Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag, 10 november 2026 – Asiel; Jemen; Aden; gegrond

ECLI:NL:RBDHA:2026:34194Zaaknummer NL24.49025

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
10 november 2026
Publicatiedatum
19 november 2026
Zaaknummer
NL24.49025
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Hoofdwetsartikel
Artikel 28 Vw
Zittingsplaats
Arnhem
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Asiel; Jemen; Aden; gegrond.

De rechtbank:

- verklaart het beroep gegrond;

- vernietigt het bestreden besluit;

- bepaalt dat de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand blijven;

- veroordeelt de minister in de proceskosten van eiser tot een bedrag van € 1.868.

Deze uitspraak is gedaan door mr. S. Kompier, rechter, in aanwezigheid van S. Voolstra, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. [eiser] , v-nummer: [x] , eiser
  2. Samenvatting
  3. Procesverloop
  4. Beoordeling door de rechtbank
  5. Conclusie en gevolgen
  6. Beslissing

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Arnhem

Bestuursrecht

zaaknummer: NL24.49025

uitspraak van de enkelvoudige kamer van 10 november 2026 in de zaak tussen

[eiser] , v-nummer: [x] , eiser

(gemachtigde: mr. A.W.J. van der Meer),

en

de minister van Asiel en Migratie,

(gemachtigde: mr: S.J. De vries).

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiser als bedoeld in artikel 28 van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000). Eiser is het hier niet mee eens. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag.

1.1.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag in stand kan blijven. De minister heeft terecht geconcludeerd dat het asielmotief dat eiser wegens een stammenconflict problemen heeft ongeloofwaardig is. Ook heeft de minister terecht geconcludeerd dat onvoldoende is gebleken dat eiser in Jemen slachtoffer zal worden van willekeurig geweld. Tot slot heeft de minister eiser geen reguliere verblijfsvergunning hoeven te verlenen. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Procesverloop

2. Eiser heeft een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft deze aanvraag afgewezen als ongegrond in het bestreden besluit van 3 december 2024.

2.1.

Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.

2.2.

De rechtbank heeft het beroep op 12 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, vertegenwoordigd door zijn gemachtigde en de gemachtigde van de minister.

Beoordeling door de rechtbank

Het asielrelaas

3. Eiser heeft zijn asielaanvraag ingediend op 3 april 2023. Hij was toen minderjarig. Eiser legt aan zijn asielaanvraag het volgende ten grondslag. Eiser heeft toen hij jonger was een periode in Yafaa gewoond, maar moest deze plek verlaten vanwege een stammenconflict. Eiser is toen naar Aden verhuisd. Eiser heeft zijn woonplaats Aden in Jemen ook moeten verlaten vanwege een nieuw stammenconflict, waarbij zijn eigen stam betrokken is. Eiser heeft persoonlijk geen problemen ondervonden vanwege dit conflict, maar vreest hiervoor bij terugkeer naar Jemen.

Het bestreden besluit

4. Het asielrelaas van eiser bevat volgens de minister de volgende relevante elementen:

1) identiteit, nationaliteit en herkomst;

2) problemen wegens stammenconflict.

De minister stelt zich hierover op het standpunt dat de identiteit, nationaliteit en herkomst geloofwaardig zijn. De problemen wegens het stammenconflict vindt de minister niet geloofwaardig. Eiser is geen verdragsvluchteling. Verder loopt eiser bij terugkeer naar Jemen geen reëel risico op ernstige schade, ondanks de aanwezigheid van willekeurig geweld in Jemen. Eiser komt ook niet in aanmerking voor een reguliere vergunning omdat geen sprake is van familie- of gezinsleven tussen eiser en zijn broer, schoonzus en hun kinderen. De minister concludeert daarom dat de asielaanvraag wordt afgewezen als ongegrond en een reguliere verblijfsvergunning wordt geweigerd..

Heeft de minister de problemen wegens het stammenconflict terecht ongeloofwaardig geacht?

5. Eiser betoogt dat de minister zijn problemen vanwege het stammenconflict ten onrechte ongeloofwaardig vindt.

Onderbouwing van het stammenconflict met documenten

6. Eiser voert in dit verband allereerst aan dat hem niet duidelijk is wat voor soort objectieve bronnen hij had moeten aanleveren, dan wel wat van hem verwacht had mogen worden om het stammenconflict te onderbouwen. Een stammenconflict vindt onderling, buiten schrift, plaats. Buiten de mededelingen van de stamleden is het onmogelijk om hier objectief bewijs over te krijgen. Eiser heeft in beroep alsnog een vertaling van een verzoeningsovereenkomst tussen twee stammen overgelegd om het gestelde stammenconflict te onderbouwen.

