Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag, 11 november 2026 – VK, toepassing artikel 5, tweede

ECLI:NL:RBDHA:2026:33959Zaaknummer NL26.54255

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
11 november 2026
Publicatiedatum
17 november 2026
Zaaknummer
NL26.54255
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Hoofdwetsartikel
Artikel 28 Vw
Zittingsplaats
Utrecht
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

VK, toepassing artikel 5, tweede lid, van de Kwalificatieverordening niet deugdelijk gemotiveerd: onvoldoende inzichtelijk waarom eisers politieke overtuiging niet geloofwaardig is, geen belangenafweging gemaakt, beroep gegrond.

De rechtbank:

- verklaart het beroep gegrond;

- vernietigt het bestreden besluit van 7 september 2026;

- draagt de minister op binnen zes weken na de dag van verzending van deze uitspraak een nieuw besluit te nemen op de aanvraag, waarbij rekening wordt gehouden met deze uitspraak;

- veroordeelt de minister tot betaling van € 1.868,- aan proceskosten aan eiser.

Deze uitspraak is gedaan door mr. J.J. Janssen, rechter, in aanwezigheid van mr. S.J. Valk, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op 11 november 2026

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. [eiser] , V-nummer: [V-nummer] , eiser
  2. Samenvatting
  3. Procesverloop
  4. Beoordeling door de rechtbank
  5. Conclusie en gevolgen
  6. Beslissing
  7. Informatie over hoger beroep

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Utrecht

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.54255

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser] , V-nummer: [V-nummer] , eiser

(gemachtigde: mr. B. Snoeij),

en

de minister van Asiel en Migratie,

(gemachtigde: mr. J.L.A.F. van Halteren).

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiser als bedoeld in artikel 28 van de Vw 2000[_198e0b63-3e78-4ef2-97ba-46258cb7c27e]. Eiser is het hier niet mee eens. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag.

1.1.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag niet in stand kan blijven. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Procesverloop

2. Eiser heeft een opvolgende aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft deze aanvraag met het bestreden besluit van 7 september 2026 afgewezen als kennelijk ongegrond.

2.1.

Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.

2.2.

De rechtbank heeft het beroep op 20 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, F. Bremers-Yang als tolk en de gemachtigde van de minister.

Beoordeling door de rechtbank

Vorige asielprocedure

3. Eiser heeft voor het eerst asiel aangevraagd op 7 april 2023. Hier heeft hij het volgende aan ten grondslag gelegd. Eiser heeft de Chinese nationaliteit. Hij heeft zich afgekeerd van de Communistische Partij van China (CCP) en schreef kritische teksten tegen de CCP in openbare toiletten. Hiervoor is hij in China opgepakt en weer vrijgelaten. Ook in Nederland heeft eiser activiteiten tegen het Chinese regime verricht. Hij heeft hierdoor problemen met de Chinese autoriteiten.

3.1.

De minister heeft die aanvraag met het besluit van 3 september 2024 afgewezen. De identiteit, nationaliteit en herkomst vond de minister geloofwaardig. De activiteiten in China en de problemen van eiser met de Chinese autoriteiten vond de minister niet geloofwaardig. De activiteiten in Nederland vond de minister wel geloofwaardig, maar volgens de minister was niet aannemelijk dat eiser hierdoor in de negatieve belangstelling was komen te staan, onder andere omdat eiser op de foto’s niet herkenbaar in beeld was.

3.2.

De rechtbank heeft het beroep van eiser tegen het besluit van 3 september 2024 ongegrond verklaard.[_5fac8508-a301-4138-8ac8-ec80f3519673]

Huidige aanvraag

4. Eiser legt aan zijn opvolgende asielaanvraag, voor zover hier relevant, ten grondslag dat zijn politieke activiteiten in Nederland sinds de vorige procedure zijn geïntensiveerd. Ook heeft eiser tijdens het ‘gehoor opvolgende aanvraag’ verklaard over zijn politieke standpunten.

Bestreden besluit

5. De minister vindt geloofwaardig dat eiser na afwijzing van zijn asielaanvraag (opnieuw) heeft deelgenomen aan demonstraties en andere politieke uitingen heeft gedaan. Volgens de minister is er bij eiser echter geen sprake van een geloofwaardige, oprechte ontwikkeling van verschillende politieke meningen en overtuigingen. Eiser geeft namelijk zelf aan dat hij herkenbaar in beeld is verschenen, omdat de IND dit zou wensen. Verder zijn eisers politieke standpunten ongerijmd en tegenstrijdig en lijken ze weinig doordacht. Ook kan eiser niet in grote lijnen als geloofwaardig worden beschouwd. Eiser heeft namelijk erkend dat de problemen met de Chinese autoriteiten waarover hij verklaarde in de eerdere procedure, niet daadwerkelijk hebben plaatsgevonden, en hij heeft illegaal in Nederland verbleven na de afwijzing van zijn asielaanvraag.

