Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag, 17 november 2026 – bewaring, beroep, uitzetting naar Guinee, non-refoulement

ECLI:NL:RBDHA:2026:34198Zaaknummer NL26.66619

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
17 november 2026
Publicatiedatum
19 november 2026
Zaaknummer
NL26.66619
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Uitkomst
Beroep ongegrond
Hoofdwetsartikel
Artikel 3 EVRM
Zittingsplaats
Rotterdam
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

bewaring, beroep, uitzetting naar Guinee, non-refoulement, slotsom beroepsgrond, ambtshalve toetsing, ongegrond.

De rechtbank:

- verklaart het beroep ongegrond;

- wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. S.N. Abdoelkadir, rechter, in aanwezigheid van mr. L.J. Helsen, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. [eiseres], V-nummer: [nummer], eiseres
  2. Procesverloop
  3. Overwegingen
  4. Conclusie en gevolgen
  5. Beslissing

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Rotterdam

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.66619

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiseres], V-nummer: [nummer], eiseres

(gemachtigde: mr. E. Stap),

en

de minister van Asiel en Migratie, verweerder

(gemachtigde: [naam]).

Procesverloop

Bij besluit van 3 november 2026 (het bestreden besluit) heeft verweerder aan eiseres de maatregel van vreemdelingenbewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) opgelegd.

Verweerder heeft de rechtbank hiervan in kennis gesteld. Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiseres ingesteld beroep. Het beroep wordt ook aangemerkt als een verzoek om schadevergoeding.

De rechtbank heeft het beroep op 10 november 2026 op zitting behandeld. De rechtbank heeft een afstandsverklaring ontvangen waarin eiseres verklaart afstand te doen van haar recht om aanwezig te zijn bij de zitting. Eiseres heeft zich ter zitting laten vertegenwoordigen door mr. J.W.F. Menick, die namens de gemachtigde van eiseres optrad. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.

Overwegingen

Uitzetting naar Guinee

1. Eiseres voert ten aanzien van haar uitzetting aan dat zij niet fit-to-fly is, vanwege lichamelijke en mentale klachten.

1.1.

De rechtbank stelt vast dat Guinee op 22 oktober 2026 een laissez-passer heeft afgegeven en er een vlucht is gepland op 11 november 2026. De rechtbank begrijpt de beroepsgrond van eiseres aldus dat zij stelt dat zij vanwege lichamelijke en mentale klachten niet in staat is om per vliegtuig te reizen en dat uitzetting daarom niet mogelijk is. De enkele stelling dat eiseres vanwege deze klachten niet fit-to-fly is, is onvoldoende om aan te nemen dat uitzetting niet kan plaatsvinden. Eiseres heeft niet nader geconcretiseerd op welke wijze deze klachten aan haar uitzetting in de weg staan. Evenmin heeft zij deze stelling met medische gegevens onderbouwd. De rechtbank acht daarbij van belang dat voorafgaand aan de daadwerkelijke uitzetting, indien daartoe aanleiding bestaat, een medische beoordeling kan plaatsvinden om vast te stellen of eiseres in staat is om te reizen en of eventuele medische reisvoorwaarden noodzakelijk zijn. De beroepsgrond slaagt dan ook niet.

Non-refoulement

2. Eiseres heeft verder naar voren gebracht dat het niet duidelijk is of zij in Guinee op een deugdelijke wijze zal worden opgevangen. Volgens eiseres bestaat daardoor het risico op schending van artikel 3 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM). Zij stelt in dit verband dat zij gevaar loopt, omdat zij een strafbaar feit heeft gepleegd en vreest in Guinee te worden vermoord.

2.1.

De rechtbank stelt voorop dat eiseres in Nederland de asielprocedure heeft doorlopen en dat de afwijzing van haar asielaanvraag in rechte vaststaat. Dit neemt niet weg dat concrete aanwijzingen voor een risico op schending van artikel 3 EVRM bij terugkeer bij de beoordeling moeten worden betrokken. Uit het proces-verbaal van gehoor voorafgaand aan de inbewaringstelling op 3 november 2026 blijkt dat eiseres heeft verklaard dat zij zal lijden als zij naar Guinee wordt uitgezet, omdat zij daar niemand kent. Daarbij heeft zij verklaard dat zij uit Congo komt en daar problemen heeft ondervonden. Eiseres heeft tijdens dit gehoor niet verklaard dat zij in Guinee gevaar loopt vanwege een door haar gepleegd strafbaar feit of dat zij vreest daar te worden vermoord. Eiseres heeft met haar verklaringen tijdens dit gehoor geen concrete feiten of omstandigheden naar voren gebracht waaruit kan worden afgeleid dat bij uitzetting naar Guinee sprake zou zijn van een mogelijke schending van artikel 3 EVRM. De eerst ter zitting door haar gemachtigde naar voren gebrachte vrees om in Guinee te worden vermoord, is niet nader geconcretiseerd of met stukken onderbouwd. Ook zijn er geen concrete aanknopingspunten naar voren gebracht voor het bestaan van een dergelijk risico. De beroepsgrond slaagt niet.

Slotsom beroepsgronden

3. Uit het voorgaande volgt dat de beroepsgronden van eiseres niet leiden tot het oordeel dat de maatregel van vreemdelingenbewaring tot het moment van sluiten van het onderzoek op enig moment onrechtmatig is geweest.

Ambtshalve toetsing

4. Ook los van de door eiseres aangevoerde beroepsgronden, ziet de rechtbank geen grond voor het oordeel dat de maatregel van vreemdelingenbewaring tot het moment van sluiten van het onderzoek op enig moment onrechtmatig is geweest (vgl. het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 8 november 2022, ECLI:EU:C:2022:858).

Conclusie en gevolgen

5. Het beroep tegen de maatregel van vreemdelingenbewaring is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing

De rechtbank:

- verklaart het beroep ongegrond;

- wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. S.N. Abdoelkadir, rechter, in aanwezigheid van mr. L.J. Helsen, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.