Uitspraak · Civiel recht

Rechtbank Den Haag, 13 november 2026 – Kort geding

ECLI:NL:RBDHA:2026:34192Zaaknummer C/09/713624 / KG ZA 26-1056

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
13 november 2026
Publicatiedatum
19 november 2026
Zaaknummer
C/09/713624 / KG ZA 26-1056
Rechtsgebied
Civiel recht
Procedure
Kort geding
Hoofdwetsartikel
Artikel 3:17 BW
Zittingsplaats
Den Haag
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Kort geding. Ontruimingsvordering afgewezen.

5 De beslissing

De voorzieningenrechter:

5.1.

wijst de vorderingen van [eisers] c.s. af;

5.2.

veroordeelt [eisers] c.s. in de proceskosten van € 1.459,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe. Als [eisers] c.s. niet tijdig aan de veroordelingen voldoen en het vonnis daarna wordt betekend, dan moeten [eisers] c.s. € 98 extra betalen;

5.3.

verklaart deze kostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. D.R. Glass en in het openbaar uitgesproken op 13 november 2026.

lp

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 De procedure
  2. 2 De feiten
  3. 3 Het geschil
  4. 4 De beoordeling van het geschil
  5. 5 De beslissing

Rechtbank den haag

Team handel - voorzieningenrechter

zaak- / rolnummer: C/09/713624 / KG ZA 26-1056

Vonnis in kort geding van 13 november 2026

in de zaak van

1 [eiser 1] te [woonplaats 1] ,

2. [eiser 2] te [woonplaats 2] ,

beiden in hun hoedanigheid van executeur-afwikkelingsbewindvoerder van de nalatenschap van [erflater] ,

eisers,

advocaat: mr. G.J. van den Adel,

tegen:

[gedaagde] te [woonplaats 3] ,

gedaagde,

advocaat: mr. J. de Jong van Lier.

Partijen worden hierna respectievelijk aangeduid als ‘ [eisers] c.s.’ en ‘ [gedaagde] ’.

1 De procedure

1.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding van 16 oktober 2026 met producties 1 tot en met 10;

- de door [eisers] c.s. overgelegde aanvullende productie 11;

- de door [gedaagde] overlegde producties 1 tot en met 3;

- de door beide partijen overgelegde pleitnotities.

1.2.

Op 29 oktober 2026 heeft de mondelinge behandeling van de zaak plaatsgevonden. Tijdens en na de mondelinge behandeling hebben partijen geprobeerd een minnelijke regeling te treffen. Dat is niet gelukt en partijen hebben om vonnis gevraagd. De datum voor vonnis is bepaald op vandaag.

2 De feiten

Op grond van de stukken en het verhandelde ter zitting wordt in dit geding van het volgende uitgegaan.

2.1.

Op [dag 1] 2025 is [erflater] (hierna: erflater) overleden. Erflater is gehuwd geweest met [naam 1] (hierna: [naam 1] ). Op [dag 2] 2014 is dit huwelijk ontbonden door het overlijden van [naam 1] .

2.2.

Erflater had geen kinderen.

2.3.

Op 18 oktober 2013 heeft erflater bij testament voor het laatst over zijn nalatenschap beschikt. In dit testament staat onder meer:

“ ERFSTELLING

Voor het geval mijn huwelijk met mevrouw [naam 1] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] negentienhonderdzesenveertig, hierna te noemen: ‘mijn echtgenote’, door mijn overlijden wordt ontbonden, benoem ik tot mijn enig erfgename mijn echtgenote.

OVERLIJDEN ZONDER ECHTGENOTE

Voor het geval mijn voornoemde echtgenote niet in mijn nalatenschap opkomt en ik ongehuwd kom te overlijden beschik ik als volgt;

(…)

II. ERFSTELLING

Ik benoem tot mijn enige erfgenamen, gezamenlijk en voor gelijke delen;

  • mevrouw [naam 2] , voornoemd;
  • mevrouw [eiser 2] , voornoemd;
  • de heer [eiser 1] , voornoemd;
  • e heer [naam 3] , (…)
  • de heer [naam 4] , (…)
  • de heer [naam 5] , (…)

op de benoeming van mijn neven en nichten tot erfgenamen verklaar ik de wettelijke regels van plaatsvervulling van overeenkomstige toepassing.