5.1.

De minister neemt aan dat eisers huidige profilering ertoe kan leiden dat hij bij terugkeer naar China in de negatieve belangstelling komt te staan. Eiser heeft daarom een gegronde vrees voor vervolging. De minister geeft echter toepassing aan artikel 5, tweede lid, van de Kwalificatieverordening. Eiser krijgt geen asielvergunning, omdat hij de omstandigheden waarop zijn huidige behoefte aan bescherming berust, kunstmatig voor zichzelf heeft gecreëerd met het voornaamste doel om alsnog voor internationale bescherming in aanmerking te komen. De minister betrekt daarbij dat eiser zelf heeft verklaard dat hij zich na de afwijzing zichtbaarder is gaan manifesteren, omdat in de vorige procedure was tegengeworpen dat hij onvoldoende herkenbaar in beeld was. Verder is eiser zich pas bij zijn opvolgende aanvraag als voorstander van de afscheiding van Guangdong gaan presenteren. Hij heeft geen overtuigende verklaring gegeven voor het ontstaan van juist deze politieke overtuiging, terwijl hij wel informatie heeft ingebracht waaruit blijkt dat separatistische activiteiten zwaar worden bestraft. Verder is eisers feitelijke betrokkenheid bij de Chinese Democratic Party (CDP) zeer beperkt en heeft hij geen prominente functie binnen een separatistische of oppositieorganisatie. Ook heeft eiser erkend dat de problemen met de Chinese autoriteiten waarover hij verklaarde in de eerdere procedure, niet daadwerkelijk hebben plaatsgevonden. De minister concludeert dat de asielaanvraag wordt afgewezen als kennelijk ongegrond.

5.2.

De minister legt geen terugkeerbesluit op, omdat eiser een gegronde vrees voor vervolging heeft bij terugkeer naar China. Wel moet eiser uit Nederland vertrekken.

Beroepsgronden

6. Eiser voert, kort samengevat, aan dat zijn politieke uitingen wel oprecht zijn. Nu de minister aanneemt dat hij bij terugkeer naar China een gegronde vrees voor vervolging heeft, had de minister bescherming moeten verlenen.

Oordeel van de rechtbank

7. De rechtbank oordeelt dat de minister de toepassing van artikel 5, tweede lid, van de Kwalificatieverordening niet deugdelijk heeft gemotiveerd. Dit betekent dat de beroepsgrond slaagt. De rechtbank licht dit als volgt toe.

Politieke activiteiten met als enig of voornaamste doel internationale bescherming?

7.1.

Uit artikel 5, tweede lid, van de Kwalificatieverordening volgt, voor zover hier van belang, dat de minister kan weigeren internationale bescherming te verlenen, indien het risico van vervolging is gegrond op omstandigheden die de vreemdeling na het verlaten van zijn land van herkomst heeft veroorzaakt met als enig of voornaamste doel de noodzakelijke voorwaarden te scheppen om te kunnen verzoeken om internationale bescherming.

7.2.

Niet in geschil is dat eiser door zijn politieke activiteiten in Nederland een gegronde vrees heeft voor vervolging bij terugkeer naar China. Beoordeeld dient te worden of eiser die politieke activiteiten in Nederland heeft verricht met als enig of voornaamste doel om voor internationale bescherming in aanmerking te komen. Hierbij is van belang of de politieke activiteiten voortvloeien uit een geloofwaardige politieke overtuiging.

7.3.

De rechtbank stelt vast dat de minister in de vorige procedure geen (expliciete) beoordeling heeft verricht van de geloofwaardigheid van eisers politieke overtuiging. De minister heeft dat in deze procedure alsnog gedaan.

7.4.

Naar het oordeel van de rechtbank dient artikel 5, tweede lid, van de Kwalificatieverordening restrictief te worden uitgelegd, gezien de aard en de vergaande implicaties van (de toepassing van) deze bepaling. Gelet hierop heeft de minister niet deugdelijk gemotiveerd dat eiser de politieke activiteiten in Nederland heeft verricht met als enig of voornaamste doel om voor internationale bescherming in aanmerking te komen. Weliswaar heeft eiser bij het gehoor opvolgende aanvraag verklaard dat hij bij de politieke activiteiten in beeld is gaan staan omdat de IND dat wil, maar dat betekent nog niet dat hij de activiteiten heeft verricht met als enig of voornaamste doel om voor internationale bescherming in aanmerking te komen. Verder heeft de minister tegengeworpen dat eisers politieke opvattingen ongerijmd, tegenstrijdig en weinig doordacht zijn. Daarmee gaat de minister er naar het oordeel van de rechtbank echter aan voorbij dat eisers politieke opvattingen een gemeenschappelijke deler hebben, namelijk dat zij tegen de (opvattingen van de) CCP zijn gericht. Uit eisers verklaringen blijkt immers dat hij zich bij verschillende organisaties heeft aangesloten althans wil aansluiten, omdat zij zich verzetten tegen de CCP. De minister heeft onvoldoende inzichtelijk gemaakt waarom eisers politieke overtuiging in algemene zin, dat wil zeggen dat hij het niet eens is met de CCP, niet geloofwaardig is.

