Uitspraak · Vreemdelingenrecht
Rechtbank Den Haag, 17 november 2026 – Dublin Duitsland, beroep op arrest C.K. slaagt
ECLI:NL:RBDHA:2026:34053Zaaknummer NL26.28955
- Instantie
- Rechtbank Den Haag
- Datum uitspraak
- 17 november 2026
- Publicatiedatum
- 19 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.28955
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Uitkomst
- Beroep ongegrond
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 3 EVRM
- Zittingsplaats
- Amsterdam
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Dublin Duitsland, beroep op arrest C.K. slaagt niet. Blijkt niet dat overdracht tot onomkeerbare gevolgen voor de gezondheidstoestand van eiser zal leiden. Ook geen sprake van onevenredige hardheid. Beroep op arrest Tarakhel slaagt ook niet.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. A.E.J.M. Gielen, rechter, in aanwezigheid van mr. L.C.C. Bakx, griffier.
De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Amsterdam
Bestuursrecht
Zaaknummer: NL26.28955
V-nummer: [V-nummer]
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] ,
geboren op [geboortedag] 2008, van Syrische nationaliteit, eiser/verzoeker (hierna: eiser)
(gemachtigde: mr. W.J. Rohlof),
en
de minister van Asiel en Migratie, de minister
(gemachtigde: mr. M.C. Kadijk).
Inleiding
1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen het niet in behandeling nemen van zijn asielaanvraag.
Eiser heeft op 4 april 2026 een aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft de aanvraag met het bestreden besluit van 22 mei 2026 niet in behandeling genomen omdat Duitsland verantwoordelijk is voor de aanvraag. Eiser heeft hiertegen beroep ingesteld bij de rechtbank. Ook heeft hij verzocht om een voorlopige voorziening die ertoe strekt zijn uitzetting te verbieden totdat op zijn beroep is beslist.
De rechtbank heeft het beroep en het verzoek om een voorlopige voorziening op 20 juli 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben eiser, de gemachtigde van eiser, de gemachtigde van de minister en B. Ghaly als tolk in de Arabische taal deelgenomen.
2. Op 4 augustus 2026 heeft de rechtbank het onderzoek heropend om eiser in de gelegenheid te stellen om stukken die zijn medische problematiek en psychische gesteldheid onderbouwen aan de minister te sturen.
Eiser heeft van deze gelegenheid gebruik gemaakt en heeft op 1 september 2026 een aantal medische stukken overgelegd. Met de brief van 3 september 2026 heeft de minister op deze stukken gereageerd.
3. De rechtbank heeft het verzoek om een voorlopige voorziening op 5 augustus 2026 toegewezen.[_1775b3b6-ea38-4cc1-bd1f-fd2382a64266]
4. Bij brief van 28 september 2026 heeft de rechtbank partijen bericht dat zij van oordeel is dat het niet nodig is om in de zaak opnieuw een zitting te houden, omdat zij voldoende informatie heeft om tot een uitspraak te komen. Daarbij is bepaald dat een nadere zitting achterwege wordt gelaten, tenzij één van de partijen binnen twee weken aangeeft dat zij mondeling op een zitting wil worden gehoord.
5. Omdat geen van de partijen binnen de gestelde termijn heeft gevraagd om een nadere zitting, heeft de rechtbank op 21 oktober 2026 het onderzoek gesloten.
Beoordeling door de rechtbank
6. De rechtbank beoordeelt het niet in behandeling nemen van de asielaanvraag van eiser. Zij doet dat aan de hand van de beroepsgronden die eiser heeft aangevoerd.
7. De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Dat betekent dat eiser ongelijk krijgt en het niet in behandeling nemen van zijn aanvraag in stand blijft. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Totstandkoming van het besluit
8. De Europese Unie heeft gezamenlijke regelgeving over het in behandeling nemen van asielaanvragen. Die staat in de Dublinverordening[_58d4ef77-50e6-4c22-94d5-c14bf820cc41]. Op grond van de Dublinverordening neemt de minister een asielaanvraag niet in behandeling als is vastgesteld dat een andere lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling daarvan.[_faafbfea-9954-4bbc-8497-75cc910d2489] In dit geval heeft Nederland bij Duitsland een verzoek om terugname gedaan. Duitsland heeft dit verzoek op 24 april 2026 aanvaard.
