Uitspraak · Vreemdelingenrecht
Rechtbank Den Haag, 11 november 2026 – Afwijzing aanvraag verblijfsdoel ‘familie en gezin’
ECLI:NL:RBDHA:2026:34195Zaaknummer 26.38128
- Instantie
- Rechtbank Den Haag
- Datum uitspraak
- 11 november 2026
- Publicatiedatum
- 19 november 2026
- Zaaknummer
- 26.38128
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Uitkomst
- Beroep ongegrond
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 8 EVRM
- Zittingsplaats
- Utrecht
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Afwijzing aanvraag verblijfsdoel ‘familie en gezin’ voor verblijf bij kleindochter. Geen sprake van schending artikel 8 van het EVRM. Geen sprake van een meer dan gebruikelijke afhankelijkheidsrelatie tussen oma en kleindochter. Ook niet gebleken van bijkomende elementen van afhankelijkheid. Geen sprake van hechte persoonlijke banden tussen eiseres en haar achterkleinkinderen. Beroep ongegrond.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. S.G.M. van Veen, rechter, in aanwezigheid van mr. N.R. Peters, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op: 11 november 2026
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen vier weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Utrecht
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.38128
V-nummer: 294.869.0683
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 11 november 2026 in de zaak tussen
[eiseres] , geboren op [geboortedatum] 1956, met de Colombiaanse nationaliteit, eiseres
(gemachtigde: mr. C.H.M. Koster),
en
de minister van Asiel en Migratie, de minister
(gemachtigde: mr. C. Knoppers).
Procesverloop
Bij besluit van 28 februari 2025 (het primaire besluit) heeft de minister de aanvraag van eiseres om verlening van een verblijfsvergunning afgewezen. Het daartegen gemaakte bezwaar is bij besluit van 11 juni 2026 (het bestreden besluit) ongegrond verklaard.
Op 8 juli 2026 heeft de rechtbank het beroepschrift van eiseres tegen dit besluit ontvangen.
De rechtbank heeft het beroep op 15 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres, referente, de gemachtigde van eiseres, de gemachtigde van de minister en A.M. Van den Bergh-Pario als telefonische tolk.
Overwegingen
2. Op 2 augustus 2024 heeft eiseres een aanvraag ingediend om verlening van een verblijfsvergunning met het verblijfsdoel ‘familie en gezin’ voor verblijf bij haar kleindochter [A] (referente), die de Colombiaanse nationaliteit heeft, geboren is op [geboortedatum] 1999 en in het bezit is van een verblijfsvergunning regulier.
Besluitvorming
3. De minister heeft de aanvraag van eiseres afgewezen en deze afwijzing in het bestreden besluit gehandhaafd. De minister stelt zich op het standpunt dat uitzetting van eiseres geen schending van artikel 8 van het EVRM[_c0e25d0e-f7ed-4c78-bcf0-ebdfd7dd2f36] oplevert en motiveert dit, samengevat weergegeven, als volgt. Er is geen sprake van een meer dan gebruikelijke afhankelijkheidsrelatie tussen eiseres en referente. Niet is gebleken van bijkomende elementen van afhankelijkheid. Ook stelt de minister dat er geen sprake is van hechte persoonlijke banden tussen eiseres en haar achterkleinkinderen [B] en [C] .
Beoordeling door de rechtbank
Bijkomende elementen van afhankelijkheid
Eiseres stelt zich op het standpunt dat er sprake is van bijkomende elementen van afhankelijkheid tussen haar en referente. De minister heeft volgens eiseres de diverse dimensies van afhankelijkheid onvoldoende in samenhang beoordeeld. Met name aan de medische omstandigheden en de praktische afhankelijkheid is volgens eiseres onvoldoendegewicht toegekend.
De rechtbank volgt eiseres niet in voorgaande en is van oordeel dat de minister zich op het standpunt mocht stellen dat geen sprake is van bijkomende elementen van afhankelijkheid tussen eiseres en referente. De rechtbank zal dat hieronder uitleggen.
