Uitspraak · Bestuursrecht

Rechtbank Den Haag, 18 november 2026 – mvv aanvraag - ongegrond

ECLI:NL:RBDHA:2026:34039Zaaknummer NL26.28551

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
18 november 2026
Publicatiedatum
18 november 2026
Zaaknummer
NL26.28551
Rechtsgebied
Bestuursrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Uitkomst
Beroep ongegrond
Hoofdwetsartikel
Artikel 14 Vw
Zittingsplaats
Den Haag
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

mvv aanvraag - ongegrond

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. V.A.G. van Dijk, rechter, in aanwezigheid van

A. Hoekstra - Verbeek, griffier en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.

De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Bent u het niet eens met deze uitspraak?

Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. Samenvatting
  2. Procesverloop
  3. Beoordeling door de rechtbank
  4. Conclusie
  5. Beslissing

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Groningen

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.28551

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[naam], eiseres,V-nummer: [nummer],

(gemachtigde: mr. A.S. Sewman),

en

de minister van Asiel en Migratie, de minister,

(gemachtigde: mr. M. Dalhuisen - Overweg).

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de aanvraag van eiseres tot het verlenen van een mvv[_a04bfd4e-2d63-4c44-9688-5a213fc3d5b2]. Zij heeft een mvv aangevraagd voor het doel ‘Verblijf als familie- of gezinslid bij referent, [naam]’.

1.1.

Eiseres is het niet eens met de afwijzing van de aanvraag. Zij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Mede aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de aanvraag.

1.2.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing in stand kan blijven. De minister mocht de aanvraag afwijzen, omdat niet is aangetoond dat tussen eiseres en referent sprake is van een duurzame en exclusieve relatie die gelijk te stellen is met een huwelijk. Eiseres krijgt dus geen gelijk en het beroep is ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Procesverloop

1. Eiseres heeft op 17 september 2025 een aanvraag ingediend voor een machtiging tot voorlopig verblijf. De minister heeft deze aanvraag bij besluit van 28 november 2025 afgewezen.[_37f1e4d1-fa8c-4d08-85d1-0e7eb7f94887]

1.1.

Met de beslissing op bezwaar van 24 april 2026 is de minister bij de afwijzing van de aanvraag gebleven en heeft hij het bezwaar ongegrond verklaard. Eiseres heeft hiertegen beroep ingesteld.

1.2.

De minister heeft een verweerschrift ingediend.

1.3.

De rechtbank heeft het beroep op 3 november 2026 op zitting behandeld. Hieraan heeft de gemachtigde van de minister deelgenomen. Referent en de gemachtigde van eiseres zijn, met bericht van afwezigheid, niet verschenen. De rechtbank heeft het onderzoek op de zitting gesloten.

Beoordeling door de rechtbank

Heeft de minister het bezwaar ten onrechte volledig ongegrond verklaard?

2. Referent stelt dat hij ten tijde van de aanvraag al zijn inkomensgegevens had overgelegd waaruit afdoende duidelijk wordt dat referent voldoet aan het middelenvereiste. Dat destijds een werkgeversverklaring en enkele loonstroken misten, maakt niet dat referent alleen al om die reden niet voldeed aan het middelenvereiste. Het bezwaar had op dit punt (deels) gegrond verklaard moeten worden. Helemaal omdat het middelenvereiste en het inburgeringsvereiste in het bestreden besluit niet meer worden tegengeworpen.

2.1.

De rechtbank overweegt dat de minister in bezwaar gehouden is tot een volledige heroverweging, maar dit betekent niet dat dit hoeft te leiden tot een gegrond bezwaar.[_0c989131-9bd2-4813-aafd-edb5cf766c59] Ook voor de vergoeding van de kosten die eiseres in verband met de behandeling van het bezwaar redelijkerwijs heeft moeten maken, is niet relevant of zijn bezwaar gegrond was, maar of het bestreden besluit is herroepen wegens aan de minister te wijten onrechtmatigheid.[_8dd47a2e-6dca-4f52-9126-a62e23d820e9] Dat de minister gebruik heeft gemaakt van de bevoegdheid om in het kader van een volledige heroverweging het middelen- en inburgeringsvereiste niet langer tegen te werpen, betekent niet dat het besluit van 28 november 2025 is herroepen wegens een aan de minister te wijten onrechtmatigheid. Daarbij betrekt de rechtbank dat eiseres in bezwaar een werkgeversverklaring en positief resultaat van haar basisexamen inburgering heeft overgelegd. Het betoog slaagt niet.

