Uitspraak · Vreemdelingenrecht
Rechtbank Den Haag, 18 november 2026 – AA, Algerije, beroep is ongegrond
ECLI:NL:RBDHA:2026:34075Zaaknummer NL26.5575
- Instantie
- Rechtbank Den Haag
- Datum uitspraak
- 18 november 2026
- Publicatiedatum
- 18 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.5575
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Uitkomst
- Beroep ongegrond
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 28 Vw
- Zittingsplaats
- Groningen
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
AA, Algerije, beroep is ongegrond.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. A. Dijkstra, rechter, in aanwezigheid van mr. V. Vegter, griffier, en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.
Deze uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is bekendgemaakt. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Groningen
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.5575
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[naam] , eiser,
geboren op [geboortedatum] ,
van Algerijnse nationaliteit,
V-nummer: [v-nummer]
(gemachtigde: mr. G.J. van Kammen),
en
de minister van Asiel en Migratie, de minister
(gemachtigde: mr. J.H.A. van Eijk).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiser als bedoeld in artikel 28 van de Vw.[_b1ab2fc7-904f-49d9-ad13-ccb0a9938a05] Eiser is het hier niet mee eens. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Mede aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag in stand kan blijven. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiser heeft een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft met het bestreden besluit van 28 januari 2026 deze aanvraag in de algemene procedure afgewezen als kennelijk ongegrond en heeft een terugkeerbesluit opgelegd.
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
De rechtbank heeft het beroep op 4 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: de gemachtigde van eiser en de gemachtigde van de minister.
Beoordeling door de rechtbank
Waar gaat deze zaak over?
Het asielrelaas
3. Eiser legt aan zijn asielaanvraag het volgende ten grondslag. Eiser heeft problemen met een aantal familieleden in Algerije. Zijn neven zitten achter hem aan, omdat zij wraak willen nemen op zijn broer. Zijn broer is namelijk zonder hun toestemming een relatie aangegaan met hun nicht en zij is zwanger geraakt. De broer van eiser is vanwege deze relatie tot een gevangenisstraf veroordeeld.
Het bestreden besluit
4. Het asielrelaas van eiser bevat volgens de minister de volgende asielmotieven:
- Identiteit, nationaliteit en herkomst;
- Familieproblemen.
De minister stelt zich op het standpunt dat de nationaliteit en herkomst geloofwaardig zijn, maar de identiteit niet. Eiser heeft geen documenten overgelegd en heeft daarvoor geen goede verklaring.[_7773bcf7-c86a-4c2b-b27a-164b83e2f985] Daarnaast vormen zijn verklaringen op dit punt geen samenhangend en aannemelijk geheel.[_3c938de7-051f-45a3-bdb2-caa88daffb4a] Eiser heeft namelijk tegenstrijdig verklaard over zijn identificerende documenten en waar deze zich bevinden. Verder vindt de minister de familieproblemen niet geloofwaardig. Eisers verklaringen vormen op dit punt evenmin een samenhangend en aannemelijk geheel.[_2f6c3ef6-099c-4460-9747-b6bd57a6ff32] Hiervoor zijn meerdere redenen. Allereerst verklaart eiser summier over de veroordeling van zijn broer die de aanleiding is van zijn familieproblemen. Daarnaast verklaart eiser summier over zijn problemen met zijn neven. Verder verklaart hij tegenstrijdig en ongerijmd over de mishandeling door zijn neven. Ook is eiser niet in staat de tijdslijn van zijn problemen inzichtelijk te maken. Tot slot maakt eiser niet inzichtelijk waarom hij geen bescherming zou kunnen verkrijgen van de Algerijnse autoriteiten. De minister komt tot de conclusie dat de asielaanvraag kennelijk ongegrond is.[_0d6f625e-6fc5-44c1-aba5-ab26e5f41038]
Wat is het oordeel van de rechtbank?
Is sprake van een onjuiste en onzorgvuldige geloofwaardigheidsbeoordeling?
5. Eiser voert aan dat uit de motivering van het besluit niet volgt dat het asielrelaas integraal, zorgvuldig en in samenhang is beoordeeld, zoals artikel 31 Vw vereist. De beoordeling is grotendeels gebaseerd op het ontbreken van details en op vermeende tegenstrijdigheden, zonder dat het relaas als geheel en binnen zijn context is beoordeeld.
Deze beroepsgrond slaagt niet. Naar het oordeel van de rechtbank blijkt uit de motivering van de minister dat hij bij zijn beoordeling van de geloofwaardigheid van het asielrelaas meerdere relevante aspecten in aanmerking heeft genomen. De minister heeft zijn oordeel over de geloofwaardigheid van de asielmotieven dan ook niet gebaseerd op het ontbreken van een enkel detail of op een enkele tegenstrijdigheid. Eiser heeft bovendien niet concreet gemaakt welk relevant aspect onvoldoende bij deze beoordeling is betrokken.[_6ed27188-dfa4-42f9-9379-db35d1b0514d]
Is de identiteit ten onrechte ongeloofwaardig geacht?