6.1.

De beroepsgrond slaagt niet. De rechtbank stelt voorop dat eiser niet wordt verplicht zijn asielmotief te onderbouwen met objectieve bewijsdocumenten. De minister heeft enkel (terecht) opgemerkt dat eisers asielmotief niet met objectieve documenten is onderbouwd (stap 1 van de geloofwaardigheidsbeoordeling), waardoor het motief vervolgens op geloofwaardigheid is getoetst aan de hand van zijn verklaringen en eventuele overige documenten.

6.2.

Het document dat eiser in beroep heeft overgelegd maakt dit niet anders en maakt ook niet dat de geloofwaardigheidsbeoordeling anders uitvalt. De rechtbank volgt de toelichting van de minister op de zitting dat dit document geen objectief document is. Eiser heeft slechts een kopie overgelegd, met een vertaling. Dit document kan niet op echtheid worden onderzocht. Daarbij komt dat uit de vertaling al blijkt dat niet alles op dit document leesbaar is. Uit dit document valt enkel af te leiden dat er een verzoeningsovereenkomst is gesloten tussen twee stammen. Dit onderbouwt echter niet dat eiser persoonlijk problemen heeft ondervonden of ondervindt vanwege een stammenconflict. De rechtbank volgt de toelichting van de minister ook op dit punt.

Samenhang en aannemelijkheid

7. Eiser betoogt vervolgens dat de minister hem ten onrechte tegenwerpt dat zijn verklaringen over het stammenconflict geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen.

Stamproblemen

8. In dit verband voert eiser aan dat zijn omschrijving van de stammen voldoende en genoeg specifiek is. Verder betoogt eiser dat de verklaringen van zijn vader en de kennis van eiser over de stamproblemen bij de beoordeling betrokken hadden moeten worden.

8.1.

Dit betoog slaagt niet. De minister stelt terecht dat eiser niet inzichtelijk heeft gemaakt dat eiser persoonlijk problemen heeft ondervonden vanwege het stammenconflict. De minister heeft hierbij terecht betrokken dat eiser niet weet wat de oorzaak is van het conflict en dat eiser geen specifiek incident kan benoemen. Ook kan eiser geen onderscheidende beschrijvingen geven van zijn stam en de rivaliserende stam. Hoewel de verklaringen van eiser over de uiterlijke kenmerken van zijn stam wel overeenkomen met interne bronnen – ontbloot bovenlichaam, baarden en wapens – is dit nog steeds zeer algemene informatie. Verder heeft de minister terecht betrokken dat de verklaringen van de vader van eiser – waarop eisers verklaringen voor een groot deel zijn gebaseerd – niet aangemerkt kunnen worden als objectieve bron op basis waarvan van de geloofwaardigheid van de verklaringen van deze derden kan worden uitgegaan.

Ontheemding en Yafaa

9. Eiser betoogt dat zijn verklaringen over de ontheemding en Yafaa ten onrechte ongeloofwaardig zijn geacht. In de correcties en aanvullingen op het gehoor is aangegeven dat de vraagstelling of eiser zijn hele leven in Aden heeft gewoond niet duidelijk was. De gemachtigde en de beslisambtenaar waren niet aanwezig bij dit gehoor waardoor de correcties en aanvullingen moeten worden gevolgd. Volgens eiser is hierbij van belang dat in de correcties en aanvullingen van het nader gehoor is aangegeven dat de tolk opmerkte dat eiser af en toe afwezig was. Deze afwezigheid is gelegen in de omstandigheid dat eiser ten tijde van het gehoor minderjarig en niet voorbereid was. Volgens eiser kan hij ook in andere gehoren afwezig zijn geweest. Er is dan ook te veel gewicht toegekend aan de verklaringen over de ontheemding en Yafaa.

9.1.