EXECUTEUR

1. Benoeming executeur(-afwikkelingsbewindvoerder)

Ik benoem mijn echtgenote tot mijn executeur, zolang de afwikkeling van mijn nalatenschap duurt.

Indien mijn echtgenote deze executeursbenoeming niet kan of wil aanvaarden of in geval van haar defungeren, benoem ik in haar plaats tot executeurs de heer [eiser 1] , voornoemd en mevrouw [eiser 2] , voornoemd. Indien een van hen deze executeursbenoeming niet kan of wil aanvaarden of in geval van zijn/haar defungeren, benoem ik in zijn/haar plaats tot executeur de heer [naam 5] , voornoemd.

(…)

GEREGISTREERD PARTNERSCHAP

Indien in deze akte een rechtsgevolg afhankelijk is gesteld van het al dan niet gehuwd zijn of van een rechtstreeks met het huwelijk verbonden rechtsfeit, wordt met het huwelijk gelijkgesteld een geregistreerd partnerschap, tenzij in deze akte uitdrukkelijk anders is bepaald.”

2.4.

[eisers] c.s. zijn in het testament opgenomen als twee van de zes erfgenamen. Ook zijn zij in het testament gezamenlijk benoemd tot executeurs in het geval de echtgenote van erflater de executeursbenoeming niet kan of wil aanvaarden of in het geval van haar defungeren.

2.5.

Omstreeks november 2015 hebben erflater en [gedaagde] elkaar in Brazilië ontmoet. Zij kregen een relatie die voortduurde tot het overlijden van erflater.

2.6.

Erflater en [gedaagde] verbleven de eerste jaren van de relatie afwisselend samen in Nederland en Brazilië. Vanaf ongeveer medio 2021 woonden erflater en [gedaagde] samen in Nederland in de woning van erflater aan de [adres] (hierna: de woning). De woning behoort tot de nalatenschap van erflater. [gedaagde] woont thans nog in de woning. De kleindochter van [gedaagde] , [naam 6] , heeft ook enige tijd in de woning gewoond, maar verblijft inmiddels elders.

2.7.

Na het overlijden van erflater is tussen [eisers] c.s. en [gedaagde] discussie ontstaan over de vraag wie erfgenaam is van erflater. [eisers] c.s. hebben hun benoeming tot executeur-afwikkelingsbewindsvoerder aanvaard. Op de verklaring van executele is de aantekening geplaatst dat de erfrechtelijke positie van [eisers] c.s. door [gedaagde] ter discussie wordt gesteld.

2.8.

Op 1 december 2025 heeft de bewindvoerder van [gedaagde] [eisers] c.s. gedagvaard en – onder meer – gevorderd dat voor recht wordt verklaard dat tussen erflater en [gedaagde] een zogenaamde união estável[_35026c9a-5b98-47a9-b6e1-cf31bd9391c3] heeft bestaan en dat [eisers] c.s. niet de executeurs zijn van de nalatenschap en dat zij niet beschikkingsbevoegd zijn over de goederen van de nalatenschap. [eisers] c.s. hebben in reconventie gevorderd dat voor recht wordt verklaard dat er geen união estável tussen erflater en [gedaagde] tot stand is gekomen, dat [gedaagde] geen echtgenote dan wel geregistreerd partner van erflater is en geen wettelijke erfrechtelijke aanspraken heeft in de nalatenschap van erflater, dat de onder 2.3 genoemde zes erfgenamen de enige erfgenamen van erflater zijn en dat [eisers] c.s. conform het testament van erflater executeurs-afwikkelingsbewindvoerders zijn. Ook hebben [eisers] c.s. ontruiming van de woning gevorderd.

2.9.

Op 12 januari 2026 is ten aanzien van de beschikkingsbevoegdheid van de woning de dagvaarding van 1 december 2025 ingeschreven bij het Kadaster.

2.10.

