Uitspraak · Vreemdelingenrecht
Rechtbank Den Haag, 16 november 2026 – bewaring, vervolgberoep, beginsel van non-refoulement
ECLI:NL:RBDHA:2026:34054Zaaknummer NL26.67316
- Instantie
- Rechtbank Den Haag
- Datum uitspraak
- 16 november 2026
- Publicatiedatum
- 18 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.67316
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Uitkomst
- Beroep ongegrond
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 96 Vw
- Zittingsplaats
- Rotterdam
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
bewaring, vervolgberoep, beginsel van non-refoulement, voortvarend handelen
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. F.A. Groeneveld, rechter, in aanwezigheid van mr. E.F. Derksen, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Rotterdam
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.67316
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] , V-nummer: [v-nummer] , eiser
(gemachtigde: mr. H.G.A.M. Halfers),
en
de minister van Asiel en Migratie, verweerder.
Procesverloop
Met het besluit van 25 oktober 2026 heeft verweerder aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw). Deze maatregel duurt nog voort.
Eiser heeft tegen het voortduren van de maatregel beroep ingesteld. Eiser heeft ook verzocht om schadevergoeding.
Verweerder heeft een voortgangsrapportage overgelegd. Eiser heeft hierop gereageerd.
De rechtbank heeft bepaald dat een onderzoek ter zitting achterwege blijft en heeft het onderzoek op 11 november 2026 gesloten.
Beoordeling door de rechtbank
Inleiding
1. Indien de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij op grond van artikel 96, derde lid, van de Vw het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan.
2. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al eerder heeft getoetst. Uit de uitspraak van 4 november 2026 (in de zaak NL26.64572) volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek (op 29 oktober 2026) dat aan die uitspraak ten grondslag ligt, rechtmatig was. Daarom is bij de beoordeling van de rechtmatigheid van het voortduren van de maatregel van bewaring slechts de periode van belang sinds het moment van het sluiten van dat onderzoek op 29 oktober 2026. De in deze uitspraak te toetsen periode loopt dus van 29 oktober 2026 tot 11 november 2026.
Beginsel van non-refoulement
3. Eiser voert aan dat zijn asielaanvraag is afgewezen omdat hem artikel 1F van het Verdrag betreffende de status van vluchtelingen (Vluchtelingenverdrag) is tegengeworpen. Volgens eiser kan hij echter niet worden uitgezet naar Nigeria, nu dat een reëel risico op foltering of onmenselijke behandeling oplevert in de zin van artikel 3 van het EVRM.
De rechtbank stelt vast dat verweerder bij in rechte vaststaand besluit van 19 augustus 2024 de asielaanvraag van eiser heeft afgewezen als kennelijk ongegrond. Anders dan eiser stelt, heeft verweerder in dat besluit niet slechts artikel 1F van het Vluchtelingenverdrag tegengeworpen, maar heeft verweerder in dat besluit ook gemotiveerd geoordeeld dat niet is gebleken dat eiser bij terugkeer naar Nigeria een reëel risico loopt op schending van artikel 3 van het EVRM. Bij besluit van 3 februari 2026 heeft verweerder de opvolgende asielaanvraag van eiser afgewezen als kennelijk ongegrond. Ook in dat besluit heeft verweerder, naast de 1F-tegenwerping, geoordeeld dat terugkeer van eiser naar Nigeria geen strijd oplevert met artikel 3 van het EVRM. In de uitspraak van 28 september 2026 (NL26.7122), waarbij eisers beroep tegen het besluit van 3 februari 2026 ongegrond is verklaard, heeft deze rechtbank en zittingsplaats geoordeeld dat ‘er geen aanleiding is voor het oordeel dat het beginsel van non-refoulement of artikel 3 van het EVRM zich verzet tegen verwijdering van eiser’ en ‘dat niet is gebleken dat het terugkeerbesluit in strijd met de actualiteitstoets van artikel 5 van de Terugkeerrichtlijn is genomen’. Bij besluit van 24 oktober 2026 heeft verweerder de tweede opvolgende asielaanvraag van eiser niet-ontvankelijk verklaard, omdat hij geen nieuwe feiten of omstandigheden had aangevoerd.