6. Eiser stelt zich op het standpunt dat de minister zijn identiteit ten onrechte niet als geloofwaardig heeft aangemerkt door een doorslaggevend gewicht toe te kennen aan het ontbreken van documenten. De minister heeft hierbij onvoldoende rekening gehouden met de omstandigheid dat eiser consistent heeft verklaard dat hij bij vertrek uit Algerije vreesde dat het bezit van documenten zou leiden tot onmiddellijke terugzending en dat bij hem sprake was van een gebrek aan procedurekennis.
Deze beroepsgrond slaagt niet. De rechtbank stelt voorop dat het aan eiser is om zijn identiteit aannemelijk te maken. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister eiser op goede gronden tegengeworpen dat hij hierin niet is geslaagd, aangezien hij geen goede verklaring heeft gegeven voor het niet overleggen van een identificerend document. Ook als eiser wordt gevolgd in zijn aanvankelijke verklaring dat hij zijn paspoort en identiteitskaart in Algerije heeft achtergelaten uit angst om teruggestuurd te worden,[_f08483ff-121d-4981-9746-2523e253601d] mocht van hem voldoende inspanning worden verwacht om deze documenten alsnog te overleggen. Uit eisers verklaringen blijkt immers dat hij in contact staat met familieleden in Algerije. De minister heeft er bovendien terecht op gewezen dat tijdens de gehoren aan eiser is uitgelegd waarom het belangrijk is dat hij alsnog identificerende documenten inbrengt en dat hij deze kan laten opsturen vanuit Algerije. Het beroep op een gebrek aan procedurekennis houdt dan ook geen stand. Daarnaast heeft de minister eiser ook terecht tegengeworpen dat hij op dit punt niet consistent heeft verklaard. Eiser heeft later namelijk verklaard dat hij zijn paspoort in zijn rugtas had en dat hij niet weet of hij het document heeft meegenomen of kwijtgeraakt is voor vertrek.[_8d30e230-eceb-4897-bcb0-ff0b22b157e1] Deze verklaring strookt niet met zijn eerdere verklaring en de minister kon dit daarom in voor eiser negatieve zin betrekken bij zijn oordeel over de geloofwaardigheid van eisers identiteit.
Zijn de familieproblemen ten onrechte ongeloofwaardig geacht?
7. Eiser vindt dat de minister de familieproblemen ten onrechte als ongeloofwaardig heeft aangemerkt. Allereerst stelt hij zich op het standpunt dat de minister onvoldoende rekening heeft gehouden met de omstandigheid dat sprake is van een familie- en eerconflict. Van eiser kan daarom niet verwacht worden dat hij details weet over het strafproces van zijn broer waar hij geen partij bij was. Verder heeft de minister de tegenstrijdigheden over de ontvoering en de tijdslijn en de reden waarom geen bescherming van autoriteiten is gezocht te zwaar laten wegen. Met de psychische gesteldheid van eiser heeft hij daarentegen onvoldoende rekening gehouden.
Deze beroepsgrond slaagt niet. De rechtbank stelt vast dat de minister de geloofwaardigheid van de gestelde familieproblemen heeft beoordeeld, alhoewel hij de identiteit van eiser niet geloofwaardig vindt. Los van de vraag of de minister hiertoe in dit geval gehouden was,[_61284cfd-9489-4f40-8ffe-9fba1b26a7b5] is de rechtbank van oordeel dat de minister deugdelijk heeft gemotiveerd waarom hij de familieproblemen niet geloofwaardig vindt. Hierbij heeft hij terecht in aanmerking genomen dat de omstandigheid dat eerwraakproblemen in Algerije voorkomen niet maakt dat hiermee voldoende aannemelijk is dat eiser deze problemen persoonlijk heeft gehad. De minister heeft zich op juiste gronden op het standpunt gesteld dat het aan eiser is om dit aannemelijk te maken en dat hij hierin niet is geslaagd. Daarbij heeft de minister allereerst kunnen betrekken dat eiser summier heeft verklaard over de veroordeling van zijn broer die de aanleiding is voor zijn familieproblemen. De minister heeft er in dat kader op kunnen wijzen dat eiser niets kan vertellen over het proces van zijn broer en dat het bevreemdend is dat hij niet in staat is te verklaren over het kind dat uit de relatie van zijn broer en zijn nicht is voortgekomen, terwijl hij tegelijkertijd heeft verklaard dat hij nog in contact staat met zijn in Algerije verblijvende zus. De problemen speelden bovendien al geruime tijd voorafgaand aan het vertrek van eiser. De minister heeft de verklaringen over de problemen met zijn neven eveneens als summier kunnen aanmerken. Verder heeft de minister bij zijn beoordeling van de geloofwaardigheid van de familieproblemen terecht betrokken dat eiser op verschillende punten tegenstrijdig en ongerijmd heeft verklaard over de mishandeling en ontvoering door zijn neven, de tijdslijn en de reden waarom hij geen bescherming van de autoriteiten heeft gezocht. In het besluit staan deze punten uitgebreid opgenomen. Dat sprake is van tegenstrijdigheden over de ontvoering en in de tijdslijn bestrijdt eiser niet. De door hem hiervoor gegeven verklaring acht de rechtbank niet toereikend. De rechtbank is namelijk evenals de minister van oordeel dat eiser niet concreet maakt op welke manier trauma’s tot inconsequente verklaringen hebben geleid en dat ook niet duidelijk wordt op welke wijze bij het verhoor sprake is geweest van emotionele druk en op welke wijze dat in de verklaringen heeft doorgewerkt. Naar het oordeel van de rechtbank is bovendien niet gebleken dat de minister bij zijn beoordeling van de verklaringen van eiser onvoldoende rekening heeft gehouden met de psychische gesteldheid van eiser. Het rapport van nader gehoor biedt daarvoor geen aanleiding, terwijl er ook geen medische stukken zijn waaruit volgt dat eiser niet in staat was om te verklaren.
