Uitspraak · Vreemdelingenrecht
Rechtbank Den Haag, 16 november 2026 – Verzet – hoogte dwangsom – verzet gegrond
ECLI:NL:RBDHA:2026:34027Zaaknummer NL25.47488
- Instantie
- Rechtbank Den Haag
- Datum uitspraak
- 16 november 2026
- Publicatiedatum
- 18 november 2026
- Zaaknummer
- NL25.47488
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 8:55d Awb
- Zittingsplaats
- Middelburg
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Verzet – hoogte dwangsom – verzet gegrond.
De uitspraak is bekendgemaakt op:
Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Middelburg
Bestuursrecht
zaaknummer: NL25.47488 V
uitspraak van de enkelvoudige kamer op het verzet van
de minister van Asiel en Migratie, opposant,[_0121f52a-7d43-4241-8829-1216eb83aeff]
(gemachtigde: mr. X.J. Polak).
tegen de uitspraak van de rechtbank van 31 maart 2026 in het geding tussen
[eiser] , eiser in beroep (eiser),
V-nummer: [V-nummer] ,
(gemachtigde: mr. S. Cetinkaya-Ahmad),
en
opposant, tevens verweerder in beroep,
Feiten en overwegingen
1. Opposant heeft verzet gedaan tegen de vereenvoudigde afdoening van het beroep van eiser bij uitspraak van de rechtbank van 31 maart 2026.
2. De rechtbank heeft bij genoemde uitspraak het beroep tegen het niet tijdig nemen van een besluit op de aanvraag om verlening van een machtiging tot voorlopig verblijf in het kader van nareis van eiser in beroep gegrond verklaard en opposant opgedragen om binnen twee weken na de dag van verzending van de uitspraak een besluit op de aanvraag bekend te maken, op straffe van verbeurte van een dwangsom van € 200 per dag waarmee bedoelde termijn wordt overschreden, met een maximum van € 15.000. Daarbij heeft de rechtbank overwogen dat uit de eerder aan verweerder opgelegde dwangsom (van € 100 per dag, met een maximum van € 15.000) vooralsnog een onvoldoende prikkel was gebleken.
3. Opposant komt niet op tegen de kennelijke gegrondverklaring van het beroep, maar alleen tegen de in de uitspraak vergunde nadere beslistermijn en de hoogte van de aan de uitspraak verbonden rechterlijke dwangsom.
4. Allereerst voert opposant aan dat de rechtbank onvoldoende gemotiveerd heeft opgedragen om binnen twee weken alsnog op de aanvraag te beslissen. Opposant stelt op zicht terecht dat hij in het verweerschrift gemotiveerd heeft verzocht om een nadere beslistermijn van twintig weken. In het verweerschrift is gewezen op de achterstanden bij het behandelen van en het voornemen om aan de aanvrager verzuimherstel aan te bieden en om de aanvrager te horen. De rechtbank volgt echter niet dat zij hierop onvoldoende is ingegaan in de aangevallen uitspraak. Niet langer kan namelijk worden gezegd dat sprake is van omstandigheden die een langere beslistermijn rechtvaardigen of dat de naleving van wettelijke voorschriften dwingt tot een langere termijn dan genoemd in artikel 8:55d, eerste lid, van de Awb. Met wat hierover door verweerder is aangevoerd is immers al rekening gehouden bij het bepalen van de eerdere nadere termijn die aan verweerder is gegund. Daarbij is er in de aangevallen uitspraak nog op gewezen dat ook na ommekomst van de eerder vergunde termijn weer lange tijd (bijna een jaar) was verstreken zonder dat een besluit is genomen.
5. Het verzet richt zich verder tegen de hoogte van de aan de uitspraak verbonden dwangsom. Opposant voert aan dat de rechtbank niet voldoende heeft gemotiveerd waarom aan de uitspraak een verhoogde rechterlijke dwangsom van €200,- per dag met een maximum van €15.000 is verbonden. In het bijzonder kan volgens opposant niet worden gezegd dat hij weigerachtig is om binnen een door de rechter gestelde termijn te beslissen. De rechtbank volgt opposant hierin. Weliswaar heeft opposant geen gevolg gegeven aan een eerdere uitspraak van de rechtbank tegen het niet tijdig beslissen op de aanvraag van de vreemdeling, maar daaruit kan niet in algemene zin worden afgeleid dat bij een opvolgend beroep een verhoogde dwangsom noodzakelijk is als prikkel om de naleving van de uitspraak op dat beroep te verzekeren. Alvorens te kunnen concluderen tot weigerachtigheid had de rechtbank daarom opposant moeten horen.
6. Het verzet is daarom terecht gedaan. De rechtbank zal de aangevallen uitspraak vervallen verklaren, voor zover daarin is bepaald dat opposant aan eiser een dwangsom van € 200 (tweehonderd euro) moet betalen voor elke dag waarmee hij de aan de uitspraak verbonden termijn voor het bekendmaken van een besluit op de aanvraag overschrijdt.
De rechtbank ziet aanleiding om in plaats hiervan aan te sluiten bij de meest recente aanbeveling voor rechterlijke dwangsommen in vreemdelingenzaken, zoals bekendgemaakt op www.rechtspraak.nl. Zij zal bedoelde dwangsom per dag daarom vaststellen op €50. De maximale dwangsom blijft €15.000. Ook voor het overige blijft de aangevallen uitspraak in stand.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart de uitspraak van de rechtbank van 31 maart 2026 op het beroep van eiser vervallen voor zover daarin is bepaald dat opposant aan de vreemdeling een dwangsom van € 200 moet betalen voor elke dag waarmee hij de aan de uitspraak verbonden termijn voor het bekendmaken van een besluit op de aanvraag overschrijdt;
- bepaalt dat opposant aan de vreemdeling een dwangsom van € 50 (vijftig euro) moet betalen voor elke dag waarmee hij de aan de aangevallen uitspraak verbonden termijn voor het bekendmaken van een besluit op de aanvraag overschrijdt.
Deze uitspraak is op 16 november 2026 gedaan door mr. J.F.I. Sinack, rechter, in aanwezigheid van mr. S. Mohandes, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
De uitspraak is bekendgemaakt op:
Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.
Voetnoten
- Met opposant wordt bedoeld de indiener van het verzetschrift.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.