In de bodemprocedure tussen [gedaagde] en [eisers] c.s. is op 16 september 2026 vonnis gewezen. Hierin is opgenomen dat de vraag of tussen erflater en [gedaagde] een união estável heeft bestaan nog voorligt in de hoger beroepsprocedure in Brazilië. Indien in de Braziliaanse procedure wordt geoordeeld dat een união estável heeft bestaan, dan heeft dat gevolgen voor de procedure in Nederland, indien de união estável naar Nederlands recht moet worden erkend. De rechtbank heeft geoordeeld dat erkenning van een eventuele zogenaamde post mortem erkende união estável tussen [gedaagde] en erflater onverenigbaar is met de Nederlandse openbare orde. Erkenning daarvan kan daarom niet plaatsvinden. Nu een post mortem gerechtelijk erkende união estável tussen erflater en [gedaagde] in Nederland niet als geregistreerd partnerschap kan worden erkend, komt de rechtbank tot de conclusie dat [gedaagde] ingevolge het testament geen erfgenaam is van erflater. De ontruimingsvordering van [eisers] c.s. is niet inhoudelijk beoordeeld, omdat [naam 7] als bewindvoerder van [gedaagde] de formele procespartij in de procedure was en de woning geen onder bewind gesteld goed is (aangezien [gedaagde] geen erfgenaam is). Bovendien ziet een ontruimingsvordering op het feitelijk handelen van [gedaagde] , waarop het bewind geen betrekking heeft. [eisers] c.s. zijn zodoende niet-ontvankelijk verklaard in hun vordering.

2.11.

Bij eerdergenoemd vonnis van 16 september 2026 heeft de rechtbank –onder meer– de vorderingen van [gedaagde] afgewezen en voor recht verklaard dat [gedaagde] geen echtgenote dan wel geregistreerd partner van erflater is in de zin van het testament van erflater en boek 4 BW en derhalve geen erfrechtelijke aanspraken heeft in de nalatenschap van erflater. Ook is voor recht verklaard dat [eisers] c.s. conform het testament van erflater executeurs- afwikkelingsbewindvoerders zijn.

2.12.

Na het vonnis hebben [eisers] c.s. [gedaagde] gesommeerd de woning te verlaten. Daaraan is geen gehoor gegeven. Op 16 oktober 2026 hebben [eisers] c.s. [gedaagde] zodoende gedagvaard in kort geding.

3 Het geschil

3.1.

[eisers] c.s. vorderen – zakelijk weergegeven – bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad:

I. [gedaagde] te veroordelen om binnen veertien dagen na betekening van het vonnis de woning gelegen aan de [adres] , met alle daarbij behorende opstallen, met al de haren en al het hare te ontruimen en ontruimd te houden, en de woning in goede staat —met afgifte van alle sleutels— ter vrije en algehele beschikking te stellen aan [eisers] c.s.;

II. [gedaagde] te veroordelen om alle goederen die in eigendom toebehoorden aan erflater/toebehoren aan de nalatenschap achter te laten in de woning;

III. [gedaagde] te veroordelen om zich en alle personen die zich daar vanwege haar verblijven — waaronder de kleindochter van [gedaagde] , mevrouw [naam 6] , voor zover zij nog op dat adres staat ingeschreven — uiterlijk binnen 7 dagen na de verlating te doen uitschrijven als bewoner(s) op het adres [adres] ;

IV. [gedaagde] te veroordelen om na ontruiming de woning niet opnieuw te betreden en niet toe te staan dat anderen die daartoe niet door [eisers] c.s. zijn gemachtigd de woning betreden;

V. Voor het geval en voor zolang [gedaagde] de woning nog niet overeenkomstig onderdeel I heeft ontruimd, dan wel vordering I niet wordt toegewezen – zonder dat hieraan enige erkenning van een recht tot verblijf in de woning kan worden ontleend – [gedaagde] te veroordelen om:

a. binnen 48 uur na daartoe strekkend verzoek van [eisers] c.s., de door [eisers] c.s. ingeschakelde makelaar, taxateur, fotograaf en/of energielabeladviseur

toegang te verschaffen tot de woning, op een door [eisers] c.s. of de desbetreffende dienstverlener aangegeven datum en tijdstip, met een ondergrens van ten minste 24 uur voorafgaande aankondiging [gedaagde] ;

b. te dulden en toe te staan dat foto's en opnamen van de binnen- en buitenzijde van de woning worden gemaakt en dat deze worden gepubliceerd op Funda.nl en/of andere woningwebsites ten behoeve van de verkoop;

c. te dulden en toe te staan dat noodzakelijke inspecties en onderhoudswerkzaamheden aan de woning worden verricht door [eisers] c.s. of door hen ingeschakelde derden, waaronder begrepen - maar niet beperkt tot — inspecties ten behoeve van bouwkundige keuring, taxatie en energielabel, na voorafgaande aankondiging van ten minste 48 uur, behoudens spoedeisende reparaties waarvoor een kortere aankondigingstermijn geldt;