De beroepsgrond slaagt niet. De rechtbank stelt voorop dat in het verslag van het nader gehoor geen aanknopingspunten te zien zijn dat eiser afwezig zou zijn geweest tijdens dit gehoor, althans niet in die mate dat dit gevolg heeft gehad voor eisers verklaringen. Uit het verslag van het nader gehoor volgt dat eiser een gesprek heeft kunnen voeren met de gehoormedewerker, heeft kunnen antwoorden op de vragen die aan hem werden gesteld en dat tussen de vragen en antwoorden een logisch verband bestaat. Eiser heeft hiervoor ook geen concrete aanknopingspunten naar voren gebracht, enkel de stelling dat het wellicht kan dat hij afwezig kan zijn geweest. Gelet hierop ziet de rechtbank onvoldoende aanknopingspunten voor het oordeel dat eisers verklaringen over de ontheemding en Yafaa niet aan hem mogen worden tegengeworpen. Ook in de omstandigheid dat eiser minderjarig was ten tijde van het gehoor en mogelijk niet was voorbereid, ziet de rechtbank geen aanleiding voor dat oordeel. Dit neemt namelijk niet weg dat van eiser mag worden verwacht dat hij kan verklaren over de reden waarom hij niet terug kan keren naar Jemen en wat hieraan vooraf is gegaan. Eiser heeft in meerdere gehoren de gelegenheid gehad om te verklaren over zijn woonplaats. Eiser heeft in het schouwgehoor verklaard in Aden te zijn geboren en hier zijn hele leven te hebben geleefd. Dit staat haaks op de verklaring van eiser in het nader gehoor dat eiser en zijn familie ontheemd zijn geraakt, waardoor zij een periode in Yafaa hebben gewoond.

Dossier broer

10. Eiser voert in dat verband ook aan dat de minister de verklaringen van zijn broer, gedaan in het kader van diens asielaanvraag, niet had mogen betrekken in de beoordeling van de geloofwaardigheid van het asielmotief van eiser. Het is bij de beoordeling niet noodzakelijk geweest om informatie uit het dossier van de broer van eiser te gebruiken. Aan de broer van eiser is toegezegd dat alles wat is besproken en vastgelegd vertrouwelijk wordt behandeld. De minister heeft niet enkel passages uit het gehoor gebruikt van de broer van eiser, maar ook diens asielrelaas, althans het ontbreken van ruzie tussen de stammen in dit relaas.

10.1.

Dit betoog slaagt niet. De minister heeft op de zitting nader toegelicht dat de tegenstrijdigheid van eisers verklaringen in vergelijking met de verklaringen van zijn broer niet dragend is geweest voor het bestreden besluit en dat alle overige tegenwerpingen die zijn gedaan voldoende zijn om de ongeloofwaardigheid van het asielmotief te dragen. De rechtbank volgt dit standpunt. Gelet hierop kan dat wat eiser betoogt over het ten onrechte tegenwerpen van de verklaringen van zijn broer en de vergelijking van hun asielrelazen niet leiden tot vernietiging van het bestreden besluit.

Conclusie over deze beroepsgrond

11. De beroepsgrond van eiser slaagt niet. De minister stelt zich terecht op het standpunt dat de problemen van eiser wegens het stammenconflict ongeloofwaardig zijn.

Had de minister moeten toetsen aan het oude landenbeleid voor Jemen?

12. Eiser betoogt dat de minister de asielaanvraag van eiser had moeten toetsen aan het landenbeleid ten tijde van het indienen van zijn asielaanvraag dan wel het landenbeleid ten tijde van het aflopen van de beslistermijn. Eiser betrekt hierbij dat eiser op het moment van het indienen van zijn aanvraag minderjarig was. Op dat moment gold nog een beschermingsbeleid voor vreemdelingen uit Jemen dat uitging van de meest uitzonderlijke situatie van willekeurig geweld. Eiser is gelet hierop onevenredig benadeeld. De minister had daarom aansluiting moeten zoeken bij hoofdstuk C2/10.4.1.1 van de Vreemdelingencirculaire 2000 (Vc 2000) of had moeten overwegen om toepassing te geven aan artikel 4:84 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).

12.1.

De beroepsgrond slaagt niet. De minister beslist op een asielaanvraag aan de hand van het beleid dat geldt op het moment van het nemen van het besluit, tenzij sprake is van bijzondere omstandigheden.[_7f7afcd1-5b99-448e-8b5b-334b731a4564] De minister stelt zich terecht op het standpunt dat van dergelijke bijzondere omstandigheden in het geval van eiser niet is gebleken. Het enkele tijdsverloop en het overschrijden van de beslistermijn is in ieder geval geen bijzondere omstandigheid, omdat er geen rechtsregel bestaat waaruit volgt dat een te laat genomen besluit alleen om die reden niet in stand kan blijven.[_2059ba5f-0201-4fe2-83fd-171e02c01c27] Aan het voorgaande doet ook niet af dat eiser minderjarig was op het moment dat hij zijn asielaanvraag indiende. Hoewel de minister het belang van het kind bij de asielprocedure voorop moet stellen,[_01e8327d-e73a-4276-b8c2-2c47ce935bdb] is de minister slechts bevoegd en niet verplicht om een verzoek van een alleenstaande minderjarige met voorrang te behandelen.[_4535d311-d726-409f-a6b0-488495b7724a] Eiser heeft ook niet onderbouwd dat zijn ontwikkeling door het niet-tijdig nemen van een besluit is geschaad. De rechtbank ziet daarom geen reden voor het oordeel dat de minister het oude beleid had moeten toepassen op de aanvraag van eiser.

