Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. S. Kompier, rechter, in aanwezigheid van S. Voolstra, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
Voetnoten
- Zie de uitspraken van de Afdeling van 4 juli 2018, ECLI:NL:RVS:2018:2169,en 7 april 2022, ECLI:NL:RVS:2022:1028.
- Rb. Den Haag, zp. Arnhem, 9 juni 2026 ECLI:NL:RBDHA:2026:15586.
- EHRM (Sufi en Elmi) 28 november 2011, ECLI:CE:ECHR:2011:0628JUD000831907.
- Dit volgt uit de WBV 2025/20.
- Artikel 18, eerste lid, van de Procedurerichtlijn 2013/32.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Deze uitspraak verwijst naar
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.