d. op vooraf aangekondigde en redelijke tijdstippen — met een aankondigingstermijn van ten minste 24 uur, op werkdagen tussen 09.00 en 20.00 uur en in het weekend tussen 10.00 en 18.00 uur, met een maximum van 10 bezichtigingen per week — toegang tot de woning te verschaffen aan door [eisers] c.s. aan te wijzen makelaars en potentiële kopers, en zich tijdens deze bezichtigingen niet in de woning te bevinden;

e. de woning voorafgaand aan iedere bezichtiging, inspectie of fotosessie als bedoeld onder a tot en met d, redelijkerwijs toonbaar en toegankelijk te houden, zonder dat dit een verplichting tot structurele verbouwing of renovatie inhoudt;

VI. Voor het geval en voor zolang [gedaagde] de woning nog niet overeenkomstig onderdeel I heeft ontruimd, dan wel vordering I niet wordt toegewezen – zonder dat hieraan enige erkenning van een recht tot verblijf in de woning kan worden ontleend — [gedaagde] te veroordelen om binnen twee weken na betekening van dit vonnis de leveringsovereenkomsten voor gas, water en elektriciteit ten behoeve van de woning op eigen naam te doen stellen, dan wel anderszins te bewerkstelligen dat deze voorzieningen niet langer op naam van (de nalatenschap van) erflater worden geleverd en gefactureerd;

VII. [gedaagde] te veroordelen tot betaling van een dwangsom van € 1.000,00 per dag of gedeelte van een dag dat zij in gebreke blijft aan de (één) onder I tot en met VI genoemde veroordelingen te voldoen, met een maximum van € 75.000,00;

VIII. [gedaagde] te veroordelen in de kosten van deze procedure, te vermeerderen met de wettelijke rente.

3.2.

Daartoe voeren [eisers] c.s. – samengevat – het volgende aan. [gedaagde] verblijft zonder recht of titel in de woning. Ten eerste omdat bij vonnis van 16 september 2026 voor recht is verklaard dat [gedaagde] geen echtgenote dan wel geregistreerd partner van erflater is. Zij kan daarom geen aanspraak maken op de wettelijke rechten van de langstlevende echtgenoot. De inhoud van voornoemd vonnis geldt onverkort vanaf de uitspraakdatum. Totdat in een eventueel hoger beroep anders wordt beslist, is de uitspraak van de bodemrechter het antwoord op de vraag wat partijen ten opzichte van elkaar moeten en mogen. Ten tweede is [gedaagde] niet in het testament van erflater opgenomen als erfgenaam, legataris of als anderszins begunstigde. Ten derde is er geen sprake van een huurovereenkomst tussen erflater en [gedaagde] noch van een andere rechtsverhouding op grond waarvan [gedaagde] gerechtigd zou zijn tot bewoning van de woning. Ten vierde is aan [gedaagde] geen recht van gebruik en bewoning bij testament gelegateerd, noch is een dergelijk recht door de erfgenamen gevestigd of bij de rechterlijke uitspraak toegekend. Voor zover [gedaagde] tijdens het leven van erflater met diens toestemming in de woning heeft gewoond, geldt dat dit persoonlijke gebruiksrecht met het overlijden van erflater is geëindigd.

3.3.

De erfgenamen van erflater zijn door diens overlijden van rechtswege (mede)eigenaar geworden van de tot de nalatenschap behorende woning. [eisers] c.s. stellen de vordering in namens en ten behoeve van de erfgenamen. Het eigendomsrecht van de erfgenamen brengt mee dat de erfgenamen in beginsel niet hoeven te dulden dat [gedaagde] zonder hun toestemming gebruikt maakt van de woning. Door zonder recht of titel in de woning te verblijven en te weigeren deze te ontruimen, handelt [gedaagde] onrechtmatig jegens [eisers] c.s. en de andere vier erfgenamen.

3.4.