Uit het voorgaande volgt dat door verweerder en de rechtbank steeds is beoordeeld of terugkeer van eiser naar Nigeria niet in strijd is met het beginsel van non-refoulement. Steeds was het oordeel dat dat niet het geval is. Eiser heeft thans geen nieuwe feiten of omstandigheden aangevoerd die de bewaringsrechter aanleiding geven voor een ander oordeel. Gelet hierop slaagt de beroepsgrond niet.
Voortvarend handelen
4. Verder heeft eiser aangevoerd dat er door verweerder onvoldoende voortvarend is gehandeld. Eisers vlucht naar Lagos in Nigeria is gepland op 16 november 2026. Volgens eiser had de vlucht ook eerder, bijvoorbeeld op 5, 6 of 7 november 2026, kunnen plaatsvinden.
Uit het voortgangsrapport volgt dat verweerder op 27 en 28 oktober 2026 een vluchtaanvraag en een aanvraag voor escorts bij de Koninklijke Marechaussee (KMar) heeft gedaan. Op 30 oktober 2026 zijn de vluchtgegevens bekend geworden; eiser zal op 16 november 2026 om 14.35 uur vliegen naar Nigeria, onder begeleiding van escorts van de KMar.
Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder hiermee eisers feitelijke uitzetting voldoende voortvarend geregeld. Hoewel er (vrijwel) dagelijks vluchten naar Nigeria gaan, zijn niet alle vluchten geschikt voor een uitzetting en is er niet op alle vluchten plaats voor een uit te zetten vreemdeling (met in dit geval escorts van de KMar). Voor de feitelijke uitzetting van een vreemdeling per vliegtuig is verweerder bovendien afhankelijk van (onder meer) vliegmaatschappijen en van andere instanties/partijen, zoals in dit geval de KMar, waarmee afstemming dient plaats te vinden. Dit betekent dat het best enige tijd kan duren voordat een uitzetting per vliegtuig daadwerkelijk kan plaatsvinden. In dit licht acht de rechtbank de termijn tussen de vluchtaanvraag (27 oktober 2026) en de vluchtdatum (16 november 2026), niet onredelijk lang, zeker niet nu er dus ook nog escorts van de KMar moesten worden geregeld.
Uit het vorenstaande volgt dat verweerder naar het oordeel van de rechtbank in de te toetsen periode voldoende voortvarend aan eisers uitzetting naar Nigeria heeft gewerkt. De beroepsgrond slaagt niet.
Slotsom beroepsgronden
5. Uit het voorgaande volgt dat de beroepsgronden van eiser niet leiden tot het oordeel dat het voortduren van de maatregel van bewaring in de te toetsen periode op enig moment onrechtmatig is geweest
Ambtshalve toetsing
6. De rechtbank overweegt tot slot dat zij, zoals blijkt uit het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 8 november 2022 (ECLI:EU:C:2022:858), gehouden is ambtshalve de rechtmatigheidsvoorwaarden van de maatregel van bewaring te toetsen. Ook met inachtneming van deze ambtshalve toetsing ziet de rechtbank geen grond voor het oordeel het voortduren van de maatregel van bewaring in de te toetsen periode op enig moment onrechtmatig is geweest. Evenmin is het de rechtbank gebleken dat het familie- of gezinsleven van eiser of het beginsel van non-refoulement (zie overwegingen 3.1 en 3.2) zich verzet tegen eisers verwijdering (vgl. het arrest Adrar van het Hof van 4 september 2025, ECLI:EU:C:2025:647).
Conclusie en gevolgen
7. Het beroep tegen het voortduren van de maatregel van vreemdelingenbewaring is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. F.A. Groeneveld, rechter, in aanwezigheid van mr. E.F. Derksen, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.