Uitspraak · Vreemdelingenrecht
Rechtbank Den Haag, 18 november 2026 – bewaring, vervolgberoep, voortvarend handelen
ECLI:NL:RBDHA:2026:34043Zaaknummer NL26.68119
- Instantie
- Rechtbank Den Haag
- Datum uitspraak
- 18 november 2026
- Publicatiedatum
- 19 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.68119
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Uitkomst
- Beroep ongegrond
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 96 Vw
- Zittingsplaats
- Rotterdam
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
bewaring, vervolgberoep, voortvarend handelen, ambtshalve toetsing, ongegrond.
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. A. Hello, rechter, in aanwezigheid van mr. F. van der Zanden, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Rotterdam
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.68119
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] , V-nummer: [v-nummer] , eiser
(gemachtigde: mr. S. Oukil),
en
de minister van Asiel en Migratie, verweerder.
Procesverloop
Verweerder heeft op 28 september 2026 aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59b, eerste lid, aanhef en onder a en b, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) opgelegd. Bij uitspraak van 8 oktober 2026 (in de zaak NL26.57650) heeft de rechtbank het beroep van eiser tegen dat besluit ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 10 november 2026 (in de zaak NL26.65066) heeft de rechtbank het beroep van eiser tegen het voortduren van de maatregel van bewaring ongegrond verklaard.
Eiser heeft tegen het voortduren van de maatregel beroep ingesteld. Daarbij heeft hij verzocht om schadevergoeding.
Verweerder heeft een voortgangsrapportage overgelegd. Eiser heeft hierop gereageerd.
De rechtbank heeft het vooronderzoek op 17 november 2026 gesloten en bepaald dat de zaak niet op zitting wordt behandeld.
Overwegingen
Inleiding
1. Indien de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van vreemdelingenbewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan.[_4999ccde-efe1-476c-9c69-9e8b5b4b80a6]
2. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al meerdere keren heeft getoetst. Uit de uitspraak van 10 november 2026 (in de zaak NL26.65066) volgt dat de maatregel van vreemdelingenbewaring tot het moment van sluiten van dat onderzoek, rechtmatig was. Daarom is bij de beoordeling van de rechtmatigheid van het voortduren van de maatregel van bewaring slechts de periode van belang sinds het moment van het sluiten van dat onderzoek op 5 november 2026.
3. De in deze uitspraak te toetsen periode loopt, gezien het voorgaande, dus van 5 november 2026 tot 17 november 2026.
Voortvarend handelen
4. Eiser betoogt dat verweerder onvoldoende voortvarend werkt aan de behandeling van eisers asielaanvraag en dat verweerder niet voldoet aan zijn inspanningsverplichting. Daartoe voert eiser aan dat zijn asielgehoor vijf keer is verplaatst en tot op heden niet heeft plaatsgevonden. Verweerder had het gehoor ook op een andere manier kunnen laten plaatsvinden, bijvoorbeeld telefonisch of, indien goed onderbouwd, met een niet beëdigde tolk. Tevens heeft verweerder onvoldoende uitleg gegeven waarom de geplande data telkens ver uit elkaar liggen en continue worden verplaatst. Indien verweerder stelt dat dit komt doordat een tolk Luganda lastig te vinden is, voert eiser aan dat dit in de risicosfeer van verweerder ligt.
Eiser heeft op 28 september 2026 een asielaanvraag ingediend. Het asielgehoor is daarna voorafgaand aan de thans te toetsen periode vier keer verplaatst omwille van verschillende redenen. Zo had verweerder voor het asielgehoor dat gepland stond op 5 oktober 2026 een tolk Engels geregeld, echter kon het gehoor niet worden vervolgd omdat eiser verklaarde alleen in zijn eigen taal (Luganda) gehoord te willen worden en het verweerder niet lukte om die dag een dergelijke tolk te vinden. Vervolgens is het asielgehoor tweemaal verplaatst waarna het op 27 oktober 2026 zou plaatsvinden. Dat gehoor heeft geen doorgang kunnen vinden omdat de tolk bij binnenkomst in het detentiecentrum weigerde haar werktelefoon in te leveren en is vertrokken. Het gehoor van 2 november 2026 is vervolgens verzet naar 8 november 2026 omdat er geen tolk Luganda beschikbaar was.[_86e0b2e2-fcbf-4206-99be-f2329f09b59d] Uit het dossier komt naar voren dat het asielgehoor in de in deze uitspraak te toetsen periode nogmaals is verplaatst van 8 november 2026 naar 19 november 2026 in verband met een wijziging in de planning.
Hoewel de rechtbank begrijpt dat het voor eiser vervelend is dat het asielgehoor nog niet heeft plaatsgevonden, is zij van oordeel dat verweerder voldoende voortvarend heeft gehandeld. Dat het asielgehoor in de thans te toetsen periode nogmaals is verplaatst, maakt niet dat onvoldoende aan eisers asielaanvraag wordt gewerkt. Hierbij neemt de rechtbank in aanmerking dat het lastig blijkt om, naar wens van eiser, een tolk Luganda te vinden en dat verweerder afhankelijk is van de beschikbaarheid van de tolken. Dat verweerder het asielgehoor mogelijk op een andere manier had kunnen laten plaatsvinden geeft ook geen aanleiding voor een ander oordeel. Voor een telefonisch gehoor dient immers ook een tolk te worden geregeld en tevens is niet gebleken dat er geen beëdigde tolk Luganda in Nederland beschikbaar is. Verder kan niet worden gesteld dat verweerder heeft stilgezeten aangezien het asielgehoor thans gepland is op 19 november 2026, waarvoor kennelijk al een tolk Luganda is geregeld. De beroepsgrond dat verweerder onvoldoende voortvarend werkt aan de asielaanvraag van eiser slaagt, gelet op het voorgaande, niet.
Ambtshalve toetsing
5. De rechtbank overweegt tot slot dat zij, zoals blijkt uit het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie (Hof) van 8 november 2022, ECLI:EU:C:2022:858, gehouden is ambtshalve de rechtmatigheidsvoorwaarden van de maatregel van bewaring te toetsen. Ook met inachtneming van deze ambtshalve toetsing ziet de rechtbank geen grond voor het oordeel dat het voortduren van de maatregel van bewaring in de te toetsen periode op enig moment onrechtmatig is geweest. Evenmin is het de rechtbank gebleken dat het familie- of gezinsleven van eiser of het beginsel van non-refoulement zich verzet tegen eisers verwijdering (vgl. het arrest Adrar van het Hof van 4 september 2025, ECLI:EU:C:2025:647).
Conclusie en gevolgen
6. Het beroep tegen het voortduren van de maatregel van vreemdelingenbewaring is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. A. Hello, rechter, in aanwezigheid van mr. F. van der Zanden, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.
Voetnoten
- Dit volgt uit artikel 96, derde lid, van de Vw.
- Zie NL26.65066.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.