Omdat er volgens [eisers] c.s. noodzaak is tot verkoop van de woning, wordt voor het geval en voor de duur dat [gedaagde] nog niet heeft ontruimd gevorderd dat [gedaagde] meewerkt aan de voorbereiding en verkoop van de woning. Deze vordering strekt ertoe te voorkomen dat de afwikkeling van de nalatenschap volledig stil komt te liggen indien aan [gedaagde] een langere ontruimingstermijn zou worden toegekend dan gevorderd of de ontruiming niet onmiddellijk zou worden toegewezen. Om ten aanzien van de leveringsovereenkomsten voor gas, water en elektriciteit ten behoeve van de woning, te voorkomen dat de schade voor de nalatenschap blijft oplopen indien aan [gedaagde] een langere ontruimingstermijn zou worden toegekend dan gevorderd of de ontruiming niet onmiddellijk zou worden toegewezen, vorderen [eisers] c.s. dat [gedaagde] die overeenkomsten binnen een redelijke termijn op haar eigen naam laat overschrijven.

3.5.

[gedaagde] voert verweer, dat hierna, voor zover nodig, zal worden besproken.

4 De beoordeling van het geschil

4.1.

De kern van het geschil tussen partijen ziet op de vraag of [gedaagde] de woning moet ontruimen op grond van de in het vonnis van 16 september 2026 uitgesproken verklaringen voor recht waaruit volgt dat [gedaagde] geen erfrechtelijke aanspraken heeft in de nalatenschap van erflater en dat de erfgenamen eigenaar zijn van de woning. De uitspraak van 16 september 2026 is nog niet onherroepelijk en ter zitting is namens [gedaagde] kenbaar gemaakt dat zij voornemens is hoger beroep in te stellen.

4.2.

[eisers] c.s. stellen een spoedeisend belang bij hun vordering te hebben. Dit vloeit volgens [eisers] c.s. voort uit de aard van de vordering, uit het feit dat zij als executeurs niet verder kunnen met de uitoefening van hun taak, uit het aanzienlijke tijdsverloop sinds het overlijden van erflater en dat er risico op het verdwijnen van boedelgoederen bestaat. [gedaagde] voert aan dat er geen spoedeisend belang is, gelet op het feit dat [eisers] c.s. in het minnelijke traject, in aanloop naar en tijdens de bodemprocedure niet voortvarend gehandeld hebben en omdat zij, ondanks eerdere aankondiging geruime tijd geleden, lang hebben gewacht met het dagvaarden in kort geding.

4.3.

Naar het oordeel van de voorzieningenrechter hebben [eisers] c.s. op zich voldoende spoedeisend belang bij hun vordering tot ontruiming van de woning. Dit volgt uit de aard van de vordering. Dat er al langere tijd tussen partijen sprake is van discussie, doet daar niet aan af, zeker niet gelet op het feit dat er pas sinds enkele weken een bodemvonnis ligt waaruit volgt wie wel en geen erfgenaam is.

4.4.

De voorzieningenrechter stelt voorop dat indien in een kort geding moet worden beslist op een vordering tot het geven van een voorlopige voorziening nadat de civiele bodemrechter een vonnis in de hoofdzaak heeft gewezen, de voorzieningenrechter in beginsel zijn beslissing op dat oordeel van de bodemrechter moet afstemmen, ongeacht of het vonnis in kracht van gewijsde is gegaan. Onder omstandigheden kan er plaats zijn voor het aanvaarden van een uitzondering op dit uitgangspunt. Dit zal onder meer het geval kunnen zijn indien het vonnis van de civiele bodemrechter klaarblijkelijk op een misslag berust, alsook indien sprake is van een zodanige wijziging van omstandigheden dat aangenomen moet worden dat de bodemrechter, ingeval hij daarvan op de hoogte zou zijn geweest, tot een andere beslissing zou komen.[_3f30aaf4-da74-419b-92aa-541c91b1442f]

4.5.

Uitgaande van het bodemvonnis van 16 september 2026 is [gedaagde] geen echtgenote of geregistreerd partner en heeft zij geen erfrechtelijke aanspraken in de nalatenschap, hetgeen grond zou kunnen zijn voor toewijzing van de ontruimingsvordering in deze procedure. Dat het vonnis van 16 september 2026 klaarblijkelijk op een misslag berust en/of dat sprake is van een zodanige wijziging van omstandigheden dat aangenomen moet worden dat de bodemrechter, ingeval hij daarvan op de hoogte zou zijn geweest, tot een andere beslissing zou komen, is niet, althans onvoldoende door [gedaagde] onderbouwd.

4.6.