Loopt eiser bij terugkeer naar Jemen een reëel risico op ernstige schade?

13. Eiser betoogt vervolgens dat hij bij terugkeer naar Jemen een reëel risico op ernstige schade loopt vanwege het willekeurig geweld dat daar plaatsvindt.

Willekeurig geweld

14. Eiser betoogt dat de minister niet deugdelijk heeft gemotiveerd dat in Aden, Jemen, geen sprake is van het hoogste niveau van willekeurig geweld. Eiser betoogt dat het huidige beleid over Jemen geen stand kan houden omdat het niet voldoet aan de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) van 16 juli 2025.[_7a0685d0-7998-47e8-b071-92a1865a4e0e] Ter onderbouwing van deze stelling verwijst eiser naar uitspraken van verschillende zittingsplaatsen, waaruit volgt dat de minister niet deugdelijk heeft gemotiveerd dat in Jemen geen sprake is van het hoogste niveau van willekeurig geweld.[_c7b02180-55b3-4ab0-9de2-884576842b73] Verder had de minister inzichtelijk moeten maken hoe het ambtsbericht van 2023 – waaruit volgt dat er nauwelijks tot geen concrete informatie beschikbaar over uitgeprocedeerde asielzoekers uit Europa of andere westerse landen die terugkeren naar Jemen – is betrokken bij de beoordeling. Eiser betoogt in het verlengde hiervan dat de veiligheidssituatie in Jemen sinds afgelopen zomer is verslechterd. Gelet hierop kan niet meer worden uitgegaan van het huidige beleid van de minister, waarin voor Jemen een relatief hoger niveau van willekeurig geweld is vastgesteld. Hiervoor verwijst eiser onder andere naar een nieuwsbericht van Al Jazeera, van 26 augustus 2026, een stuk van ACLED van 9 september 2026 en twee brieven van Vluchtelingenwerk van 22 september 2026 en van 29 september 2026.

14.1.

Het landenbeleid voor Jemen was ten tijde van het bestreden besluit vastgelegd in WBV 2024/9. De minister ging toen voor heel Jemen uit van een relatief hoger niveau van willekeurig geweld. De Afdeling heeft in haar uitspraak van 16 juli 2025 geoordeeld dat de minister in dit beleid onvoldoende heeft gemotiveerd dat in Jemen geen sprake is van de meest uitzonderlijke situatie die valt onder artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatierichtlijn.[_c1f54be4-3073-4771-bbdc-103295687e7c] De minister had volgens de Afdeling niet alle in de uitspraak genoemde relevante omstandigheden in zijn beoordeling betrokken en heeft de minister opgedragen een nieuwe beoordeling te verrichten, waarbij hij, onder andere, meer de humanitaire omstandigheden in Jemen moest betrekken. De minister heeft vervolgens de situatie in Jemen opnieuw beoordeeld en het beleid met WBV 2025/20 herzien. Dit landenbeleid geldt sinds 8 oktober 2025, waarbij hij nog steeds aanneemt dat in Aden sprake is van een relatief hoger niveau van willekeurig geweld.

14.2.

