Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag, 17 november 2026 – Buiten zitting – Ambv – Spanje – ongegrond

ECLI:NL:RBDHA:2026:34030Zaaknummer NL26.64375

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
17 november 2026
Publicatiedatum
18 november 2026
Zaaknummer
NL26.64375
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Hoofdwetsartikel
Artikel 8:54 Awb
Zittingsplaats
Middelburg
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Buiten zitting – Ambv – Spanje – ongegrond.

De uitspraak is bekendgemaakt op:

Informatie over verzet

Als partijen het niet eens zijn met deze uitspraak, kunnen zij een verzetschrift sturen naar de rechtbank waarin zij uitleggen waarom zij het niet eens zijn met deze uitspraak. Het verzetschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Als partijen graag een zitting willen om het verzetschrift toe te lichten, moeten zij dit in het verzetschrift vermelden.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. Procesverloop
  2. Beoordeling door de rechtbank
  3. Verantwoordelijke lidstaat
  4. Horen van eiser
  5. Conclusie
  6. Beslissing

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Middelburg

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.64375

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser], eiser,

V-nummer: [V-nummer],

(gemachtigde: mr. L.J. Blijdorp),

en

de minister van Asiel en Migratie, verweerder.

Procesverloop

Eiser heeft op 18 september 2026 asiel aangevraagd. Verweerder heeft met het bestreden besluit van 21 oktober 2026 de asielaanvraag van eiser niet in behandeling genomen en besloten eiser op grond van Ambv[_03b94f32-85b0-4c8e-a4be-9ab26fcaac38] over te dragen aan Spanje (het bestreden besluit). Eiser heeft tegen dit besluit beroep ingesteld.

De rechtbank doet het beroep vereenvoudigd af op grond van artikel 8:54 van de Awb.[_a4077d83-178d-4721-ba28-2c261f59a56d] Een mondelinge behandeling van het beroep is daarom achterwege gebleven. Het onderzoek in de zaak is gesloten op 17 november 2026.

Beoordeling door de rechtbank

Totstandkoming van het bestreden besluit

1. Op grond van artikel 30, eerste lid, van de Vw[_7f854e50-fb49-482c-afec-a52addf859fe] neemt verweerder een asielaanvraag overeenkomstig artikel 39, eerste lid, onderdeel a, van de Procedureverordening niet in behandeling wanneer op grond van de Ambv is vastgesteld dat een andere lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van de aanvraag.

2. Uit Eurodac is gebleken dat eiser eerder asiel heeft aangevraagd in Spanje en Duitsland. Nadat de Duitse autoriteiten het terugnameverzoek hadden afgewezen omdat Spanje verantwoordelijk is, heeft verweerder op 13 oktober 2026 Spanje verzocht eiser terug te nemen. Op 16 oktober 2026 is Spanje met dit verzoek akkoord gegaan. Verweerder heeft vervolgens in het bestreden besluit de asielaanvraag van eiser niet in behandeling genomen en aan eiser medegedeeld dat hij zal worden overgedragen aan Spanje.

3. Eiser heeft tegen het bestreden besluit aangevoerd dat hij niet naar Spanje kan en wil terugkeren, omdat hij vindt dat Nederland verantwoordelijk is voor zijn asielaanvraag. Verweerder heeft het besluit niet onderbouwd. Ook is eiser ten onrechte niet gehoord waardoor hij zijn bezwaren niet heeft kunnen toelichten. Daarom is het besluit niet zorgvuldig voorbereid en niet zorgvuldig tot stand gekomen.

Verantwoordelijke lidstaat

4. In het bestreden besluit heeft verweerder voldoende gemotiveerd toegelicht dat uit de registratie in Eurodac blijkt dat Spanje verantwoordelijk is voor de behandeling van eisers asielaanvraag. Eiser heeft in dat land eerst een asielaanvraag gedaan. Uit artikel 16, eerste lid, van de Ambv in samenhang met artikel 36, eerste lid, aanhef en onder b, van de Ambv volgt dat Spanje daarmee verantwoordelijk is. Verweerder heeft daarom terecht een kennisgeving aan Spanje gestuurd. Spanje heeft de verantwoordelijkheid in reactie daarop bevestigd. Eiser heeft niet toegelicht waarom de registratie niet juist zou zijn en op grond waarvan Nederland verantwoordelijk zou zijn. Eisers beroepsgrond slaagt niet.

Horen van eiser

5. De rechtbank stelt vast dat sprake is van een terugnamesituatie en niet van een overnamesituatie. Artikel 22 van de Ambv is daarom niet van toepassing. Dat betekent dat verweerder niet gehouden was eiser te horen. Verweerder heeft kunnen volstaan met het bieden van de gelegenheid om schriftelijk bezwaren tegen een overdracht kenbaar te maken. Van die mogelijkheid heeft eiser geen gebruik gemaakt. De beroepsgrond slaagt niet.

Conclusie

6. Het beroep is kennelijk ongegrond. Dit betekent dat eiser geen gelijk krijgt en het dat het bestreden besluit in stand blijft.

7. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan op 17 november 2026 door mr. A.J. de Danschutter, rechter, in aanwezigheid van mr. S. Mohandes, griffier en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.

De uitspraak is bekendgemaakt op:

Informatie over verzet

Als partijen het niet eens zijn met deze uitspraak, kunnen zij een verzetschrift sturen naar de rechtbank waarin zij uitleggen waarom zij het niet eens zijn met deze uitspraak. Het verzetschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Als partijen graag een zitting willen om het verzetschrift toe te lichten, moeten zij dit in het verzetschrift vermelden.

Voetnoten

  1. De Asiel- en migratiebeheerverordening; verordening (EU) 2024/1351.
  2. Algemene wet bestuursrecht.
  3. Vreemdelingenwet 2000.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.