Voorgaande neemt niet weg dat de voorzieningenrechter de ontruimingsvordering van [eisers] c.s. zelf vol inhoudelijk moet beoordelen, nu de bodemrechter niet over die vordering heeft geoordeeld. Hierbij is het volgende van belang. Een veroordeling tot ontruiming is een vergaande maatregel die in de praktijk vaak een definitief karakter zal hebben. Daarom is een vordering tot ontruiming in kort geding alleen toewijsbaar als met grote mate van waarschijnlijkheid valt te voorzien dat die vordering in de bodemprocedure toewijsbaar zal zijn. De voorzieningenrechter weegt daarnaast ook de belangen van partijen.

4.7.

Ten eerste is vereist dat aannemelijk is dat de bodemrechter in hoger beroep tot het oordeel zal komen dat [gedaagde] zonder recht of titel in de woning verblijft. Ten tweede moet een afweging van de belangen van [eisers] c.s. en [gedaagde] meebrengen dat aan de belangen van [eisers] c.s. doorslaggevend gewicht moet worden toegekend.

4.8.

Ten aanzien van de eerste vraag is de voorzieningenrechter van oordeel dat de afstemmingsregel met zich brengt dat die vraag bevestigend dient te worden beantwoord. Dit betekent in beginsel dat [gedaagde] de woning moet ontruimen. De belangenafweging leidt echter tot een ander oordeel. De voorzieningenrechter licht dit als volgt toe.

4.9.

Voor [gedaagde] gaat het om haar woonruimte. Aan het belang bij behoud daarvan komt in beginsel groot gewicht toe. [gedaagde] heeft in dat kader aangevoerd dat zij al meerdere jaren in de woning in [plaats] woont en aldaar haar leven heeft ingericht. Dat [gedaagde] , zoals [eisers] c.s. stellen, in Brazilië zou kunnen gaan wonen heeft [gedaagde] weersproken. Zij ziet haar toekomst niet in Brazilië, maar in Nederland. Bovendien is het de voorzieningenrechter niet gebleken dat [gedaagde] momenteel een plek heeft in Brazilië om (permanent) te wonen. Sinds het overlijden van erflater beschikt [gedaagde] over weinig financiële middelen. Zij heeft thans geen inkomen uit arbeid en ontvangt ook geen uitkering. Vanuit de nalatenschap ontvangt zij eveneens geen vergoeding (meer). Zij ontvangt op dit moment uitsluitend zorgtoeslag. [gedaagde] zou graag willen werken, maar tot nu toe is het haar – mede gelet op taalproblemen – niet gelukt een geschikte baan te vinden. Anders dan [eisers] c.s. aanvoeren is het niet de bedoeling van [gedaagde] en haar zus en zwager (de heer [naam 7] , die tevens haar bewindvoerder is) om permanent bij hen te gaan wonen. Gelet op het voorgaande komt de voorzieningenrechter tot de voorlopige conclusie dat er niet of nauwelijks reëel zicht is op het verkrijgen van alternatieve woonruimte door [gedaagde] . Dit zou in beginsel betekenen dat [gedaagde] door een veroordeling tot ontruiming op straat komt te staan.

4.10.

Het standpunt van [eisers] c.s. dat [gedaagde] ruim de gelegenheid heeft gehad om alternatieve woonruimte te zoeken volgt de voorzieningenrechter niet. Hoewel [eisers] c.s. [gedaagde] al medio 2025 hebben verzocht de woning te verlaten, speelde ook toen al de discussie over de vraag wie erfgenaam is. Daar is pas met het vonnis van 16 september 2026 voor het eerst duidelijkheid over gekomen. Dat is heel recent. Dat [gedaagde] daarop vooruitlopend nog geen actie heeft ondernomen, kan niet overwegend gewicht in de schaal leggen.

4.11.