Heeft de minister terecht geconcludeerd dat geen sprake is van een duurzame en exclusieve relatie tussen eiseres en referent?

Standpunt eiseres

3. Eiseres stelt - kort samengevat - dat zij voldoende inspanningen heeft verricht om de gestelde relatie te onderbouwen en dat het dan ook op de weg van de minister lag om eiseres en referent te horen over de relatie, dan wel om referent in de gelegenheid te stellen de ontbrekende informatie alsnog in te dienen. Verder miskent de minister dat uit de chatgeschiedenis in ieder geval blijkt dat eiseres en referent al een zeer lange tijd contact hebben met elkaar en het gesprek aangaan als een stel. Ze spreken over de kleinste zaken en uiten continu liefde naar elkaar. Dat is ongebruikelijk wanneer men een gesprek voert met een “gewone” vriend of kennis. Daar komt bij dat uit de chatgeschiedenis ook blijkt dat partijen veel met elkaar bellen. Ten onrechte is de chatgeschiedenis weggezet als nietszeggend.

Juridisch kader

4. Eiseres wil als familie- of gezinslid bij referent verblijven. De algemene voorwaarden voor het doel ‘verblijf als familie- of gezinslid’ staan in artikel 14 van de Vw[_ebbe67d6-6fc6-490d-be41-70131477ba03]. De voorwaarden zijn verder uitgewerkt in de artikelen 3.13 tot en met 3.22a, artikel 3.73, 3.74 en 3.75 van het Vb[_678eb6ea-fd85-4c3d-8fed-bd528a566938]. Op grond van artikel 3.14, aanhef en onder b, van het Vb wordt de verblijfsvergunning verleend aan de vreemdeling van 21 jaar of ouder, die met de hoofdpersoon een naar behoren geattesteerde duurzame en exclusieve relatie onderhoudt. Volgens het beleid in paragraaf B7/3.1.1 van de Vc[_ef304201-9683-454d-89d7-31a977ebc7d3] neemt de minister aan dat sprake is van een duurzame en exclusieve relatie als bedoeld in artikel 3.14, eerste lid, aanhef en onder b, van het Vb als de relatie in voldoende mate met een huwelijk op één lijn is te stellen. Als de minister onvoldoende informatie heeft om te beoordelen of sprake is van een duurzame en exclusieve relatie, dan kan de minister de aanvraag afwijzen.

Oordeel rechtbank

5. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister zich op het standpunt kunnen stellen dat niet is aangetoond dat sprake is van een duurzame en exclusieve relatie die in voldoende mate op één lijn te stellen is met een huwelijk. De rechtbank acht op grond van de overgelegde foto’s, chatberichten en de verklaring van referent wel aannemelijk dat tussen eiseres en referent een relatie bestaat. Uit deze stukken blijkt echter onvoldoende dat deze relatie de vereiste duurzaamheid en exclusiviteit heeft. Daarbij heeft de minister mogen betrekken dat de overgelegde chatberichten slechts een beperkte periode beslaan en weinig inzicht geven in de wijze waarop eiseres en referent hun relatie op afstand invullen en in de ontwikkeling en verdieping van hun relatie. Verder heeft de minister erop mogen wijzen dat uit de WhatsApp-berichten evenmin kan worden afgeleid dat eiseres iedere dag minimaal een uur met referent belt. Zelfs als dit zo zou zijn, dan is daarmee geen inzicht gegeven in de inhoud van de telefoongesprekken en heeft eiseres daarmee de duurzame en exclusieve relatie niet (voldoende) onderbouwd. Ook aan de enkele overgelegde foto’s kan slechts beperkte betekenis worden toegekend, aangezien deze weinig inzicht geven in de aard en intensiteit van de band tussen eiseres en referent. Daarnaast hebben eiseres en referent in bezwaar geen nadere stukken overgelegd waarmee zij hun relatie verder hebben onderbouwd. De minister heeft zich daarom op het standpunt kunnen stellen dat niet aan de voorwaarden voor verlening van de gevraagde mvv is voldaan.