De rechtbank stelt vast dat de minister in het besluit van 3 december 2024 toepassing heeft gegeven aan het beleid zoals dat volgt uit WBV 2024/9. Dat besluit kan geen standhouden, gelet op de uitspraak van de Afdeling van 16 juli 2025. De rechtbank verklaart het beroep om die reden gegrond en vernietigt het besluit van 3 december 2024. De rechtbank ziet echter aanleiding om de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand te laten. De minister heeft namelijk in zijn verweerschrift van 9 maart 2026, onder verwijzing naar WBV 2025/20, alsnog toereikend gemotiveerd dat in Aden sprake is van een relatief hoger niveau van willekeurig geweld. De rechtbank volgt de minister in dit standpunt en verwijst naar de uitspraak van de meervoudige kamer van deze rechtbank en zittingsplaats van 3 juli 2026.[_e1882e72-ce6d-47a8-a8d0-cb30db49e40b] In deze uitspraak heeft de rechtbank, kort samengevat, geoordeeld dat de minister in het beleid, zoals volgt uit WBV 2025/20, terecht heeft aangenomen dat zich in Aden niet de hoogste gradatie van willekeurig geweld voordoet, maar dat uit kan worden gegaan van een relatief hoger niveau van willekeurig geweld. Dat eiser het niet eens is met deze uitspraak en naar voren brengt dat andere zittingsplaatsen, zoals Rotterdam en Haarlem, tot een ander oordeel komen[_445fd9b5-3b12-4aaf-8a1f-1b08b7dc9ba9], maakt het oordeel van deze rechtbank niet anders.

14.3.

De door eiser overgelegde brieven van Vluchtelingenwerk en de verwijzingen van eiser naar andere artikelen over de situatie in Jemen sinds de zomer van dit jaar maken niet dat niet meer van dit oordeel kan worden uitgegaan. Zoals de minister tijdens de zitting terecht heeft gesteld, blijkt hieruit niet dat sinds de uitspraak van 3 juli 2026 een zodanige verslechtering van de situatie in Aden heeft plaatsgevonden dat inmiddels niet meer uit kan worden gegaan van een relatief hogere mate van willekeurig geweld. Daarbij heeft de minister er terecht op gewezen dat het geweld in Jemen met name aan de westkust is opgelaaid en dat dit gebied ver verwijderd is van Aden. Uit de overgelegde stukken blijkt ook niet dat het aantal burgerslachtoffers in Aden is toegenomen als gevolg van het oplaaiende geweld aan de westkust. Ook heeft het opgelaaide geweld elders in Jemen geen zodanige invloed op Aden waardoor de humanitaire situatie daar wezenlijk is verslechterd ten opzichte van de situatie zoals bekend ten tijde van de uitspraak van de meervoudige kamer van deze zittingsplaats. De rechtbank volgt eiser dan ook niet in zijn stelling dat de minister niet langer mag uitgaan van het beleid.

Individuele omstandigheden

15. Eiser voert aan dat hij wegens zijn persoonlijke omstandigheden een verhoogd risico loopt bij terugkeer. Doordat eiser al een lange tijd in Nederland verblijft past hij niet meer binnen de patriarchale structuren van Jemen. Ook is zijn levenshouding anders, waardoor hij meer zal opvallen. Eiser heeft door zijn veranderde omstandigheden ook minder contact met zijn broer.

15.1.

De beroepsgrond slaagt niet. Omdat sprake is van een minder uitzonderlijke situatie van willekeurig geweld, moet eiser aannemelijk maken dat hij vanwege zijn individuele situatie en persoonlijke omstandigheden een verhoogd risico loopt om het slachtoffer te worden van willekeurig geweld.[_b2c9f86a-dc5c-4c98-9524-6b5b0e70ad08] De minister stelt terecht dat eiser dat niet aannemelijk heeft gemaakt. De enkele omstandigheden dat doordat eiser al een lange tijd in Nederland verblijft, hij niet meer binnen de patriarchale structuren van Jemen past en dat zijn levenshouding anders is, waardoor hij meer zal opvallen, maken niet dat hij daardoor een hoger risico loopt om slachtoffer te worden van willekeurig geweld.

Artikel 3 EVRM

16. Eiser betoogt dat de minister onvoldoende onderzoek heeft gedaan of eiser wegens de humanitaire omstandigheden een reëel risico loopt op een behandeling in strijd met artikel 3 van het EVRM bij terugkeer.

16.1.

De beroepsgrond slaagt niet. Eiser heeft niet inzichtelijk gemaakt dat hij bij terugkeer een risico loopt op schending van artikel 3 van het EVRM gelet op de humanitaire omstandigheden in Aden. Eiser heeft niet onderbouwd dat hij niet in zijn basisbehoeften zou kunnen voorzien.

Had aan eiser een reguliere vergunning moeten worden verleend?

17. Eiser betoogt dat de beoordeling in het kader van artikel 8 van het EVRM onzorgvuldig is. Eiser heeft niet enkel gezinsleven met zijn broer, maar ook met zijn schoonzus en hun kinderen. De psychische en emotionele afhankelijkheid is daarnaast niet bij de beoordeling betrokken en ook niet dat de broer van eiser hem financieel onderhoudt.

17.1.