7.5.

De rechtbank acht hierbij ook van belang dat de politieke activiteiten van eiser (deelname aan een protest bij de [locatie A] en demonstraties op [locatie B] in [plaats] ) in de vorige procedure geloofwaardig zijn geacht. Eisers politieke activiteiten zijn in die zin een voortzetting van zijn eerdere uitingen tegen de CCP.

7.6.

Dat eiser heeft verklaard dat hij in de eerdere procedure heeft gelogen over de aanhouding in China, doet niet zodanig afbreuk aan zijn geloofwaardigheid dat zijn politieke overtuiging niet gevolgd kan worden. Datzelfde geldt voor het illegale verblijf van eiser in Nederland.

Individuele afweging

7.7.

De rechtbank stelt verder vast dat artikel 5, tweede lid, van de Kwalificatieverordening niet dwingend is geformuleerd, maar een bevoegdheid creëert. Dat is overgenomen in paragraaf C4/3.1.5 van de Vreemdelingencirculaire 2000: “De vreemdeling die geacht wordt een gegronde vrees te hebben voor vervolging of een reëel risico te lopen op ernstige schade, kan een verblijfsvergunning asiel onthouden worden als de vreemdeling de omstandigheden waarop het risico van vervolging of ernstige schade berust, zelf veroorzaakt heeft nadat hij het land van herkomst heeft verlaten met als enig of voornaamste doel de voorwaarden te creëren om in aanmerking te komen voor internationale bescherming (zie artikel 5, tweede lid, Kwalificatieverordening). (…)”

7.8.

De rechtbank leidt hieruit af dat de minister bij de toepassing van artikel 5, tweede lid, van de Kwalificatieverordening een belangenafweging moet maken. De minister heeft dit niet gedaan. Er ontbreekt dus een weging van de gevolgen van dit besluit, waaronder het (in beginsel onwenselijke) gevolg dat eiser in een situatie terechtkomt dat hij geen verblijfsvergunning krijgt, maar dat terugkeer naar zijn land van herkomst niet mogelijk is. Verder bevat het dossier een formulier ‘Melding calamiteiten’ van 6 augustus 2026, waarin melding wordt gemaakt van suïcidedreiging bij eiser. De minister dient ook dit aspect te betrekken bij de belangenafweging.

Conclusie en gevolgen

8. De minister heeft de aanvraag ten onrechte afgewezen als kennelijk ongegrond. Het beroep is gegrond. De rechtbank vernietigt daarom het bestreden besluit. De rechtbank ziet geen reden om de rechtsgevolgen van het besluit in stand te laten of zelf een beslissing te nemen. Ook draagt de rechtbank niet aan de minister op om het gebrek te herstellen met een betere motivering of een ander besluit (een zogenoemde bestuurlijke lus). Dit omdat dit volgens de rechtbank geen doelmatige en efficiënte manier is om de zaak af te doen.

8.1.

De rechtbank bepaalt met toepassing van artikel 8:72, vierde lid, van de Algemene wet bestuursrecht dat de minister een nieuw besluit moet nemen en daarbij rekening houdt met deze uitspraak. De rechtbank geeft de minister hiervoor zes weken de tijd.

8.2.

Omdat het beroep gegrond is krijgt eiser een vergoeding van zijn proceskosten. De minister moet deze vergoeding betalen. Deze vergoeding bedraagt € 1.868,- omdat de gemachtigde van eiser een beroepschrift heeft ingediend en aan de zitting heeft deelgenomen. Verder zijn er geen kosten gemaakt die vergoed kunnen worden.

Beslissing

De rechtbank:

- verklaart het beroep gegrond;

- vernietigt het bestreden besluit van 7 september 2026;

- draagt de minister op binnen zes weken na de dag van verzending van deze uitspraak een nieuw besluit te nemen op de aanvraag, waarbij rekening wordt gehouden met deze uitspraak;

- veroordeelt de minister tot betaling van € 1.868,- aan proceskosten aan eiser.

Deze uitspraak is gedaan door mr. J.J. Janssen, rechter, in aanwezigheid van mr. S.J. Valk, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op 11 november 2026

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Voetnoten

  1. Vreemdelingenwet 2000
  2. Uitspraak van 28 april 2025, ECLI:NL:RBDHA:2025:8103.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.