Tegenover het belang van [gedaagde] bij behoud van haar woonruimte staat het belang van [eisers] c.s. Het primaire belang van [eisers] c.s. bestaat uit het kunnen verkopen van de woning om de schulden van de nalatenschap te kunnen voldoen. De Belastingdienst heeft aanslagen erfbelasting opgelegd van een totaalbedrag van meer dan € 1.800.000,-, waarbij ook de invorderingsrente oploopt. Ook worden alle vaste lasten van de woning uit de nalatenschap voldaan, zonder dat [gedaagde] daarin tegemoet komt. Zolang [gedaagde] in de woning verblijft, is verkoop van de woning feitelijk onmogelijk, althans wordt de verkoopbaarheid ernstig belemmerd, want een woning die onbewoond en ontruimd wordt aangeboden brengt in de regel een aanzienlijk hogere verkoopprijs op dan een bewoonde woning. Hoewel er meerdere panden tot de nalatenschap behoren, is het volgens [eisers] c.s. noodzakelijk om juist de woning in [plaats] te verkopen omdat dit de enige woning is die niet wordt verhuurd en waarschijnlijk een dusdanige verkoopopbrengst zal opleveren dat een groot deel van de schuld kan worden afgelost.

4.12.

Ter zitting is nader besproken dat de dagvaarding in de bodemprocedure op grond van artikel 3:17 lid 1 onder f van het Burgerlijk Wetboek (BW) is ingeschreven bij het Kadaster. Daarmee is ingeschreven dat er een bodemzaak aanhangig is over de vraag wie beschikkingsbevoegd is ten aanzien van de woning. Gelet op de nog lopende termijn voor het instellen van hoger beroep tegen de uitspraak van 16 september 2026, is de inschrijving nog actueel. Voorgaande maakt de woning volgens [gedaagde] juridisch onverkoopbaar. [eisers] c.s. hebben naar het oordeel van de voorzieningenrechter, ondanks dat de voorzieningenrechter hiernaar gevraagd heeft, onvoldoende weersproken dat de inschrijving bij het Kadaster verkoop van de woning in de weg staat of in ieder geval ernstig zal belemmeren. De voorzieningenrechter acht aannemelijk dat de inschrijving potentiële kopers zal afschrikken en acht het zeer twijfelachtig of een notaris mee zal werken aan het passeren van de leveringsakte. Daarmee is voor de voorzieningenrechter onvoldoende zeker dat er reële kans is dat de woning daadwerkelijk wordt c.q. kan worden verkocht en dat er dus op korte termijn verkoopopbrengst zal komen om de schulden van de nalatenschap af te lossen. Bij deze stand van zaken zal de door [eisers] c.s. gevorderde ontruiming het door [eisers] c.s. gestelde belang dan ook zeer waarschijnlijk niet dienen. Dat brengt de voorzieningenrechter tot het voorlopig oordeel dat het belang van [gedaagde] bij behoud van haar woonruimte, mede gelet op het feit dat de uitspraak van 16 september 2026 nog niet onherroepelijk is, thans zwaarder weegt dan het belang van [eisers] c.s. om [gedaagde] de woning te laten ontruimen. Dit betekent dat de vorderingen onder I. tot en met IV. worden afgewezen.

4.13.

Nu de vorderingen ten aanzien van de ontruiming worden afgewezen, bestaat bij toewijzing van vordering V. onvoldoende spoedeisend belang. Ook de vordering onder VI. ontbeert spoedeisend belang, waarbij wel wordt opgemerkt dat de kosten van het verbruik uiteindelijk door [gedaagde] zullen moeten worden gedragen. Ook deze vorderingen zullen worden daarom afgewezen. Nu geen van de vorderingen zal worden toegewezen, is voor het opleggen van dwangsommen - vordering VII. - uiteraard geen plaats.

4.14.

[eisers] c.s. zijn in het ongelijk gesteld en moeten daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [gedaagde] worden begroot op:

- griffierecht € 93,00

- salaris advocaat € 1.177,00

- nakosten € 189,00 (plus de verhoging zoals vermeld in de

beslissing)

Totaal € 1.459,00

5 De beslissing

De voorzieningenrechter:

5.1.

wijst de vorderingen van [eisers] c.s. af;

5.2.

veroordeelt [eisers] c.s. in de proceskosten van € 1.459,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe. Als [eisers] c.s. niet tijdig aan de veroordelingen voldoen en het vonnis daarna wordt betekend, dan moeten [eisers] c.s. € 98 extra betalen;

5.3.

verklaart deze kostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. D.R. Glass en in het openbaar uitgesproken op 13 november 2026.

lp

Voetnoten

  1. De união estável is een naar Braziliaans recht wettelijk erkende duurzame samenlevingsvorm tussen twee personen.
  2. Hoge Raad 24 april 2015, ECLI:NL:HR:2015:1128

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.