Is de aanvraag kennelijk ongegrond?
8. Eiser vindt dat de minister de aanvraag niet kennelijk ongegrond had mogen verklaren, aangezien geen sprake is van een eenvoudige aanvraag. De minister heeft dit hoofdzakelijk gebaseerd op het ontbreken van documenten en heeft een integrale weging van alle relevante omstandigheden achterwege gelaten.
Deze beroepsgrond slaagt niet. De rechtbank is van oordeel dat de minister de asielaanvraag op juiste gronden heeft afgewezen als kennelijk ongegrond.[_71b6e310-009d-4a9e-814a-80dbc0f00d33] De minister heeft eiser mogen tegenwerpen dat hij vermoedelijk met opzet een identificerend document heeft vernietigd of weggemaakt en zich daarmee dus waarschijnlijk te kwader trouw van een dergelijk document heeft ontdaan. De minister heeft hierbij de verklaringen van eiser betrokken, waaronder de omstandigheid dat hij hierover tegenstrijdig heeft verklaard. In dit kader heeft eiser onder meer verklaard dat hij zijn documenten bewust heeft achtergelaten in Algerije. Anders dan eiser betoogt, heeft de minister dit dus niet hoofdzakelijk gebaseerd op de omstandigheid dat eiser geen documenten heeft overgelegd of dat sprake is van een eenvoudige aanvraag. Aan de conclusie van de minister om de aanvraag als kennelijk ongegrond af te doen, is bovendien een geloofwaardigheidsbeoordeling voorafgegaan.
Is het terugkeerbesluit terecht uitgevaardigd?
9. Eiser stelt zich op het standpunt dat het terugkeerbesluit niet in stand kan blijven, aangezien de afwijzing ondeugdelijk is gemotiveerd.
Deze beroepsgrond slaagt niet. De rechtbank overweegt dat zij heeft geoordeeld dat eisers asielaanvraag terecht kennelijk ongegrond is verklaard. De minister was hierdoor gehouden om een terugkeerbesluit uit te vaardigen en kon daarbij bepalen dat eiser Nederland onmiddellijk moet verlaten.[_0552d7b1-b6f0-4f06-8222-6a67be71d648]
Conclusie en gevolgen
10. De minister heeft de aanvraag terecht afgewezen als kennelijk ongegrond.
Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat de afwijzing van de asielaanvraag en het terugkeerbesluit in stand blijven. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. A. Dijkstra, rechter, in aanwezigheid van mr. V. Vegter, griffier, en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.
Deze uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is bekendgemaakt. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
Voetnoten
- Vreemdelingenwet 2000. In deze uitspraak wordt verwezen naar de tekst van de regelgeving die gold tot 12 juni 2026.
- Artikel 31, zesde lid, onder b van de Vw.
- Artikel 31, zesde lid, onder c van de Vw.
- Artikel 31, zesde lid, onder c van de Vw.
- Artikel 31, eerste lid van de Vw en artikel 30b, eerste lid, aanhef en onder d van de Vw.
- Zie ook ABRvS 17 juni 2026, ECLI:NL:RVS:2026:3408.
- Aanmeldgehoor, p. 9.
- Nader gehoor, p. 4.
- Zie onder meer ABRvS 21 juli 2014, ECLI:NL:RVS:2896. Zie ook ABRvS 23 juli 2026, ECLI:NL:RVS:2026:3558.
- Artikel 31, eerste lid, van de Vw en artikel 30b, eerste lid, aanhef en onder d van de Vw.
- Artikel 62, tweede lid, aanhef en onder b van de Vw.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Deze uitspraak verwijst naar
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.