Standpunt eiser
9. Eiser voert aan dat zijn overdracht in strijd is met artikel 3 van het EVRM[_42d7732d-cf6c-4ad3-91b3-563b59256fdc], dan wel van onevenredige hardheid zou getuigen in de zin van artikel 17 van de Dublinverordening. Eiser kampt met substantiële lichamelijke en psychische problemen die maken dat overdracht naar Duitsland aanzienlijke en onomkeerbare gevolgen zal hebben voor zijn gezondheidstoestand. Subsidiair beroept eiser zich op het arrest Tarakhel[_48c5ca0f-b22d-4741-afcc-a2c453ab0604] van het EHRM[_87120e2d-f148-43f5-97d6-e36d377b98af].
Het oordeel van de rechtbank
Interstatelijk vertrouwensbeginsel
10. De rechtbank is van oordeel dat eiser niet aannemelijk heeft gemaakt dat in het geval van Duitsland niet van het interstatelijk vertrouwensbeginsel kan worden uitgegaan. Volgens rechtspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (hierna: de Afdeling) mag de minister op basis van het interstatelijk vertrouwensbeginsel aannemen dat Duitsland zijn verdragsverplichtingen nakomt.[_0f4657c9-2204-4de2-a3e9-f6f39860f46f] Van dit uitgangspunt wordt slechts afgeweken, indien de vreemdeling aannemelijk maakt dat het asiel- en opvangsysteem in Duitsland dusdanige tekortkomingen vertoont dat hij of zij bij overdracht aan Duitsland een reëel risico loopt op een behandeling die in strijd is met artikel 3 van het EVRM of artikel 4 van het Handvest[_d539e1c5-1da4-4248-929f-3fdf911fc736]. Naar het oordeel van de rechtbank stelt de minister terecht dat wat eiser heeft aangevoerd geen aanleiding geeft om van deze jurisprudentie af te wijken. Op basis van de niet onderbouwde stelling van eiser dat hij in Duitsland geen opvang had en geen toegang had tot medische zorg, kan niet worden geconcludeerd dat Duitsland zich niet aan haar internationale verplichtingen houdt. De minister heeft terecht gesteld dat eiser bij de Duitse overheid kan klagen over de asielprocedure, opvang en medische zorg in Duitsland. Niet is gebleken dat eiser dit heeft gedaan of dat dit voor hem onmogelijk was.
Het arrest C.K.
11. Voor zover eiser een beroep doet op het arrest C.K. en aanvoert dat de minister van de overdracht af moet zien vanwege het risico dat eisers gezondheidstoestand aanzienlijk en onomkeerbaar verslechtert, overweegt de rechtbank als volgt. De Afdeling heeft in haar uitspraak van 3 november 2017[_46ee11f6-1265-4320-8b91-3c9ab263335e] het toetsingskader van het arrest C.K. overgenomen en heeft in rechtsoverweging 7 overwogen dat als een vreemdeling objectieve gegevens overlegt die de bijzondere ernst van zijn gezondheidstoestand en ook de aanzienlijke en onomkeerbare gevolgen daarvoor van een overdracht aantonen, de minister bij het nemen van het overdrachtsbesluit dient te beoordelen wat het risico is dat die gevolgen zich voordoen.
Eiser stelt dat sprake is van substantiële lichamelijke en psychische problematiek. Eiser heeft ter onderbouwing van zijn medische situatie een brief van zijn huisarts van 7 juni 2026 overgelegd. Uit die brief volgt dat eiser aanhoudende klachten heeft aan de linker onderarm na eerdere breuken. Hij is daarvoor verwezen naar een traumachirurg en wacht op vervolgdiagnostiek in de vorm van een CT-scan. In juni 2026 heeft eiser herhaaldelijk contact gehad met de huisarts vanwege pijn na een val met de fiets. Over de gestelde psychische problematiek door de periode in Duitsland waarover eiser heeft verklaard, staat niets vermeld in de brief.
Aanvullend heeft eiser op 1 september 2026 zijn medisch journaal en een brief van de behandelend chirurg overgelegd. In de brief van de chirurg staat vermeld dat er een duidelijke standafwijking van de onderarm/pols zichtbaar is en dat eiser graag geopereerd wil worden. Ook is in de brief opgenomen dat de uitkomst na de operatie onzeker is. De rechtbank begrijpt uit de brief van de chirurg dat de medische situatie niet zodanig ernstig is dat een operatie noodzakelijk is en dat aan eiser de keuze wordt gelaten om een operatie te ondergaan. Ten aanzien van de psychische gesteldheid wordt in de begeleidende brief van de gemachtigde van 1 september 2026 vermeld dat eiser nog geen contact heeft gehad met een psycholoog en dat het niet duidelijk is of, en op welke termijn, dit zal gebeuren.