5.1.

Verder volgt de rechtbank de stelling van eiseres niet dat de minister in strijd met artikel 4:5 van de Awb[_3c1934dc-0c34-4e42-9a7b-39dc4552d331] heeft gehandeld omdat eiseres na de aanvraag geen herstelverzuimtermijn is geboden. Ten eerste is geen sprake van het niet in behandeling nemen van de aanvraag omdat sprake is van een onvolledige aanvraag, zoals bedoeld in artikel 4:5 van de Awb. De aanvraag is immers afgewezen. Ten tweede hoefde de minister ook geen termijn te bieden om een verzuim te herstellen. Op de vragenlijst is duidelijk gemaakt dat als de vragen niet uitgebreid worden beantwoord en als geen bewijsstukken worden meegestuurd, dat de relatie niet goed kan worden beoordeeld en dat de aanvraag dan kan worden afgewezen. Zoals hiervoor al is gezegd heeft eiseres niet aan dit vereiste voldaan. Eiseres heeft bovendien noch in bezwaar noch in beroep de aanvraag aangevuld, terwijl hier ruimschoots de kans voor is geweest. De beroepsgrond slaagt daarom ook niet.

Mocht de minister afzien van horen in bezwaar?

6. De Afdeling[_9a729d27-0dc1-42a8-8494-01c6bb20964e] heeft in de uitspraak van 6 juni 2022 het toetsingskader van de hoorplicht in vreemdelingenzaken uiteengezet.[_0dcf159e-7004-436c-9ec4-94aff12b735c] Kort samengevat volgt uit deze uitspraak dat het uitgangspunt is dat de minister een vreemdeling hoort in bezwaar. Van deze hoorplicht kan worden afgezien als het bezwaar kennelijk ongegrond is.[_3743941f-8740-477f-b655-bb0e3a58979c] Hiervan is sprake als er op voorhand redelijkerwijs geen twijfel over mogelijk is dat het bezwaar niet kan leiden tot een andersluidend besluit. De rechtbank is van oordeel dat de minister in dit geval heeft kunnen afzien van het horen in bezwaar. Uit het primaire besluit blijkt duidelijk waarom volgens de minister geen sprake is van een duurzame en exclusieve relatie die gelijk is te stellen met een huwelijk tussen eiseres en referent. In de bezwaarprocedure heeft eiseres hiervoor geen nadere onderbouwing of stukken ingediend. Dit maakt dat de minister van horen mocht afzien. Voor zover de minister op de eerste pagina van de beslissing op bezwaar heeft opgenomen dat het bezwaar ongegrond is, terwijl dit kennelijk ongegrond had moeten zijn, betreft dit een kennelijke verschrijving. Uit de motivering van het bestreden besluit volgt immers voldoende duidelijk dat de minister heeft beoogd het bezwaar kennelijk ongegrond te verklaren. De beroepsgrond slaagt niet.

Conclusie

7. Het beroep is ongegrond.

8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. V.A.G. van Dijk, rechter, in aanwezigheid van

A. Hoekstra - Verbeek, griffier en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.

De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Bent u het niet eens met deze uitspraak?

Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven.

Voetnoten

  1. Machtiging tot voorlopig verblijf.
  2. Op grond van artikel 3.14, aanhef en onder b, van het Vreemdelingenbesluit 2000.
  3. Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, 17 november 2021, ECLI:NL:RVS:2021:2581.
  4. Artikel 7:15, tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).
  5. Vreemdelingenwet 2000.
  6. Vreemdelingenbesluit 2000.
  7. Vreemdelingencirculaire 2000.
  8. Algemene wet bestuursrecht.
  9. Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.
  10. ECLI:NL:RVS:2022:1918, onder 4.
  11. Zie ook artikel 7:3, aanhef en onder b, van de Awb.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.