Uit vaste rechtspraak, waaronder de uitspraak van de Afdeling[_9eea3812-1c55-45a1-b815-fc7f53a30f44] van 27 maart 2024[_7a68f5d5-2b28-4826-8d36-c757ab301c1b], volgt dat familie- en gezinsleven in de zin van artikel 8 van het EVRM tussen meerderjarigen kan bestaan, als er tussen hen sprake is van bijkomende elementen van afhankelijkheid. De minister moet in dit kader een brede beoordeling maken van de vraag of er bijkomende elementen van afhankelijkheid bestaan, waarin hij alle individuele omstandigheden van het geval betrekt. Hij mag in die beoordeling niet slechts betrekken of een vreemdeling vanwege diens medische toestand afhankelijk is van een referent, maar hij moet een op het specifieke geval toegespitste beoordeling maken van alle door de vreemdeling aangedragen feiten en omstandigheden die kunnen maken dat er bijkomende elementen van afhankelijkheid zijn. Elementen zoals de financiële en materiële afhankelijkheid, de gezondheid van de betrokkenen en de banden met het land van herkomst, voor zover die zijn aangevoerd, moeten in die beoordeling een rol spelen. Verder kan de mate van emotionele afhankelijkheid en de vraag of betrokkenen eerder hebben samengewoond van belang zijn. De minister mag daarbij een zwaarwegend, maar niet doorslaggevend gewicht toekennen aan het antwoord op de vraag of er een reële mogelijkheid bestaat dat ook andere familieleden of derden de door het afhankelijke familielid benodigde zorg geven. Het is aan de betrokken vreemdeling om te stellen en zoveel mogelijk te onderbouwen uit welke feiten en omstandigheden de bijkomende elementen van afhankelijkheid kunnen blijken. Uit rechtspraak van het EHRM[_0c8fbb0c-f67c-4bd4-9e0c-606304b83f7e] en de Afdeling volgt dat ook wanneer de medische problemen op zichzelf onvoldoende ernstig zijn voor de conclusie dat er bijkomende elementen van afhankelijkheid zijn, die in samenhang bezien met andere feiten en omstandigheden wel tot die conclusie kunnen leiden.[_a75c7ec1-d359-4ec3-b0a3-cfd5842a1015]
De rechtbank is van oordeel dat de minister in de besluitvorming een brede beoordeling, zoals hiervoor omschreven, heeft gemaakt. Naast de medische situatie van eiseres heeft de minister immers ook de samenwoning, de financiële afhankelijkheid, de banden van eiseres met het land van herkomst en met Nederland betrokken. De minister heeft naar het oordeel van de rechtbank alle elementen voldoende in samenhang beoordeeld en heeft daarbij ook voldoende gewicht toegekend aan de medische situatie van eiseres en de praktische afhankelijkheid. De minister heeft voldoende gemotiveerd geconcludeerd dat ook de medische situatie en praktische (en emotionele) afhankelijkheid, in samenhang met de andere elementen, onvoldoende zijn om te kunnen spreken van bijkomende elementen van afhankelijkheid. De minister heeft daarbij het volgende van belang mogen achten.
Eiseres en referente hebben tussen 2010 en 2018 in Colombia samengewoond en in deze periode had eiseres de zorg over referente. In 2018, toen referente 19 jaar oud was, is zij uit Colombia vertrokken om bij haar partner in Nederland te gaan wonen. Sinds 2023 woont eiseres bij referente in Nederland. Eiseres heeft aangevoerd dat zij in haar dagelijks leven afhankelijk is van referente vanwege haar slechte medische situatie en dat zij niet zonder de hulp van referente kan. De rechtbank is van oordeel dat de minister zich in dit kader op het standpunt mocht stellen dat uit het in het dossier aanwezige BMA-advies van 28 februari 2025 niet blijkt dat eiseres continu hulp nodig heeft in haar dagelijkse bezigheden. In het BMA-advies staat dat eiseres afhankelijk is van mantelzorg voor ziekenhuisbezoeken, mede door de taalbarrière. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister dit onvoldoende mogen vinden om te kunnen spreken van bijkomende elementen van afhankelijkheid. Een advies van het BMA is volgens vaste jurisprudentie van de Afdeling een deskundigenadvies waarvan de minister mag uitgaan. Eiseres heeft geen concrete aanknopingspunten voor twijfel aan dit advies naar voren gebracht.
Dat uit het BMA-advies blijkt dat in de toekomst waarschijnlijk meer mantelzorg nodig zal zijn, maakt voorgaand oordeel van de rechtbank niet anders omdat het hier een ex-tunc beoordeling betreft.
Hechte persoonlijke banden
De rechtbank is van oordeel dat de minister zich op het standpunt kon stellen dat in geval van eiseres en haar twee achterkleinzoons er geen sprake is van hechte persoonlijke banden in de zin van artikel 8 van het EVRM. Voor zover de band tussen eiseres en haar achterkleinzoons uit het dossier blijkt, is deze band niet meer dan een gebruikelijke band tussen een (over)grootouder en een (achter)kleinkind. Dat ze (nu) bij elkaar in huis wonen maakt dit niet anders. De minister heeft daarbij van belang mogen achten dat de achterkleinkinderen in hoofdzaak door hun eigen ouders worden verzorgd.[_cfae7e8a-26a1-4815-9397-7436dc2a9919] Dat eiseres haar achterkleinzoon ondersteunt in zijn proces dat ziet op zijn autisme maakt voorgaande niet anders.
De uitspraken[_dbf49a69-e402-4782-897c-eebdaf329b97] waarnaar eiseres in de aanvullende gronden van 5 oktober 2026 verwijst, waarin hechte persoonlijke banden zijn aangenomen tussen een grootmoeder en een minderjarig kind, maakt voorgaand oordeel van de rechtbank niet anders nu de feiten en omstandigheden in die zaken niet vergelijkbaar zijn met de feiten en omstandigheden waarin eiseres en referente verkeren. Een beroep hierop kan dan ook niet slagen.
Conclusie en gevolgen
Het beroep is ongegrond.
Voor een proceskostenveroordeling is geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. S.G.M. van Veen, rechter, in aanwezigheid van mr. N.R. Peters, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op: 11 november 2026
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen vier weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
Voetnoten
- Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.
- Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.
- ECLI:NL:RVS:2024:1188.
- Europees Hof voor de Rechten van de Mens.
- Uitspraak van 10 december 2024 in de zaak Martinez Alvarado tegen Nederland (ECLI:CE:ECHR:2024:1210JUD000447021) en de uitspraak van de Afdeling van 20 juni 2025 (ECLI:NL:RVS:2025:2748)
- ECLI:NL:RVS:2024:4685.
- ECLI:NL:RBDHA:2025:19779 zie r.o. 10.3 en ECLI:NL:RBDHA:2026:17916, zie r.o. 7.1.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Deze uitspraak verwijst naar
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.