De beroepsgrond slaagt niet. Tussen meerderjarige familieleden neemt de minister familie- of gezinsleven aan als sprake is van bijkomende elementen van afhankelijkheid die de gebruikelijke emotionele banden overstijgen.[_0c0df0ea-8aae-4a76-8e2f-a44250651af8] De rechtbank volgt de minister erin dat eiser niet heeft onderbouwd dat van zo’n band met zijn broer, schoonzus en hun kinderen sprake is. Eiser heeft dit ook in beroep niet nader geconcretiseerd of onderbouwd (bijvoorbeeld met documenten). Eiser heeft ook niet onderbouwd dat zijn broer hem financieel onderhoudt.

Is voor eiser bij terugkeer adequate opvang?

18. Eiser betoogt dat het onduidelijk is of de ouders van eiser hem adequaat kunnen opvangen, mede gelet op de slechte humanitaire omstandigheden.

18.1.

Eiser heeft verklaard altijd bij zijn ouders in Aden te hebben gewoond, waar zij voor hem gezorgd hebben. Ook heeft eiser de personalia en telefoonnummers van zijn ouders gedeeld. Verder heeft eiser verklaard nog contact met hen te hebben. Eiser kan geen exact adres geven, maar weet dat zijn ouders in de [wijk] in Aden zijn. Gelet op het voorgaande heeft de minister voor het nemen van het terugkeerbesluit voldoende onderzocht en gemotiveerd dat voor eiser adequate opvang in Jemen beschikbaar is. Dat dit door humanitaire omstandigheden niet mogelijk zou zijn is niet een vraag die door de minister in dit verband behoeft te worden beoordeeld. De rechtbank volgt het standpunt van de minister dat eiser niet heeft onderbouwd dat zijn ouders niet opnieuw voor hem kunnen zorgen.

Conclusie en gevolgen

19. Het beroep van eiser tegen het bestreden besluit is gegrond, omdat het niet deugdelijk is gemotiveerd (zie daarvoor onder 14.2). De rechtbank laat de rechtsgevolgen van het bestreden besluit echter in stand, omdat de minister het motiveringsgebrek in beroep heeft hersteld. Omdat het beroep gegrond is krijgt eiser een proceskostenvergoeding. Deze vergoeding bedraagt € 1.868 (1 punt voor het indienen van gronden tegen het besluit en 1 punt voor het verschijnen ter zitting, met wegingsfactor 1, en waarde per punt van € 934).

Beslissing

De rechtbank:

- verklaart het beroep gegrond;

- vernietigt het bestreden besluit;

- bepaalt dat de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand blijven;

- veroordeelt de minister in de proceskosten van eiser tot een bedrag van € 1.868.

Deze uitspraak is gedaan door mr. S. Kompier, rechter, in aanwezigheid van S. Voolstra, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Voetnoten

  1. ABRvS 13 februari 2019, ECLI:NL:RVS:2019:433, r.o. 2.1, met verwijzing naar ABRvS 27 februari 2013, ECLI:NL:RVS:2013:BZ2518, r.o. 5.2.
  2. Rb. Den Haag (zp Arnhem) 11 maart 2025, ECLI:NL:RBDHA:2025:3804. r.o. 6.1.
  3. Vergelijk artikel 22, van de Procedureverordening.
  4. Dat volgt uit artikel 34, vijfde lid, van de Procedureverordening.
  5. ABRvS 16 juli 2025, ECLI:NL:RVS:2025:3153.
  6. Rb Den Haag (zp. Rotterdam), 25 november 2025, ECLI:NL:RBDHA:2025:22462, rb, Den Haag (zp. Haarlem), 27 augustus 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:25226 en rb Den Haag (zp. Rotterdam) 14 april 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:9143.
  7. ABRvS 16 juli 2025, ECLI:NL:RVS:2025:3153 en ECLI:NL:RVS:2025:3154.
  8. Rb. Den Haag, (zp. Arnhem), 3 juli 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:18471.
  9. Rb Den Haag (zp. Rotterdam), 25 november 2025, ECLI:NL:RBDHA:2025:22462, rb, Den Haag (zp. Haarlem), 27 augustus 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:25226 en rb Den Haag (zp. Rotterdam) 14 april 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:9143.
  10. Dat volgt uit arrest X en Y (ECLI:EU:C:2023:843) en het beleid in paragraaf C2/3.3.3.3 van de Vreemdelingencirculaire 2000 (Vc 2000).
  11. Paragraaf B7/3.8.1 van de Vc.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.