De rechtbank is met de minister van oordeel dat uit de medische gegevens niet blijkt dat de overdracht naar Duitsland onomkeerbare gevolgen voor de gezondheidstoestand van eiser zal hebben. Er rust op de minister in dit geval geen plicht om het risico dat eventuele onomkeerbare gevolgen zich voordoen te onderzoeken. Een beroep op het arrest C.K. slaagt dan ook niet.
Onevenredige hardheid
12. Op grond van de in artikel 17, eerste lid, van de Dublinverordening neergelegde discretionaire bevoegdheid, voor zover van belang, kan elke lidstaat besluiten een bij hem ingediend verzoek om internationale bescherming van een onderdaan van een derde land of een staatloze te behandelen, ook al is hij daartoe op grond van de in deze verordening neergelegde criteria niet verplicht. De minister geeft in ieder geval toepassing daaraan als bijzondere, individuele omstandigheden maken dat de overdracht van de vreemdeling aan de voor de behandeling van het verzoek om internationale bescherming verantwoordelijke lidstaat van een onevenredige hardheid getuigt.[_73989e5d-df71-419d-964d-2d89834e090f] De rechter toetst deze beoordeling terughoudend.
De rechtbank volgt de minister in zijn standpunt dat uit het voorgaande niet is gebleken van bijzondere individuele omstandigheden die maken dat de overdracht van onevenredige hardheid getuigt. Daar komt bij dat verder niet is onderbouwd dat er geen zorg voor eiser beschikbaar is in Duitsland. Ook deze beroepsgrond slaagt niet.
Individuele garanties
13. Eiser betoogt subsidiair dat de minister vanwege eisers bijzondere kwetsbaarheid individuele garanties moet vragen aan Duitsland. Door geen individuele Tarakhel-beoordeling te maken, is het besluit onzorgvuldig en onvoldoende gemotiveerd. De rechtbank is van oordeel dat deze beroepsgrond niet slaagt en overweegt daartoe als volgt. Uit het arrest Tarakhel volgt dat de verzoekende lidstaat – in dit geval Nederland – voor bijzonder kwetsbare personen voorafgaand aan de overdracht aanvullende garanties moet vragen aan de ontvangende lidstaat als de vreemdeling aannemelijk heeft gemaakt dat hij of zij zonder die garanties geen toereikende zorg- en opvangvoorzieningen zal krijgen. Een verplichting tot het vragen van aanvullende garanties is dus pas aan de orde als er sprake is van bijzondere kwetsbaarheid van eiser en als aannemelijk is gemaakt dat zonder die garanties geen sprake zal zijn van toereikende zorg- en opvangvoorzieningen.[_7af1c297-ac02-4625-9812-b5bb70f7f4bb]
De rechtbank is – met de minister – van oordeel dat niet is gebleken dat eiser een bijzonder kwetsbare asielzoeker is in de zin van het arrest Tarakhel. Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat er zonder garanties geen toereikende zorg zal zijn voor hem in Duitsland. De stelling van eiser dat die garanties noodzakelijk zijn omdat hij toen hij in Duitsland was geen zorg heeft ontvangen, heeft hij niet verder onderbouwd. Voor zover eiser aanvoert dat de Tarakhel-toets ontbreekt, slaagt deze beroepsgrond niet nu de minister in het besluit heeft toegelicht waarom in het geval van eiser geen sprake is van een bijzonder kwetsbare asielzoeker.
Conclusie en gevolgen
14. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt en hij aan Duitsland mag worden overgedragen.
15. Er bestaat geen aanleiding om de proceskosten te vergoeden.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. A.E.J.M. Gielen, rechter, in aanwezigheid van mr. L.C.C. Bakx, griffier.
De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
Voetnoten
- ECLI:NL:RBDHA:2026:21914.
- Verordening (EU) nr. 604/2013.
- Dit staat ook in artikel 30, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000.
- Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.
- Arrest van het EHRM van 4 november 2024, ECLI:CE:ECHR:2014:1104JUD002921712, (Tarakhel v. Zwitserland).
- Europees Hof voor de Rechten van de Mens.
- Zie ECLI:NL:RVS:2019:913 en ECLI:NL:RVS:2025:588.
- Handvest van de Grondrechten van de EU.
- ECLI:NL:RVS:2017:2986.
- Paragraaf C2/5 van de wetsversie van de Vreemdelingencirculaire 2000, geldend tot en met 11 juni 2026.
- Zie de onder andere de uitspraak van de Afdeling van 17 april 2015, ECLI:NL:RVS:2015:1304, en herhaald in de uitspraak van 27 juni 2019, ECLI:NL:RVS:2019:2042.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Deze uitspraak verwijst naar
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.